വരാഹപുരാണമ്

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ നവനീതധേനുദാനമാഹാത്മ്യംനാമ സപ്താധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇതോടെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനത്തിൽ നവനീതധേനു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം എന്ന പേരിലുള്ള നൂറിനും ഏഴിനും അധ്യായം സമാപിച്ചു.

അഥ ലവണധേനുദാനമാഹാത്മ്യമ് ലവണധേനും പ്രവക്ഷ്യാമി താം നിബോധ നൃപോത്തമ

ഇപ്പോൾ ഉപ്പുപശുവിന്റെ ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം പറയാം; ആ ഉപ്പുപശുവിനെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം, രാജാധിരാജനേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

അനുലിപ്തേ മഹീപൃഷ്ഠേ കൃഷ്ണാജിനകുശോത്തരേ

നന്നായി പുരട്ടിയ നിലത്തും, കറുത്ത മാൻചർമ്മവും ദർഭയും മുകളിൽ വിരിച്ചിട്ടും,

വത്സം ചതുര്ഭീ രാജേന്ദ്ര ഇക്ഷുപാദാംശ്ച കാരയേത്

നാലു കാലുള്ള ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ ഉണ്ടാക്കണം, രാജാധിരാജനേ; അതിന്റെ കാൽനഖങ്ങൾ ഇഞ്ചിപ്പഞ്ചസാരകൊണ്ടു ഉണ്ടാക്കണം.

മുഖം ഗുഡമയം തസ്യാ ദന്താഃ ഫലമയാ നൃപ നേത്രേ രത്നമയേ കുര്യാത്കര്ണൌ പത്രമയൌ തഥാ

അത് മുഖം ശർക്കരകൊണ്ടും, പല്ലുകൾ പഴങ്ങളാലും, കണ്ണുകൾ രത്നങ്ങളാലും, ചെവികൾ ഇലകളാലും ഉണ്ടാക്കണം, രാജാവേ.

സൂത്രപുച്ഛാം താമ്രപൃഷ്ഠാം ദര്ഭരോമാം പയസ്വിനീമ്

വാൽ നൂലുകൊണ്ടും, പുറം താമ്രം കൊണ്ടും, രോമങ്ങൾ ദർഭകൊണ്ടും, പാൽ നൽകുന്നവളായും ആ പശുവിനെ ഒരുക്കണം.

സുഗന്ധപുഷ്പധൂപൈശ്ച പൂജയിത്വാ വിധാനതഃ

സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങളും ധൂപവും ഉപയോഗിച്ച് വിധിപ്രകാരം അവളെ ആരാധിക്കണം.

നക്ഷത്രഗ്രഹപീഡാം ച സര്വകാലം പ്രദാപയേത്

നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും ഗ്രഹങ്ങളുടെയും ദോഷങ്ങൾ എല്ലാകാലത്തും നീക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.

ദ്വിജായ സാധുവൃത്തായ വേദവേദാങ്ഗവേദിനേ

നല്ല സ്വഭാവമുള്ള, വേദവും അതിന്റെ അംഗങ്ങളും അറിയുന്ന ദ്വിജനു,

വേദവേദാങ്ഗവിദുഷേ ശ്രോത്രിയായാഹിതാഗ്നയേ

വേദവും അതിന്റെ അംഗങ്ങളും അറിയുന്ന, ശ്രോത്രിയനും അഗ്നി നിലനിർത്തുന്നവനും ആയ ബ്രാഹ്മണനു,

ഇഷ്ട്വാ ചൈവം ച മന്ത്രം തു പുച്ഛദേശോപവിശ്യ ച 108.

ആരാധനയും മന്ത്രോച്ചാരവും നടത്തി, വാലിന്റെ സമീപം ഇരുന്ന്,

ആച്ഛാദ്യ വസ്ത്രയുഗ്മേന ദക്ഷിണാം കമ്ബലം ദദേത്

രണ്ട് വസ്ത്രം കൊണ്ട് അവളെ മൂടി, ദക്ഷിണയായി ഒരു കംബളം നൽകണം.

ബ്രാഹ്മണം പൂജ്യ വിധിവത്പൂര്വോക്തവിധിനാ നൃപ

മുൻപറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം ബ്രാഹ്മണനെ യഥാവിധി ആദരിക്കണം, രാജാവേ.

ഇമം മന്ത്രം സമുച്ചാര്യ തതസ്താം പ്രതിപാദയേത്

ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചശേഷം, അവളെ അർപ്പിക്കണം.

രസജ്ഞാ സര്വഭൂതാനാം സര്വദേവനമസ്കൃതാ

സകല ജന്തുക്കളിലും രുചി അറിയുന്നവളാണ് അവൾ; എല്ലാ ദേവന്മാരും അവളെ ആദരിക്കുന്നു.

ദത്ത്വാ ധേനും തു ലവണേനൈകാഹം ചൈവ തിഷ്ഠതി

ഉപ്പോടുകൂടിയ പശുവിനെ ദാനം ചെയ്തശേഷം, ഒരുദിവസം അവിടെ തന്നെ തുടരണം.

സഹസ്രേണ ശതേനാഥ സ്വശക്ത്യാ കനകേന തു

ആയിരം അല്ലെങ്കിൽ നൂറ്, അല്ലെങ്കിൽ തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് പൊന്നുകൊണ്ട് അർപ്പിക്കണം.

യ ഇദം ശൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ ശ്രാവയേദ്വാപി മാനവഃ

ആർ ഭക്തിയോടെ ഇതു കേൾക്കുകയോ മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു, മനുഷ്യനേ,

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ ലവണധേനുമാഹാത്മ്യം നാമ അഷ്ടാധികശത തമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനത്തിൽ ഉപ്പുപശുവിന്റെ മഹത്വം എന്ന നൂറിനെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ കാര്പാസധേനുദാനമാഹാത്മ്യമ് അഥാതഃ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി ധേനും കാര്പാസകീം നൃപ

ഇനി കർപ്പാസുപശു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം; രാജാവേ, കർപ്പാസുപശുവിനെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.

വിഷുവേ ത്വയനേ പുണ്യേ യുഗാദിഗ്രഹണേ തഥാ

വിഷുവിനും, പുണ്യയോഗത്തിനും, യുഗാരംഭത്തിനും,

നൃണാം ച ഗ്രഹപീഡാസു ദുഃസ്വപ്നാദ്ഭുതദര്ശനേ

ഗ്രഹബാധയുള്ളവർക്കും, ദുർസ്വപ്നം കണ്ടശേഷം അല്ലെങ്കിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ,

ഗോമയേനോപലിപ്തായാം ദര്ഭാനാസ്തീര്യ വൈ തിലാന്

പശുവിനെ ഗോമയത്തിൽ പുരട്ടി, ദർഭയും എള്ളും വിതറി,

ധൂപദീപാദിനൈവേദ്യൈഃ പൂജയേച്ച വിമത്സരഃ

ധൂപം, ദീപം, നൈവേദ്യം എന്നിവയാൽ അസൂയ ഇല്ലാതെ പൂജിക്കണം.

ഭാരേണ ചാധമാ പ്രോക്താ വിത്തശാഠ്യം വിവര്ജയേത് ।। ചതുര്ഥാംശേന വത്സം തു കല്പയിത്വാ വിധാനതഃ

ഭാരപ്രകാരം ദാനം ചെയ്യുന്നത് ഏറ്റവും താഴ്ന്നതാണെന്ന് പറയുന്നു; ധനത്തിൽ വഞ്ചന ഒഴിവാക്കണം. നിയമപ്രകാരം നാലിലൊന്ന് ഭാഗം കன்று ഒരുക്കണം.

കര്ത്തവ്യാ രുക്മശൃങ്ഗീ തു രജതസ്യ ഖുരാന്വിതാ

പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കൊമ്പുകളും വെള്ളിയിലുണ്ടാക്കിയ കാളിയുമുള്ളതായിരിക്കണം.

ഇത്യേവം സര്വസമ്പൂര്ണാ കൃത്വാ ശ്രദ്ധാസമന്വിതഃ

ഇങ്ങനെ എല്ലാം പൂർണ്ണമായി ഒരുക്കി, വിശ്വാസത്തോടെ,

ദദ്യാദ്ധേനും ചര്മപാണിഃ പ്രയതഃ ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ

തന്നെ കൈകൊണ്ട്, ഭക്തിയോടെ, പരിശ്രമത്തോടെ പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യണം.

യയാ ദേവഗണഃ സര്വസ്ത്വയാ ഹീനോ ന വര്ത്തതേ 109.

നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ദേവഗണങ്ങൾ മുഴുവൻ നിലനിൽക്കുന്നു; നീ ഇല്ലെങ്കിൽ ആരും ശേഷിക്കില്ല.