വരാഹപുരാണമ്

മധുരം വാക്യമാദായ പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാമ്

മധുരമായ വാക്കുകൾ എടുത്ത്, അവൻ ഭൂമിയോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

മായാ മമ വിശാലാക്ഷി രോഹിണീ ലോമഹര്ഷിണീ

വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ള രോഹിണി, എന്റെ മായ അത്ഭുതകരവും രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്നതുമാണ്.

ഗതോ ഗതീരനേകാശ്ച ഉത്തമാധമമധ്യമാഃ

അവൾ അനേകം രൂപങ്ങളും വഴികളും സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട് — ഉത്തമം, മധ്യമായത്, അധമം എന്നും.

യഥാ ബ്രാഹ്മണമുഖ്യേന പ്രാപ്താ സ്ത്രീയോനിരേവ ച 125.

ഏതുപോലെ പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്റെ വഴി സ്ത്രീജന്മം ലഭിച്ചുവോ, അതുപോലെ.

മമൈവാരാധനപരോ മമ കര്മപരായണഃ

അവൻ എപ്പോഴും എന്റെ ആരാധനയിലും എന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ സ്ഥിരനായിരുന്നു.

അയം ദീര്ഘേണ കാലേന തസ്യ തുഷ്ടോഽസ്മി സുന്ദരി

സുന്ദരിയേ, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവനിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി.

തതസ്തസ്യ മയാ ദേവി ദത്ത്വാ ദര്ശനമുത്തമമ്

അതിനുശേഷം, ദേവിയേ, ഞാൻ അവനു ഉത്തമമായ ദർശനം നൽകിയു.

വരം വരയ ഭദ്രം തേ തവ യദ്ധൃദി വര്ത്തതേ

മംഗളമായവളേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണോ ആഗ്രഹം, അതു വേണമെന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കു.

അഥവേച്ഛസി തം സ്വര്ഗം യത്ര സൌഖ്യം വരാങ്ഗനാഃ

അല്ലെങ്കിൽ, സുഖവും മനോഹരിയായ സ്ത്രീകളും ഉള്ള ആ സ്വർഗ്ഗം നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ—

യത്ര സര്വാ ദിവ്യരൂപാ ഭവന്ത്യപ്സരസഃ പരാഃ തതോ മമ വചഃ ശ്രുത്വാ സ ച ബ്രാഹ്മണപുംഗവഃ

അവിടെ എല്ലാ ദിവ്യരൂപമുള്ള അപ്സരസുകളും വസിക്കുന്നു. എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ആ മഹാബ്രാഹ്മണൻ—

അഥ നോ കുപ്യസേ ദേവ വരം സമനുയാചതേ

ദേവാ, നിങ്ങൾക്ക് കോപം വരുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ ഒരു വരം ചോദിക്കാം.

ന ചാഹം കാംചനം ഗാവോ ന ച സ്ത്രീരാജ്യമേവ ച

എനിക്ക് പൊന്നും, പശുക്കളും, സ്ത്രീകളും, രാജ്യവും ഒന്നും ആഗ്രഹമില്ല.

തഥാ സ്വര്ഗസഹസ്രാണാമേകം ചാപി ന രോചതേ 125.

അതിനുപുറമെ, ആയിരം സ്വർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഒന്ന് പോലും എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ല.

തതസ്തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സമയാ തത്ര ഭാഷിതഃ

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, അവിടെ ഒരു ഉടമ്പടി പറയപ്പെട്ടു.

ദേവാ അപി ന ജാനന്തി വിഷ്ണുമായാവിമോഹിതാഃ

വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ മയങ്ങിയ ദേവന്മാർക്കും ഇതറിയാൻ കഴിയില്ല.

ഉവാച മധുരം വാക്യം മായയാ ച പ്രചോദിതഃ

മായയുടെ പ്രേരണയിൽ, അവൻ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

തവ ദേവ പ്രസാദേന മമൈവം ദീയതാം വരഃ

ദേവാ, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ഈ വരം എനിക്ക് ലഭിക്കട്ടെ.

ഗച്ഛ കുബ്ജാമ്രകേ ഗങ്ഗാസ്നാതോ മായാം തു ഗച്ഛസി കുബ്ജാമ്രകേ ദേവി വിപ്രോ മമ മായാഭിലാഷുകഃ

കുബ്ജാമ്രത്തിൽ പോയി ഗംഗയിൽ കുളിച്ച് മായ നേടുക. ദേവിയേ, കുബ്ജാമ്രത്തിൽ ആ ബ്രാഹ്മണൻ എന്റെ മായയെ ആഗ്രഹിച്ചു.

സ്ഥാപയിത്വാ യഥാന്യായം തീര്ഥമാരാധയദ്യഥാ

അവൻ യഥാസമയം തീർത്ഥം സ്ഥാപിച്ച്, യോജിച്ച രീതിയിൽ ആരാധിച്ചു.

അവഗാഹ്യ തതോ ഗങ്ഗാം സര്വഗാത്രേ ച ക്ലേദിതേ

അതിനുശേഷം അവൻ ഗംഗയിൽ മുങ്ങി, ശരീരമൊക്കെയും വെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞു.

ഹൃദയേഽചിന്തയത്തത്ര ഗര്ഭക്ലേശേന പീഡിതഃ

അവിടെ, ഗർഭത്തിലെ വേദന കൊണ്ട് പീഡിതനായവൻ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.

യോഽഹം നിഷാദഗര്ഭേഽസ്മിന്വസാമി നരകേഷു ച 125.

ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഈ നിഷാദന്റെ ഗർഭത്തിലും ഈ നരകസമാനമായ അവസ്ഥകളിലും കഴിയുന്നവനാണ്.

യോഽഹം നിഷാദഗര്ഭേഽസ്മിന്പീഡാസ്തി മലസംകുലേ

ഈ നിഷാദന്റെ ഗർഭത്തിൽ ഞാൻ മലമൂത്രം നിറഞ്ഞ ഈ ദുരിതത്തിൽ കഷ്ടപ്പെടുന്നു.

പുരീഷമൂത്രസങ്കീര്ണേ മാംസശോണിതകര്ദ്ദമേ

മലവും മൂത്രവും കലർന്ന, മാംസം രക്തം എന്നിവയുടെ ചളിയിൽ ഞാൻ കിടക്കുന്നു.

ബഹുരോഗസമാകീര്ണേ ബഹുദുഃഖതമാകുലേ

നാനാവിധ രോഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ്, അനവധി ദു:ഖങ്ങൾ കൊണ്ട് പീഡിതനാണ് ഞാൻ.

കുതോ വിഷ്ണുഃ കുതോ വാഹം കുതോ ഗങ്ഗാജലാനി ച

വിഷ്ണു എവിടെയാണ്? ഞാൻ എവിടെയാണ്? ഗംഗയുടെ വെള്ളം എവിടെയാണ്?

ഏവം ചിന്തയമാനസ്തു ശീഘ്രം ഗര്ഭാദ്വിനിഃസൃതഃ

ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചവൻ ഉടൻ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.

അജായത തതഃ കന്യാ നിഷാദസ്യ ഗൃഹേ തദാ

അപ്പോൾ, ആ സമയത്ത്, നിഷാദന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി ജനിച്ചു.

ന ച സംജ്ഞായതേ കിംചിദ്വിഷ്ണുമായാവിമോഹിതാ

വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ ആകൃഷ്ടയായ അവൾക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.