വരാഹപുരാണമ്

ഏതാനി പ്രതിഗൃഹ്ണാമി യച്ച ഭാഗവതം പ്രിയമ്

ഇവയും ഭക്തന് പ്രിയമായതും ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.

ഏതാനി പ്രാപണേ ദദ്യാന്മമ ചൈതത്പ്രിയാവഹമ്

ഇവയെല്ലാം എനിക്ക് അർപ്പണത്തിൽ നൽകണം, കാരണം ഇവ എനിക്ക് പ്രിയമാണ്.

ഭാഗോ മമാസ്തി തത്രാപി പശൂനാം ഛാഗലസ്യ ച

അവിടെയും എനിക്ക് ഭാഗം ഉണ്ട്, മൃഗങ്ങളിലും ആടിലും.

വര്ജയേത്തത്ര മാംസാനി യജുഷാ വൈഷ്ണവോഽശ്നുതേ

അവിടെ മാംസം ഒഴിവാക്കണം; വൈഷ്ണവൻ യജുസ്സുമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

പക്ഷിണാം ച പ്രവക്ഷ്യാമി യേ പ്രയോജ്യാ വസുന്ധരേ

പക്ഷികളെക്കുറിച്ചും പറയാം, വസുന്ധരേ, ഉപയോഗിക്കാൻ അനുയോജ്യമായവ.

ലാവകം വാര്ത്തികം ചൈവ പ്രശസ്തം ച കപിഞ്ജലമ്

ലാവകം, വാർത്തികം, പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന കപിഞ്ചലം എന്നിവയും,

മമ കര്മണി യോഗ്യാ യേ തേ മയാ പരികീര്ത്തിതാഃ

എന്റെ കര്‍മത്തിന് അനുയോജ്യമായവയെ ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

നാപരാധ്നോതി സ നരോ മമ ചോക്തം വചഃ പ്രിയേ

പ്രിയേ, എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കുന്നവൻ എന്റെ ആജ്ഞ ലംഘിക്കാറില്ല.

തതോ യഷ്ടവ്യമേവം ഹി യ ഇച്ഛേത് സിദ്ധിമുത്തമാമ് 119.

അതുകൊണ്ട്, ഉന്നതമായ സിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഇങ്ങനെ തന്നെ യാഗം നടത്തണം.

പ്രാപ്നുവന്തി പരാം സിദ്ധിം മമൈവ കൃതകര്മിണഃ

എന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം കര്‍മ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ പരമസിദ്ധി നേടുന്നു.

അഥ ത്രിസന്ധ്യാമന്ത്രോപസ്ഥാനമ് ശൃണുഷ്വ പരമം ഗുഹ്യം പൂര്വം പൃഷ്ടം ത്വയാ ധരേ

ഇപ്പോൾ, ദിനത്തിൽ മൂന്നു സന്ദ്യാസമയങ്ങളിൽ ജപിക്കേണ്ട അതിമഹത്തായ രഹസ്യം ഞാൻ പറയാം; നീ മുമ്പ് ചോദിച്ചതാണ്, ഭൂമിദേവി.

സ്നാനം കൃത്വാ യഥാന്യായം മമ കര്മപരായണാഃ

ശുദ്ധമായി സ്നാനം ചെയ്ത്, എന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെടുന്നവർ—

യശ്ചൈവമുച്യതേ ഭദ്രേ മമ രൂപം സനാതനമ്

ഭദ്രേ, എന്റെ ശാശ്വതസ്വരൂപം ഇങ്ങനെ ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ—

അധശ്ചോര്ധ്വം ച തിര്യക് ച അഹമേവ വ്യവസ്ഥിതഃ

താഴെയും മുകളിലും ചുറ്റും എല്ലായിടത്തും ഞാൻ മാത്രമാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.

സര്വഥാ വന്ദനീയാസ്തേ മമ ഭക്തേന സര്വദാ

എന്റെ ഭക്തർ എപ്പോഴും അവരെ എല്ലാ വിധത്തിലും ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്.

അന്യച്ച തേ പ്രവക്ഷ്യാമി ഗുഹ്യം ലോകേ മഹദ്യശഃ

കൂടാതെ, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമായ മറ്റൊരു രഹസ്യം ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു.

കൃത്വാപി പരമം കര്മ ബുദ്ധിമാദായ തദ്വിധാമ്

ശ്രദ്ധയോടെ പരമമായ കര്‍മ്മം ചെയ്തശേഷം—

ഓം നമോ നാരായണേത്യുക്ത്വാ ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത്

'ഓം നമോ നാരായണായ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, ഈ മന്ത്രം പറയണം:

യജാമഹേ ധര്മപരായണോദ്ഭവം നാരായണം സര്വലോകപ്രധാനമ്

നാം ധർമ്മനിഷ്ഠരായവരുടെ ഉത്ഭവമായ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും പ്രധാനനായ നാരായണനെ ആരാധിക്കുന്നു.

തതഃ പശ്ചാന്മുഖോ ഭൂത്വാ പുനര്ഗൃഹ്യ ജലാംജലിമ് ।। ദ്വാദശാക്ഷരമുച്ചാര്യ ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത് । 120.

അതിനുശേഷം പടിഞ്ഞാറ് തിരിഞ്ഞ്, വീണ്ടും വെള്ളം കൈയിൽ എടുത്ത്, ദ്വാദശാക്ഷരമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ഈ മന്ത്രം പറയണം:

മന്ത്രാ ഊചുഃ തഥാ സ്ഥിതം ചാദിമനന്തരൂപമമോഘസംകല്പമനന്തമീഡേ

മന്ത്രങ്ങൾ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ നിലകൊണ്ട, ആദിമവും അനന്തസ്വരൂപവും, അശ്രദ്ധിക്കുന്നതൊന്നുമില്ലാത്ത, അനന്തനായവനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.

തതസ്തേനൈവ കാലേന പുനര്ഗൃഹ്യ ജലാംജലിമ് നമോ നാരായണേത്യുക്ത്വാ ഇമം മംത്രമുദീരയേത്

അതിനുശേഷം അതേ സമയത്ത്, വീണ്ടും വെള്ളം കൈയിൽ എടുത്ത്, 'നമോ നാരായണായ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, ഈ മന്ത്രം പറയണം:

തതസ്തേനൈവ കാലേന ഭൂത്വാ വൈ ദക്ഷിണാമുഖഃ

അതിനുശേഷം അതേ സമയത്ത്, തെക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്—

യജാമഹേ യജ്ഞമഹോ രൂപം തു സത്യം ഋതം ച കാലാദിമരൂപമാദ്യമ്

നാം അത്ഭുതകരമായ യജ്ഞസ്വരൂപമായ, സത്യം, ഋതം, കാലാദികളുടെ ആദിസ്വരൂപമായവനെ ആരാധിക്കുന്നു.

കാഷ്ഠകൃത്യസ്തതോ ഭൂത്വാ കൃത്വാ ചേന്ദ്രിയനിഗ്രഹമ്

അതിനുശേഷം, യജ്ഞത്തിന് വേണ്ട മരച്ചടുപ്പിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്—

യജാമഹേ സോമപം ഭവന്തം തേ സോമാര്കനേത്രം ശതപത്രനേത്രമ്

നാം സോമം പാനം ചെയ്യുന്ന നിങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പോലെയും, ശതദള കമലപോലെയും ആണ്.

ത്രിഷു സന്ധ്യാസ്വനേനൈവ വിധിനാ കുര്യാന്മമ ച കര്മ തത്

ദിവസത്തിലെ മൂന്നു സന്ധികളിലും ഈzelfde വിധിയിൽ എന്റെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യണം.

ഗുഹ്യാനാം പരമം ഗുഹ്യം യോഗാനാം പരമോ നിധിഃ

എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യവും, എല്ലാ യോഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയ നിധിയുമാണ് ഇതു.

ഏതന്ന ദദ്യാന്മൂര്ഖായ പിശുനായ ശഠായ ച 120.

ഇത് ഒരു മണ്ടന്, നിന്ദകന്, വഞ്ചകനു നൽകരുത്.