വരാഹപുരാണമ്

തദേകം സംപ്രദായൈവ ദ്വാദശ്യാമഭിവിന്ദതി

ദ്വാദശി ദിവസത്തിൽ ഒരു നല്ല പ്രവർത്തി ചെയ്താൽ, എല്ലാ യജ്ഞഫലവും ലഭിക്കും.

മഹാനാധിഹരോ യോഗസ്തേനൈതത്പ്രഭവോ ധരേ

ഇത് വലിയ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതാണ്, ഭൂമിദേവി, അതിന്റെ ശക്തി യോഗത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.

ഗന്ധപത്രം കരേ ഗൃഹ്യ ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത്

സുഗന്ധമുള്ള ഇല കൈയിൽ എടുത്ത് ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

ഗൃഹാണ ഗന്ധപത്രാണി ധര്മമേവ പ്രവര്ദ്ധയ

ഈ സുഗന്ധമുള്ള ഇലകൾ സ്വീകരിച്ച്, ധർമ്മം വർദ്ധിക്കട്ടെ.

പുഷ്പാണാം ച പ്രവക്ഷ്യാമി യോ ഗുണോ യച്ച വൈ ഫലമ് ഓം നമോ വാസുദേവായേത്യുക്ത്വാ മന്ത്രമുദീരയേത്

പൂക്കളുടെ ഗുണവും ഫലവും ഞാൻ പറയാം; 'ഓം നമോ വാസുദേവായ' എന്നു പറഞ്ഞ് മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

മന്ത്രഃ – ഭഗവന്നാജ്ഞാപയ സുമനാംസീമാനി അര്ച്ചയിതും മാം സുമനസങ്കുരു ഗൃഹ്ണീഷ്വ സുമനസ്കം ദേവ സുഗന്ധേന തേ നമഃ

മന്ത്രം: ഭഗവനെ, ഈ നല്ല പൂക്കൾ അർപ്പിക്കാൻ എന്നെ അനുമതി തരണമേ; മനസ്സ് ശുദ്ധിയോടെ ആക്കണമേ; ദേവാ, ഈ സുഗന്ധമുള്ള പൂവ് സ്വീകരിക്കണമേ; നിനക്കു വന്ദനം.

പ്രാപ്നോതി ദദമാനസ്തു മമ കര്മപരായണഃ 123.

എന്റെ സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് ഇങ്ങനെ അർപ്പിക്കുന്നവൻ അതിന്റെ ഫലം നേടുന്നു.

ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം വൈ മമ ലോകേഷു തിഷ്ഠതി

അവൻ ദൈവികമായ ആയിരം വർഷം എന്റെ ലോകങ്ങളിൽ വസിക്കും.

സുമനോ ഗന്ധസമ്ഭൂതം യത്ത്വയാ പൂര്വപൃച്ഛിതമ്

നീ മുമ്പ് ചോദിച്ച പൂക്കളുടെ സുഗന്ധത്തെക്കുറിച്ച് —

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സുമനോഗന്ധാദിമാഹാത്മ്യം നാമ ത്രയോവിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ 'സുമനോഗന്ധാദിമാഹാത്മ്യം' എന്ന നൂറിരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.

അഥ ഋതൂപസ്കരമ് ഫാല്ഗുനസ്യ തു മാസസ്യ ശുക്ലപക്ഷസ്യ ദ്വാദശീമ്

ഇനി ঋതുക്കളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചടങ്ങ്: ഫാൽഗുണമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ദ്വാദശി ദിവസത്തിൽ —

ശ്വേതം പാണ്ഡുരകം ചൈവ സുഗന്ധം ശോഭനം ബഹു

വെളുത്തതും പാണ്ടുരമായതും സുഗന്ധമുള്ളതും മനോഹരവുമായ ധാരാളം പൂക്കൾ ഉപയോഗിക്കണം.

തത ഏവം വിധിം കൃത്വാ സര്വം ഭാഗവതം ശുചിഃ

ഇങ്ങനെ വിധി അനുസരിച്ച് ചെയ്തശേഷം, ഭക്തൻ ശുദ്ധനായിരിച്ച് ഭഗവാന്റെ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും നിർവ്വഹിക്കണം.

തദാഹരതി കര്മാണി വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ

അപ്പോഴാണ് അവൻ നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്.

നമോ നാരായണേത്യുക്ത്വാ ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത് നമോഽസ്തു തേ ലോകനാഥ പ്രവീരായ നമോഽസ്തു തേ

‘നമോ നാരായണ’ എന്ന് പറഞ്ഞ്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം: ‘ലോകങ്ങളുടെ നാഥാ, മഹാശക്തനേ, നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു, നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.’

സപുഷ്പിതസ്യേഹ വസന്തകാലേ വനസ്പതേര്ഗര്ന്ധരസപ്രയുക്താഃ

വസന്തകാലത്ത് പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ വൃക്ഷത്തിൽ സുഗന്ധം കാറ്റിലൂടെ പടരുന്നു.

യശ്ചൈതേന വിധാനേന കുര്യാന്മാസേ തു ഫാല്ഗുനേ

ഈ വിധത്തിൽ ഫാൽഗുനമാസത്തിൽ ആരെങ്കിലും ഈ കർമ്മം ചെയ്താൽ—

യത്തു പൃച്ഛസി സുശ്രോണി മാസേ വൈശാഖ ഉത്തമേ

നിന്റെ ചോദ്യം, മനോഹരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, വൈശാഖം എന്ന ഉത്തമമായ മാസത്തെക്കുറിച്ച്—

കൃത്വാ തു മമ കര്മാണി ശുഭാനി തരുണാനി ച 124.

എന്റെ ശുഭവും പുതുമയുള്ള കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തശേഷം,

ഋഷയഃ സ്തുവന്തി മന്ത്രേണ വേദോക്തേന ച മാധവി

മാധവിയേ, വേദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മന്ത്രങ്ങളാൽ ഋഷിമാർ എന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.

സ്തുവന്തി ദേവലോകാശ്ച പുരാണം പുരുഷോത്തമമ്

സ്വർഗ്ഗലോകവാസികളും പുരാതനനായ പരമപുരുഷനെ സ്തുതിക്കുന്നു.

സ്തുവന്തി ദേവം ഭൂതാനാം സര്വലോകസ്യ ചേശ്വരമ്

അവർ ഭൂതങ്ങളുടെ ദൈവത്തെയും എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരനെയും സ്തുതിക്കുന്നു.

സ്തുവന്തി ദേവദേവേശം യുഗാനാം സംക്ഷയേഽക്ഷയമ്

ദേവദേവനെയും, യുഗങ്ങൾ അവസാനിക്കുമ്പോഴും അക്ഷയനുമായവനെയും അവർ സ്തുതിക്കുന്നു.

സ്തുവന്തി കേശവം ദേവമാദികാലമയം പ്രഭുമ് സ്തുവന്തി നാഥം ഭൂതാനാം സര്വലോകമഹേശ്വരമ്

അവൻ കാലത്തിന്റെ ആദിയിൽ ഉള്ളതായ കേശവനെയും, ഭൂതങ്ങളുടെ നാഥനും എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനുമായവനെയും അവർ സ്തുതിക്കുന്നു.

നാരദഃ പര്വതശ്ചൈവ അസിതോ ദേവലസ്തഥാ

നാരദനും, പർവതനും, അസിതനും, ദേവളനും—

ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവോ മിത്രാവസുപരാവസൂ

മിത്രാവസു, പരാവസു എന്നിവരോടൊപ്പം അനേകം മറ്റുള്ളവരും—

ശ്രുത്വാ തു പ്രതിനിര്ഘോഷം ദേവാനാം തു മഹൌജസാമ്

മഹാശക്തിയുള്ള ദേവന്മാരുടെ മഹാ നാദം കേട്ടപ്പോൾ—

കിമയം ശ്രൂയതേ ശബ്ദോ ബ്രഹ്മഘോഷേണ സംയുതഃ

‘ബ്രഹ്മഘോഷം കൂടിയ ഈ ശബ്ദം എന്താണ് കേൾക്കുന്നത്?’

തതഃ കമലപത്രാക്ഷീ സര്വരൂപഗുണാന്വിതാ 124.

അപ്പോൾ, കമലദളനയനിയായവളും എല്ലാ രൂപഗുണങ്ങളാലും സമ്പന്നയായവളും—