വരാഹപുരാണമ്

ദേവദാനവയക്ഷൈസ്തു യുക്തമേതത്സദാ വിഭോ

ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും യക്ഷന്മാർക്കും ഇതു എപ്പോഴും യോജിച്ചതാണ്, മഹാബലശാലിയേ.

സരത്നം പുരുഷഃ കൃത്വാ കാര്ത്തിക്യാം ദ്വാദശീ ദിനേ 112.

ഒരു പുരുഷൻ, കാർത്തികി മാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം എല്ലാ രത്നങ്ങളും സമാഹരിച്ച്,

പുരോഹിതായ ഗുരവേ ദദ്യാദ്ഭക്തിസമന്വിതഃ

ഭക്തിപൂർവ്വം അവയെ പുരോഹിതനും ഗുരുവിനും സമർപ്പിക്കണം.

താനി ദത്താനി തേന സ്യുഃ സമാസാത്കഥിതം തവ

അവൻ നൽകിയ ആ ദാനങ്ങൾ, ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഫലപ്രദമാകും.

സൈകദേശോ യജേത്തസ്യ ബ്രഹ്മാണ്ഡസ്യ വിശേഷതഃ

അവയിൽ ഒരു ഭാഗം പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന് വേണ്ടി യജ്ഞം നടത്തണം.

തേന ചേഷ്ടം ഹുതം ദത്തം പഠിതം കീര്ത്തിതം ഭവേത്

അങ്ങനെ ചെയ്തതും ഹോമവും ദാനവും പാരായണവും സ്തുതിയും എല്ലാം അതിനാൽ ഫലപ്രദമാകും.

ബ്രഹ്മാണ്ഡമൃഷയേ പ്രാദാത്സവിധാനം ച തത്ക്ഷണാത്

അവൻ ബ്രഹ്മാണ്ഡം, എല്ലാ വിധാനങ്ങളോടും കൂടി, അക്ഷണത്തിൽ തന്നെ ഋഷിക്കു നൽകി.

തസ്മാത്ത്വമപി രാജേന്ദ്ര തദ്ദത്ത്വാ തു സുഖീ ഭവ

അതിനാൽ, രാജാധിരാജാവേ, നീയും അതു ദാനം ചെയ്ത് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കണം.

ജഗാമ പരമാം സിദ്ധിം യത്ര ഗത്വാ ന ശോചതി ഇയം തേ കഥിതാ ദേവി സംഹിതാ സര്വകാമികാ

അവൻ പരമസിദ്ധി പ്രാപിച്ചു, അവിടെ ചെന്നാൽ ആരും ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല. ദേവിയേ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഫലദായകമായ ഈ സംഹിത ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞു.

വരാഹാഖ്യാ വരാരോഹേ സര്വപാതകനാശിനീ

വരാഹം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ഗ്രന്ഥം എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മാ സ്വസൂനവേ പ്രാദാത്പുലസ്ത്യായ മഹാത്മനേ

ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ മകനായ മഹാത്മാവായ പുലസ്ത്യന് ഈ ഗ്രന്ഥം നൽകി.

അസാവപി സ്വശിഷ്യായ പ്രാദാദുഗ്രായ ധാരിണി 112.

അവൻ തന്റെ ശിഷ്യനായ ഉഗ്രന് ഈ ഗ്രന്ഥം നൽകി.

സമ്ബന്ധഃ പൂര്വകല്പീയോ ദ്വിതീയം ശൃണു സാമ്പ്രതമ്

ഈ ബന്ധം പഴയ യುಗത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്; ഇപ്പോൾ രണ്ടാമത്തേത് കേൾക്കൂ.

ത്വത്തശ്ച തപസാ സിദ്ധാ വേത്സ്യന്തേ കപിലാദയഃ

നിന്റെ തപസ്സിലൂടെ കപിലനും മറ്റു മഹന്മാരും സിദ്ധിയും ജ്ഞാനവും നേടും.

തസ്യാപി ശിഷ്യോ ഭവിതാ നാമ്നാ വൈ രോമഹര്ഷണിഃ

അവന്റെ ശിഷ്യന് രോമഹർഷണൻ എന്ന പേരായിരിക്കും.

അഷ്ടാദശ പുരാണാനി വേദ ദ്വൈപായനോ ഗുരുഃ

ദ്വൈപായനൻ ഗുരു പതിനെട്ട് പുരാണങ്ങളും വേദവും വിഭജിച്ചു.

തഥാന്യം നാരദീയം ച മാര്കണ്ഡേയം ച സപ്തമമ്

അങ്ങനെ തന്നെ നാരദപുരാണവും ഏഴാമത്തേത് മാർകണ്ഡേയപുരാണവുമാണ്.

ദശമം ബ്രഹ്മവൈവര്ത്ത ലൈങ്ഗമേകാദശം സ്മൃതമ്

പത്താമത്തേത് ബ്രഹ്മവൈവർത്തപുരാണം; പതിനൊന്നാമത്തേത് ലൈംഗപുരാണം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ചതുര്ദശം വാമനകം കൌര്മം പംചദശം സ്മൃതമ്

പതിനാലാമത്തേത് വാമനപുരാണം; പതിനഞ്ചാമത്തേത് കൂർമപുരാണം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

യ ഏതത്പാഠയേദ്ഭക്ത്യാ കാര്തിക്യാം ദ്വാദശീദിനേ

കാർത്തിക മാസത്തിലെ ദ്വാദശി ദിവസത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ഇതു വായിക്കുന്നവൻ,

യസ്യേദം തിഷ്ഠതേ ഗേഹേ ലിഖിതം പൂജ്യതേ സദാ

ഇത് എഴുതി വീട്ടിൽ സൂക്ഷിച്ച് എപ്പോഴും ആദരിക്കുന്നവന്റെ വീട്ടിൽ,

യശ്ചൈതച്ഛൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ നൈരന്തര്യേണ മാനവഃ 112.

ഇതിനെ ഭക്തിയോടെ നിരന്തരമായി കേൾക്കുന്നവനും,

ശ്രുത്വാ തു പൂജയേച്ഛാസ്ത്രം തഥാ വിഷ്ണും സനാതനമ്

കേട്ടശേഷം ആ ശാസ്ത്രത്തെയും അതുപോലെ ശാശ്വതനായ വിഷ്ണുവിനെയും ആരാധിക്കണം.

യഥാശക്ത്യാ നൃപോ ഗ്രാമൈഃ പൂജയേദ്വത്സകം ധരേ

തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് രാജാവ് ഗ്രാമങ്ങളോടൊപ്പം കാളകുട്ടിയെ ആരാധിക്കണം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ ഉഭയതോമുഖീഗോദാന ഹേമകുമ്ഭദാന പുരാണപ്രശംസനംനാമ ദ്വാദശാധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ ശ്വേതനും വിനീതാശ്വനും സംബന്ധിച്ച കഥയിൽ, 'പുരാണപ്രശംസയും ഇരുവശത്തുനിന്നുള്ള പശുദാനവും പൊൻകുടം ദാനവും' എന്ന പേരിലുള്ള നൂറിനിരുപത്തിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ഭഗവത്സ്തുതിഃ

ഇപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ സ്തുതി ആരംഭിക്കുന്നു.

നമസ്തസ്മൈ വരാഹായ ലീലയോദ്ധരതേ മഹീമ്

ലീലാപൂർവ്വം ഭൂമിയെ ഉയർത്തിയ വരാഹനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ദംഷ്ട്രാഗ്രേണോദ്ധൃതാ ഗോരുദധിപരിവൃതാ പര്വതൈര്നിമ്നഗാഭിര്ഭക്താനാം ഭീതിഹാനൌ സുരനരകദശാസ്യാന്തകഃ ക്രോഡരൂപീ

കണ്ണിയിലൂടെ പർവതങ്ങളും നദികളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയ നിലയിൽ, സർപ്പങ്ങൾ ചുറ്റിയ ഭൂമിയെ ഉയർത്തി, ഭക്തരുടെ ഭയങ്ങൾ അകറ്റാൻ, പത്തു തലയുള്ള അസുരനെ സംഹരിച്ച കുരുമുരി രൂപനായ ഭഗവാൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു.

യസ്മിന്കാലേ ക്ഷിതിഃ പൂര്വകല്പേ വാരാഹ മൂര്തിനാ

അന്നേരം, പഴയ കാലഘട്ടത്തിൽ, കുരുമുരി രൂപത്തിൽ ഭൂമി രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.