വരാഹപുരാണമ്

ഏതദര്ഥം മയാ ഭദ്ര ഗുഹ്യം നോക്തം തഥാ സ്വകമ്

ഇതിനാലാണ്, പ്രിയേ, ഞാൻ എന്റെ രഹസ്യം മുമ്പ് വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല.

ക്ഷുത്പിപാസാപരിശ്രാന്താ ചില്ലീ ഗഗനഗാമിനീ

വിഷമവും ദാഹവും കൊണ്ട് ക്ഷീണിച്ച ആകാശത്ത് പറക്കുന്ന ചില്ലി പക്ഷി—

അഥ കശ്ചിന്മൃഗവ്യാധോ ഹത്വാ വനചരാന്ബഹൂന്

അപ്പോൾ, ഒരു വേട്ടക്കാരൻ വനത്തിൽ പല ജീവികളെയും കൊല്ലുകയും—

പ്രവൃത്തോഽഗ്നിമുപാദായ താവദുഡ്ഡീയ സത്വരമ്

അവൻ തീ കൊളുത്താൻ തുടങ്ങി; അപ്പോൾ തന്നെ ആ പക്ഷി വേഗത്തിൽ പറന്നു പോയി.

ന ച സക്താസ്മി സംഹര്ത്തും മാംസഭാരപ്രപീഡിതാ

എന്നാൽ, മാംസത്തിന്റെ ഭാരത്തിൽ ഞാനാവശ്യമില്ലാതെ കുടുങ്ങി, രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ഭക്ഷയിത്വാ തതോ മാംസം വ്യാധഃ സംഹൃഷ്ടമാനസഃ

മാംസം കഴിച്ച ശേഷം, ആ വേട്ടക്കാരൻ മനസ്സിൽ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.

താവദ്ദദര്ശ മാം തത്ര ഖാദന്തീം മാംസപിണ്ഡികാമ് 122.

അപ്പോൾ അവൻ എന്നെ അവിടെ, മാംസത്തിന്റെ കഷണം കഴിക്കുന്നതും കണ്ടു.

വിദ്ധാ ബാണേന മാം തത്ര ഭക്ഷയന്തമിപാതയത്

അവൻ അപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് അമ്പുകൊണ്ട് തട്ടി; ഞാൻ അവിടെ വീണുപോയി.

പതിതാസ്മ്യവശാ ഭദ്ര കാലതന്ത്രേ ദുരാസദേ

സൗമ്യേ, ഞാൻ സഹായം ഇല്ലാതെ, രക്ഷയില്ലാത്ത വിധിയുടെ വലയിൽ വീണുപോയി.

ജാതാസ്മി ത്വത്പ്രിയാ ചാപി സ്മരന്തീ പൂര്വജന്മ തത്

അന്നത്തെ ജന്മം ഓർക്കുന്നവളായി, ഞാൻ നിന്റെ പ്രിയയായി ജനിച്ചു.

ഗലിതാന്യല്പശേഷാണി പ്രാണനാഥ സമീപതഃ

പ്രിയനേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് കിടക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ശേഷിച്ച ജീവൻ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു.

ആനീതോഽസി മയാ ഭദ്ര സ്ഥാനം കോകാമുഖം പ്രതി

ഭാഗ്യവതിയായേ, ഞാൻ നിന്നെ കൊകാമുഖം എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു.

ഉത്തമേ തു കുലേ ജാതാ മാനുഷീ ജാതിമാശ്രിതാഃ

നല്ലൊരു കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച്, നീ മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

തം തമേവ കരിഷ്യാമി വിഷ്ണുലോകേ സുഖാവഹമ്

അത് തന്നെയാണ് ഞാൻ വിഷ്ണുലോകത്തിൽ സന്തോഷം നൽകുന്ന സ്ഥലമാക്കുന്നത്.

വിസ്മയം പരമം ഗത്വാ സാധു സാധ്വിത്യപൂജയത്

അവൾ അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി, 'നല്ലത്, നല്ലത്' എന്ന് പറഞ്ഞ് ആരാധിച്ചു.

തച്ഛ്രുത്വാ കാനിചിദ്ദേവീ സ്വയം ചക്രേ പതിവ്രതാ

അത് കേട്ടു ചില ദേവികൾ സ്വയം പതിവ്രതയായി മാറി.

തത്തത്സര്വേഽപി കുര്വംതി വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ 122.

അവരൊക്കെയും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന വിധത്തിൽ ആ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു.

ദദതുഃ പരമപ്രീതൌ പാത്രേഭ്യശ്ച യഥാര്ഹതഃ

അവരത് ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷത്തോടെ യോഗ്യരായവർക്കു വേണ്ടതുപോലെ നൽകി.

ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദദുഃ സ്വാനി വിഷ്ണുഭക്ത്യാ യതവ്രതാഃ

വിഷ്ണുഭക്തിയോടെ വ്രതം പാലിച്ചവർ തങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി.

തത്ക്ഷേത്രസ്യ പ്രഭാവേണ ശ്വേതദ്വീപമുപാഗതാഃ

ആ പുണ്യസ്ഥാനത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു അവർ ശ്വേതദ്വീപിൽ എത്തി.

മുക്ത്വാ തു മാനുഷം ഭാവം ശ്വേതദ്വീപമുപാഗതഃ

മനുഷ്യഭാവം വിട്ട് അവർ ശ്വേതദ്വീപിൽ എത്തി.

( ശുക്ലാമ്ബരധരാ ദിവ്യഭൂഷണൈശ്ച വിഭൂഷിതാഃ

വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച് ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവരായി,

സ്ത്രിയോഽപി ദിവ്യാ യത്രത്യാ ദിവ്യഭൂഷണഭൂഷിതാഃ

അവിടെ സ്ത്രീകളും ദിവ്യരായി, ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവരാണു.

മയി ശുദ്ധം പരം ഭാവമാരൂഢാഃ സത്യവര്ച്ചസഃ

അവർ എനിക്ക് ശുദ്ധവും പരമവുമായ ഭക്തി പ്രാപിച്ചവരും സത്യനിഷ്ഠരുമാണ്.

യത്ര മത്സ്യശ്ച ചില്ലീ ച സകാമാ യേ സമാഗതാഃ

അവിടെ മത്സ്യനും ചില്ലിയും, ആഗ്രഹത്തോടെ എത്തിയവരും ഉണ്ടു.

തേ ച വിഷ്ണുമയാന്ധര്മാന്ദ്വിജസ്താംസ്താന്ത്സമാചരേത്

ദ്വിജന്മാർ വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വം നിറഞ്ഞ ആ ധർമ്മങ്ങൾ ആചരിക്കണം.

തേഽപി കുര്വന്തി കര്മാണി മമ ഭക്താ വ്യവസ്ഥിതാഃ 122.

എന്നോട് ഭക്തിയുള്ളവരും എന്റെ ഭക്തിയിൽ ഉറച്ചവരായി ആ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.

കുര്വന്തോ മമ കര്മാണി ഭാവ്യം പംചത്വമാഗതാഃ

എന്റെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു, അവർ അഞ്ചു മൂലദ്രവ്യങ്ങളിലേയ്ക്ക് ലയിക്കുന്നു.

മാനുഷം ഭാവമുത്സൃജ്യ മമ ലോകമുപാഗതഃ

മനുഷ്യഭാവം വിട്ട്, അവർ എന്റെ ലോകത്ത് എത്തി.