വരാഹപുരാണമ്

കുബേരേണാന്യഥാ ദൃഷ്ടഃ ശാണ്ഡില്യേനാപി ചാന്യഥാ

കുബേരനും ശാണ്ഡില്യനും വേറിട്ട രീതിയിൽ അതിനെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

പിതൃഭിശ്ചാന്യഥാ ദൃഷ്ടോ ഹ്യന്യഥാപി സ്വയമ്ഭുവാ

പിതാക്കന്മാരും സ്വയംഭുവും ധർമ്മത്തെ വ്യത്യസ്തമായി കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

സ്വകം പാലയതേ ധര്മം സ്വമതേനൈവ ഭാഷിതമ് 121.

ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പുള്ളതുപോലെ തന്നെ തങ്ങളുടെ ധർമ്മം പാലിക്കുന്നു.

ന നിന്ദേദ്ധര്മകാര്യാണി ആത്മധര്മപഥേ സ്ഥിതഃ

സ്വന്തം ധർമ്മപഥത്തിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്നവൻ, മറ്റുള്ളവരുടെ ധർമ്മകൃത്യങ്ങളെ അപമാനിക്കരുത്.

വിയോനിം സ ന ഗച്ഛേത മമ ലോകായ ഗച്ഛതി

അവൻ വീണ്ടും ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കില്ല, എന്റെ ലോകത്തേക്കാണ് വരുന്നത്.

തരന്തി പുരുഷാ യേന ഗര്ഭസംസാരസാഗരമ്

ഇതിന്റെ വഴി, മനുഷ്യർ ജനനസംസാരസമുദ്രം കടന്ന് പോകുന്നു.

ആത്മോപകാരകാ നിത്യം ദേവാതിഥിഗുരുപ്രിയാഃ

എപ്പോഴും സ്വയം ഉപകാരപ്രദരായി, ദേവന്മാർക്കും അതിഥികൾക്കും ഗുരുക്കന്മാർക്കും പ്രിയങ്കരരായവരാണ്.

മനസാ ബ്രാഹ്മണീം ചൈവ യോ ഗച്ഛേന്ന കദാചന

ബ്രാഹ്മണസ്ത്രിയെയെ മനസ്സിലും ഒരിക്കലും സമീപിക്കാത്തവനാണ്.

സര്വേഷാം ചൈവ പുത്രാണാം ന വിശേഷം കരോതി യഃ

തന്റെ എല്ലാ മക്കളെയും ഒരുപോലെ കാണുന്നവനാണ്.

യഃ സ്പൃശേത്കപിലാം ഭക്ത്യാ കുമാരീം ന ച ദൂഷയേത്

കപിലാ പശുവിനെ ഭക്തിയോടെ സ്പർശിക്കുകയും, കന്യയെ അശുദ്ധമാക്കാതെയും ഇരിക്കുന്നവനാണ്.

ജലേന മേഹയേദ്യസ്തു ഗുരുഭക്തോ ന ജല്പകഃ

ജലം അർപ്പിക്കുകയും, ഗുരുവിനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുകയും, അനാവശ്യമായി സംസാരിക്കാതെയും ഇരിക്കുന്നവനാണ്.

സ ച ഗര്ഭം ന ഗച്ഛേത മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

അവൻ വീണ്ടും ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കില്ല; അവൻ എന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ജന്മാഭാവോ നാമൈകവിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള വരാഹപുരാണത്തിൽ 'ജന്മമില്ലായ്മ' എന്ന പേരിലുള്ള നൂറിനിരുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.

അഥ കോകാമുഖമാഹാത്മ്യമ് ഗുഹ്യാനാം പരമം ഗുഹ്യം തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

ഇപ്പോൾ കോകാമുഖത്തിന്റെ മഹത്വം പറയാം. ഭൂമിദേവി, രഹസ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും രഹസ്യമായത് നീ കേൾക്കൂ.

അഷ്ടമ്യാം ച ചതുര്ദ്ദശ്യാം മൈഥുനം യോ ന ഗച്ഛതി

അഷ്ടമി, ചതുര്‍ദശി ദിവസങ്ങളിൽ ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാത്തവൻ—

ബാല്യേ വയസ്യപി ച യോ മമ നിത്യമനുവ്രതഃ

ബാല്യത്തിലും യൗവനത്തിലും എപ്പോഴും എനിക്ക് ഭക്തിയോടെ നിലകൊള്ളുന്നവൻ—

ആയാസേ ജീവതി ന യഃ പ്രവിഭാഗീ ഗുണാന്വിതഃ

കഷ്ടങ്ങൾക്കിടയിലും ജീവിച്ച്, ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവനും വിഭജിക്കാതെയും ഇരിക്കുന്നവൻ—

വികര്മ നാഭികുര്വീത കൌമാരവ്രതസംസ്ഥിതഃ

യൗവനവ്രതത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യരുത്.

മത്യാ ച നിഃസ്പൃഹോഽത്യന്തം പരാര്ഥേഷ്വസ്പൃഹഃ സദാ ഇമം ഗുഹ്യം വരാരോഹേ ദേവൈരപി ദുരാസദമ്

മരണത്തോടും മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തുക്കളോടും ഒരു ആഗ്രഹവും ഇല്ലാതെ, സുന്ദരിയായവളേ, ഈ രഹസ്യം ദേവന്മാർക്കുപോലും എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കാനാവില്ല.

തച്ഛൃണുഷ്വാനവദ്യാങ്ഗി കഥ്യമാനം മയാഽനഘേ

നിഷ്കളങ്കമായവളേ, പാപരഹിതയായവളേ, ഞാൻ പറയുന്ന ഈ വാക്കുകൾ നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.

യേ ന ഹിംസന്തി ഭൂതാനി ശുദ്ധാത്മാനോ ദയാപരാഃ

ജീവജാലങ്ങളെ ഹിംസിക്കാത്തവരും, ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവരും, കരുണയിൽ മുഴുകിയവരും—

മനസാ ന ചലത്യേവ മമ വല്ലഭതാം വ്രജേത്

അവരുടെ മനസ്സ് ഒരിക്കലും ചഞ്ചലമാവില്ല; അവർ എനിക്ക് പ്രിയരാവും.

വരാഹരൂപിണം ദേവം പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാ ।। 122.

വസുന്ധരാ വരാഹരൂപം ധരിച്ച ദേവനോട് സംസാരിച്ചു.

ഏവം മേ പരമം ഗുഹ്യം ത്വദ്ഭക്ത്യാ വക്തുമര്ഹസി

ഇങ്ങനെ, നിന്റെ ഭക്തിയാൽ നീ എന്റെ പരമ രഹസ്യം അറിയാൻ യോഗ്യയാണു.

ഭദ്രകര്ണഹ്രദം ചൈവ ഹിത്വാ കോകാം പ്രശംസസി

ഭദ്രകർണഹ്രദം വിട്ട് നീ കോകാമുഖത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു.

കേദാരം ച തതോ മുക്ത്വാ കി കോകാം ച പ്രശംസസി

കേദാരം വിട്ട്, നീ എന്തുകൊണ്ട് കോകാമുഖത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു?

ദുര്ഗം മഹാബലം മുക്ത്വാ കിം വൈ കോകാം പ്രശംസസി

ശക്തിയുള്ള കോട്ട വിട്ട്, നീ എന്തുകൊണ്ട് കോകാമുഖത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു?

ഏകലിങ്ഗം തതോ മുക്ത്വാ കിം വാ കോകാം പ്രശംസസി

ഏകലിംഗം വിട്ട്, നീ എന്തുകൊണ്ട് കോകാമുഖത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു?

വരാഹരൂപീ ഭഗവാന്പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാമ് ഏവമേതന്മഹാഭാഗേ യന്മാം ത്വം ഭീരു ഭാഷസേ

വരാഹരൂപം ധരിച്ച ഭഗവാൻ വസുന്ധരയോട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗേ, ഭയപ്പെട്ടവളേ, നീ എന്നോട് പറയുന്നതെല്ലാം ശരിയാണ്.