വരാഹപുരാണമ്

അഥ കുര്യാദഷ്ടശതൈരൂര്ധ്വം നൃപതിസത്തമ । സ്വശക്ത്യാ കാരയേദ്‌ധേനും തഥാത്മാനം പീഡയേത്

എട്ടുനൂറോ അതിലധികമോ ഭാരത്തിൽ, സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച്, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ നിർമിക്കണം. അങ്ങനെ തന്നെ പരിശ്രമിക്കണം.

സര്വബീജാനി സംസ്ഥാപ്യ ചതുര്ദിക്ഷു സമന്തതഃ । സുവര്ണസ്യ മുഖം ശൃങ്ഗേ മൌക്തികൈര്നയനേ തഥാ

എല്ലാ വിത്തുകളും നാലു ദിക്കുകളിലും വച്ച്, വായിൽ പൊന്നും കണ്ണുകളിൽ മുത്തുകളും ഇടണം.

ഗുഡേന തു മുഖ കായേ ജിഹ്വാ പിഷ്ടമയീ തഥാ । കമ്ബലം പട്ടസൂത്രേണ കണ്ഠാഭരണഭൂഷിതാമ്

വായിലും ശരീരവും ശർക്കരകൊണ്ടും, നാവു മാവുകൊണ്ടുമാണ് ഉണ്ടാക്കേണ്ടത്. കമ്പളവും പട്ടുപാവയും കെട്ടി, കഴുത്തിൽ അലങ്കാരവും ധരിച്ചിരിക്കണം.

ഇക്ഷുപാദാം രൌപ്യഖുരാം തവനീതസ്തനീം തഥാ । പ്രശസ്തപത്രശ്രവണാം സിതചാമരപഭൂഷിതാമ്

ചെനി കാലുകളും വെള്ളി കുരുകളും വെണ്ണ നിറഞ്ഞ തനയും, മനോഹരമായ ഇലകളാൽ അലങ്കരിച്ച ചെവികളും വെള്ള ചാമരങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ദേഹവും ഉള്ള പശുവാണ്.

പഞ്ചരത്നസമായുക്താം വസ്ത്രേണാച്ഛാദിതാം തഥാ । ഗന്ധപുഷ്പൈരലംകൃത്യ ബ്രാഹ്മണായ നിവേദയേത്

അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ ഘടിപ്പിച്ചും വസ്ത്രം പൊതിഞ്ഞും സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചും, ഈ പശുവിനെ ഒരു ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിക്കണം.

ശ്രോത്രിയായ ദരിദ്രായ സാധുവൃത്തായ ധീമതേ । വേദവേദാങ്‌ഗവിദുഷേ സാഗ്നികായ കുടുമ്ബിനേ । അദുഷ്ടായ പ്രദാതവ്യാ ന തു മത്സരിണേ ദ്വിജേ

വേദവും വേദാംഗങ്ങളും അറിയുന്ന, ദരിദ്രനും സദാചാരനും ബുദ്ധിമാനുമായ, അഗ്നി സംരക്ഷിക്കുന്ന കുടുംബസ്ഥനും ദോഷമില്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണനാണ് ഈ പശു നൽകേണ്ടത്; അസൂയയുള്ളവർക്കു നൽകരുത്.

അയനേ വിഷുവേ പുണ്യേ വ്യതീപാതേ ദിനക്ഷയേ । ഏഷു പുണ്യേഷു കാലേഷു ഥഥാവിഭവശക്തിതഃ

അയനം, വിഷുവം, ശുഭയോഗങ്ങൾ, ദിനാന്ത്യം എന്നിവ പോലുള്ള പുണ്യകാലങ്ങളിൽ, തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് ഈ ദാനം നടത്തണം.

സത്പാത്രഞ്ച ദ്വിജം ദൃഷ്ട്‍വാ ആഗതം ശ്രോത്രിയം ഗൃഹേ । താദൃശായ പ്രദാതവ്യാ പുച്ഛദേശേ വിമൃഷ്യ ച

യോഗ്യനായ ബ്രാഹ്മണൻ വീട്ടിൽ അതിഥിയായി വന്നാൽ, പശുവിന്റെ വാൽ ഭാഗം പരിശോധിച്ച ശേഷം, അവനു ആനുകൂല്യമായി ഈ ദാനം നൽകണം.

പൂര്വാഭിമുഖമാസ്ഥായ അഥവാ സ ഉദങ്മുഖഃ । ഗാം പൂര്വാഭിമുഖീം കൃത്വാ വത്സമുത്തരതോ ന്യസേത്

താൻ കിഴക്കോട്ടോ അല്ലെങ്കിൽ വടക്കോട്ടോ മുഖം തിരിച്ച്, പശുവിനെ കിഴക്കോട്ട് നോക്കിച്ചിട്ടു, കിടാവിനെ വടക്കുഭാഗത്ത് വയ്ക്കണം.

ദാനകാലേ തു യേ മന്ത്രാസ്താന്പഠിത്വാ സമര്പയേത് । സമ്പൂജ്യ വിധിവദ്വിപ്രം മുദ്രികാകര്ണഭൂഷണൈഃ

ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ നിർദ്ദിഷ്ട മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, ബ്രാഹ്മണനെ യഥാവിധി ആദരിക്കുകയും, അവനെ മോതിരവും കാതിലങ്കാരവും ധരിപ്പിക്കുകയും വേണം.

സ്വശക്ത്യാ ദക്ഷിണാ ദേയാ വിത്തശാഠ്യവിവര്ജ്ജിതഃ । ഹസ്തേ തു ദക്ഷിണാം ദത്ത്വാ ഗന്ധപുഷ്പസചന്ദനാമ് । ധേനും സമര്പയേത്തസ്യ മുഖഞ്ച ച വിലോകയേത്

തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, കഞ്ചുഷത്വമില്ലാതെ ദക്ഷിണ നൽകണം; ദക്ഷിണ അവന്റെ കൈയിൽ വെച്ച്, സുഗന്ധപുഷ്പവും ചന്ദനവും ചേർത്ത് പശുവിനെ സമർപ്പിക്കുകയും, പശുവിന്റെ മുഖം നോക്കുകയും വേണം.

ഏകാഹം ശര്കരാഹാരോ ബ്രാഹ്മണസ്ത്രിദിനം വസേത് । സര്വപാപഹരാ ധേനുഃ സര്വകാമപ്രദായിനീ

ബ്രാഹ്മണൻ ഒരു ദിവസം വെറും പഞ്ചസാര മാത്രം കഴിച്ച്, മൂന്നു ദിവസം അവിടെ താമസിക്കണം; ഈ പശു എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കി എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റും.

സര്വകാമസമൃദ്ധസ്തു ജായതേ നാത്ര സംശയഃ । ദീയമാനം പ്രപശ്യന്തി തേ യാന്തി പരമാം ഗതിമ്

എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറുന്നു — ഇതിൽ സംശയമില്ല; ഈ ദാനം കാണുന്നവർ പരമഗതിയിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.

യ ഇദം ശൃണുയാദ് ഭക്ത്യാ പഠതേ വാപി മാനവഃ । മുച്യതേ സര്വപാപേഭ്യോ വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി

ആർ ഭക്തിയോടെ ഇതു കേൾക്കുകയോ പാരായണം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുമോ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി വിഷ്ണുലോകത്തിൽ എത്തും.

അഥ മധുധേനുദാനമാഹാത്മ്യമ് മധുധേനും പ്രവക്ഷ്യാമി സര്വപാതകനാശിനീമ്

ഇനി മധുധേനു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം പറയാം; എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന മധുധേനുവിനെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.

ധേനും മധുമയീം കൃത്വാ സമ്പൂര്ണഘടഷോഡശാമ്

മധു കൊണ്ട് പൂർണ്ണമായും നിർമ്മിച്ച, പതിനാറു നിറഞ്ഞ കലശങ്ങളോടുകൂടിയ പശുവാണ് ഒരുക്കേണ്ടത്.

സൌവര്ണം തു മുഖം കൃത്വാ ശൃങ്ഗാണ്യഗുരുചംദനൈഃ

അവളുടെ മുഖം പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച്, കൊമ്പുകൾ അഗരുവും ചന്ദനവുമാണ് ഉപയോഗിച്ച് ഉണ്ടാക്കണം.

പാദാനിക്ഷുമയാന്കൃത്വാ സിതകമ്ബലസംവൃതാന്

കാലുകൾ ചെനി കൊണ്ടും, അവയെ വെള്ള കംബളങ്ങളാൽ പൊതിഞ്ഞും വേണം.

ഓഷ്ഠൌ പുഷ്പമയൌ തസ്യാ ദന്താഃ ഫലമയാഃ സ്മൃതാഃ

അവളുടെ അധരങ്ങൾ പുഷ്പങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ചവയും, പല്ലുകൾ പഴങ്ങൾകൊണ്ടുള്ളവയുമാണ്.

പ്രശസ്തപത്രശ്രവണാ പ്രമാണാത്പരിതസ്തതാ

ചെവികൾ മനോഹരമായ ഇലകളാൽ അളവനുസരിച്ച് ചുറ്റും അലങ്കരിക്കണം.

ചത്വാരി തിലപാത്രാണി ചതുര്ദിക്ഷു പ്രകല്പയേത്

നാലു ദിക്കിലും നാലു എള്ളിന്റെ ഇലപാത്രങ്ങൾ വയ്ക്കണം.

കാംസ്യോപദോഹിനീം കൃത്വാ ഗന്ധപുഷ്പൈസ്തു പൂജിതാമ്

താമ്രത്തിൽ നിർമ്മിച്ച ഒരു പശുവിനെ സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾകൊണ്ട് പൂജിച്ചു,

സംക്രാംത്യാമുപരാഗേ ച സര്വകാലേ യദൃച്ഛയാ

സങ്ക്രാന്തിയിലോ ഗ്രഹണസമയത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ ഇഷ്ടമുള്ള സമയത്ത്,

ബ്രാഹ്മണായ ദരിദ്രായ ശ്രോത്രിയായാഹിതാഗ്നയേ 104.

വേദപാരായണവും ഹോമവും ചെയ്യുന്ന ദരിദ്രനായ ബ്രാഹ്മണനോട്,

താദൃശായ പ്രദാതവ്യാ മധു ധേനുര്നരോത്തമേ

അത്തരം ഉത്തമനായവനു തേനും കൂടിയ നല്ല പശുവിനെ നൽകണം.

ദദ്യാദ്വിപ്രായ ധേനും താം മന്ത്രപൂര്വാം വിചക്ഷണഃ ആച്ഛാദ്യ വസ്ത്രയുഗ്മേന മുദ്രികാവര്ണമാത്രകൈഃ ജലപൂര്വം തു കര്ത്തവ്യം പശ്ചാദ്യാനം സമര്പയേത്

വിദ്വാൻ ആ ബ്രാഹ്മണനു മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി, രണ്ട് വസ്ത്രം പൊതിഞ്ഞ്, മോതിരങ്ങൾ അണിയിച്ച്, ജലസംസ്കാരം നടത്തി പശുവിനെ സമർപ്പിക്കണം.

പ്രീയന്താം പിതരോ ദേവാ മധുധേനോ നമോഽസ്തു തേ

പിതാക്കളും ദേവതകളും സന്തോഷിക്കട്ടെ; തേൻപശുവേ, നമസ്കാരം.

അഹം ഗൃഹ്ണാമി ത്വാം ദേവി കുടുമ്ബാര്ഥേ വിശേഷതഃ

ദേവിയെ, പ്രത്യേകിച്ച് കുടുംബസമൃദ്ധിക്കായി ഞാൻ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു.

മധുവാതേതി മന്ത്രേണ ദദ്യാദാശുചികേന തു

'മധുവാത്' എന്ന മന്ത്രം ചൊല്ലി, ശുദ്ധിയില്ലാത്തവനും ഈ ദാനം നടത്തണം.