വരാഹപുരാണമ്

ശൃങ്ഗേ ത്വഗുരുകാഷ്ഠേന പൃഷ്ഠം താമ്രമയം തഥാ । പുച്ഛം ക്ഷൌമമയം തസ്യാഃ സര്വാഭരണഭൂഷിതാമ്

കൊമ്പുകൾ അഗരുവൃക്ഷത്താൽ, പുറം താമ്രം കൊണ്ടും, വാൽ നൂലുകൊണ്ടും, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും അണിയിച്ചും ആ പശുവിനെ അലങ്കരിക്കണം.

ഇക്ഷുപാദാം രൌപ്യഖുരാം കമ്ബലം പട്ടസൂത്രകമ് । ആച്ഛാദ്യ പട്ടവസ്ത്രേണ ഘണ്ടാചാമരഭൂഷിതാമ്

കാലുകൾ കരിമ്പുകൊണ്ടും, കുരുകൾ വെള്ളിയാലും, മേൽ കംബളവും പറ്റു നൂൽകയറ്റും പൊതിഞ്ഞ്, മണികളും ചാമരവുമിട്ട് അലങ്കരിക്കണം.

പ്രശസ്തപത്രശ്രവണാം നവനീതസ്തനീം ബുധഃ । ഫലൈര്നാനാവിധസ്തസ്യാ ഉപശോഭാമ്പ്രകല്പയേത്

കാതുകൾ ഉത്തമമായ ഇലകളാൽ, തേന്മാർ പുതിയ വെണ്ണകൊണ്ടും, വിവിധതരത്തിലുള്ള പഴങ്ങൾകൊണ്ടും അതിനെ കൂടുതൽ ഭംഗിയാക്കണം.

ഉത്തമാ ഗുഡധേനുഃ സ്യാത്സദാ ധാരചതുഷ്ടയമ് । ഭാഗാര്ധേന തു തൌല്യേന ചതുര്ഥാംശേന വത്സകമ്

നല്ലതായ പഞ്ചസാരപശുവിന് എപ്പോഴും നാലു പാൽധാരകൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം; ഭാരം പകുതിയെടുത്ത്, അതിന്റെ കാൽഭാഗം കൊണ്ട് കിടാവിനെ നിർമ്മിക്കണം.

മധ്യമാ ച തദര്ധേന ഭാരേണൈകേന ചാധമാ । വിത്തഹീനോ യഥാശക്ത്യാ ശതൈരഷ്ടാഭിരേവ ച

മധ്യസ്ഥം അതിന്റെ പകുതി ഭാരത്തിൽ, ഏറ്റവും താഴ്ന്നത് ഒരു ഭാഗം കൊണ്ടും നിർമ്മിക്കാം; ധനം ഇല്ലാത്തവർ തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, അല്ലെങ്കിൽ എട്ടു നൂറ് നാണയങ്ങൾകൊണ്ടും ചെയ്യാം.

അത ഊര്ധ്വന്തു കര്തവ്യാ ഗൃഹവിത്താനുസാരതഃ । ഗന്ധപുഷ്പാദിഭിഃ പൂജ്യ ബ്രാഹ്മണായ നിവേദയേത് ॥ ശ്രോത്രിയായ പ്രദാതവ്യാ സഹസ്രകനകേന തു । തദര്ധേന മഹാരാജ തസ്യാപ്യര്ധേന വാ പുനഃ

ഇതിന് ശേഷം, വീട്ടിലെ സമ്പത്തനുസരിച്ച്, സുഗന്ധവസ്തുക്കളും പൂക്കളും കൊണ്ടു ആരാധന നടത്തി, ഒരു ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിക്കണം. നല്ല പഠനം ഉള്ള ബ്രാഹ്മണന് ആയിരം പൊൻ നാണയങ്ങളോടൊപ്പം നൽകാം, അതിന്റെ പാതിയെങ്കിലും കൊടുക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പാതിയെങ്കിലും വീണ്ടും കൊടുക്കാം.

ശതേന വാ ശതാര്ധേന യഥാശക്ത്യാ നിവേദയേത് । ഗന്ധപുഷ്പദിഭിഃ പൂജ്യ മുദ്രികാകര്ണപത്രകൈഃ

നൂറ് നാണയങ്ങളോ അതിന്റെ പാതിയോ, കഴിയുന്നത്രയും സമർപ്പിക്കണം. സുഗന്ധവും പൂക്കളും കൊണ്ടു ആരാധന നടത്തി, മോതിരം, കാത് തൂക്കം, ഇലാകാര അലങ്കാരങ്ങൾ എന്നിവയും ചേർത്ത് നൽകണം.

ഛത്രികാപാദുകേ ദത്ത്വാ ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത് । ഗുഡധേനോ മഹാവീര്യേ സര്വസമ്പത്പ്രദേ ശുഭേ

ഒരുകുടയും ചെരിപ്പും നൽകി, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം: 'ശർക്കരയാൽ നിർമ്മിതമായ പശുവേ, മഹത്തായ ശക്തിയുള്ളവളേ, എല്ലാ ഐശ്വര്യവും നൽകുന്നവളേ, മംഗളകരമായവളേ'.

ദാനാദസ്മാച്ച ഭോദേവി ഭക്ഷ്യഭോജ്യം പ്രയച്ഛ മേ । പ്രാങ്‌മുഖോവാപി ദാതാ ച ബ്രാഹ്മണായ നിവേദയേത്

'ഈ ദാനംകൊണ്ട്, ഭൂദേവിയേ, എനിക്ക് ഭക്ഷണവും ഉണക്കവും നൽകണമേ.' ദാനം നൽകുന്നവൻ, കിഴക്കോട്ട് മുഖം നോക്കിയാലും, ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിക്കണം.

വാചാ കൃതം കര്മകൃതം മനസാ യദ്വിചിന്തിതമ് । മാനകൂടം തുലാകൂടം കന്യാഗോഽര്ഥേ ഉദാഹൃതമ്

വാക്കിലൂടെ ചെയ്തതോ, പ്രവൃത്തിയിലൂടെ ചെയ്തതോ, മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചതോ, തൂക്കത്തിൽ അളക്കുമ്പോഴും, തുലാസിൽ അളക്കുമ്പോഴും, പെൺകുട്ടിയുടെ കാര്യത്തിൽ പറഞ്ഞതും ഉൾപ്പെടെ,

അനൃതം നാശമായാതി ഗുഡധേനോ ദ്വിജാര്പിതാ । ദീയമാനാം പ്രപശ്യന്തി തേ യാന്തി പരമാം ഗതിമ് ॥ യത്ര ക്ഷോരവഹാ നദ്യോ ഘൃതപായസകര്ദമാഃ । ഋഷയോ മുനയഃ സിദ്ധാസ്തത്ര ഗച്ഛന്തി ധേനുദാഃ

ശർക്കരയുടെ പശു ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിച്ചാൽ, അസത്യത്തിന് നാശം വരികയില്ല. അങ്ങനെ നൽകുന്നവരെ ദേവതകൾ കാണുന്നു, അവർ ഉത്തമഗതിയിലേക്ക് എത്തുന്നു. അവിടെ നദികൾ നെയ്യിലും പാൽക്കളിലും ഒഴുകുന്നു; മഹർഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും അവിടെയുണ്ട്; അങ്ങോട്ട് ആണ് പശു ദാനം ചെയ്തവർ പോകുന്നത്.

ദശ പൂര്വാന്ദശ പരാനാത്ഭാനഞ്ചൈകവിംശതിമ് । വിഷ്ണുലോകം നയത്യാശു ഗുഡധേനോഃ പ്രസാദതഃ

ശർക്കരയുടെ പശുവിന്റെ കൃപയാൽ, പത്ത് മുൻപത്തെ പിതാക്കന്മാരെയും, പത്ത് പിറകിലെ സന്തതികളെയും, ഇരുപത്തൊന്നാമനായ തന്നെത്തെയും, വിഷ്ണുലോകത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നയിക്കുന്നു.

അയനേ വിഷുവേ പുണ്യേ വ്യതീപാതേ ദിനക്ഷയേ । സര്വദൈവ പ്രദാതവ്യാ പാത്രം ദൃഷ്ട്‍വാ മഹാമതേ

അയനങ്ങളിൽ, വിഷുവിനും, ഗ്രഹണങ്ങളിലും, ദിവസാന്ത്യത്തിലും, മഹാമതിയുള്ളവനേ, യോജ്യനായവനെ കണ്ടു എപ്പോഴും ഇത് നൽകണം.

ശ്രദ്ധാന്വിതേന ദാതവ്യാ ഭുക്തിമുക്തിഫലപ്രദാ । സര്വകാമപ്രദാ നിത്യം സര്വപാപഹരാസ്മൃതാ

വിശ്വാസത്തോടെ ഇത് നൽകണം; ഇത് ഭോഗവും മോക്ഷവും ഫലം നൽകുന്നു. എല്ലാം ലഭ്യമാക്കുന്നവളാണ്, എല്ലാപാപങ്ങളും നീക്കുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.

ഗുഡധേനോഃ പ്രസാദാത്തു സൌഭാഗ്യമഖില ഭവേത് । വൈഷ്ണവം പദമാപ്നോതി ദൌര്ഗത്യന്തസ്യ നശ്യതി

ശർക്കരയുടെ പശുവിന്റെ കൃപയാൽ എല്ലാ ഭാഗ്യവും ലഭിക്കും; വൈഷ്ണവലോകം നേടും; ദുർഭാഗ്യത്തിന് അന്ത്യം വരും.

ദശദ്വാദശസാഹസ്രാ ദശ ചാഷ്ടൌ ച ജന്മനി । ന ശോകദുഃഖദൌര്ഗത്യം തസ്യ സഞ്ജായതേ ക്വചിത്

പത്ത്, പന്ത്രണ്ട് ആയിരം, പത്ത്, എട്ട് ജന്മങ്ങൾക്കു പോലും, ആൾക്കു ദുഃഖമോ ദു:ഖമോ ദുർഭാഗ്യവും ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല.

ഇതി പഠതി ശൃണോതി ചേഹ സമ്യക് മതിമപി ദദാതി യോജനാനാമ് । സ ഇഹ വിഭവൈശ്ചിരം വസിത്വാ വസതി ചിരം ദിവി ദേവതാദിപൂജ്യഃ

ഇവിടെ ആരെങ്കിലും ഈ വചനങ്ങൾ ശരിയായി വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ, മനസ്സോടെ ആലോചിച്ചാലോ, അവൻ ഇവിടെ ദീർഘകാലം ഐശ്വര്യത്തോടെ ജീവിക്കും; പിന്നീട് ദൈവാദികളാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനായി സ്വർഗത്തിൽ ദീർഘകാലം വസിക്കും.

ത്ര്യധികശതതമോഽധ്യായഃ ഹോതോവാച തദ്വച്ച ശര്കരാധേനും ശൃണു രാജന് യഥാര്ഥതഃ । അനുലിപ്തേ മഹീപൃഷ്ഠേ കൃഷ്ണാജിനകുശോത്തരേ

മുന്നൂറിലധികം അധ്യായം. ഹോതാവ് പറഞ്ഞു: അതുപോലെ, രാജാവേ, ശർക്കരയുടെ പശുവിനെക്കുറിച്ച് സത്യമായി കേൾക്കൂ. മണ്ണ് പുരട്ടി, കൃഷ്ണാജിനവും ദർഭയും വിരിച്ചിട്ടാണ്.

ധേനും ശര്കരയാ രാജന്കൃത്വാ ഭാരചതുഷ്ടയമ് । ഉത്തമാ കഥ്യതേ സദ്ഭിശ്ചതുര്ഥാംശേന വത്സകമ്

രാജാവേ, നാലു ഭാരത്തിൽ ശർക്കരകൊണ്ട് പശു നിർമ്മിച്ചാൽ, അതാണ് ഉത്തമം എന്നു സത്പുരുഷന്മാർ പറയുന്നു. അതിന്റെ നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കൊണ്ട് കിടാവും ഉണ്ടാക്കണം.

തദര്ധം മധ്യമാ പ്രോക്താ കനിഷ്ഠാ ഭാരകേണ തു । തദ്വദ്വത്സം പ്രകുര്വീത ചതുര്ഥാംശേന തത്ത്വതഃ

അതിന്റെയർദ്ധം മധ്യമായതും, ഒരു ഭാരത്തിൽ നിർമിച്ചാൽ അതാണ് ഏറ്റവും ചെറുതെന്നും പറയുന്നു. അതുപോലെ കിടാവും നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കൊണ്ടു നിർമ്മിക്കണം.

അഥ കുര്യാദഷ്ടശതൈരൂര്ധ്വം നൃപതിസത്തമ । സ്വശക്ത്യാ കാരയേദ്‌ധേനും തഥാത്മാനം പീഡയേത്

എട്ടുനൂറോ അതിലധികമോ ഭാരത്തിൽ, സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച്, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ നിർമിക്കണം. അങ്ങനെ തന്നെ പരിശ്രമിക്കണം.

സര്വബീജാനി സംസ്ഥാപ്യ ചതുര്ദിക്ഷു സമന്തതഃ । സുവര്ണസ്യ മുഖം ശൃങ്ഗേ മൌക്തികൈര്നയനേ തഥാ

എല്ലാ വിത്തുകളും നാലു ദിക്കുകളിലും വച്ച്, വായിൽ പൊന്നും കണ്ണുകളിൽ മുത്തുകളും ഇടണം.

ഗുഡേന തു മുഖ കായേ ജിഹ്വാ പിഷ്ടമയീ തഥാ । കമ്ബലം പട്ടസൂത്രേണ കണ്ഠാഭരണഭൂഷിതാമ്

വായിലും ശരീരവും ശർക്കരകൊണ്ടും, നാവു മാവുകൊണ്ടുമാണ് ഉണ്ടാക്കേണ്ടത്. കമ്പളവും പട്ടുപാവയും കെട്ടി, കഴുത്തിൽ അലങ്കാരവും ധരിച്ചിരിക്കണം.

ഇക്ഷുപാദാം രൌപ്യഖുരാം തവനീതസ്തനീം തഥാ । പ്രശസ്തപത്രശ്രവണാം സിതചാമരപഭൂഷിതാമ്

ചെനി കാലുകളും വെള്ളി കുരുകളും വെണ്ണ നിറഞ്ഞ തനയും, മനോഹരമായ ഇലകളാൽ അലങ്കരിച്ച ചെവികളും വെള്ള ചാമരങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ദേഹവും ഉള്ള പശുവാണ്.

പഞ്ചരത്നസമായുക്താം വസ്ത്രേണാച്ഛാദിതാം തഥാ । ഗന്ധപുഷ്പൈരലംകൃത്യ ബ്രാഹ്മണായ നിവേദയേത്

അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ ഘടിപ്പിച്ചും വസ്ത്രം പൊതിഞ്ഞും സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചും, ഈ പശുവിനെ ഒരു ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിക്കണം.

ശ്രോത്രിയായ ദരിദ്രായ സാധുവൃത്തായ ധീമതേ । വേദവേദാങ്‌ഗവിദുഷേ സാഗ്നികായ കുടുമ്ബിനേ । അദുഷ്ടായ പ്രദാതവ്യാ ന തു മത്സരിണേ ദ്വിജേ

വേദവും വേദാംഗങ്ങളും അറിയുന്ന, ദരിദ്രനും സദാചാരനും ബുദ്ധിമാനുമായ, അഗ്നി സംരക്ഷിക്കുന്ന കുടുംബസ്ഥനും ദോഷമില്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണനാണ് ഈ പശു നൽകേണ്ടത്; അസൂയയുള്ളവർക്കു നൽകരുത്.

അയനേ വിഷുവേ പുണ്യേ വ്യതീപാതേ ദിനക്ഷയേ । ഏഷു പുണ്യേഷു കാലേഷു ഥഥാവിഭവശക്തിതഃ

അയനം, വിഷുവം, ശുഭയോഗങ്ങൾ, ദിനാന്ത്യം എന്നിവ പോലുള്ള പുണ്യകാലങ്ങളിൽ, തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് ഈ ദാനം നടത്തണം.

സത്പാത്രഞ്ച ദ്വിജം ദൃഷ്ട്‍വാ ആഗതം ശ്രോത്രിയം ഗൃഹേ । താദൃശായ പ്രദാതവ്യാ പുച്ഛദേശേ വിമൃഷ്യ ച

യോഗ്യനായ ബ്രാഹ്മണൻ വീട്ടിൽ അതിഥിയായി വന്നാൽ, പശുവിന്റെ വാൽ ഭാഗം പരിശോധിച്ച ശേഷം, അവനു ആനുകൂല്യമായി ഈ ദാനം നൽകണം.

പൂര്വാഭിമുഖമാസ്ഥായ അഥവാ സ ഉദങ്മുഖഃ । ഗാം പൂര്വാഭിമുഖീം കൃത്വാ വത്സമുത്തരതോ ന്യസേത്

താൻ കിഴക്കോട്ടോ അല്ലെങ്കിൽ വടക്കോട്ടോ മുഖം തിരിച്ച്, പശുവിനെ കിഴക്കോട്ട് നോക്കിച്ചിട്ടു, കിടാവിനെ വടക്കുഭാഗത്ത് വയ്ക്കണം.