വരാഹപുരാണമ്

ഇഷ്ട്വാ ചൈവം ച മന്ത്രം തു പുച്ഛദേശോപവിശ്യ ച 108.

ആരാധനയും മന്ത്രോച്ചാരവും നടത്തി, വാലിന്റെ സമീപം ഇരുന്ന്,

ആച്ഛാദ്യ വസ്ത്രയുഗ്മേന ദക്ഷിണാം കമ്ബലം ദദേത്

രണ്ട് വസ്ത്രം കൊണ്ട് അവളെ മൂടി, ദക്ഷിണയായി ഒരു കംബളം നൽകണം.

ബ്രാഹ്മണം പൂജ്യ വിധിവത്പൂര്വോക്തവിധിനാ നൃപ

മുൻപറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം ബ്രാഹ്മണനെ യഥാവിധി ആദരിക്കണം, രാജാവേ.

ഇമം മന്ത്രം സമുച്ചാര്യ തതസ്താം പ്രതിപാദയേത്

ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചശേഷം, അവളെ അർപ്പിക്കണം.

രസജ്ഞാ സര്വഭൂതാനാം സര്വദേവനമസ്കൃതാ

സകല ജന്തുക്കളിലും രുചി അറിയുന്നവളാണ് അവൾ; എല്ലാ ദേവന്മാരും അവളെ ആദരിക്കുന്നു.

ദത്ത്വാ ധേനും തു ലവണേനൈകാഹം ചൈവ തിഷ്ഠതി

ഉപ്പോടുകൂടിയ പശുവിനെ ദാനം ചെയ്തശേഷം, ഒരുദിവസം അവിടെ തന്നെ തുടരണം.

സഹസ്രേണ ശതേനാഥ സ്വശക്ത്യാ കനകേന തു

ആയിരം അല്ലെങ്കിൽ നൂറ്, അല്ലെങ്കിൽ തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് പൊന്നുകൊണ്ട് അർപ്പിക്കണം.

യ ഇദം ശൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ ശ്രാവയേദ്വാപി മാനവഃ

ആർ ഭക്തിയോടെ ഇതു കേൾക്കുകയോ മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു, മനുഷ്യനേ,

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ ലവണധേനുമാഹാത്മ്യം നാമ അഷ്ടാധികശത തമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനത്തിൽ ഉപ്പുപശുവിന്റെ മഹത്വം എന്ന നൂറിനെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ കാര്പാസധേനുദാനമാഹാത്മ്യമ് അഥാതഃ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി ധേനും കാര്പാസകീം നൃപ

ഇനി കർപ്പാസുപശു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം; രാജാവേ, കർപ്പാസുപശുവിനെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.

വിഷുവേ ത്വയനേ പുണ്യേ യുഗാദിഗ്രഹണേ തഥാ

വിഷുവിനും, പുണ്യയോഗത്തിനും, യുഗാരംഭത്തിനും,

നൃണാം ച ഗ്രഹപീഡാസു ദുഃസ്വപ്നാദ്ഭുതദര്ശനേ

ഗ്രഹബാധയുള്ളവർക്കും, ദുർസ്വപ്നം കണ്ടശേഷം അല്ലെങ്കിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ,

ഗോമയേനോപലിപ്തായാം ദര്ഭാനാസ്തീര്യ വൈ തിലാന്

പശുവിനെ ഗോമയത്തിൽ പുരട്ടി, ദർഭയും എള്ളും വിതറി,

ധൂപദീപാദിനൈവേദ്യൈഃ പൂജയേച്ച വിമത്സരഃ

ധൂപം, ദീപം, നൈവേദ്യം എന്നിവയാൽ അസൂയ ഇല്ലാതെ പൂജിക്കണം.

ഭാരേണ ചാധമാ പ്രോക്താ വിത്തശാഠ്യം വിവര്ജയേത് ।। ചതുര്ഥാംശേന വത്സം തു കല്പയിത്വാ വിധാനതഃ

ഭാരപ്രകാരം ദാനം ചെയ്യുന്നത് ഏറ്റവും താഴ്ന്നതാണെന്ന് പറയുന്നു; ധനത്തിൽ വഞ്ചന ഒഴിവാക്കണം. നിയമപ്രകാരം നാലിലൊന്ന് ഭാഗം കன்று ഒരുക്കണം.

കര്ത്തവ്യാ രുക്മശൃങ്ഗീ തു രജതസ്യ ഖുരാന്വിതാ

പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കൊമ്പുകളും വെള്ളിയിലുണ്ടാക്കിയ കാളിയുമുള്ളതായിരിക്കണം.

ഇത്യേവം സര്വസമ്പൂര്ണാ കൃത്വാ ശ്രദ്ധാസമന്വിതഃ

ഇങ്ങനെ എല്ലാം പൂർണ്ണമായി ഒരുക്കി, വിശ്വാസത്തോടെ,

ദദ്യാദ്ധേനും ചര്മപാണിഃ പ്രയതഃ ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ

തന്നെ കൈകൊണ്ട്, ഭക്തിയോടെ, പരിശ്രമത്തോടെ പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യണം.

യയാ ദേവഗണഃ സര്വസ്ത്വയാ ഹീനോ ന വര്ത്തതേ 109.

നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ദേവഗണങ്ങൾ മുഴുവൻ നിലനിൽക്കുന്നു; നീ ഇല്ലെങ്കിൽ ആരും ശേഷിക്കില്ല.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ കാര്പാസധേനുദാനമാഹാത്മ്യം നാമ നവാധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനത്തിൽ കർപ്പാസുപശു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം എന്ന ഒൻപതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ധാന്യധേനുദാനമാഹാത്മ്യമ് ശൃണു രാജന്പ്രവക്ഷ്യാമി ധാന്യധേനുമനുത്തമാമ്

ഇനി ധാന്യപശു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം; രാജാവേ, ശ്രവിക്കൂ, അതുല്യമായ ധാന്യപശുവിനെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.

വിഷുവേ ചായനേ വാപി കാര്ത്തിക്യാം തു വിശേഷതഃ

സമവേഷം അല്ലെങ്കിൽ അയനസംക്രമം സമയത്തോ, പ്രത്യേകിച്ച് കാർത്തിക മാസത്തിൽ,

(തദിദാനീം പ്രവക്ഷ്യാമി ധാന്യധേനുവിധിം പരമ്) ദശധേനുപ്രദാനേന യത്ഫലം രാജസത്തമ

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ധാന്യവും പശുവും ദാനം ചെയ്യാനുള്ള ഉത്തമവിധി വിശദീകരിക്കാം. രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, പത്ത് പശു ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലമത്രയും,

കൃഷ്ണാജിനം തതഃ കൃത്വാ പ്രാഗ്വത്സംസ്ഥാപയേദ്ബുധഃ

കറുത്ത മാൻതോലെടുത്ത്, മുൻപുപോലെ അതിനെ വയ്ക്കണം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ ചെയ്യണം.

ഉത്തമാ തു ഭവേദ്ധേനുര്ദ്രോണൈശ്ചാപി ചതുഷ്ടയൈഃ

പശു ഏറ്റവും നല്ലതായിരിക്കണം, കൂടാതെ നാലു ഡ്രോണം അളവിൽ ധാന്യവും ഉണ്ടാകണം.

ചതുര്ഥാംശേന വത്സം തു കല്പയിത്വാ വിധാനതഃ

പശുവിന്റെ നാലിലൊന്ന് അളവിൽ ഒരു കിടാവും നിയമപ്രകാരം ഒരുക്കണം.

കര്തവ്യൌ രുക്മശൃങ്ഗൌ തു രാജതഖുരസംയുതൌ ।। ഗോമേദൈഃ കുര്വീത ഘ്രാണം അഗുരും ചന്ദനം തഥാ

കൊമ്പുകൾ പൊന്നാൽ ഉണ്ടാക്കണം, കുരുകൾ വെള്ളിയാൽ അലങ്കരിക്കണം; മൂക്ക് ഗോമേദകക്കല്ലും, അഗുരുവും ചന്ദനവുമുപയോഗിച്ച് ഒരുക്കണം.

മുക്താഫലമയാ ദംതാ ഘൃതക്ഷൌദ്രമയം മുഖമ്

പല്ലുകൾ മുത്തുകൊണ്ടും, വായ് നെയ്‌യും തേനും ചേർത്ത് ഉണ്ടാക്കണം.

ഇക്ഷുപൃഷ്ടിമയാഃ പാദാഃ ക്ഷൌമ്യപുച്ഛസമന്വിതാമ്

കാൽ ഇഞ്ചിപ്പഞ്ചസരകൊണ്ടും, വാൽ നന്നായി നെയ്ത വസ്ത്രം കൊണ്ടും ഉണ്ടാക്കണം.