വരാഹപുരാണമ്

സഗ്രഹാ യേ ച നക്ഷത്രാ കലാ കാലമുഹൂര്ത്തകാഃ

ഗ്രഹങ്ങളോടും നക്ഷത്രങ്ങളോടും കൂടിയ കാലത്തിന്റെ വിഭജനങ്ങൾ—കല, കാലം, മുഹൂർത്തം—എല്ലാം.

മാസഃ പക്ഷമഹോരാത്രമൃതുഃ സംവത്സരാണ്യപി

മാസം, പക്ഷം, പകലും രാത്രിയും, ഋതുക്കൾ, വർഷങ്ങൾ—ഇവയും.

കലാ കാഷ്ഠാപി ഷണ്മാസാഃ ഷഡ്രസാശ്ചാപി സംയമഃ

കല, കഷ്ട, ആറുമാസങ്ങൾ, ആറു ঋതുക്കൾ—ഇവയെല്ലാം നിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.

ത്വം മേരുര്മന്ദരോ വിന്ധ്യോ മലയോ ദര്ദുരോ ഭവാന്

നീയാണ് മേരു, മന്ദര, വിന്ധ്യ, മലയം, ദർദുരം എന്നിങ്ങനെയുള്ള പർവതങ്ങൾ.

ധനുഷാം ച പിനാകോഽസി സാംഖ്യയോഗോഽസി ചോത്തമഃ 113.

വില്ലുകളിൽ പിനാകം നീയാണ്; സംഖ്യയും യോഗവും നീയാണ്, അതിൽ ഉന്നതൻ.

സംക്ഷിപ്തശ്ചൈവ വിസ്താരോ ഗോപ്താ യജ്ഞശ്ച ശശ്വതഃ

ചുരുക്കവും വ്യാപ്തിയും നീയാണ്; രക്ഷകനും ശാശ്വതമായ യജ്ഞവും നീയാണ്.

വേദാനാം സാമവേദോഽസി സാങ്ഗോപാങ്ഗോ മഹാവ്രതഃ

വേദങ്ങളിൽ സാമവേദം നീയാണ്, അതിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങളോടും കൂടിയ മഹാവ്രതനും.

അമൃതം സൃജസേ വിഷ്ണോ യേന ലോകാനധാരയത്

ലോകങ്ങളെ നിലനിർത്താൻ നീ അമൃതം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, വിഷ്ണുവേ.

ധേയാധേയം ജഗത്സര്വം യച്ച കിംചിത് പ്രവര്ത്തതേ

ധ്യേയമായതും അല്ലാത്തതും, സകല ജഗത്തും, ചലിക്കുന്നതൊക്കെയും—ഇത് എല്ലാം.

ആദിത്യസ്ത്വം യുഗാവര്ത്താസ്ത്വം തപസ്വീ മഹാതപാഃ

നീയാണ് ആദിത്യൻ, നീയാണ് യുഗങ്ങളുടെ ചക്രം തിരിക്കുന്നവൻ, നീയാണ് തപസ്സുകാരൻ, മഹാതപസ്സുകാരൻ.

അനന്തശ്ചാസി നാഗാനാം സര്പാണാമസി തക്ഷകഃ

നാഗങ്ങളിൽ അനന്തൻ നീയാണ്; പാമ്പുകളിൽ തക്ഷകൻ നീയാണ്.

ക്രീഡാവിക്ഷേപണശ്ചാസി ഗൃഹേഷു ഗൃഹദേവതാഃ

വീടുകളിൽ നടക്കുന്ന കളിയിലും, വീടിന്റെ ദേവതകളായും നീ തന്നെ.

സാങ്ഗസ്ത്വം വിദ്യുതീനാം ച വൈദ്യുതാനാം മഹാദ്യുതിഃ

മിന്നലിന്റെ ശരീരവും, വൈദ്യുതിയിലൊക്കെയും ഏറ്റവും വലിയ പ്രകാശവും നീ തന്നെയാണ്.

ശ്രദ്ധാസി ത്വം ച ദേവേശ ദോഷഹന്താസി മാധവ 113.

വിശ്വാസം നീയാണു ദേവാദിദേവാ, ദോഷങ്ങൾ നീയാണു മാറ്റുന്നത്, മാധവാ.

ഗരുഡോഽസി മഹാത്മാനം വഹസി ത്വം പരായണഃ

നീയാണ് ഗരുഡൻ, മഹാത്മാക്കളെ നീ വഹിക്കുന്നു, പരമാശ്രയവും നീ തന്നെയാണ്.

ജയശ്ച വിജയശ്ചാസി ഗൃഹേഷു ഗൃഹദേവതാഃ

വിജയവും ജയവും നീയാണു, വീടുകളിൽ വീടിന്റെ ദേവതകളായും നീ തന്നെ.

ഭഗസ്ത്വം വിഷലിങ്ഗശ്ച പരസ്ത്വം പരമാത്മകഃ

നീയാണ് ഭാഗൻ, വിഷത്തിന്റെ അടയാളവും, പരമാത്മാവായ പരമൻ നീ തന്നെയാണ്.

മാം ത്വം മഗ്നാമസി ത്രാതും ലോകനാഥ ഇഹാര്ഹസി

ലോകങ്ങളുടെ നാഥാ, ഞാൻ മുങ്ങിപ്പോയവളെ രക്ഷിക്കാൻ നീ അർഹനാണ്.

യ ഇദം പഠതേ സ്തോത്രം കേശവസ്യ ദൃഢവ്രതഃ

ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ഈ കേശവസ്തോത്രം ആരെങ്കിലും ജപിച്ചാൽ—

അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രം ദരിദ്രോ ധനമാപ്നുയാത്

മകനില്ലാത്തവന് മകൻ ലഭിക്കും, ദരിദ്രന് സമ്പത്ത് ലഭിക്കും.

ഉഭേ സന്ധ്യേ പഠേത്സ്തോത്രം മാധവസ്യ മഹാത്മനഃ

രാവിലും വൈകുന്നേരത്തിലും മഹാത്മാവായ മാധവന്റെ ഈ സ്തോത്രം ജപിക്കണം.

ഏവം തു അക്ഷരോക്തോഽപി ഭവേത്തു പരികല്പനാ

ഇങ്ങനെ, അക്ഷരം അക്ഷരമായി ജപിച്ചാലും, അതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ വിഷ്ണുസ്തവനം നാമ ത്രയോദശാധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ വിഷ്ണുസ്തവനമെന്ന പേരിലുള്ള നൂറ്റിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.

അഥ ശ്രീവരാഹാവതാരഃ സംസ്തൂയമാനോ ഭഗവാന്മുനിഭിര്മന്ത്രവാദിഭിഃ

ശേഷം, ശ്രീവരാഹാവതാരമായ ഭഗവാൻ, മന്ത്രജ്ഞരായ മുനികൾക്കാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടു.

തതോ ധ്യാനം സമാസ്ഥായ ദിവ്യം യോഗ്യം ച മാധവഃ

അതിനു ശേഷം, മാധവൻ ദിവ്യവും യോഗ്യവുമായ ധ്യാനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

തവ ദേവി പ്രിയാര്ഥായ ഭക്ത്യാ യം ത്വം വ്യവസ്ഥിതാ

ദേവി, നിന്നെ സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ട്, ഭക്തിയോടെ നീ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

അഹം ത്വാം ധാരയിഷ്യാമി സശൈലവനകാനനാമ്

പർവ്വതങ്ങളും കാടുകളും വനങ്ങളും അടങ്ങുന്ന നിന്നെ ഞാൻ ധരിക്കും.

ഏവമാശ്വാസയിത്വാ തു വസുധാം സ ച മാധവഃ

ഇങ്ങനെ വസുധയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം, മാധവൻ—

ഷട് സഹസ്രാണി ചോച്ഛ്രായോ വിസ്താരേണ പുനസ്ത്രയഃ

ആയിരം ആറു ഉയരവും, വീതിയിൽ വീണ്ടും മൂന്നു ആയിരവും.