വരാഹപുരാണമ്

വണിജശ്ചൈവ പൌരാശ്ച വൈശ്യാശ്ചാപി വരാങ്ഗനാഃ 122.

വ്യാപാരികളും നഗരവാസികളും വൈശ്യന്മാരും ഉത്തമസ്ത്രീകളും—

അഥ ദീര്ഘേണ കാലേന പ്രാപ്തഃ കോകാമുഖം ത്വിദമ് ।। തത്ര ഗത്വാ വരാരോഹാ ഭര്ത്താരമിദമബ്രവീത്

പൊലിഞ്ഞ കാലത്തിന് ശേഷം, അവൻ ഈ കൊകാമുഖത്തിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ, ഉത്തമസ്ത്രീ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.

പൂര്വപൃഷ്ടം മയാ യത്തേ വക്ഷ്യാമീതി ച മാം പ്രതി

നീ മുമ്പ് എന്നോട് ചോദിച്ച കാര്യം, ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയാം.

നിശമ്യേതി പ്രിയാപ്രോക്തം രാജപുത്രോ യശസ്വിനി

പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മഹത്വമുള്ള രാജകുമാരൻ—

രജനീ സമ്പ്രവൃത്തേയം സുഖം സ്വാപോ വിധീയതാമ്

ഇപ്പോൾ രാത്രി എത്തിയിരിക്കുന്നു; നമുക്ക് സുഖമായി വിശ്രമിച്ച് ഉറങ്ങാം.

പ്രഭാതായാം തു ശര്വര്യാം സ്നാതൌ ക്ഷൌമവിഭൂഷിതൌ

രാവിലെ ഉദിച്ചപ്പോൾ, കുളിച്ച് നല്ല വസ്ത്രം ധരിച്ച്—

വ്യാധേന നിഗൃഹീതോഽസ്മി ബഡിശേന ജലേചരഃ

ഒരു വേട്ടക്കാരൻ എന്നെ പിടിച്ചു, കൊക്കയിൽ കുടുങ്ങിയ മീനുപോലെ.

തേന തസ്യ പ്രഹാരേണ ജാതാ ശിരസി വേദനാ 122.

അവന്റെ ആ അടിയാൽ എന്റെ തലയിൽ വേദനയുണ്ടായി.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ പൂര്വപൃഷ്ടം ച യത്ത്വയാ

സൗമ്യേ, നീ മുമ്പ് ചോദിച്ചത് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞുതന്നു.

തതഃ സാപ്യനവദ്യാങ്ഗീ രക്തപദ്മശുഭാനനാ

അതിനുശേഷം, കുഴപ്പമില്ലാത്ത ശരീരവും ചുവന്ന താമരപൂവുപോലെയുള്ള മുഖവും ഉള്ള അവളും—

ഏതദര്ഥം മയാ ഭദ്ര ഗുഹ്യം നോക്തം തഥാ സ്വകമ്

ഇതിനാലാണ്, പ്രിയേ, ഞാൻ എന്റെ രഹസ്യം മുമ്പ് വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല.

ക്ഷുത്പിപാസാപരിശ്രാന്താ ചില്ലീ ഗഗനഗാമിനീ

വിഷമവും ദാഹവും കൊണ്ട് ക്ഷീണിച്ച ആകാശത്ത് പറക്കുന്ന ചില്ലി പക്ഷി—

അഥ കശ്ചിന്മൃഗവ്യാധോ ഹത്വാ വനചരാന്ബഹൂന്

അപ്പോൾ, ഒരു വേട്ടക്കാരൻ വനത്തിൽ പല ജീവികളെയും കൊല്ലുകയും—

പ്രവൃത്തോഽഗ്നിമുപാദായ താവദുഡ്ഡീയ സത്വരമ്

അവൻ തീ കൊളുത്താൻ തുടങ്ങി; അപ്പോൾ തന്നെ ആ പക്ഷി വേഗത്തിൽ പറന്നു പോയി.

ന ച സക്താസ്മി സംഹര്ത്തും മാംസഭാരപ്രപീഡിതാ

എന്നാൽ, മാംസത്തിന്റെ ഭാരത്തിൽ ഞാനാവശ്യമില്ലാതെ കുടുങ്ങി, രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ഭക്ഷയിത്വാ തതോ മാംസം വ്യാധഃ സംഹൃഷ്ടമാനസഃ

മാംസം കഴിച്ച ശേഷം, ആ വേട്ടക്കാരൻ മനസ്സിൽ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.

താവദ്ദദര്ശ മാം തത്ര ഖാദന്തീം മാംസപിണ്ഡികാമ് 122.

അപ്പോൾ അവൻ എന്നെ അവിടെ, മാംസത്തിന്റെ കഷണം കഴിക്കുന്നതും കണ്ടു.

വിദ്ധാ ബാണേന മാം തത്ര ഭക്ഷയന്തമിപാതയത്

അവൻ അപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് അമ്പുകൊണ്ട് തട്ടി; ഞാൻ അവിടെ വീണുപോയി.

പതിതാസ്മ്യവശാ ഭദ്ര കാലതന്ത്രേ ദുരാസദേ

സൗമ്യേ, ഞാൻ സഹായം ഇല്ലാതെ, രക്ഷയില്ലാത്ത വിധിയുടെ വലയിൽ വീണുപോയി.

ജാതാസ്മി ത്വത്പ്രിയാ ചാപി സ്മരന്തീ പൂര്വജന്മ തത്

അന്നത്തെ ജന്മം ഓർക്കുന്നവളായി, ഞാൻ നിന്റെ പ്രിയയായി ജനിച്ചു.

ഗലിതാന്യല്പശേഷാണി പ്രാണനാഥ സമീപതഃ

പ്രിയനേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് കിടക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ശേഷിച്ച ജീവൻ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു.

ആനീതോഽസി മയാ ഭദ്ര സ്ഥാനം കോകാമുഖം പ്രതി

ഭാഗ്യവതിയായേ, ഞാൻ നിന്നെ കൊകാമുഖം എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു.

ഉത്തമേ തു കുലേ ജാതാ മാനുഷീ ജാതിമാശ്രിതാഃ

നല്ലൊരു കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച്, നീ മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

തം തമേവ കരിഷ്യാമി വിഷ്ണുലോകേ സുഖാവഹമ്

അത് തന്നെയാണ് ഞാൻ വിഷ്ണുലോകത്തിൽ സന്തോഷം നൽകുന്ന സ്ഥലമാക്കുന്നത്.

വിസ്മയം പരമം ഗത്വാ സാധു സാധ്വിത്യപൂജയത്

അവൾ അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി, 'നല്ലത്, നല്ലത്' എന്ന് പറഞ്ഞ് ആരാധിച്ചു.

തച്ഛ്രുത്വാ കാനിചിദ്ദേവീ സ്വയം ചക്രേ പതിവ്രതാ

അത് കേട്ടു ചില ദേവികൾ സ്വയം പതിവ്രതയായി മാറി.

തത്തത്സര്വേഽപി കുര്വംതി വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ 122.

അവരൊക്കെയും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന വിധത്തിൽ ആ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു.

ദദതുഃ പരമപ്രീതൌ പാത്രേഭ്യശ്ച യഥാര്ഹതഃ

അവരത് ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷത്തോടെ യോഗ്യരായവർക്കു വേണ്ടതുപോലെ നൽകി.

ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദദുഃ സ്വാനി വിഷ്ണുഭക്ത്യാ യതവ്രതാഃ

വിഷ്ണുഭക്തിയോടെ വ്രതം പാലിച്ചവർ തങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി.