വരാഹപുരാണമ്

സ്വശക്ത്യാ ദക്ഷിണാ ദേയാ വിത്തശാഠ്യവിവര്ജ്ജിതഃ । ഹസ്തേ തു ദക്ഷിണാം ദത്ത്വാ ഗന്ധപുഷ്പസചന്ദനാമ് । ധേനും സമര്പയേത്തസ്യ മുഖഞ്ച ച വിലോകയേത്

തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, കഞ്ചുഷത്വമില്ലാതെ ദക്ഷിണ നൽകണം; ദക്ഷിണ അവന്റെ കൈയിൽ വെച്ച്, സുഗന്ധപുഷ്പവും ചന്ദനവും ചേർത്ത് പശുവിനെ സമർപ്പിക്കുകയും, പശുവിന്റെ മുഖം നോക്കുകയും വേണം.

ഏകാഹം ശര്കരാഹാരോ ബ്രാഹ്മണസ്ത്രിദിനം വസേത് । സര്വപാപഹരാ ധേനുഃ സര്വകാമപ്രദായിനീ

ബ്രാഹ്മണൻ ഒരു ദിവസം വെറും പഞ്ചസാര മാത്രം കഴിച്ച്, മൂന്നു ദിവസം അവിടെ താമസിക്കണം; ഈ പശു എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കി എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റും.

സര്വകാമസമൃദ്ധസ്തു ജായതേ നാത്ര സംശയഃ । ദീയമാനം പ്രപശ്യന്തി തേ യാന്തി പരമാം ഗതിമ്

എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറുന്നു — ഇതിൽ സംശയമില്ല; ഈ ദാനം കാണുന്നവർ പരമഗതിയിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.

യ ഇദം ശൃണുയാദ് ഭക്ത്യാ പഠതേ വാപി മാനവഃ । മുച്യതേ സര്വപാപേഭ്യോ വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി

ആർ ഭക്തിയോടെ ഇതു കേൾക്കുകയോ പാരായണം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുമോ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി വിഷ്ണുലോകത്തിൽ എത്തും.

അഥ മധുധേനുദാനമാഹാത്മ്യമ് മധുധേനും പ്രവക്ഷ്യാമി സര്വപാതകനാശിനീമ്

ഇനി മധുധേനു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം പറയാം; എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന മധുധേനുവിനെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.

ധേനും മധുമയീം കൃത്വാ സമ്പൂര്ണഘടഷോഡശാമ്

മധു കൊണ്ട് പൂർണ്ണമായും നിർമ്മിച്ച, പതിനാറു നിറഞ്ഞ കലശങ്ങളോടുകൂടിയ പശുവാണ് ഒരുക്കേണ്ടത്.

സൌവര്ണം തു മുഖം കൃത്വാ ശൃങ്ഗാണ്യഗുരുചംദനൈഃ

അവളുടെ മുഖം പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച്, കൊമ്പുകൾ അഗരുവും ചന്ദനവുമാണ് ഉപയോഗിച്ച് ഉണ്ടാക്കണം.

പാദാനിക്ഷുമയാന്കൃത്വാ സിതകമ്ബലസംവൃതാന്

കാലുകൾ ചെനി കൊണ്ടും, അവയെ വെള്ള കംബളങ്ങളാൽ പൊതിഞ്ഞും വേണം.

ഓഷ്ഠൌ പുഷ്പമയൌ തസ്യാ ദന്താഃ ഫലമയാഃ സ്മൃതാഃ

അവളുടെ അധരങ്ങൾ പുഷ്പങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ചവയും, പല്ലുകൾ പഴങ്ങൾകൊണ്ടുള്ളവയുമാണ്.

പ്രശസ്തപത്രശ്രവണാ പ്രമാണാത്പരിതസ്തതാ

ചെവികൾ മനോഹരമായ ഇലകളാൽ അളവനുസരിച്ച് ചുറ്റും അലങ്കരിക്കണം.

ചത്വാരി തിലപാത്രാണി ചതുര്ദിക്ഷു പ്രകല്പയേത്

നാലു ദിക്കിലും നാലു എള്ളിന്റെ ഇലപാത്രങ്ങൾ വയ്ക്കണം.

കാംസ്യോപദോഹിനീം കൃത്വാ ഗന്ധപുഷ്പൈസ്തു പൂജിതാമ്

താമ്രത്തിൽ നിർമ്മിച്ച ഒരു പശുവിനെ സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾകൊണ്ട് പൂജിച്ചു,

സംക്രാംത്യാമുപരാഗേ ച സര്വകാലേ യദൃച്ഛയാ

സങ്ക്രാന്തിയിലോ ഗ്രഹണസമയത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ ഇഷ്ടമുള്ള സമയത്ത്,

ബ്രാഹ്മണായ ദരിദ്രായ ശ്രോത്രിയായാഹിതാഗ്നയേ 104.

വേദപാരായണവും ഹോമവും ചെയ്യുന്ന ദരിദ്രനായ ബ്രാഹ്മണനോട്,

താദൃശായ പ്രദാതവ്യാ മധു ധേനുര്നരോത്തമേ

അത്തരം ഉത്തമനായവനു തേനും കൂടിയ നല്ല പശുവിനെ നൽകണം.

ദദ്യാദ്വിപ്രായ ധേനും താം മന്ത്രപൂര്വാം വിചക്ഷണഃ ആച്ഛാദ്യ വസ്ത്രയുഗ്മേന മുദ്രികാവര്ണമാത്രകൈഃ ജലപൂര്വം തു കര്ത്തവ്യം പശ്ചാദ്യാനം സമര്പയേത്

വിദ്വാൻ ആ ബ്രാഹ്മണനു മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി, രണ്ട് വസ്ത്രം പൊതിഞ്ഞ്, മോതിരങ്ങൾ അണിയിച്ച്, ജലസംസ്കാരം നടത്തി പശുവിനെ സമർപ്പിക്കണം.

പ്രീയന്താം പിതരോ ദേവാ മധുധേനോ നമോഽസ്തു തേ

പിതാക്കളും ദേവതകളും സന്തോഷിക്കട്ടെ; തേൻപശുവേ, നമസ്കാരം.

അഹം ഗൃഹ്ണാമി ത്വാം ദേവി കുടുമ്ബാര്ഥേ വിശേഷതഃ

ദേവിയെ, പ്രത്യേകിച്ച് കുടുംബസമൃദ്ധിക്കായി ഞാൻ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു.

മധുവാതേതി മന്ത്രേണ ദദ്യാദാശുചികേന തു

'മധുവാത്' എന്ന മന്ത്രം ചൊല്ലി, ശുദ്ധിയില്ലാത്തവനും ഈ ദാനം നടത്തണം.

ഏവം യഃ കുരുതേ ഭക്ത്യാ മധുധേനും നരാധിപ

ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ തേൻപശു ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, രാജാവേ,

ബ്രാഹ്മണശ്ച ത്രിരാത്രം തു മധുപായസസംയുതമ്

ആ ബ്രാഹ്മണൻ മൂന്നു രാത്രി തേനും പാലും ചേർത്ത് കഴിക്കും.

യത്ര നദ്യോ മധുവഹാ യത്ര പായസകര്ദമാഃ

അവിടെ നദികൾ തേൻ ഒഴുകുന്നു, മണ്ണ് പാൽപൊടിയാണ്,

തത്ര ഭോഗാനഥോ ഭുങ്ക്തേ ബ്രഹ്മലോകം സ ഗച്ഛതി

അവിടെ ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

സ ഭുക്ത്വാ വിപുലാന്ഭോഗാന്വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി 104.

വലിയ ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ശേഷം, വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും.

നയതേ വിഷ്ണുസായുജ്യം മധുധേനുപ്രദാനതഃ സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി

തേൻപശു ദാനം ചെയ്താൽ, എല്ലാ പാപങ്ങൾ നീങ്ങി, വിഷ്ണുവിനോടൊന്നാകുകയും വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ മധുധേനുമാഹാത്മ്യം നാമ ചതുരധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ ശ്വേതനും വിനീതാശ്വനും സംബന്ധിച്ച കഥയിൽ 'തേൻപശുവിന്റെ മഹത്വം' എന്ന നൂറ്റിനാലാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ക്ഷീരധേനുദാനവിധിഃ ക്ഷീരധേനും പ്രവക്ഷ്യാമി താം നിബോധ നരാധിപ

ഇനി പാൽപശു ദാനത്തിന്റെ വിധി പറയുന്നു; ആ പാൽപശുവിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വിശദീകരിക്കും, രാജാവേ, ശ്രദ്ധിക്കൂ.

ഗോചര്മമാത്രമാനേന കുശാനാസ്തീര്യ സര്വതഃ

ഒരു പശുവിന്റെ ചർമ്മം എത്രയോ അത്ര വിസ്തൃതിയിൽ ചുറ്റും കുശത്തർപ്പണം പടർത്തണം.

തത്ര കൃത്വാ കുണ്ഡലികാം ഗോമയേന സുവിസ്തൃതാമ്

അവിടെ, പശുവിന്റെ ചാണകത്തോടെ നല്ലവണ്ണം വ്യാപിച്ച വട്ടം രൂപപ്പെടുത്തി സ്ഥാപിക്കണം.