വരാഹപുരാണമ്

നവനീതസ്തനീം രാജന്നിക്ഷുപാദാം പ്രകല്പയേത്

രാജാവേ, അവളുടെ മുലകൾ നവനീതം കൊണ്ടും കാലുകൾ കരിമ്പ് കൊണ്ടും ഉണ്ടാക്കണം.

സ്വര്ണശൃങ്ഗീം രൌപ്യഖുരാം പംചരത്നസമന്വിതാമ്

സ്വർണ്ണകൊമ്പും വെള്ളി കുരും അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചും ആ പശുവിനെ ഒരുക്കണം.

ആച്ഛാദ്യ വസ്ത്രയുഗ്മേന ഗന്ധപുഷ്പൈരലംകൃതാമ്

രണ്ടു വസ്ത്രം കൊണ്ട് മൂടി, സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം.

മന്ത്രാസ്ത ഏവ ജപ്തവ്യാഃ സര്വധേനുഷു യേ സ്മൃതാഃ

എല്ലാ പശുക്കൾക്കുമായി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ തന്നെ ഇവിടെ ജപിക്കണം.

ഉത്പന്നം ദിവ്യമമൃതം നവനീതമിദം ശുഭമ് 107.

ദൈവികമായ അമൃതം പോലെ ജനിച്ച ഈ നവനീതം അത്യന്തം ശുഭകരമാണ്.

ഏവമുച്ചാര്യ താം ദദ്യാദ്ബ്രാഹ്മണായ കുടുമ്ബിനേ

ഇങ്ങനെ ഉച്ചരിച്ച ശേഷം, അവളെ ഒരു കുടുംബം പുലർത്തുന്ന ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം.

ഹവിരേവം രസം ചൈവ വിപ്രവര്യസ്യ ഭൂപതേ

ഹവിസും അതിന്റെ രസവും അതുപോലെ തന്നെ അത്യുത്തമനായ ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം, രാജാവേ.

യഃ പ്രപശ്യതി താം ധേനും ദീയമാനാം നരോത്തമ

ആ പശുവിനെ നൽകുന്നതു കാണുന്നവൻ, മഹാനായ മനുഷ്യനേ,

പിതൃഭിഃ പൂര്വജൈഃ സാര്ദ്ധം ഭവിഷ്യദ്ഭിശ്ച മാനവഃ

അവൻ തന്റെ പൂർവ്വികന്മാരോടും സന്തതികളോടും കൂടെ,

യ ഇദം ശൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ ശ്രാവയേദ്വാപി മാനവഃ

ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്നവൻ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളവർക്കു കേൾപ്പിക്കുന്നവൻ,

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ നവനീതധേനുദാനമാഹാത്മ്യംനാമ സപ്താധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇതോടെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനത്തിൽ നവനീതധേനു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം എന്ന പേരിലുള്ള നൂറിനും ഏഴിനും അധ്യായം സമാപിച്ചു.

അഥ ലവണധേനുദാനമാഹാത്മ്യമ് ലവണധേനും പ്രവക്ഷ്യാമി താം നിബോധ നൃപോത്തമ

ഇപ്പോൾ ഉപ്പുപശുവിന്റെ ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം പറയാം; ആ ഉപ്പുപശുവിനെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം, രാജാധിരാജനേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

അനുലിപ്തേ മഹീപൃഷ്ഠേ കൃഷ്ണാജിനകുശോത്തരേ

നന്നായി പുരട്ടിയ നിലത്തും, കറുത്ത മാൻചർമ്മവും ദർഭയും മുകളിൽ വിരിച്ചിട്ടും,

വത്സം ചതുര്ഭീ രാജേന്ദ്ര ഇക്ഷുപാദാംശ്ച കാരയേത്

നാലു കാലുള്ള ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ ഉണ്ടാക്കണം, രാജാധിരാജനേ; അതിന്റെ കാൽനഖങ്ങൾ ഇഞ്ചിപ്പഞ്ചസാരകൊണ്ടു ഉണ്ടാക്കണം.

മുഖം ഗുഡമയം തസ്യാ ദന്താഃ ഫലമയാ നൃപ നേത്രേ രത്നമയേ കുര്യാത്കര്ണൌ പത്രമയൌ തഥാ

അത് മുഖം ശർക്കരകൊണ്ടും, പല്ലുകൾ പഴങ്ങളാലും, കണ്ണുകൾ രത്നങ്ങളാലും, ചെവികൾ ഇലകളാലും ഉണ്ടാക്കണം, രാജാവേ.

സൂത്രപുച്ഛാം താമ്രപൃഷ്ഠാം ദര്ഭരോമാം പയസ്വിനീമ്

വാൽ നൂലുകൊണ്ടും, പുറം താമ്രം കൊണ്ടും, രോമങ്ങൾ ദർഭകൊണ്ടും, പാൽ നൽകുന്നവളായും ആ പശുവിനെ ഒരുക്കണം.

സുഗന്ധപുഷ്പധൂപൈശ്ച പൂജയിത്വാ വിധാനതഃ

സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങളും ധൂപവും ഉപയോഗിച്ച് വിധിപ്രകാരം അവളെ ആരാധിക്കണം.

നക്ഷത്രഗ്രഹപീഡാം ച സര്വകാലം പ്രദാപയേത്

നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും ഗ്രഹങ്ങളുടെയും ദോഷങ്ങൾ എല്ലാകാലത്തും നീക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.

ദ്വിജായ സാധുവൃത്തായ വേദവേദാങ്ഗവേദിനേ

നല്ല സ്വഭാവമുള്ള, വേദവും അതിന്റെ അംഗങ്ങളും അറിയുന്ന ദ്വിജനു,

വേദവേദാങ്ഗവിദുഷേ ശ്രോത്രിയായാഹിതാഗ്നയേ

വേദവും അതിന്റെ അംഗങ്ങളും അറിയുന്ന, ശ്രോത്രിയനും അഗ്നി നിലനിർത്തുന്നവനും ആയ ബ്രാഹ്മണനു,

ഇഷ്ട്വാ ചൈവം ച മന്ത്രം തു പുച്ഛദേശോപവിശ്യ ച 108.

ആരാധനയും മന്ത്രോച്ചാരവും നടത്തി, വാലിന്റെ സമീപം ഇരുന്ന്,

ആച്ഛാദ്യ വസ്ത്രയുഗ്മേന ദക്ഷിണാം കമ്ബലം ദദേത്

രണ്ട് വസ്ത്രം കൊണ്ട് അവളെ മൂടി, ദക്ഷിണയായി ഒരു കംബളം നൽകണം.

ബ്രാഹ്മണം പൂജ്യ വിധിവത്പൂര്വോക്തവിധിനാ നൃപ

മുൻപറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം ബ്രാഹ്മണനെ യഥാവിധി ആദരിക്കണം, രാജാവേ.

ഇമം മന്ത്രം സമുച്ചാര്യ തതസ്താം പ്രതിപാദയേത്

ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചശേഷം, അവളെ അർപ്പിക്കണം.

രസജ്ഞാ സര്വഭൂതാനാം സര്വദേവനമസ്കൃതാ

സകല ജന്തുക്കളിലും രുചി അറിയുന്നവളാണ് അവൾ; എല്ലാ ദേവന്മാരും അവളെ ആദരിക്കുന്നു.

ദത്ത്വാ ധേനും തു ലവണേനൈകാഹം ചൈവ തിഷ്ഠതി

ഉപ്പോടുകൂടിയ പശുവിനെ ദാനം ചെയ്തശേഷം, ഒരുദിവസം അവിടെ തന്നെ തുടരണം.

സഹസ്രേണ ശതേനാഥ സ്വശക്ത്യാ കനകേന തു

ആയിരം അല്ലെങ്കിൽ നൂറ്, അല്ലെങ്കിൽ തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് പൊന്നുകൊണ്ട് അർപ്പിക്കണം.

യ ഇദം ശൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ ശ്രാവയേദ്വാപി മാനവഃ

ആർ ഭക്തിയോടെ ഇതു കേൾക്കുകയോ മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു, മനുഷ്യനേ,

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ ലവണധേനുമാഹാത്മ്യം നാമ അഷ്ടാധികശത തമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനത്തിൽ ഉപ്പുപശുവിന്റെ മഹത്വം എന്ന നൂറിനെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.