കാനി കര്മാണി കുര്വന്തി യേ ത്വാം പശ്യന്തി മാധവ
മാധവാ, നിന്നെ കാണുന്നവർ ഏത് പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നു?
ബ്രാഹ്മണസ്യ ച കിം കര്മ ക്ഷത്രിയസ്യ ച കിം ഭവേത്
ബ്രാഹ്മണന്റെ കര്ത്തവ്യം എന്താണ്? ക്ഷത്രിയന് എന്ത് ചെയ്യണം?
യോഗോ വൈ പ്രാപ്യതേ കേന തപോ വാ കേന നിശ്ചിതമ്
ഏത് വഴി യോഗം ലഭിക്കും? ഏത് തപസ്സിനാൽ അതു നേടാം?
കിം ച ദുഃഖനിവാസം വാ ഭോജനം പാനകം തഥാ
ദു:ഖകരമായ വാസം എന്താണ്? ഭക്ഷണവും പാനീയവും എന്തൊക്കെയാണ്?
പ്രാപണം കീദൃശം ചാപി കാസു ദിക്ഷു തഥാ പ്രഭോ
എന്ത് തരത്തിലുള്ള സമ്പാദ്യമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്, ഏത് ദിക്കുകളിലാണ് അതു, പ്രഭുവേ?
തിര്യഗ്യോനിം ന ഗച്ഛേത കര്മണാ കേന കേശവ
കേശവാ, ഏത് പ്രവർത്തിയാൽ ജീവി മൃഗജന്മം പ്രാപിക്കാതെ ഇരിക്കും?
ജരാ വാ കേന ഗച്ഛേത ജന്മ വാ കേന ഗച്ഛതി
ഏത് കാരണത്താൽ വയസ്സാകുന്നു? ഏത് വഴി ജനനം സംഭവിക്കുന്നു?
സംസാരസ്യ ന ഗച്ഛേത കേന കര്മപ്രഭാവതഃ
ഏത് പ്രവർത്തിയുടെ ഫലത്താൽ സംസാരചക്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കാതെ ഇരിക്കാം?
ശൃണ്വന്തു മേ ഭാഗവതാ യേ ച മോക്ഷേ വ്യവസ്ഥിതാഃ
ഭഗവാനെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുന്നവരും മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കട്ടെ.
മന്ത്രഃ – മാസേഷു സര്വേഷു ച മുഖ്യഭൂതസ്ത്വം മാധവോ മാധവമാസ ഏവ നിത്യം ച യജ്ഞേഷു തഥേജ്യതേ യോ നാരായണഃ സപ്തലോകേഷു വീരഃ ।।124.
മന്ത്രം: എല്ലാ മാസങ്ങളിലും മാധവമാസം പ്രധാനമാണ്; യജ്ഞങ്ങളിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും നാരായണനാണ് ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത്; ഏഴു ലോകങ്ങളിലും വീരനായവൻ.
ഏവം ഗ്രീഷ്മേ വിധിം ചൈവ കുര്യാത്സര്വം മമോക്തിതഃ
ഇങ്ങനെ വേനൽക്കാലത്ത് ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാ വിധികളും നിർവഹിക്കണം.
മാസേഷു സര്വേഷ്വപി മുഖ്യഭൂതോ മാസോ ഭവാന്ഗ്രീഷ്മ ഏകഃ പ്രപന്നഃ
എല്ലാ മാസങ്ങളിലുമിടയിൽ വേനൽക്കാലം ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതും ശ്രേഷ്ഠവുമാണ്.
ഏവം ഗ്രീഷ്മേ വരാരോഹേ മമ ചൈവാര്ച്ചനം കുരു
ഇങ്ങനെ വേനൽക്കാലത്ത്, മനോഹരിയായേ, നീ എന്നെ ആരാധിക്കണം.
യാവന്തഃ പുഷ്പിതാഃ ശാലാഃ പൃഥ്വ്യാം യാവത്സുഗംധകാഃ
ഭൂമിയിൽ എത്ര പൂക്കളും സുഗന്ധമുള്ള ശാലകളും ഉണ്ടോ അവയെല്ലാം പോലെ,
ഏവം വര്ഷാസ്വപി ധരേ മമ കര്മ ച കാരയേത്
അങ്ങനെ തന്നെ മഴക്കാലത്തും എന്റെ കർമ്മങ്ങൾ നടത്തണം, ഭൂമിയേ.
അന്യച്ച തേ പ്രവക്ഷ്യാമി കര്മ സംസാരമോക്ഷണമ്
ഇതോടൊപ്പം, ഞാൻ നിന്നോട് മറ്റൊരു കർമ്മവും പറയുന്നു, അതിലൂടെ സാംസാരിക ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
ഏതേഷാം സുമനോഭിശ്ച പൂജനീയോ മഹാദരാത് നമോ നാരായണായേതി ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്
ഈ പൂക്കൾ കൊണ്ടു വലിയ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം, 'നമോ നാരായണായ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
പശ്യന്തി യേ ധ്യാനപരാ ഘനാഭം ത്വാമാശ്രിതാഃ പൂജ്യമാനം മഹിമ്നാ
ധ്യാനത്തിൽ ലീനരായവർ, മേഘംപോലെയുള്ള കറുത്ത രൂപത്തിൽ മഹത്വത്തോടെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന നിന്നെ കാണുന്നു.
ആഷാഢമാസേ ദ്വാദശ്യാം സര്വശാന്തികരം ശുഭമ്
ആഷാഢമാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി എല്ലാ ശാന്തിയും സൗഭാഗ്യവും നൽകുന്ന ദിവസമാണ്.
സ മര്ത്യോ ന പ്രണശ്യേത സംസാരേഽസ്മിന് യുഗേയുഗേ 124.
അങ്ങനെയുള്ള മനുഷ്യൻ ഈ ലോകത്തിൽ, എല്ലാ യുഗങ്ങളിലും, നശിക്കുകയില്ല.
തരംതി യേന സംസാരം നരാഃ കര്മപരായണാഃ
ഇതിലൂടെ കർമ്മത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവർ സാംസാരിക ബന്ധങ്ങൾ കടന്ന് പോകുന്നു.
മുക്ത്വാ നാരായണം ദേവം വാരാഹം രൂപമാസ്ഥിതമ്
നാരായണനായ ദൈവത്തെ, വരാഹരൂപം ധരിച്ചവനെ, ആരാധിച്ചശേഷം,
കുശിഷ്യായ ന ദാതവ്യം യേ ച ശാസ്ത്രാര്ഥദൂഷകാഃ
അർഹതയില്ലാത്ത ശിഷ്യനും ശാസ്ത്രത്തിന്റെ അർത്ഥം തെറ്റിച്ച് പറയുന്നവർക്കും ഇത് നൽകരുത്.
ധനധര്മക്ഷയസ്തേഷാം പഠനാദാശു ജായതേ
അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, അവരുടെ ധനവും ധർമ്മവും വേഗത്തിൽ നഷ്ടപ്പെടും.
ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ പൂര്വം യത്പൃഷ്ടവത്യസി
നല്ലവളേ, നീ മുമ്പ് ചോദിച്ചതിനാണ് ഞാൻ ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞത്.
ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ ഋതൂപസ്കരണം നാമ ചതുര്വിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ഭഗവദ് ശാസ്ത്രത്തിൽ, 'ഋതുപസ്കരണ'ം എന്ന നാനൂറിരുപത്തിനാലാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
അഥ മായാചക്രമ് ശ്രുത്വാ ഷഡൃതുകര്മാണി പൃഥിവീ സംശിതവ്രതാ
അതിനുശേഷം, ആറു ঋതുക്കളുടെയും കർമ്മങ്ങൾ കേട്ട ശേഷം, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച ഭൂമി മായാചക്രത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
മങ്ഗല്യാശ്ച പവിത്രാശ്ച യേ ത്വയാ സമുദാഹൃതാഃ
നീ പറഞ്ഞ എല്ലാ മംഗളകരവും വിശുദ്ധവുമായ കാര്യങ്ങൾ,
ശ്രുത്വാ ത്വേതാനി കര്മാണി ത്വന്മുഖോക്താനി മാധവ
മാധവാ, നിന്റെ വായിലൂടെ നീ പറഞ്ഞ ഈ പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ കേട്ടപ്പോൾ,
ഏതന്മേ പരമം ഗുഹ്യം പരം കൌതൂഹലം തഥാ
ഇത് എനിക്ക് ഏറ്റവും രഹസ്യവും അത്യന്തം കൗതുകം ഉണർത്തുന്നതുമാണ്.