വരാഹപുരാണമ്

അഥ നോ കുപ്യസേ ദേവ വരം സമനുയാചതേ

ദേവാ, നിങ്ങൾക്ക് കോപം വരുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ ഒരു വരം ചോദിക്കാം.

ന ചാഹം കാംചനം ഗാവോ ന ച സ്ത്രീരാജ്യമേവ ച

എനിക്ക് പൊന്നും, പശുക്കളും, സ്ത്രീകളും, രാജ്യവും ഒന്നും ആഗ്രഹമില്ല.

തഥാ സ്വര്ഗസഹസ്രാണാമേകം ചാപി ന രോചതേ 125.

അതിനുപുറമെ, ആയിരം സ്വർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഒന്ന് പോലും എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ല.

തതസ്തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സമയാ തത്ര ഭാഷിതഃ

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, അവിടെ ഒരു ഉടമ്പടി പറയപ്പെട്ടു.

ദേവാ അപി ന ജാനന്തി വിഷ്ണുമായാവിമോഹിതാഃ

വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ മയങ്ങിയ ദേവന്മാർക്കും ഇതറിയാൻ കഴിയില്ല.

ഉവാച മധുരം വാക്യം മായയാ ച പ്രചോദിതഃ

മായയുടെ പ്രേരണയിൽ, അവൻ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

തവ ദേവ പ്രസാദേന മമൈവം ദീയതാം വരഃ

ദേവാ, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ഈ വരം എനിക്ക് ലഭിക്കട്ടെ.

ഗച്ഛ കുബ്ജാമ്രകേ ഗങ്ഗാസ്നാതോ മായാം തു ഗച്ഛസി കുബ്ജാമ്രകേ ദേവി വിപ്രോ മമ മായാഭിലാഷുകഃ

കുബ്ജാമ്രത്തിൽ പോയി ഗംഗയിൽ കുളിച്ച് മായ നേടുക. ദേവിയേ, കുബ്ജാമ്രത്തിൽ ആ ബ്രാഹ്മണൻ എന്റെ മായയെ ആഗ്രഹിച്ചു.

സ്ഥാപയിത്വാ യഥാന്യായം തീര്ഥമാരാധയദ്യഥാ

അവൻ യഥാസമയം തീർത്ഥം സ്ഥാപിച്ച്, യോജിച്ച രീതിയിൽ ആരാധിച്ചു.

അവഗാഹ്യ തതോ ഗങ്ഗാം സര്വഗാത്രേ ച ക്ലേദിതേ

അതിനുശേഷം അവൻ ഗംഗയിൽ മുങ്ങി, ശരീരമൊക്കെയും വെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞു.

ഹൃദയേഽചിന്തയത്തത്ര ഗര്ഭക്ലേശേന പീഡിതഃ

അവിടെ, ഗർഭത്തിലെ വേദന കൊണ്ട് പീഡിതനായവൻ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.

യോഽഹം നിഷാദഗര്ഭേഽസ്മിന്വസാമി നരകേഷു ച 125.

ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഈ നിഷാദന്റെ ഗർഭത്തിലും ഈ നരകസമാനമായ അവസ്ഥകളിലും കഴിയുന്നവനാണ്.

യോഽഹം നിഷാദഗര്ഭേഽസ്മിന്പീഡാസ്തി മലസംകുലേ

ഈ നിഷാദന്റെ ഗർഭത്തിൽ ഞാൻ മലമൂത്രം നിറഞ്ഞ ഈ ദുരിതത്തിൽ കഷ്ടപ്പെടുന്നു.

പുരീഷമൂത്രസങ്കീര്ണേ മാംസശോണിതകര്ദ്ദമേ

മലവും മൂത്രവും കലർന്ന, മാംസം രക്തം എന്നിവയുടെ ചളിയിൽ ഞാൻ കിടക്കുന്നു.

ബഹുരോഗസമാകീര്ണേ ബഹുദുഃഖതമാകുലേ

നാനാവിധ രോഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ്, അനവധി ദു:ഖങ്ങൾ കൊണ്ട് പീഡിതനാണ് ഞാൻ.

കുതോ വിഷ്ണുഃ കുതോ വാഹം കുതോ ഗങ്ഗാജലാനി ച

വിഷ്ണു എവിടെയാണ്? ഞാൻ എവിടെയാണ്? ഗംഗയുടെ വെള്ളം എവിടെയാണ്?

ഏവം ചിന്തയമാനസ്തു ശീഘ്രം ഗര്ഭാദ്വിനിഃസൃതഃ

ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചവൻ ഉടൻ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.

അജായത തതഃ കന്യാ നിഷാദസ്യ ഗൃഹേ തദാ

അപ്പോൾ, ആ സമയത്ത്, നിഷാദന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി ജനിച്ചു.

ന ച സംജ്ഞായതേ കിംചിദ്വിഷ്ണുമായാവിമോഹിതാ

വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ ആകൃഷ്ടയായ അവൾക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.

പുത്രാന്ദുഹിതരശ്ചൈവ ജനയാമാസ മായയാ

ആ മായയാൽ അവൾക്ക് മക്കളെയും പെൺമക്കളെയും ജനിച്ചു.

ജീവാനി ചൈവ സതതം ഘാതിതാനി തതസ്തതഃ

ജീവികൾ എല്ലായിടത്തും നിരന്തരം കൊല്ലപ്പെട്ടു.

ഗമ്യാഗമ്യം ന ജാനാതി മായാജാലേന മോഹിതഃ 125.

മായയുടെ വലയത്തിൽ പെട്ടവൻ ചെയ്യേണ്ടതും ചെയ്യരുതാത്തതും അറിയാതെ ഇരുന്നു.

ഘടം ഗൃഹീത്വാ വിഡ്ലിപ്തവസ്ത്രക്ഷാലനകാരണാത്

കുടം എടുത്ത് മലപാടുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകാൻ വേണ്ടി

സ്നാതും ഗങ്ഗാജലേ സ്ഥിത്വാ വിഗാഹയതി ജാഹ്നവീമ്

കുളിക്കാൻ ഗംഗയുടെ വെള്ളത്തിൽ കയറി അവൾ ജാഹ്നവിയിൽ മുങ്ങി.

ജാതസ്തപോധനസ്തത്ര ദണ്ഡീ കുണ്ഡീധരഃ പുനഃ

അവിടെ വീണ്ടും ഒരു തപസ്സുകാരൻ, ദണ്ഡവും കുടവും കൈയിൽ പിടിച്ച് ജനിച്ചു.

വസ്ത്രാദി ദര്ശിതം ചൈവ യത്ര സംസ്ഥാപിതം പുരാ

മുമ്പ് കാണിച്ചും അവിടെ വച്ചുമിട്ട വസ്ത്രം മുതലായവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വിപ്രേണ ജ്ഞാതുകാമേന വിഷ്ണുമായാം യഥാ പുരാ

വിഷ്ണുവിന്റെ മായയെ അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ, മുമ്പെപ്പോലെ അവയെ കണ്ടു.

വാസോ ഗൃഹ്ണാതി സവ്രീഡോ യോഗം ച പരിചിന്തയന്

അവൻ ലജ്ജയോടെ വസ്ത്രം അണിയുന്നു, യോഗം മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്.

തതോ വിന്ദതി ചാത്മാനം തപസാ യത്തദാ കൃതമ്

അപ്പോൾ, അന്നത്തെ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, അവൻ സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്നു.