വരാഹപുരാണമ്

അനന്തമായയാ ചാഹം ധാരയാമി സ്വപാമി ച

അവസാനമില്ലാത്ത മായയോടെ ഞാൻ ലോകം നിലനിർത്തുകയും ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.

ദേവാ യത്ര നിലീയന്തേ സാ മായാ മമ കീര്ത്തിതാ

ദേവന്മാർ അഭയം തേടുന്നിടം അതാണ് എന്റെ മായ എന്ന് പറയുന്നത്.

ധാരിതാസി ച സുശ്രോണി വാരാന് സപ്തദശൈവ തു

സുന്ദരനിതംബയുള്ളവളേ, പതിനേഴു പ്രളയങ്ങൾക്കായി നിന്നെ ഞാൻ താങ്ങി നിലനിർത്തി.

മമ് മായാബലം ഹ്യേതദ്യേന തിഷ്ഠാമ്യഹം ജലേ 125.

ഇതാണ് എന്റെ മായയുടെ ശക്തി; അതിനാൽ ഞാൻ വെള്ളത്തിൽ നില്ക്കുന്നു.

തേഽപി മായാം ന ജാനന്തി മമ മായാവിമോഹിതാഃ

അവരും എന്റെ മായയാൽ മോഹിതരായി, മായയെ അറിയുന്നില്ല.

മായാം പിതൃമയീം ഹ്യേതാം ഗൃഹ്ണാമീതി ച തത്ത്വതഃ

സത്യത്തിൽ, പിതൃമൂലമായ ഈ മായയെ ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.

ഋഷിര്മായാനുസാരേണ സ്ത്രിയാ യോനിം പ്രവേശിതഃ

മായയുടെ വഴികാട്ടലിൽ, ആ ഋഷി സ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

കരാഭ്യാമഞ്ജലിം കൃത്വാ വാക്യമേതത്തദബ്രവീത്

കൈകൾ ചേർത്ത് അഞ്ജലി അർപ്പിച്ച്, അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

സ്ത്രീത്വം ചൈവ പുനഃ പ്രാപ്തം സ്ത്രീയോനിം ചൈവ പ്രാപിതഃ

അവൻ വീണ്ടും സ്ത്രീഭാവം നേടി, സ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ എത്തിച്ചു.

തസ്യ ബ്രാഹ്മണമുഖ്യസ്യ സ്ത്രീത്വേ യത്കര്മ പാപകമ്

ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ സ്ത്രീഭാവത്തിൽ ചെയ്ത പാപകരമായ പ്രവൃത്തികൾ—

മധുരം വാക്യമാദായ പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാമ്

മധുരമായ വാക്കുകൾ എടുത്ത്, അവൻ ഭൂമിയോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

മായാ മമ വിശാലാക്ഷി രോഹിണീ ലോമഹര്ഷിണീ

വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ള രോഹിണി, എന്റെ മായ അത്ഭുതകരവും രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്നതുമാണ്.

ഗതോ ഗതീരനേകാശ്ച ഉത്തമാധമമധ്യമാഃ

അവൾ അനേകം രൂപങ്ങളും വഴികളും സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട് — ഉത്തമം, മധ്യമായത്, അധമം എന്നും.

യഥാ ബ്രാഹ്മണമുഖ്യേന പ്രാപ്താ സ്ത്രീയോനിരേവ ച 125.

ഏതുപോലെ പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്റെ വഴി സ്ത്രീജന്മം ലഭിച്ചുവോ, അതുപോലെ.

മമൈവാരാധനപരോ മമ കര്മപരായണഃ

അവൻ എപ്പോഴും എന്റെ ആരാധനയിലും എന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ സ്ഥിരനായിരുന്നു.

അയം ദീര്ഘേണ കാലേന തസ്യ തുഷ്ടോഽസ്മി സുന്ദരി

സുന്ദരിയേ, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവനിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി.

തതസ്തസ്യ മയാ ദേവി ദത്ത്വാ ദര്ശനമുത്തമമ്

അതിനുശേഷം, ദേവിയേ, ഞാൻ അവനു ഉത്തമമായ ദർശനം നൽകിയു.

വരം വരയ ഭദ്രം തേ തവ യദ്ധൃദി വര്ത്തതേ

മംഗളമായവളേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണോ ആഗ്രഹം, അതു വേണമെന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കു.

അഥവേച്ഛസി തം സ്വര്ഗം യത്ര സൌഖ്യം വരാങ്ഗനാഃ

അല്ലെങ്കിൽ, സുഖവും മനോഹരിയായ സ്ത്രീകളും ഉള്ള ആ സ്വർഗ്ഗം നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ—

യത്ര സര്വാ ദിവ്യരൂപാ ഭവന്ത്യപ്സരസഃ പരാഃ തതോ മമ വചഃ ശ്രുത്വാ സ ച ബ്രാഹ്മണപുംഗവഃ

അവിടെ എല്ലാ ദിവ്യരൂപമുള്ള അപ്സരസുകളും വസിക്കുന്നു. എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ആ മഹാബ്രാഹ്മണൻ—

അഥ നോ കുപ്യസേ ദേവ വരം സമനുയാചതേ

ദേവാ, നിങ്ങൾക്ക് കോപം വരുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ ഒരു വരം ചോദിക്കാം.

ന ചാഹം കാംചനം ഗാവോ ന ച സ്ത്രീരാജ്യമേവ ച

എനിക്ക് പൊന്നും, പശുക്കളും, സ്ത്രീകളും, രാജ്യവും ഒന്നും ആഗ്രഹമില്ല.

തഥാ സ്വര്ഗസഹസ്രാണാമേകം ചാപി ന രോചതേ 125.

അതിനുപുറമെ, ആയിരം സ്വർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഒന്ന് പോലും എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ല.

തതസ്തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സമയാ തത്ര ഭാഷിതഃ

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, അവിടെ ഒരു ഉടമ്പടി പറയപ്പെട്ടു.

ദേവാ അപി ന ജാനന്തി വിഷ്ണുമായാവിമോഹിതാഃ

വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ മയങ്ങിയ ദേവന്മാർക്കും ഇതറിയാൻ കഴിയില്ല.

ഉവാച മധുരം വാക്യം മായയാ ച പ്രചോദിതഃ

മായയുടെ പ്രേരണയിൽ, അവൻ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

തവ ദേവ പ്രസാദേന മമൈവം ദീയതാം വരഃ

ദേവാ, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ഈ വരം എനിക്ക് ലഭിക്കട്ടെ.

ഗച്ഛ കുബ്ജാമ്രകേ ഗങ്ഗാസ്നാതോ മായാം തു ഗച്ഛസി കുബ്ജാമ്രകേ ദേവി വിപ്രോ മമ മായാഭിലാഷുകഃ

കുബ്ജാമ്രത്തിൽ പോയി ഗംഗയിൽ കുളിച്ച് മായ നേടുക. ദേവിയേ, കുബ്ജാമ്രത്തിൽ ആ ബ്രാഹ്മണൻ എന്റെ മായയെ ആഗ്രഹിച്ചു.

സ്ഥാപയിത്വാ യഥാന്യായം തീര്ഥമാരാധയദ്യഥാ

അവൻ യഥാസമയം തീർത്ഥം സ്ഥാപിച്ച്, യോജിച്ച രീതിയിൽ ആരാധിച്ചു.