) യാശ്ച തത്ര സ്ത്രിയഃ കാശ്ചിത്സര്വാശ്ചോത്പലഗന്ധിനീഃ
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീകളിൽ ചിലർ, എല്ലാവരും ഉത്പളപൂവിന്റെ സുഗന്ധം പരത്തുന്നവരായിരുന്നു.
പ്രസാദാന്മമ സുശ്രോണി ശ്വേതദ്വീപമുപാഗതാഃ
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, മനോഹരമായ കമരങ്ങൾ ഉള്ളവളേ, അവർ ശ്വേതദ്വീപിൽ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
കര്മണാം പരമം കര്മ തപസാം ച മഹത്തപഃ
സകല കര്മങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉന്നതമായത്, എല്ലാ തപസ്സുകളിലും ഏറ്റവും വലിയത്,
ധര്മാണാം ച പരോ ധര്മസ്തവാര്ഥം കീര്തിതോ മയാ
സകല ധർമ്മങ്ങളിലും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായത്, നിന്റെ ഭാവിക്കായി ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു.
അഭക്തായ ന തം ദദ്യാദശ്രദ്ധായ ശഠായ ച
ഭക്തിയില്ലാത്തവനും, വിശ്വാസമില്ലാത്തവനും, കപടനടികാട്ടുന്നവനും ഇതു നൽകേണ്ടതല്ല.
പണ്ഡിതായ ച ദാതവ്യം യശ്ച ശാസ്ത്രവിശാരദഃ 122.
പണ്ഡിതനും, ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായവനാണ് ഇതു സ്വീകരിക്കാൻ യോഗ്യൻ.
സോഽപി മുച്യേത പൂതാത്മാ ഗര്ഭാദ്യോനിഭവാദ്ഭയാത്
അങ്ങനെ ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവൻ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
യ ഏതേന വിധാനേന ഗത്വാ കോകാമുഖം മഹത്
ഈ വിധത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച് മഹത്തായ കോകാമുഖത്തിൽ എത്തുന്നവൻ,
അഥ സുമനോഗന്ധാദിമാഹാത്മ്യമ് ശ്രുത്വാ തു കോകാമാഹാത്മ്യം പൃഥിവീ ധര്മസംഹിതമ്
ശുഭസുഗന്ധം നിറഞ്ഞ സുമനോഗന്ധയുടെയും കോകാമയുടെയും മഹത്വം കേട്ടശേഷം, ധർമ്മം നിറഞ്ഞ ഭൂമി,
ധരണ്യുവാച തിര്യഗ്യോനിഗതോ വാപി പ്രാപ്തോ യത്പരമാം ഗതിമ്
ഭൂമി ചോദിച്ചു: മൃഗജന്മം പ്രാപിച്ചവനും പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുകയാണെങ്കിൽ,
തവ ദേവ പ്രസാദേന കിംചിദിച്ഛാമി വേദിതുമ്
ദേവാ, നിന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തപസാ കര്മണാ വാപി പശ്യന്തി ത്വാം ഹി മാധവ
തപസ്സിലൂടെയോ കര്മത്തിലൂടെയോ അവർ നിന്നെ കാണുന്നു, മാധവാ.
ഏവം പൃഷ്ടസ്തദാ ദേവ്യാ മാധവ്യാ സ തു മാധവഃ
ഇങ്ങനെ ദേവി മാധവിയാൽ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, മാധവൻ പിന്നെ,
ശ്രീവരാഹ ഉവാച കഥയിഷ്യാമി തേ ധര്മം ഗുഹ്യം സംസാരമോക്ഷണമ്
ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്നോട് രഹസ്യമായ ധർമ്മവും, സംസാരത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്ന മാർഗ്ഗവും പറയാം.
ഗതേ മേഘാഗമേ കാലേ പ്രസന്നശരദാശയേ
മേഘങ്ങൾ മാറി ശരദ്കാലം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ,
നാതിശീതം ന ചാത്യുഷ്ണേ കാലേ ഹംസവിരാവിണി
വളരെ കുളിരില്ലാത്തതും അതിപ്രചണ്ഡമായ ചൂടില്ലാത്തതുമായ കാലത്ത്, ഹംസകൾ വിളിച്ചുപാടുന്ന സമയത്ത്,
കുമുദസ്യ ച മാസസ്യ ഭവേദ്യാ ദ്വാദശീ ശുഭാ
കുമുദമാസത്തിലെ പുണ്യമായ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം,
യാവല്ലോകാശ്ച ധാര്യന്തേ താവത്കാലം വസുന്ധരേ 123.
ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത്ര കാലം, ഭൂമിദേവി, ആ സമയം നിലനിൽക്കും.
കൃത്വാ മമൈവ കാര്യാണി ദ്വാദശ്യാം തത്ര മാധവി
വസന്തകാലത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തിയതിയിൽ എന്റെ നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ച്,
ഏവം കര്മാണി കുര്വന്തി ദ്വാദശ്യാം വൈ യശസ്വിനി
ഇങ്ങനെ, മഹത്വമുള്ളവളേ, ഈ കർമ്മങ്ങൾ പന്ത്രണ്ടാം തിയതിയിൽ നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നു.
ഏവം വൈ ശാരദം കര്മ നിഖിലം കഥിതം മയാ
ഇങ്ങനെ ശാരദകാലത്തിലെ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞുതന്നു.
ഇതി പ്രബോധിനീകര്മ യാനി കര്മാണി കുര്വന്തി പുംസോ യാന്തി പരാം ഗതിമ്
ഇതോടെ പ്രബോധിനീ കർമ്മം സമാപിക്കുന്നു; ഈ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്ക് പരമഗതി ലഭിക്കും.
ശീതവാതാഭിസന്തപ്താ മമ ഭക്ത്യാ വ്യവസ്ഥിതാഃ
തണുപ്പിലും കാറ്റിലും പീഡിതരായിട്ടും എന്റെ ഭക്തിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവർ,
ശിശിരേ യാനി കര്മാണി പുഷ്പിതാശ്ച വനസ്പതീഃ
ശിശിരകാലത്ത് ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങളും, വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും,
കരാഭ്യാമഞ്ജലിം കൃത്വാ ഇമം മംത്രമുദീരയേത്
കൈകൾകൂടെ അഞ്ജലി ചൈതുകൊണ്ട് ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം:
മന്ത്രഃ – ശിശിരോ ഭവാന് ധാതരിമം ലോകനാഥ ഹിമം ദുസ്തരം ദുഷ്പ്രവേശം കാലം സംസാരാന്മാം താരയേമം ധര്ത്താ ത്രിലോകനാഥ
മന്ത്രം – ശിശിരകാലത്തിന്റെ അധിപനേ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥാ, ഈ കഠിനമായ ഹിമകാലം കടക്കാൻ എനിക്കു സഹായം ചെയ്യണമേ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും രക്ഷകനേ, എന്നെ ഈ സാംസാരികതയിൽ നിന്ന് കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകണമേ.
യസ്ത്വഥൈതേന മന്ത്രേണ ശിശിരേ കര്മ കാരയേത് 123.
ശിശിരകാലത്ത് ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ആരെങ്കിലും കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചാൽ,
അന്യച്ച തേ പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ
കൂടുതൽ ഞാൻ നിന്നോട് പറയും, അതു ശ്രദ്ധിച്ചുകേൾക്കു, ഭൂമിദേവി.
അഹം തത്ര പ്രവക്ഷ്യാമി പുഷ്പാദീനാം ച യത്ഫലമ്
അവിടെ പുഷ്പാദികൾ സമർപ്പിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കും.
മന്ത്രഃ – ബ്രഹ്മണാ ച രുദ്രേണ യഃ സ്തൂയമാനാ ഭവാനൃഷിവന്ദിതോ വന്ദനീയശ്ച പ്രാപ്താ ദ്വാദശീയം തേ പ്രബുധ്യസ്വ ജാഗൃഷ്വ മേഘാ ഗതാഃ പൂര്ണശ്ചന്ദ്രഃ ശാരദാനി പുഷ്പാണി ലോകനാഥ തുഭ്യമഹം ദദാനീതി ധര്മഹേതോസ്തവ പ്രീതയേ പ്രബുദ്ധം ജാഗ്രതം ലോകനാഥ ത്വാം ഭജമാനാ യജ്ഞേന യജന്തേ സത്രേണ സത്രിണോ വേദൈഃ പഠന്തി ഭഗവന്തഃ ശുദ്ധാഃ പ്രബുദ്ധാ ജാഗ്രതോ ലോകനാഥ
മന്ത്രം – ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും സ്തുതിക്കുന്നവനേ, മഹർഷിമാർ വന്ദിക്കുന്നവനേ, ആരാധനയ്ക്ക് യോഗ്യനേ, നീ പന്ത്രണ്ടാം തിയതി പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉണരുക, എഴുന്നേൽക്കുക; മേഘങ്ങൾ മാറി, പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു, ശാരദകാലത്തിലെ പുഷ്പങ്ങൾ വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ലോകങ്ങളുടെ നാഥാ, ഈ പുഷ്പങ്ങൾ ഞാൻ നിനക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു. ധർമ്മത്തിനായി, നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ഉണരുന്നു, എഴുന്നേൽക്കുന്നു. ലോകങ്ങളുടെ നാഥാ, യജ്ഞത്തോടും സത്രത്തോടും വേദപാരായണത്തോടും ശുദ്ധരും ഉണർന്നവരും ജാഗരൂകരുമായ ഭക്തർ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു, ലോകങ്ങളുടെ നാഥാ.