വരാഹപുരാണമ്

മുച്യതാം മാനുഷം ഭാവം താം ജാതിം സ്മര പൌര്വികീമ് 122.

മനുഷ്യഭാവം ഉപേക്ഷിച്ചുകൊൾക; നിന്റെ പഴയ വംശം ഓർക്കുക.

മന്മാതാപിതരൌ ഗത്വാ പ്രസാദയ ശുചിസ്മിതേ

നിന്റെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും സമീപിച്ച്, ഹസിതവദനേ, അവരുടെ അനുകൂല്യം തേടുക.

തയോരാജ്ഞാം പുരസ്കൃത്യ മാനയിത്വാ യഥാര്ഹതഃ

അവരുടെ കല്പന സ്വീകരിച്ച്, യോജിച്ച രീതിയിൽ ആദരിച്ച്,

സ്വപൂര്വജന്മവൃത്തം തു ദേവാനാമപി ദുലര്ഭമ്

സ്വന്തം മുൻജന്മകഥ ദേവന്മാർക്കുപോലും എളുപ്പത്തിൽ അറിയാൻ കഴിയില്ല.

തതഃ സാ ഹ്യനവദ്യാങ്ഗീ ശ്വശ്രൂശ്വശുരയോഃ പുരഃ

അതിനുശേഷം, അവളുടെ എല്ലാ അവയവങ്ങളും നിർമലമായ അവൾ, അമ്മായിയമ്മയുടെയും അപ്പനായിയുടെയും മുമ്പിൽ,

കിംചിദ്വിജ്ഞപ്തുകാമാസ്മി തത്ര വാമവധീയതാമ്

ഞാൻ ഒരു കാര്യം അറിയിക്കാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ദയവായി അതിനായി ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

പുണ്യേ കോകാമുഖേ ഗന്തുമിച്ഛാവസ്തത്ര വാം ഗുരൂ

പുണ്യമായ കൊകാമുഖത്തിലേക്ക് പോകാനാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം. അതിനായി ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം തേടുന്നു.

അദ്യ യാവത്കിമപി വാം യാചിതം ന മയാ ക്വചിത്

ഇന്നുവരെ ഞാൻ ഒരിക്കലും നിങ്ങളിൽ ആരോടും ഒന്നും ചോദിച്ചിട്ടില്ല.

ശിരാവേദേനയാ യുക്തഃ സദാ തവ സുതോ ഹ്യയമ്

നിന്റെ മകൻ എപ്പോഴും തലവേദന കൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടുകയാണ്.

സുഖാനി സര്വവിഷയാന്വിസൃജ്യ പരിപീഡിതഃ

എല്ലാ സുഖങ്ങളും ആനന്ദങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ വലിയ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു.

കദാചിന്നോക്തപൂര്വം തേ രഹസ്യം പരമം മഹത് 122.

ഇതുപോലൊരു മഹത്തായ രഹസ്യം ഞാൻ മുമ്പ് ഒരിക്കലും നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

ദമ്പതിഭ്യാം ഹി മനനം രോചതാം സര്വഥൈവ ഹി

ഭർത്താവും ഭാര്യയും ചേർന്ന് ഈ കാര്യത്തിൽ ആലോചിക്കണം, എല്ലായ്പ്പോഴും.

കരേണ സ്വയമാദായ വധൂം പുത്രമുവാച ഹ

കൈകൊണ്ട് വധുവിനെ പിടിച്ചു മകൻ പറഞ്ഞു.

ഹസ്ത്യശ്വരഥ യാനാനി സ്ത്രിയശ്ചാപ്സരസോപമാഃ

ആനകൾ, കുതിരകൾ, രഥങ്ങൾ, വാഹനങ്ങൾ, അപ്സരസുകളെപ്പോലെയുള്ള സ്ത്രീകൾ—

ശരണം വിത്തയോ രാജ്യം ത്വയി സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതമ്

സമ്പത്തും അഭയം രാജ്യവും എല്ലാം നിനക്കാണ് ആശ്രയമായിരിക്കുന്നത്.

ത്വയി പ്രതിഷ്ഠിതാഃ പ്രാണാഃ സന്താനം ച തദുത്തരമ്

ജീവനും സന്തതിയും നിനക്കാണ് അടിസ്ഥാനമായിരിക്കുന്നത്.

പിതുഃ പാദൌ ഗൃഹീത്വാ ച പ്രോവാച വിനയാന്വിതഃ

അച്ഛന്റെ കാലുകൾ പിടിച്ചു, വിനയത്തോടെ മകൻ പറഞ്ഞു.

ഗന്തുമിച്ഛാമി തത്രാഹം തൂര്ണം കോകാമുഖം മഹത്

ഞാൻ അതി വേഗം ആ മഹത്തായ കൊകാമുഖത്തിലേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

തദാ രാജ്യം ബലം കോശോ മമൈവൈതന്ന സശംയഃ ।। തത്രൈവ ഗമനാന്മഹ്യം വേദനാ നാശമേഷ്യതി

അപ്പോൾ രാജ്യം, സൈന്യം, ധനശേഖരം എല്ലാം എനിക്ക് തന്നെയാണ്. അവിടെ പോയാൽ എന്റെ വേദന അകറ്റപ്പെടും.

പുത്രോക്തമവധാര്യൈവ ശകാനാമധിപോ നൃപഃ

മകന്റെ വാക്കുകൾ മനസ്സിലാക്കി, ശകരാജാവു—

വണിജശ്ചൈവ പൌരാശ്ച വൈശ്യാശ്ചാപി വരാങ്ഗനാഃ 122.

വ്യാപാരികളും നഗരവാസികളും വൈശ്യന്മാരും ഉത്തമസ്ത്രീകളും—

അഥ ദീര്ഘേണ കാലേന പ്രാപ്തഃ കോകാമുഖം ത്വിദമ് ।। തത്ര ഗത്വാ വരാരോഹാ ഭര്ത്താരമിദമബ്രവീത്

പൊലിഞ്ഞ കാലത്തിന് ശേഷം, അവൻ ഈ കൊകാമുഖത്തിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ, ഉത്തമസ്ത്രീ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.

പൂര്വപൃഷ്ടം മയാ യത്തേ വക്ഷ്യാമീതി ച മാം പ്രതി

നീ മുമ്പ് എന്നോട് ചോദിച്ച കാര്യം, ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയാം.

നിശമ്യേതി പ്രിയാപ്രോക്തം രാജപുത്രോ യശസ്വിനി

പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മഹത്വമുള്ള രാജകുമാരൻ—

രജനീ സമ്പ്രവൃത്തേയം സുഖം സ്വാപോ വിധീയതാമ്

ഇപ്പോൾ രാത്രി എത്തിയിരിക്കുന്നു; നമുക്ക് സുഖമായി വിശ്രമിച്ച് ഉറങ്ങാം.

പ്രഭാതായാം തു ശര്വര്യാം സ്നാതൌ ക്ഷൌമവിഭൂഷിതൌ

രാവിലെ ഉദിച്ചപ്പോൾ, കുളിച്ച് നല്ല വസ്ത്രം ധരിച്ച്—

വ്യാധേന നിഗൃഹീതോഽസ്മി ബഡിശേന ജലേചരഃ

ഒരു വേട്ടക്കാരൻ എന്നെ പിടിച്ചു, കൊക്കയിൽ കുടുങ്ങിയ മീനുപോലെ.

തേന തസ്യ പ്രഹാരേണ ജാതാ ശിരസി വേദനാ 122.

അവന്റെ ആ അടിയാൽ എന്റെ തലയിൽ വേദനയുണ്ടായി.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ പൂര്വപൃഷ്ടം ച യത്ത്വയാ

സൗമ്യേ, നീ മുമ്പ് ചോദിച്ചത് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞുതന്നു.