വരാഹപുരാണമ്

ഗലിതാന്യല്പശേഷാണി പ്രാണനാഥ സമീപതഃ

പ്രിയനേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് കിടക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ശേഷിച്ച ജീവൻ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു.

ആനീതോഽസി മയാ ഭദ്ര സ്ഥാനം കോകാമുഖം പ്രതി

ഭാഗ്യവതിയായേ, ഞാൻ നിന്നെ കൊകാമുഖം എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു.

ഉത്തമേ തു കുലേ ജാതാ മാനുഷീ ജാതിമാശ്രിതാഃ

നല്ലൊരു കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച്, നീ മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

തം തമേവ കരിഷ്യാമി വിഷ്ണുലോകേ സുഖാവഹമ്

അത് തന്നെയാണ് ഞാൻ വിഷ്ണുലോകത്തിൽ സന്തോഷം നൽകുന്ന സ്ഥലമാക്കുന്നത്.

വിസ്മയം പരമം ഗത്വാ സാധു സാധ്വിത്യപൂജയത്

അവൾ അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി, 'നല്ലത്, നല്ലത്' എന്ന് പറഞ്ഞ് ആരാധിച്ചു.

തച്ഛ്രുത്വാ കാനിചിദ്ദേവീ സ്വയം ചക്രേ പതിവ്രതാ

അത് കേട്ടു ചില ദേവികൾ സ്വയം പതിവ്രതയായി മാറി.

തത്തത്സര്വേഽപി കുര്വംതി വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ 122.

അവരൊക്കെയും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന വിധത്തിൽ ആ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു.

ദദതുഃ പരമപ്രീതൌ പാത്രേഭ്യശ്ച യഥാര്ഹതഃ

അവരത് ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷത്തോടെ യോഗ്യരായവർക്കു വേണ്ടതുപോലെ നൽകി.

ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദദുഃ സ്വാനി വിഷ്ണുഭക്ത്യാ യതവ്രതാഃ

വിഷ്ണുഭക്തിയോടെ വ്രതം പാലിച്ചവർ തങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി.

തത്ക്ഷേത്രസ്യ പ്രഭാവേണ ശ്വേതദ്വീപമുപാഗതാഃ

ആ പുണ്യസ്ഥാനത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു അവർ ശ്വേതദ്വീപിൽ എത്തി.

മുക്ത്വാ തു മാനുഷം ഭാവം ശ്വേതദ്വീപമുപാഗതഃ

മനുഷ്യഭാവം വിട്ട് അവർ ശ്വേതദ്വീപിൽ എത്തി.

( ശുക്ലാമ്ബരധരാ ദിവ്യഭൂഷണൈശ്ച വിഭൂഷിതാഃ

വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച് ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവരായി,

സ്ത്രിയോഽപി ദിവ്യാ യത്രത്യാ ദിവ്യഭൂഷണഭൂഷിതാഃ

അവിടെ സ്ത്രീകളും ദിവ്യരായി, ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവരാണു.

മയി ശുദ്ധം പരം ഭാവമാരൂഢാഃ സത്യവര്ച്ചസഃ

അവർ എനിക്ക് ശുദ്ധവും പരമവുമായ ഭക്തി പ്രാപിച്ചവരും സത്യനിഷ്ഠരുമാണ്.

യത്ര മത്സ്യശ്ച ചില്ലീ ച സകാമാ യേ സമാഗതാഃ

അവിടെ മത്സ്യനും ചില്ലിയും, ആഗ്രഹത്തോടെ എത്തിയവരും ഉണ്ടു.

തേ ച വിഷ്ണുമയാന്ധര്മാന്ദ്വിജസ്താംസ്താന്ത്സമാചരേത്

ദ്വിജന്മാർ വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വം നിറഞ്ഞ ആ ധർമ്മങ്ങൾ ആചരിക്കണം.

തേഽപി കുര്വന്തി കര്മാണി മമ ഭക്താ വ്യവസ്ഥിതാഃ 122.

എന്നോട് ഭക്തിയുള്ളവരും എന്റെ ഭക്തിയിൽ ഉറച്ചവരായി ആ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.

കുര്വന്തോ മമ കര്മാണി ഭാവ്യം പംചത്വമാഗതാഃ

എന്റെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു, അവർ അഞ്ചു മൂലദ്രവ്യങ്ങളിലേയ്ക്ക് ലയിക്കുന്നു.

മാനുഷം ഭാവമുത്സൃജ്യ മമ ലോകമുപാഗതഃ

മനുഷ്യഭാവം വിട്ട്, അവർ എന്റെ ലോകത്ത് എത്തി.

) യാശ്ച തത്ര സ്ത്രിയഃ കാശ്ചിത്സര്വാശ്ചോത്പലഗന്ധിനീഃ

അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീകളിൽ ചിലർ, എല്ലാവരും ഉത്പളപൂവിന്റെ സുഗന്ധം പരത്തുന്നവരായിരുന്നു.

പ്രസാദാന്മമ സുശ്രോണി ശ്വേതദ്വീപമുപാഗതാഃ

എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, മനോഹരമായ കമരങ്ങൾ ഉള്ളവളേ, അവർ ശ്വേതദ്വീപിൽ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

കര്മണാം പരമം കര്മ തപസാം ച മഹത്തപഃ

സകല കര്‍മങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉന്നതമായത്, എല്ലാ തപസ്സുകളിലും ഏറ്റവും വലിയത്,

ധര്മാണാം ച പരോ ധര്മസ്തവാര്ഥം കീര്തിതോ മയാ

സകല ധർമ്മങ്ങളിലും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായത്, നിന്റെ ഭാവിക്കായി ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു.

അഭക്തായ ന തം ദദ്യാദശ്രദ്ധായ ശഠായ ച

ഭക്തിയില്ലാത്തവനും, വിശ്വാസമില്ലാത്തവനും, കപടനടികാട്ടുന്നവനും ഇതു നൽകേണ്ടതല്ല.

പണ്ഡിതായ ച ദാതവ്യം യശ്ച ശാസ്ത്രവിശാരദഃ 122.

പണ്ഡിതനും, ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായവനാണ് ഇതു സ്വീകരിക്കാൻ യോഗ്യൻ.

സോഽപി മുച്യേത പൂതാത്മാ ഗര്ഭാദ്യോനിഭവാദ്ഭയാത്

അങ്ങനെ ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവൻ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

യ ഏതേന വിധാനേന ഗത്വാ കോകാമുഖം മഹത്

ഈ വിധത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച് മഹത്തായ കോകാമുഖത്തിൽ എത്തുന്നവൻ,

അഥ സുമനോഗന്ധാദിമാഹാത്മ്യമ് ശ്രുത്വാ തു കോകാമാഹാത്മ്യം പൃഥിവീ ധര്മസംഹിതമ്

ശുഭസുഗന്ധം നിറഞ്ഞ സുമനോഗന്ധയുടെയും കോകാമയുടെയും മഹത്വം കേട്ടശേഷം, ധർമ്മം നിറഞ്ഞ ഭൂമി,

ധരണ്യുവാച തിര്യഗ്യോനിഗതോ വാപി പ്രാപ്തോ യത്പരമാം ഗതിമ്

ഭൂമി ചോദിച്ചു: മൃഗജന്മം പ്രാപിച്ചവനും പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുകയാണെങ്കിൽ,