വരാഹപുരാണമ്

സ്തുവന്തി ദേവലോകാശ്ച പുരാണം പുരുഷോത്തമമ്

സ്വർഗ്ഗലോകവാസികളും പുരാതനനായ പരമപുരുഷനെ സ്തുതിക്കുന്നു.

സ്തുവന്തി ദേവം ഭൂതാനാം സര്വലോകസ്യ ചേശ്വരമ്

അവർ ഭൂതങ്ങളുടെ ദൈവത്തെയും എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരനെയും സ്തുതിക്കുന്നു.

സ്തുവന്തി ദേവദേവേശം യുഗാനാം സംക്ഷയേഽക്ഷയമ്

ദേവദേവനെയും, യുഗങ്ങൾ അവസാനിക്കുമ്പോഴും അക്ഷയനുമായവനെയും അവർ സ്തുതിക്കുന്നു.

സ്തുവന്തി കേശവം ദേവമാദികാലമയം പ്രഭുമ് സ്തുവന്തി നാഥം ഭൂതാനാം സര്വലോകമഹേശ്വരമ്

അവൻ കാലത്തിന്റെ ആദിയിൽ ഉള്ളതായ കേശവനെയും, ഭൂതങ്ങളുടെ നാഥനും എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനുമായവനെയും അവർ സ്തുതിക്കുന്നു.

നാരദഃ പര്വതശ്ചൈവ അസിതോ ദേവലസ്തഥാ

നാരദനും, പർവതനും, അസിതനും, ദേവളനും—

ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവോ മിത്രാവസുപരാവസൂ

മിത്രാവസു, പരാവസു എന്നിവരോടൊപ്പം അനേകം മറ്റുള്ളവരും—

ശ്രുത്വാ തു പ്രതിനിര്ഘോഷം ദേവാനാം തു മഹൌജസാമ്

മഹാശക്തിയുള്ള ദേവന്മാരുടെ മഹാ നാദം കേട്ടപ്പോൾ—

കിമയം ശ്രൂയതേ ശബ്ദോ ബ്രഹ്മഘോഷേണ സംയുതഃ

‘ബ്രഹ്മഘോഷം കൂടിയ ഈ ശബ്ദം എന്താണ് കേൾക്കുന്നത്?’

തതഃ കമലപത്രാക്ഷീ സര്വരൂപഗുണാന്വിതാ 124.

അപ്പോൾ, കമലദളനയനിയായവളും എല്ലാ രൂപഗുണങ്ങളാലും സമ്പന്നയായവളും—

ദേവാഃ കാംക്ഷന്തി തേ ദേവ വാരാഹീം രൂപസംസ്ഥിതിമ്

ദേവനേ, ദേവന്മാർക്ക് നിന്റെ വാരാഹി രൂപം കാണാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്.

തതോ നാരായണോ ദേവഃ പൃഥിവീം പ്രത്യുവാച ഹ

അതിനുശേഷം നാരായണദേവൻ ഭൂമിയോട് സംസാരിച്ചു.

ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം വൈ ധാരിതാസി വസുന്ധരേ

ദൈവികമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾ നീയെന്റെ ഭാരം സഹിച്ചിരിക്കുന്നു, ഭൂമിദേവി.

ഇഹാഗച്ഛാമി ഭദ്രം തേ ദ്രഷ്ടുകാമാ ദിവൌകസഃ

നിനക്കു ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ, ഞാൻ ഇവിടെ വരുന്നു; സ്വർഗ്ഗവാസികൾ നിന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ഏവം തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ മാധവസ്യ വസുന്ധരാ

മാധവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭൂമി ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.

വാരാഹം പുരുഷം ദേവം വിജ്ഞാപയതി സാ ധരാ

അപ്പോൾ ഭൂമി വാരാഹരൂപിയായ ദൈവത്തോടു പറഞ്ഞു.

ശരണം ത്വാം പ്രപന്നാഹം ത്വദ്ഭക്താ ത്വം ഗതിഃ പ്രഭുഃ

ഞാൻ നിന്നിൽ അഭയം തേടുന്നു; ഞാൻ നിന്റെ ഭക്തയാണു്; നീയാണു് എന്റെ മാർഗ്ഗവും പ്രഭുവും.

കഥം വാ തുഷ്യസേ ദേവ പൂജ്യസേ കേന കര്മണാ

ദേവാ, നീ സന്തോഷപ്പെടുന്നത് എങ്ങനെ? ഏത് പ്രവർത്തിയാൽ നിന്നെ ആരാധിക്കാം?

ന ച മേഽസ്തി വ്യഥാ കാചിത്തവ കര്മണി നിത്യശഃ

നിന്റെ സദാ നടക്കുന്ന പ്രവർത്തികളിൽ എനിക്കു യാതൊരു വേദനയും ഇല്ല.

സര്വേ സുരാസുരാ ലോകാഃ സരുദ്രേന്ദ്രപിതാമഹാഃ 124.

എല്ലാ ദേവലോകങ്ങളും അസുരലോകങ്ങളും, ഇന്ദ്രനും പിതാമഹനും കൂടെ, നിലനിൽക്കുന്നു.

കാനി കര്മാണി കുര്വന്തി യേ ത്വാം പശ്യന്തി മാധവ

മാധവാ, നിന്നെ കാണുന്നവർ ഏത് പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നു?

ബ്രാഹ്മണസ്യ ച കിം കര്മ ക്ഷത്രിയസ്യ ച കിം ഭവേത്

ബ്രാഹ്മണന്റെ കര്‍ത്തവ്യം എന്താണ്? ക്ഷത്രിയന് എന്ത് ചെയ്യണം?

യോഗോ വൈ പ്രാപ്യതേ കേന തപോ വാ കേന നിശ്ചിതമ്

ഏത് വഴി യോഗം ലഭിക്കും? ഏത് തപസ്സിനാൽ അതു നേടാം?

കിം ച ദുഃഖനിവാസം വാ ഭോജനം പാനകം തഥാ

ദു:ഖകരമായ വാസം എന്താണ്? ഭക്ഷണവും പാനീയവും എന്തൊക്കെയാണ്?

പ്രാപണം കീദൃശം ചാപി കാസു ദിക്ഷു തഥാ പ്രഭോ

എന്ത് തരത്തിലുള്ള സമ്പാദ്യമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്, ഏത് ദിക്കുകളിലാണ് അതു, പ്രഭുവേ?

തിര്യഗ്യോനിം ന ഗച്ഛേത കര്മണാ കേന കേശവ

കേശവാ, ഏത് പ്രവർത്തിയാൽ ജീവി മൃഗജന്മം പ്രാപിക്കാതെ ഇരിക്കും?

ജരാ വാ കേന ഗച്ഛേത ജന്മ വാ കേന ഗച്ഛതി

ഏത് കാരണത്താൽ വയസ്സാകുന്നു? ഏത് വഴി ജനനം സംഭവിക്കുന്നു?

സംസാരസ്യ ന ഗച്ഛേത കേന കര്മപ്രഭാവതഃ

ഏത് പ്രവർത്തിയുടെ ഫലത്താൽ സംസാരചക്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കാതെ ഇരിക്കാം?

ശൃണ്വന്തു മേ ഭാഗവതാ യേ ച മോക്ഷേ വ്യവസ്ഥിതാഃ

ഭഗവാനെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുന്നവരും മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കട്ടെ.

മന്ത്രഃ – മാസേഷു സര്വേഷു ച മുഖ്യഭൂതസ്ത്വം മാധവോ മാധവമാസ ഏവ നിത്യം ച യജ്ഞേഷു തഥേജ്യതേ യോ നാരായണഃ സപ്തലോകേഷു വീരഃ ।।124.

മന്ത്രം: എല്ലാ മാസങ്ങളിലും മാധവമാസം പ്രധാനമാണ്; യജ്ഞങ്ങളിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും നാരായണനാണ് ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത്; ഏഴു ലോകങ്ങളിലും വീരനായവൻ.