വരാഹപുരാണമ്

ജലേന മേഹയേദ്യസ്തു ഗുരുഭക്തോ ന ജല്പകഃ

ജലം അർപ്പിക്കുകയും, ഗുരുവിനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുകയും, അനാവശ്യമായി സംസാരിക്കാതെയും ഇരിക്കുന്നവനാണ്.

സ ച ഗര്ഭം ന ഗച്ഛേത മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

അവൻ വീണ്ടും ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കില്ല; അവൻ എന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ജന്മാഭാവോ നാമൈകവിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള വരാഹപുരാണത്തിൽ 'ജന്മമില്ലായ്മ' എന്ന പേരിലുള്ള നൂറിനിരുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.

അഥ കോകാമുഖമാഹാത്മ്യമ് ഗുഹ്യാനാം പരമം ഗുഹ്യം തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

ഇപ്പോൾ കോകാമുഖത്തിന്റെ മഹത്വം പറയാം. ഭൂമിദേവി, രഹസ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും രഹസ്യമായത് നീ കേൾക്കൂ.

അഷ്ടമ്യാം ച ചതുര്ദ്ദശ്യാം മൈഥുനം യോ ന ഗച്ഛതി

അഷ്ടമി, ചതുര്‍ദശി ദിവസങ്ങളിൽ ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാത്തവൻ—

ബാല്യേ വയസ്യപി ച യോ മമ നിത്യമനുവ്രതഃ

ബാല്യത്തിലും യൗവനത്തിലും എപ്പോഴും എനിക്ക് ഭക്തിയോടെ നിലകൊള്ളുന്നവൻ—

ആയാസേ ജീവതി ന യഃ പ്രവിഭാഗീ ഗുണാന്വിതഃ

കഷ്ടങ്ങൾക്കിടയിലും ജീവിച്ച്, ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവനും വിഭജിക്കാതെയും ഇരിക്കുന്നവൻ—

വികര്മ നാഭികുര്വീത കൌമാരവ്രതസംസ്ഥിതഃ

യൗവനവ്രതത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യരുത്.

മത്യാ ച നിഃസ്പൃഹോഽത്യന്തം പരാര്ഥേഷ്വസ്പൃഹഃ സദാ ഇമം ഗുഹ്യം വരാരോഹേ ദേവൈരപി ദുരാസദമ്

മരണത്തോടും മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തുക്കളോടും ഒരു ആഗ്രഹവും ഇല്ലാതെ, സുന്ദരിയായവളേ, ഈ രഹസ്യം ദേവന്മാർക്കുപോലും എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കാനാവില്ല.

തച്ഛൃണുഷ്വാനവദ്യാങ്ഗി കഥ്യമാനം മയാഽനഘേ

നിഷ്കളങ്കമായവളേ, പാപരഹിതയായവളേ, ഞാൻ പറയുന്ന ഈ വാക്കുകൾ നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.

യേ ന ഹിംസന്തി ഭൂതാനി ശുദ്ധാത്മാനോ ദയാപരാഃ

ജീവജാലങ്ങളെ ഹിംസിക്കാത്തവരും, ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവരും, കരുണയിൽ മുഴുകിയവരും—

മനസാ ന ചലത്യേവ മമ വല്ലഭതാം വ്രജേത്

അവരുടെ മനസ്സ് ഒരിക്കലും ചഞ്ചലമാവില്ല; അവർ എനിക്ക് പ്രിയരാവും.

വരാഹരൂപിണം ദേവം പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാ ।। 122.

വസുന്ധരാ വരാഹരൂപം ധരിച്ച ദേവനോട് സംസാരിച്ചു.

ഏവം മേ പരമം ഗുഹ്യം ത്വദ്ഭക്ത്യാ വക്തുമര്ഹസി

ഇങ്ങനെ, നിന്റെ ഭക്തിയാൽ നീ എന്റെ പരമ രഹസ്യം അറിയാൻ യോഗ്യയാണു.

ഭദ്രകര്ണഹ്രദം ചൈവ ഹിത്വാ കോകാം പ്രശംസസി

ഭദ്രകർണഹ്രദം വിട്ട് നീ കോകാമുഖത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു.

കേദാരം ച തതോ മുക്ത്വാ കി കോകാം ച പ്രശംസസി

കേദാരം വിട്ട്, നീ എന്തുകൊണ്ട് കോകാമുഖത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു?

ദുര്ഗം മഹാബലം മുക്ത്വാ കിം വൈ കോകാം പ്രശംസസി

ശക്തിയുള്ള കോട്ട വിട്ട്, നീ എന്തുകൊണ്ട് കോകാമുഖത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു?

ഏകലിങ്ഗം തതോ മുക്ത്വാ കിം വാ കോകാം പ്രശംസസി

ഏകലിംഗം വിട്ട്, നീ എന്തുകൊണ്ട് കോകാമുഖത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു?

വരാഹരൂപീ ഭഗവാന്പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാമ് ഏവമേതന്മഹാഭാഗേ യന്മാം ത്വം ഭീരു ഭാഷസേ

വരാഹരൂപം ധരിച്ച ഭഗവാൻ വസുന്ധരയോട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗേ, ഭയപ്പെട്ടവളേ, നീ എന്നോട് പറയുന്നതെല്ലാം ശരിയാണ്.

കഥയിഷ്യാമി തേ ഗുഹ്യം കോകാ യേന വിശിഷ്യതേ

കൊകാ എന്നതിനെ പ്രത്യേകമാക്കുന്ന രഹസ്യം ഞാൻ നിന്നോട് പറയും.

ഏതേ പാശുപതാശ്ചൈഷാം കോകാ ഭാഗവതസ്യ ഹ

ഇവയാണ് പാശുപത ചടങ്ങുകൾ; കൊകാ ഭാഗവതന്റെതാണ്.

കൃതം കോകാമുഖേ ചൈവ മമ ക്ഷേത്രേ ഹി സുന്ദരി 122.

സുന്ദരിയേ, എന്റെ പുണ്യഭൂമിയിൽ കൊകയുടെ വാതിലിൽ ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തി.

തത്രാല്പേനാമ്ബുനാ യുക്തേ ഹ്രദേ മത്സ്യസ്തു തിഷ്ഠതി തസ്യ ഹസ്താച്ച ബലവാന്മത്സ്യസ്തൂര്ണം വിനിര്ഗതഃ

അവിടെ കുറച്ച് വെള്ളമുള്ള ഒരു കുളത്തിൽ ഒരു മീൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അതിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ശക്തിയുള്ള മറ്റൊരു മീൻ വേഗത്തിൽ പുറത്തുവന്നു.

നിപത്യ തം ഗൃഹീത്വൈവ പ്രോഡ്ഡീനസ്ത്വരയാന്വിതഃ

അവൻ വീണു, അതിനെ പിടിച്ചു, അതിവേഗം ചാടിപ്പോയി.

തത്ക്ഷേത്രസ്യ പ്രഭാവേണ രാജപുത്രോഽഭവത്പ്രഭുഃ

ആ ഭൂമിയുടെ ശക്തിയാൽ രാജകുമാരൻ ഒരു പ്രഭുവായി.

അഥ കാലേന തസ്യൈവ മൃഗവ്യാധസ്യ ചാങ്ഗനാ

അതിനുശേഷം, സമയത്തിന് ശേഷം, ആ മൃഗവ്യാധന്റെ ഭാര്യ—

ഏകാ ചില്ലീ മാംസലുബ്ധാ തദ്ധസ്താന്മാംസഗര്ദ്ധിനീ

ഒരു ചില്ലി, മാംസത്തിന് താല്പര്യവും, അവന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് മാംസം കിട്ടാൻ ആഗ്രഹവുമുള്ളവൾ—

മൃഗവ്യാധാ ബലാന്മാംസം ഹര്തുകാമാം തു ചില്ലികാമ്

മൃഗവ്യാധൻ ശക്തിയാൽ, മാംസം ആഗ്രഹിച്ച ചില്ലിയെ പിടിക്കാനായി ശ്രമിച്ചു.

ആകാശാത്പാതിതാ ഭദ്രേ കോകായാം മമ സന്നിധൌ

നല്ലവളേ, അവൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീണു, കൊകായിൽ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തി.