ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ കാര്പാസധേനുദാനമാഹാത്മ്യം നാമ നവാധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനത്തിൽ കർപ്പാസുപശു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം എന്ന ഒൻപതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
അഥ ധാന്യധേനുദാനമാഹാത്മ്യമ് ശൃണു രാജന്പ്രവക്ഷ്യാമി ധാന്യധേനുമനുത്തമാമ്
ഇനി ധാന്യപശു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം; രാജാവേ, ശ്രവിക്കൂ, അതുല്യമായ ധാന്യപശുവിനെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.
വിഷുവേ ചായനേ വാപി കാര്ത്തിക്യാം തു വിശേഷതഃ
സമവേഷം അല്ലെങ്കിൽ അയനസംക്രമം സമയത്തോ, പ്രത്യേകിച്ച് കാർത്തിക മാസത്തിൽ,
(തദിദാനീം പ്രവക്ഷ്യാമി ധാന്യധേനുവിധിം പരമ്) ദശധേനുപ്രദാനേന യത്ഫലം രാജസത്തമ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ധാന്യവും പശുവും ദാനം ചെയ്യാനുള്ള ഉത്തമവിധി വിശദീകരിക്കാം. രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, പത്ത് പശു ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലമത്രയും,
കൃഷ്ണാജിനം തതഃ കൃത്വാ പ്രാഗ്വത്സംസ്ഥാപയേദ്ബുധഃ
കറുത്ത മാൻതോലെടുത്ത്, മുൻപുപോലെ അതിനെ വയ്ക്കണം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ ചെയ്യണം.
ഉത്തമാ തു ഭവേദ്ധേനുര്ദ്രോണൈശ്ചാപി ചതുഷ്ടയൈഃ
പശു ഏറ്റവും നല്ലതായിരിക്കണം, കൂടാതെ നാലു ഡ്രോണം അളവിൽ ധാന്യവും ഉണ്ടാകണം.
ചതുര്ഥാംശേന വത്സം തു കല്പയിത്വാ വിധാനതഃ
പശുവിന്റെ നാലിലൊന്ന് അളവിൽ ഒരു കിടാവും നിയമപ്രകാരം ഒരുക്കണം.
കര്തവ്യൌ രുക്മശൃങ്ഗൌ തു രാജതഖുരസംയുതൌ ।। ഗോമേദൈഃ കുര്വീത ഘ്രാണം അഗുരും ചന്ദനം തഥാ
കൊമ്പുകൾ പൊന്നാൽ ഉണ്ടാക്കണം, കുരുകൾ വെള്ളിയാൽ അലങ്കരിക്കണം; മൂക്ക് ഗോമേദകക്കല്ലും, അഗുരുവും ചന്ദനവുമുപയോഗിച്ച് ഒരുക്കണം.
മുക്താഫലമയാ ദംതാ ഘൃതക്ഷൌദ്രമയം മുഖമ്
പല്ലുകൾ മുത്തുകൊണ്ടും, വായ് നെയ്യും തേനും ചേർത്ത് ഉണ്ടാക്കണം.
ഇക്ഷുപൃഷ്ടിമയാഃ പാദാഃ ക്ഷൌമ്യപുച്ഛസമന്വിതാമ്
കാൽ ഇഞ്ചിപ്പഞ്ചസരകൊണ്ടും, വാൽ നന്നായി നെയ്ത വസ്ത്രം കൊണ്ടും ഉണ്ടാക്കണം.
പാദുകോപാനഹച്ഛത്രഭാജനം തര്പണം തഥാ 110.
ചെരിപ്പ്, പാദരക്ഷ, കുട, പാത്രം, തൃപ്തിക്കായി ദാനങ്ങൾ എന്നിവയും നൽകണം.
പൂര്വവച്ചാര്ച്ചയിത്വാ താം കൃത്വാ ദീപാര്ച്ചനാദികമ്
മുൻപുപോലെ അവളെ ആരാധിച്ച്, വിളക്കു തെളിയിക്കൽ മുതലായവയും നടത്തണം.
ത്രിഃ പ്രദക്ഷിണമാവൃത്ത്യ ദംഡവത്പ്രണമേച്ച താമ്
മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചുറ്റി, ദണ്ഡവത്ത് നമസ്കാരം ചെയ്യണം.
മയാ ദത്താം ച ഗൃഹ്ണീഷ്വ പ്രസീദ ത്വം ദ്വിജോത്തമ
ഞാൻ നൽകിയതിനെ ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ; ദ്വിജന്മാരിൽ ഉത്തമനായവനേ, ദയചെയ്യണം.
യാ ച ലക്ഷ്മീസ്തു ഗോവിന്ദേ സ്വാഹാ യാ ച വിഭാവസൌ
ഗോവിന്ദനിൽ ഉള്ള ഐശ്വര്യവും, അഗ്നിയിൽ ഉള്ള ഐശ്വര്യവും,
ഗായത്രീ ബ്രഹ്മണഃ പ്രോക്താ ജ്യോത്സ്നാ ചന്ദ്രേ രവേഃ പ്രഭാ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഗായത്രി, ചന്ദ്രനിൽ ഉള്ള വെളിച്ചം, സൂര്യനിൽ ഉള്ള പ്രകാശം,
തസ്മാത്സര്വമയീ ദേവീ ധാന്യരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
അതിനാൽ, എല്ലാറ്റിന്റെയും സാരമായ ദേവി ധാന്യരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ദത്ത്വാ പ്രദക്ഷിണം കൃത്വാ തം ക്ഷമാപ്യ ദ്വിജോത്തമമ്
പശു ദാനം ചെയ്ത്, ചുറ്റി, ദ്വിജന്മാരിൽ ഉത്തമനോട് ക്ഷമ ചോദിക്കണം.
താവത്പുണ്യം സമധികം വ്രീഹിധേനോശ്ച തത്ഫലമ്
അത്രയും വലിയ പുണ്യവും, അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഫലവും, അരിപശു ദാനത്തിന് ലഭിക്കും.
ഇഹലോകേ ച സൌഭാഗ്യമായുരാരോഗ്യവര്ദ്ധനമ്
ഈ ലോകത്ത് ഐശ്വര്യവും, ആയുസ്സും, ആരോഗ്യവും വർദ്ധിക്കും.
സ്തൂയമാനോഽപ്സരോഭിശ്ച സ യാതി ശിവമന്ദിരമ് 110.
അപ്സരസ്സുകൾ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുമ്പോൾ, അവൻ ശിവക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
തതഃ സ്വര്ഗാത്പരിഭ്രഷ്ടോ ജമ്ബൂദ്വീപപതിര്ഭവേത്
അതിനുശേഷം സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണു, അവൻ ജംബൂദ്വീപിന്റെ അധിപനാകും.
സര്വപാപവിശുദ്ധാത്മാ രുദ്രലോകേ മഹീയതേ
എല്ലാ പാപങ്ങളും വിട്ടു ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, അവൻ രുദ്രലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ ധാന്യധേനുദാനമാഹാത്മ്യം നാമ ദശാധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള ധാന്യവും പശുവും ദാനം ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനത്തിലെ ശതദശമാധ്യായം ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു.
അഥ കപിലാധേനുദാനമാഹാത്മ്യമ് അഥാതഃ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി കപിലാം ധേനുമുത്തമാമ്
ഇപ്പോൾ കപിലപശു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം പറയുന്നു: അതിനാൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഉത്തമമായ കപിലപശുവിനെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കാം.
പൂര്വോക്തേന വിധാനേന ദദ്യാദ്ധേനും സവത്സകാമ്
മുന്പ് പറഞ്ഞ രീതിയിൽ, ഒരു പശുവും അതിന്റെ കன்றിയും ഒരുമിച്ച് ദാനം ചെയ്യണം.
കപിലായാഃ ശിരോ ഗ്രീവാ സര്വതീര്ഥാനി ഭാമിനി
സുന്ദരിയേ, കപിലപശുവിന്റെ തലയും കഴുത്തും എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും പോലെ വിശുദ്ധമാണ്.
പ്രാതരുത്ഥായ യോ മര്ത്യഃ കപിലാഗലമസ്തകാത്
പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, ആരെങ്കിലും കപിലപശുവിന്റെ കഴുത്തും തലയും സ്പർശിച്ചാൽ—
സ തേന പുണ്യതോയേന തത്ക്ഷണാദ്ദഗ്ധകില്ബിഷഃ
അങ്ങനെയുള്ള പുണ്യസ്പർശം കൊണ്ടു, അതേ നിമിഷം തന്നെ അവന്റെ പാപങ്ങൾ കത്തിപ്പോകുന്നു.
കല്യമുത്ഥായ യോ മര്ത്യഃ കുര്യാത്താസാം പ്രദക്ഷിണമ്
ആരെങ്കിലും രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് അവയെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്താൽ—