വരാഹപുരാണമ്

യാവന്തോ ബിന്ദവഃ കിംചിത്പതന്ത്യേവാഞ്ജലേര്ജലാത്

അഞ്ചലിൽ നിന്നു വെള്ളത്തിന്റെ എത്ര തുള്ളികൾ വീഴുന്നുവോ,

അഥ ചൈവ തു ദ്വാദശ്യാം പുരുഷാ ധര്മവാദകാഃ

പിന്നീട്, പന്ത്രണ്ടാം തിയതി, ധർമ്മത്തിൽ അർപ്പിതരായ പുരുഷന്മാർ—

പാണ്ഡുരൈശ്ചൈവ പുഷ്പൈശ്ച മൃഷ്ടൈര്ധൂപൈസ്തു ധൂപയേത്

പാണ്ടുരം നിറമുള്ള, നന്നായി കഴുകിയ പൂക്കളും സുഗന്ധമുള്ള ധൂപവും അർപ്പിക്കണം.

ദത്ത്വാ ശിരസി പുഷ്പാണി ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത്

പൂക്കൾ തലയിൽ വെച്ചശേഷം, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം:

സുമാന്യഃ സുമനാ ഗൃഹ്യ പ്രീയതാം ഭഗവാന്ഹരിഃ

സുന്ദരമായ പൂക്കളും ശുദ്ധമായ മനസ്സും ഭഗവാൻ ഹരിക്ക് സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കണമേ.

നമോഽസ്തു വിഷ്ണവേ വ്യക്താവ്യക്തഗന്ധിഗന്ധാന്സുഗന്ധാന്വാ ഗൃഹ്ണ ഗൃഹ്ണ നമോ ഭഗവതേ വിഷ്ണവേ ശ്രുത്വാ പ്രത്യാഗതമാധാരസവനം പതയേ ഭവം പ്രവിഷ്ടം മേ ധൂപ ധൂപനം ഗൃഹ്ണാതു മേ ഭഗവാനച്യുതഃ

വിഷ്ണുവിന് നമസ്കാരം! പ്രകടമായതും അപ്രകടമായതുമായ ഈ സുഗന്ധങ്ങൾ, ദൈവമേ, സ്വീകരിക്കണമേ. ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിന് വീണ്ടും നമസ്കാരം! കേട്ടു തിരികെ വന്ന്, സോമയാഗത്തിന്റെ ഉടമയായ ഭഗവാൻ എന്റെ ധൂപം സ്വീകരിക്കണമേ.

ശ്രുത്വാ ചൈവം ച ശാസ്ത്രാണി യോ മാമേവ തു കാരയേത്

ഈ ശാസ്ത്രങ്ങൾ കേട്ട്, അവയെ എന്റെ പേരിൽ നടപ്പിലാക്കുന്നവൻ—

ഏതത്തേ കഥിതം ദേവി ശ്രേഷ്ഠം ചൈവ മമ പ്രിയമ് 115.

ദേവി, ഇതാണ് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്—എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയവും ഉത്തമവുമായ ഉപദേശം.

ശ്യാമാകം സ്വസ്തികം ചൈവ ഗോധൂമം മുദ്ഗകം തഥാ

ശ്യാമാകം, സ്വസ്തികം, ഗോതമ്പ്, കൂടാതെ പയർ ഇവ—all—

ഏതാനി യസ്തു ഭുഞ്ജീത മമ കര്മപരായണഃ

എന്റെ കർമങ്ങളിൽ അർപ്പിതനായവൻ ഇവയൊക്കെ കഴിച്ചാൽ—

ബ്രാഹ്മണസ്യ തു വക്ഷ്യാമി ശൃണു കര്മ വസുന്ധരേ

ഭൂമിദേവി, ബ്രാഹ്മണന്റെ കര്‍മങ്ങൾ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം; കേൾക്കൂ.

ഷട്കര്മനിരതോ ഭൂത്വാ അഹങ്കാരവിവര്ജ്ജിതഃ

ആറ് കര്‍മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട്, അഹങ്കാരം വിട്ട്—

മമ കര്മസമായുക്തഃ പൈശുന്യേന വിവര്ജിതഃ

എന്റെ കര്‍മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ച്, അപവാദം ഒഴിവാക്കി—

ഏതദ്വൈ ബ്രഹ്മണഃ കര്മ ഏകചിത്തോ ജിതേന്ദ്രിയഃ

ഇതാണ് ബ്രാഹ്മണന്റെ കര്‍മം: ഏകാഗ്രതയോടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവൻ.

ക്ഷത്രിയാണാം പ്രവക്ഷ്യാമി മമ കര്മസു തിഷ്ഠതാമ്

എന്റെ കര്‍മങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ക്ഷത്രിയരുടെ കര്‍മങ്ങൾ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം.

ദാനശൂരശ്ച കര്മജ്ഞോ യജ്ഞേഷു കുശലഃ ശുചിഃ

ദാനശീലനും ധൈര്യശാലിയും കര്‍മത്തിൽ നിപുണനും യാഗങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യവും ശുദ്ധിയും ഉള്ളവൻ—

അല്പഭാഷീ ഗുണജ്ഞശ്ച നിത്യം ഭാഗവതപ്രിയഃ

കുറച്ച് മാത്രം സംസാരിക്കുന്നവനും ഗുണങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നവനും എപ്പോഴും ഭാഗവതനിഷ്ഠയുള്ളവനും—

അഭ്യുത്ഥാനാദികുശലഃ പൈശുന്യേന വിവര്ജിതഃ 115.

ആരംഭം മുതലായ കാര്യങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യവും അപവാദം ഒഴിവാക്കുന്നതും—

ഭജതേ മമ യോ നിത്യം മമ ലോകായ ഗച്ഛതി

എന്നെ എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുന്നവൻ, എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

യാനി കര്മാണി കുരുതേ മമ ഭക്തിപഥേ സ്ഥിതഃ

എന്റെ ഭക്തിമാർഗത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവൻ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പ്രവർത്തികളും,

ഋതുകാലാഭിഗാമീ ച ശാന്താത്മാ മോഹവര്ജിതഃ

സമയത്ത് ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്നവനും, മനസ്സ് ശാന്തമായവനും, മായയില്ലാത്തവനും,

ഗുരുസമ്പൂജകോ നിത്യം യുക്തോ ഭക്താനുവത്സലഃ

എപ്പോഴും ഗുരുവിനെ ആദരിക്കുന്നവനും, സ്ഥിരതയുള്ളവനും, ഭക്തന്മാരോടു സ്നേഹമുള്ളവനും,

തസ്യാഹം ന പ്രണശ്യാമി സ ച മേ ന പ്രണശ്യതി അഥ ശൂദ്രസ്യ വക്ഷ്യാമി കര്മാണി ശൃണു മാധവി

അവനിൽ ഞാൻ ഒരിക്കലും അകന്നു പോവില്ല, അവനും എന്നിൽ നിന്ന് അകന്നു പോവില്ല. ഇനി, മാധവി, ഞാൻ ശൂദ്രന്റെ കര്‍മങ്ങൾ പറയും; കേൾക്കു.

കര്മാണി യാനി കൃത്വാ ഹ ശൂദ്രോ മഹ്യം വ്യവസ്ഥിതഃ

ശൂദ്രൻ എനിക്ക് ഭക്തിയോടെ തുടരാൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തികൾ,

ഉഭൌ ഭാഗവതൌ ഭക്തൌ മദ്ഭക്തൌ കര്മനിഷ്ഠിതൌ

ഇരുവരും ഭഗവാന്റെ ഭക്തരും, എന്റെ ഭക്തരും, കര്‍മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരുമാണ്.

നിരഹങ്കാരശുദ്ധാത്മാ ആതിഥേയോ വിനീതവാന്

അഹങ്കാരമില്ലാത്ത ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവനും, അതിഥികളെ ആദരിക്കുന്നവനും, വിനയമുള്ളവനും,

നമസ്കാരപ്രിയോ നിത്യം മമ ചിന്താവ്യവസ്ഥിതഃ

എപ്പോഴും നമസ്കാരം ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനും, continually എന്റെ ധ്യാനത്തിൽ മനസ്സ് നിറഞ്ഞവനും,

ത്യക്ത്വാ ഋഷിസഹസ്രാണി ശൂദ്രമേവ ഭജാമ്യഹമ് 115.

ആയിരം ഋഷിമാരെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടും ഞാൻ ശൂദ്രനെയാണ് ആരാധിക്കുന്നത്.

ഏവം കര്മഗുണാശ്ചൈവ യേന ഭക്ത്യാ വ്യവസ്ഥിതഃ

ഇങ്ങനെ, ഈ കര്‍മഗുണങ്ങളോടെ ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ നിലകൊള്ളുന്നുവെങ്കിൽ,