വരാഹപുരാണമ്

ത്വയി ഭക്തിഃ സദാ ഭൂയാദ്യാവത്സ്ഥാനം ജനാര്ദ്ദന

ജനാർദ്ദനാ, നിന്റെ വാസസ്ഥലം നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം, എപ്പോഴും നിനക്കുള്ള ഭക്തി നിലനിൽക്കട്ടെ.

ഏതദേവ പരം ചിത്തേ മയാ ചൈവ വിധാര്യതേ

ഇതേയാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും പ്രിയമായി കരുതുന്നതും, ഞാൻ ആചരിക്കുന്നതും.

തതസ്തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ രൈഭ്യസ്യര്ഷേരഹം പുനഃ

അപ്പോൾ, റൈഭ്യ എന്ന ആ ഋഷിയുടെ വാക്കുകൾ ഞാൻ വീണ്ടും കേട്ടു—

മമൈവം വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രാഹ്മണഃ സ വസുന്ധരേ

ഭൂമിദേവി, ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണൻ കേട്ടു—

ഏതസ്യ തീര്ഥവര്യസ്യ മഹിമാനം ത്വയാ പ്രഭോ

പ്രഭുവേ, ഈ ഉത്തമമായ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം—

അന്യാനി യാനി തീര്ഥാനി ഏതത്ക്ഷേത്രാശ്രിതാനി തു

ഇതിന്റെ പ്രദേശത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന മറ്റു എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും—

ശൃണു തത്ത്വേന മേ ബ്രഹ്മന്യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി

ബ്രാഹ്മണാ, നീ എന്നോട് ചോദിച്ചതിന് യഥാർത്ഥം ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കു.

തീര്ഥം തു കുമുദാകാരം തസ്മിന് കുബ്ജാമ്രകേ സ്ഥിതമ്

കുബ്ജാമ്രത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന, കുമുദപുഷ്പംപോലുള്ള ഒരു തീർത്ഥം അവിടെ ഉണ്ട്.

കൌമുദസ്യ തു മാസസ്യ തഥാ മാര്ഗശിരസ്യ ച

കൗമുദ മാസത്തിലും മാർഗശീർഷ മാസത്തിലും—

യോ വൈ പരിത്യജേത്പ്രാണാന് സ്ത്രീ പുമാന്വാ നപുംസകമ് 126.

സ്ത്രീയോ, പുരുഷനോ, നപുംസകനോ അവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ—

അന്യച്ച തേ പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുംധരേ

ഭൂമിദേവി, ഞാൻ നിന്നോട് മറ്റൊന്ന് കൂടി പറയും; കേൾക്കു.

യസ്മിന് സ്നാത്വാ വിശാലാക്ഷി ഗച്ഛതേ നംദനം വനമ്

വിശാലമായ കണ്ണുള്ളവളേ, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, നന്ദനവനം പ്രാപിക്കും.

പൂര്ണേ വര്ഷസഹസ്രേ തു ജായതേ വിപുലേ കുലേ

പൂർണ്ണമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, വലിയ ഒരു കുടുംബത്തിൽ ജനനം ലഭിക്കും.

തത്രാഥ മുംചതേ പ്രാണാന് കൌമുദസ്യ തു ദ്വാദശീ

അവിടെ, കാർത്തിക മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിൽ, ഒരാൾ ജീവൻ വിടുന്നു.

അന്യച്ച തേ പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുംധരേ

ഇനി ഞാൻ മറ്റൊന്ന് പറയാം, അതു കേൾക്കേണം, ഭൂമിദേവി.

തസ്മിന് കൃതോദകോ ബ്രഹ്മന്മായാതീര്ഥേ മഹായശാഃ

അവിടെ, മായാതീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും വെള്ളം അർപ്പിച്ചാൽ, മഹത്വമുള്ള ബ്രാഹ്മണനേ,

ലഭതേ പരമാം പുഷ്ടിം കുബേരഭവനം യഥാ

അവൻ കുബേരന്റെ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെ പരമമായ പോഷണം ലഭിക്കും.

അഥവാ മ്രിയതേ തത്ര മായാതീര്ഥേ യശസ്വിനി

അല്ലെങ്കിൽ, മായാതീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ, മഹത്വമുള്ളവളേ,

അന്യച്ച തേ പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

ഇനി ഞാൻ മറ്റൊന്ന് പറയാം, അതു കേൾക്കേണം, ഭൂമിദേവി.

യസ്തത്ര സ്നാതി കശ്ചിദ്വൈ വൈശാഖസ്യ തു ദ്വാദശീമ് 126.

അവിടെ, വൈശാഖ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിൽ ആരെങ്കിലും കുളിച്ചാൽ,

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാംസ്തീര്ഥേ സാര്ഷപകേ തഥാ

അല്ലെങ്കിൽ, സാര്ഷപക തീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും ജീവൻ വിട്ടാൽ,

പുനരന്യത് പ്രവക്ഷ്യാമി ശൃണുഷ്വ ശുഭലോചനേ

ഇനി ഞാൻ മറ്റൊന്ന് പറയാം, അതു കേൾക്കേണം, മനോഹരനേത്രളളേ.

തത്ര സര്വാ ഭവേദ്ഗങ്ഗാ ശീതലം ജായതേ ജലമ്

അവിടെ എല്ലാം ഗംഗയായിത്തീരും; വെള്ളം തണുത്തതായിരിക്കും.

സ്നാതോ ഗച്ഛതി സുശ്രോണീ സോമലോകേ മഹീയതേ

കുളിച്ചശേഷം, മനോഹരനിതംബളളേ, അവൻ സോമലോകത്തിൽ ചെന്നു ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

തതഃ സ്വര്ഗാത്പരിഭ്രഷ്ടോ ബ്രാഹ്മണശ്ചൈവ ജായതേ

അതിനുശേഷം സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണാൽ, അവൻ ബ്രാഹ്മണനായി ജനിക്കും.

അഥവാ മ്രിയതേ തത്ര മാസി മാര്ഗശിരേ തഥാ

അല്ലെങ്കിൽ, മാർഗശീർഷ മാസത്തിൽ അവിടെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ,

തത്ര പശ്യതി മാം നിത്യം ദീപ്തിമന്തം ചതുര്ഭുജമ്

അവിടെ അവൻ എപ്പോഴും എന്നെ, പ്രകാശമുള്ള നാലു കൈകളോടുകൂടിയവനായി, കാണും.

പുനരന്യത്പ്രവക്ഷ്യാഭി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ ।। അനന്യമാനസോ ഭൂത്വാ ഭക്തോ ഭാഗവതോ മമ

ഇനി ഞാൻ മറ്റൊന്ന് പറയാം, അതു കേൾക്കേണം, ഭൂമിദേവി. ആരെങ്കിലും മനസ്സിൽ മറ്റൊന്നും ഇല്ലാതെ, ഭക്തിയോടെ, എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ,

തസ്മിംസ്തീര്ഥേ തു യഃ സ്നാതി കദാചിദപി മാനവഃ

ആ തീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും എപ്പോഴെങ്കിലും കുളിച്ചാൽ,