വരാഹപുരാണമ്

ദിനാനി ദശ പംചൈതത്കൃതമേവ ഹി മാമകമ്

പത്ത് അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു ദിവസം ഇതു ചെയ്യുന്നത് എന്റെ നിയമമാണ്.

ജായതേ ച ചതുര്ബാഹുര്മമ ലോകേ പ്രതിഷ്ഠിതഃ

അവൻ നാലു കൈകളോടെ ജനിച്ച് എന്റെ ലോകത്ത് സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

യേന ചിഹ്നേന വിജ്ഞേയം തീര്ഥം തച്ച മഹത്തരമ്

ഏത് ലക്ഷണത്തിലൂടെ ആ തീർത്ഥം അറിയപ്പെടുന്നുവോ, അതാണ് അതിൽ ഏറ്റവും മഹത്തായത്.

ചതുര്വിംശതിര്ദ്വാദശ്യാം യേന വിജ്ഞായതേ ഖലു

പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിൽ അതു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

ശക്രതീര്ഥമിതി ഖ്യാതം സര്വസംസാരമോക്ഷണമ്

അത് ശക്രതീർത്ഥം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; എല്ലാ സാംസാരിക ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള മോക്ഷം നൽകുന്നതാണത്.

ശക്രസ്തു വസതേ ലോകേ വജ്രഹസ്തോ ന സംശയഃ

ശക്രൻ ആ ലോകത്ത് വജ്രം കൈവശം വച്ച് വസിക്കുന്നു; ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.

ഉപോഷ്യ ദശരാത്രാണി മമ ലോകായ ഗച്ഛതി

പത്ത് രാത്രികൾ ഉപവാസം കഴിഞ്ഞാൽ, എന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.

ഏകചിത്തം സമാധായ ശൃണു സുന്ദരി തത്ത്വതഃ

ഒരു മനസ്സോടെ ശ്രദ്ധയോടെ സത്യം കേൾക്കു, സുന്ദരിയേ.

ശക്രതീര്ഥസ്യ ചിഹ്നം തേ വസുധേ പരികീര്ത്തിതമ്

ശക്രതീർത്ഥത്തിന്റെ അടയാളം നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഭൂമിദേവിയേ.

വരുണേന തപസ്തപ്തം സഹസ്രം പഞ്ച സപ്ത ച 126.

വരുണൻ അവിടെ അഞ്ചായിരം ഏഴു വർഷം കഠിനതപസ് ചെയ്തു.

യത്പ്രാപ്നോതി മൃതോ വാപി പുരുഷഃ സംശിതവ്രതഃ

ശുദ്ധവ്രതനായ മനുഷ്യൻ അവിടെ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും മരിച്ചാലും ലഭിക്കുന്നതെന്താണോ—

സ്വച്ഛന്ദഗമനോ ഭൂത്വാ ഏവമേവ ന സംശയഃ

അവൻ ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.

സര്വസങ്ഗം പരിത്യജ്യ മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ എന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

തത്ര ധാരാ പതത്യേകാ ഏകരൂപാ സദാ ഭവേത്

അവിടെ ഒരൊറ്റ ജലധാര എപ്പോഴും ഒരേ രൂപത്തിൽ വീഴുന്നു.

സപ്തസാമുദ്രകം നാമ തസ്മിന്കുബ്ജാമ്രകേ പരമ്

അവിടെ ആ കുബ്ജാമ്ര വനത്തിൽ 'സപ്തസാമുദ്രകം' എന്ന ഉത്തമസ്ഥലം ഉണ്ട്.

ത്രയാണാമശ്വമേധാനാം ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ

അവിടെ മനുഷ്യന് മൂന്നു അശ്വമേധയാഗങ്ങളുടെ ഫലം ലഭിക്കും.

തതഃ സ്വര്ഗാത്പരിഭ്രഷ്ടഃ കുലവാഞ്ജായതേ ദ്വിജഃ

അവിടെ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണാൽ, വംശമുള്ള ഒരു ദ്വിജൻ ജനിക്കുന്നു.

അഥാത്ര മുഞ്ചതേ പ്രാണാന്മുക്തസങ്ഗോ ജിതേന്ദ്രിയഃ

അല്ലെങ്കിൽ, ഇവിടെ ബന്ധമില്ലാതെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവൻ ജീവൻ വിടുന്നു.

തസ്യ ചിഹ്നം പ്രവക്ഷ്യാമി തീര്ഥസ്യ ശൃണു സുന്ദരി

ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ അടയാളം ഞാൻ പറയാം; കേൾക്കു, സുന്ദരിയേ.

വിമലാ ഗാങ്ഗതാ യത്ര ഗങ്ഗാജലവിമിശ്രിതമ് 126.

വിമലമായ ഗാംഗതാ, ഗംഗാജലത്തിൽ കലർന്നത്, അവിടെ കാണാം.

ഗംധമാല്യോപഹാര്യാണി ഭക്ഷയംതീ യദൃച്ഛയാ 126.

അവൾ ഇഷ്ടംപോലെ സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പമാലകളും അർപ്പണങ്ങളും ആസ്വദിക്കുന്നു.

രമതോ ധൂമകേതോശ്ച വഹ്നേശ്ചൈവ യഥാ തഥാ 126.

അവിടെ ധൂമകേതുവും അഗ്നിയും ആനന്ദിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ—

കുപിതോ രാജപുത്രോ വൈ രാജപുത്രീമഭാഷത 126.

കോപംകൊണ്ട രാജകുമാരൻ രാജകുമാരിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

ദര്ശനീയഃ സുരൂപശ്ച രാജ്ഞാം യോഗ്യോ ഗൃഹേഷു ച ।। 126.

അവൻ മനോഹരനും ആകർഷകനും രാജാക്കന്മാർക്കും കുടുംബങ്ങൾക്കും യോഗ്യനുമാണ്.

സന്മുഖത്വേന ച സദാ തദ്വദ്വാം യാഽഭവത്പുരാ 126.

എപ്പോഴും നേരിൽ നിന്ന് കാണുന്നതിനാൽ, അവൾ പഴയകാലത്ത് അവനെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.

തതോഽഭവന്മമ ക്രോധോ ദൃഷ്ട്വാ പാതിതമഗ്രതഃ

അവൻ എന്റെ മുമ്പിൽ വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കോപം ഉദിച്ചു.

വധൂപുത്രവചഃ ശ്രുത്വാ കോസലാനാം ജനേശ്വരഃ 126.

ഭാര്യയുടെയും മകന്റെയും വാക്കുകൾ കേട്ടു, കോശലദേശത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ രാജാവു—

അവശ്യമേവ തദ്വാക്യം വക്തവ്യം മമ സന്നിധൌ 126.

അത് എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തന്നെ പറയേണ്ടത് നിർബന്ധമാണ്.

തതഃ പുത്രം പ്രഹസ്യാഹ കുമാരം സ ജനാധിപഃ വദ പുത്ര മഹാഭാഗ പൂര്വം പൃഷ്ടം മയാ ഹി യത് ।। 126.

അപ്പോൾ രാജാവ് പുഞ്ചിരിച്ച് തന്റെ മകനെ ചേർത്ത് പറഞ്ഞു: 'മകനേ, ഭാഗ്യവാനേ, ഞാൻ മുമ്പ് ചോദിച്ചതു പറയു.'