വരാഹപുരാണമ്

അയനേ ഗത ഏതേഷാം വൃത്തം കൌതൂഹലം ഭുവി 122.

കാലം കടന്നപ്പോൾ അവരുടെ പെരുമാറ്റം ലോകത്ത് കൗതുകമായി പരന്നു.

തതഃ സര്വാനവദ്യാങ്ഗീ ഭര്ത്താരമിദമബ്രവീത്

അതിനുശേഷം, സകലഭാഗവും നിർമലമായ അവൾ ഭർത്താവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

ഏതദാചക്ഷ്വ തത്ത്വേന യദ്യഹം ച തവ പ്രിയാ

ഞാൻ നിനക്കു പ്രിയങ്കരിയാണെങ്കിൽ, സത്യം പറഞ്ഞ് ഈ കാര്യം എനിക്കു പറയൂ.

കുര്വന്തി തവ കര്മാണി വേദനാ ച ന ഗച്ഛതി

നീ നിന്റെ ജോലി ചെയ്യുന്നു, എങ്കിലും നിന്റെ വേദന കുറയുന്നില്ല.

ഇദം കിം വിസ്മൃതാ ഭദ്രേ സര്വവ്യാധിസമന്വിതമ്

സൗമ്യേ, ഇതെന്താണ്? എല്ലാ രോഗവും ബാധിച്ചിട്ടും നീ മറന്നുപോയോ?

സംസാരസാഗരാരൂഢം നാതിപ്രഷ്ടും ത്വമര്ഹസി

സാംസാരിക സാഗരത്തിൽ മുങ്ങിയവനെ നീ അധികം ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ടതില്ല.

തതഃ കദാചിച്ഛയനേ സുപ്തൌ തൌ ദമ്പതീ കില

അതിനുശേഷം, ഒരിക്കൽ, ആ dampati ഇരുവരും കിടക്കയിൽ ചേർന്ന് ഉറങ്ങുമ്പോൾ,

കഥയസ്വ തമേവാര്ഥം യന്മയാ പൂര്വപൃച്ഛിതമ്

ഞാൻ മുമ്പ് ചോദിച്ച അതേ കാര്യം നീ എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരിക.

ഗോപ്യം വാ കിംചിദസ്തീഹ കിം ഗോപയസി മേ പുരഃ

ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും മറയ്ക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ? നീ എന്തുകൊണ്ട് എനിക്കു മറയ്ക്കുന്നു?

ഇതി നിര്ബന്ധതഃ പൃഷ്ടഃ സ ശകാധിപതിര്നൃപഃ

ഇങ്ങനെ ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ശകരാജാവിനോട് ചോദ്യം ചെയ്തു.

മുച്യതാം മാനുഷം ഭാവം താം ജാതിം സ്മര പൌര്വികീമ് 122.

മനുഷ്യഭാവം ഉപേക്ഷിച്ചുകൊൾക; നിന്റെ പഴയ വംശം ഓർക്കുക.

മന്മാതാപിതരൌ ഗത്വാ പ്രസാദയ ശുചിസ്മിതേ

നിന്റെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും സമീപിച്ച്, ഹസിതവദനേ, അവരുടെ അനുകൂല്യം തേടുക.

തയോരാജ്ഞാം പുരസ്കൃത്യ മാനയിത്വാ യഥാര്ഹതഃ

അവരുടെ കല്പന സ്വീകരിച്ച്, യോജിച്ച രീതിയിൽ ആദരിച്ച്,

സ്വപൂര്വജന്മവൃത്തം തു ദേവാനാമപി ദുലര്ഭമ്

സ്വന്തം മുൻജന്മകഥ ദേവന്മാർക്കുപോലും എളുപ്പത്തിൽ അറിയാൻ കഴിയില്ല.

തതഃ സാ ഹ്യനവദ്യാങ്ഗീ ശ്വശ്രൂശ്വശുരയോഃ പുരഃ

അതിനുശേഷം, അവളുടെ എല്ലാ അവയവങ്ങളും നിർമലമായ അവൾ, അമ്മായിയമ്മയുടെയും അപ്പനായിയുടെയും മുമ്പിൽ,

കിംചിദ്വിജ്ഞപ്തുകാമാസ്മി തത്ര വാമവധീയതാമ്

ഞാൻ ഒരു കാര്യം അറിയിക്കാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ദയവായി അതിനായി ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

പുണ്യേ കോകാമുഖേ ഗന്തുമിച്ഛാവസ്തത്ര വാം ഗുരൂ

പുണ്യമായ കൊകാമുഖത്തിലേക്ക് പോകാനാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം. അതിനായി ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം തേടുന്നു.

അദ്യ യാവത്കിമപി വാം യാചിതം ന മയാ ക്വചിത്

ഇന്നുവരെ ഞാൻ ഒരിക്കലും നിങ്ങളിൽ ആരോടും ഒന്നും ചോദിച്ചിട്ടില്ല.

ശിരാവേദേനയാ യുക്തഃ സദാ തവ സുതോ ഹ്യയമ്

നിന്റെ മകൻ എപ്പോഴും തലവേദന കൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടുകയാണ്.

സുഖാനി സര്വവിഷയാന്വിസൃജ്യ പരിപീഡിതഃ

എല്ലാ സുഖങ്ങളും ആനന്ദങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ വലിയ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു.

കദാചിന്നോക്തപൂര്വം തേ രഹസ്യം പരമം മഹത് 122.

ഇതുപോലൊരു മഹത്തായ രഹസ്യം ഞാൻ മുമ്പ് ഒരിക്കലും നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

ദമ്പതിഭ്യാം ഹി മനനം രോചതാം സര്വഥൈവ ഹി

ഭർത്താവും ഭാര്യയും ചേർന്ന് ഈ കാര്യത്തിൽ ആലോചിക്കണം, എല്ലായ്പ്പോഴും.

കരേണ സ്വയമാദായ വധൂം പുത്രമുവാച ഹ

കൈകൊണ്ട് വധുവിനെ പിടിച്ചു മകൻ പറഞ്ഞു.

ഹസ്ത്യശ്വരഥ യാനാനി സ്ത്രിയശ്ചാപ്സരസോപമാഃ

ആനകൾ, കുതിരകൾ, രഥങ്ങൾ, വാഹനങ്ങൾ, അപ്സരസുകളെപ്പോലെയുള്ള സ്ത്രീകൾ—

ശരണം വിത്തയോ രാജ്യം ത്വയി സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതമ്

സമ്പത്തും അഭയം രാജ്യവും എല്ലാം നിനക്കാണ് ആശ്രയമായിരിക്കുന്നത്.

ത്വയി പ്രതിഷ്ഠിതാഃ പ്രാണാഃ സന്താനം ച തദുത്തരമ്

ജീവനും സന്തതിയും നിനക്കാണ് അടിസ്ഥാനമായിരിക്കുന്നത്.

പിതുഃ പാദൌ ഗൃഹീത്വാ ച പ്രോവാച വിനയാന്വിതഃ

അച്ഛന്റെ കാലുകൾ പിടിച്ചു, വിനയത്തോടെ മകൻ പറഞ്ഞു.

ഗന്തുമിച്ഛാമി തത്രാഹം തൂര്ണം കോകാമുഖം മഹത്

ഞാൻ അതി വേഗം ആ മഹത്തായ കൊകാമുഖത്തിലേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

തദാ രാജ്യം ബലം കോശോ മമൈവൈതന്ന സശംയഃ ।। തത്രൈവ ഗമനാന്മഹ്യം വേദനാ നാശമേഷ്യതി

അപ്പോൾ രാജ്യം, സൈന്യം, ധനശേഖരം എല്ലാം എനിക്ക് തന്നെയാണ്. അവിടെ പോയാൽ എന്റെ വേദന അകറ്റപ്പെടും.