വരാഹപുരാണമ്

ദാതാ ച ഗ്രാഹകശ്ചൈവ ഏകകാലമഭോജനഃ 101.

ദാനം ചെയ്യുന്നവനും സ്വീകരിക്കുന്നവനും ആ ദിവസം ഒരു നേരം ഉപവാസം പാലിക്കണം.

ദീയമാനാം തു പശ്യന്തി തേ ച യാന്തി പരാം ഗതിമ്

ദാനം നടക്കുന്നത് കാണുന്നവരും അതിന്റെ ഫലമായി ഉന്നതമായ സ്ഥിതിയിലെത്തും.

പൂര്വോക്തൈരേവ മന്ത്രൈസ്തു തതസ്താം പ്രാര്ഥയേത്സുധീഃ

മുമ്പ് പറഞ്ഞ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അവളെ ഭക്ത്യോടെ പ്രാർത്ഥിക്കണം.

ദശപൂര്വാന്പരാംശ്ചൈവ ആത്മാനം ചൈകവിംശകമ്

പത്ത് പൂർവ്വികരെയും പത്ത് സന്തതികളെയും കൂടാതെ താനെയും ഇരുപത്തൊന്നാമനായി സമർപ്പിക്കണം.

ഏഷാ തേ കഥിതാ രാജന്രസധേനുരനുത്തമാ

രാജാവേ, മധുരപാൽ നൽകുന്ന അതുല്യമായ പശുവിനെ ഞാൻ നിനക്കിവിടെ വിശദമായി പറഞ്ഞു.

യ ഇദം പഠതേ നിത്യം ശൃണുയാദഥ ഭക്തിതഃ

ഇത് ആരെങ്കിലും ദിവസേന ഭക്തിയോടെ വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ,

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ രസധേനുദാനമാഹാത്മ്യം നാമ ഏകാധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിലെ ശ്വേതനും വിനീതാശ്വനും സംബന്ധിച്ച കഥയിൽ 'മധുരപാൽ പശു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം' എന്നൊരു നൂറിലൊന്ന് അധ്യായം സമാപിച്ചു.

ഗുഡധേനുമാഹാത്മ്യമ് ഹോതോവാച - ഗുഡധേനും പ്രവക്ഷ്യാമി സര്വകാമാര്ഥസാധിനീമ് । അനുലിപ്തേ മഹീപൃഷ്ഠേ കൃഷ്ണാജിനകുശാസ്തൃതേ

പഞ്ചസാരപശുവിന്റെ മഹത്വം. ഹോതൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന പഞ്ചസാരപശുവിനെ ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു. പുരണ്ടിട്ടില്ലാത്ത നിലത്തുന് കറുത്ത കുരങ്ങിൻ തോലും ദർഭയും വിരിച്ച ശേഷം,

തസ്യോപരികൃതം വസ്ത്രം ഗുഡമാനീയ പുഷ്കലമ് । കൃത്വാ ഗുഡമയീം ധേനും സവസാങ്‌കാസ്യദേഹിനീമ്

അതിന്മേൽ ഒരു വസ്ത്രം വിരിച്ച്, ധാരാളം പഞ്ചസാര കൊണ്ടുവന്ന്, എല്ലാ അവയവങ്ങളോടും കൂടിയ പശുവിനെ പഞ്ചസാരകൊണ്ട് നിർമ്മിക്കണം.

സൌവര്ണേ മുഖശൃങ്ഗേ ച ദന്താശ്ച മണിമൌക്തികൈഃ । ഗ്രീവാ രത്നമയീ ത്വസ്യാ ഘ്രാണം ഗന്ധമയന്തഥാ

അവളുടെ മുഖവും കൊമ്പുകളും പൊന്നുകൊണ്ടും, പല്ലുകൾ രത്നങ്ങളും മുത്തുകളും കൊണ്ടും, കഴുത്ത് രത്നങ്ങളാലും, മൂക്ക് സുഗന്ധവസ്തുക്കളാലും അലങ്കരിക്കണം.

ശൃങ്ഗേ ത്വഗുരുകാഷ്ഠേന പൃഷ്ഠം താമ്രമയം തഥാ । പുച്ഛം ക്ഷൌമമയം തസ്യാഃ സര്വാഭരണഭൂഷിതാമ്

കൊമ്പുകൾ അഗരുവൃക്ഷത്താൽ, പുറം താമ്രം കൊണ്ടും, വാൽ നൂലുകൊണ്ടും, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും അണിയിച്ചും ആ പശുവിനെ അലങ്കരിക്കണം.

ഇക്ഷുപാദാം രൌപ്യഖുരാം കമ്ബലം പട്ടസൂത്രകമ് । ആച്ഛാദ്യ പട്ടവസ്ത്രേണ ഘണ്ടാചാമരഭൂഷിതാമ്

കാലുകൾ കരിമ്പുകൊണ്ടും, കുരുകൾ വെള്ളിയാലും, മേൽ കംബളവും പറ്റു നൂൽകയറ്റും പൊതിഞ്ഞ്, മണികളും ചാമരവുമിട്ട് അലങ്കരിക്കണം.

പ്രശസ്തപത്രശ്രവണാം നവനീതസ്തനീം ബുധഃ । ഫലൈര്നാനാവിധസ്തസ്യാ ഉപശോഭാമ്പ്രകല്പയേത്

കാതുകൾ ഉത്തമമായ ഇലകളാൽ, തേന്മാർ പുതിയ വെണ്ണകൊണ്ടും, വിവിധതരത്തിലുള്ള പഴങ്ങൾകൊണ്ടും അതിനെ കൂടുതൽ ഭംഗിയാക്കണം.

ഉത്തമാ ഗുഡധേനുഃ സ്യാത്സദാ ധാരചതുഷ്ടയമ് । ഭാഗാര്ധേന തു തൌല്യേന ചതുര്ഥാംശേന വത്സകമ്

നല്ലതായ പഞ്ചസാരപശുവിന് എപ്പോഴും നാലു പാൽധാരകൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം; ഭാരം പകുതിയെടുത്ത്, അതിന്റെ കാൽഭാഗം കൊണ്ട് കിടാവിനെ നിർമ്മിക്കണം.

മധ്യമാ ച തദര്ധേന ഭാരേണൈകേന ചാധമാ । വിത്തഹീനോ യഥാശക്ത്യാ ശതൈരഷ്ടാഭിരേവ ച

മധ്യസ്ഥം അതിന്റെ പകുതി ഭാരത്തിൽ, ഏറ്റവും താഴ്ന്നത് ഒരു ഭാഗം കൊണ്ടും നിർമ്മിക്കാം; ധനം ഇല്ലാത്തവർ തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, അല്ലെങ്കിൽ എട്ടു നൂറ് നാണയങ്ങൾകൊണ്ടും ചെയ്യാം.

അത ഊര്ധ്വന്തു കര്തവ്യാ ഗൃഹവിത്താനുസാരതഃ । ഗന്ധപുഷ്പാദിഭിഃ പൂജ്യ ബ്രാഹ്മണായ നിവേദയേത് ॥ ശ്രോത്രിയായ പ്രദാതവ്യാ സഹസ്രകനകേന തു । തദര്ധേന മഹാരാജ തസ്യാപ്യര്ധേന വാ പുനഃ

ഇതിന് ശേഷം, വീട്ടിലെ സമ്പത്തനുസരിച്ച്, സുഗന്ധവസ്തുക്കളും പൂക്കളും കൊണ്ടു ആരാധന നടത്തി, ഒരു ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിക്കണം. നല്ല പഠനം ഉള്ള ബ്രാഹ്മണന് ആയിരം പൊൻ നാണയങ്ങളോടൊപ്പം നൽകാം, അതിന്റെ പാതിയെങ്കിലും കൊടുക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പാതിയെങ്കിലും വീണ്ടും കൊടുക്കാം.

ശതേന വാ ശതാര്ധേന യഥാശക്ത്യാ നിവേദയേത് । ഗന്ധപുഷ്പദിഭിഃ പൂജ്യ മുദ്രികാകര്ണപത്രകൈഃ

നൂറ് നാണയങ്ങളോ അതിന്റെ പാതിയോ, കഴിയുന്നത്രയും സമർപ്പിക്കണം. സുഗന്ധവും പൂക്കളും കൊണ്ടു ആരാധന നടത്തി, മോതിരം, കാത് തൂക്കം, ഇലാകാര അലങ്കാരങ്ങൾ എന്നിവയും ചേർത്ത് നൽകണം.

ഛത്രികാപാദുകേ ദത്ത്വാ ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത് । ഗുഡധേനോ മഹാവീര്യേ സര്വസമ്പത്പ്രദേ ശുഭേ

ഒരുകുടയും ചെരിപ്പും നൽകി, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം: 'ശർക്കരയാൽ നിർമ്മിതമായ പശുവേ, മഹത്തായ ശക്തിയുള്ളവളേ, എല്ലാ ഐശ്വര്യവും നൽകുന്നവളേ, മംഗളകരമായവളേ'.

ദാനാദസ്മാച്ച ഭോദേവി ഭക്ഷ്യഭോജ്യം പ്രയച്ഛ മേ । പ്രാങ്‌മുഖോവാപി ദാതാ ച ബ്രാഹ്മണായ നിവേദയേത്

'ഈ ദാനംകൊണ്ട്, ഭൂദേവിയേ, എനിക്ക് ഭക്ഷണവും ഉണക്കവും നൽകണമേ.' ദാനം നൽകുന്നവൻ, കിഴക്കോട്ട് മുഖം നോക്കിയാലും, ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിക്കണം.

വാചാ കൃതം കര്മകൃതം മനസാ യദ്വിചിന്തിതമ് । മാനകൂടം തുലാകൂടം കന്യാഗോഽര്ഥേ ഉദാഹൃതമ്

വാക്കിലൂടെ ചെയ്തതോ, പ്രവൃത്തിയിലൂടെ ചെയ്തതോ, മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചതോ, തൂക്കത്തിൽ അളക്കുമ്പോഴും, തുലാസിൽ അളക്കുമ്പോഴും, പെൺകുട്ടിയുടെ കാര്യത്തിൽ പറഞ്ഞതും ഉൾപ്പെടെ,

അനൃതം നാശമായാതി ഗുഡധേനോ ദ്വിജാര്പിതാ । ദീയമാനാം പ്രപശ്യന്തി തേ യാന്തി പരമാം ഗതിമ് ॥ യത്ര ക്ഷോരവഹാ നദ്യോ ഘൃതപായസകര്ദമാഃ । ഋഷയോ മുനയഃ സിദ്ധാസ്തത്ര ഗച്ഛന്തി ധേനുദാഃ

ശർക്കരയുടെ പശു ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിച്ചാൽ, അസത്യത്തിന് നാശം വരികയില്ല. അങ്ങനെ നൽകുന്നവരെ ദേവതകൾ കാണുന്നു, അവർ ഉത്തമഗതിയിലേക്ക് എത്തുന്നു. അവിടെ നദികൾ നെയ്യിലും പാൽക്കളിലും ഒഴുകുന്നു; മഹർഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും അവിടെയുണ്ട്; അങ്ങോട്ട് ആണ് പശു ദാനം ചെയ്തവർ പോകുന്നത്.

ദശ പൂര്വാന്ദശ പരാനാത്ഭാനഞ്ചൈകവിംശതിമ് । വിഷ്ണുലോകം നയത്യാശു ഗുഡധേനോഃ പ്രസാദതഃ

ശർക്കരയുടെ പശുവിന്റെ കൃപയാൽ, പത്ത് മുൻപത്തെ പിതാക്കന്മാരെയും, പത്ത് പിറകിലെ സന്തതികളെയും, ഇരുപത്തൊന്നാമനായ തന്നെത്തെയും, വിഷ്ണുലോകത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നയിക്കുന്നു.

അയനേ വിഷുവേ പുണ്യേ വ്യതീപാതേ ദിനക്ഷയേ । സര്വദൈവ പ്രദാതവ്യാ പാത്രം ദൃഷ്ട്‍വാ മഹാമതേ

അയനങ്ങളിൽ, വിഷുവിനും, ഗ്രഹണങ്ങളിലും, ദിവസാന്ത്യത്തിലും, മഹാമതിയുള്ളവനേ, യോജ്യനായവനെ കണ്ടു എപ്പോഴും ഇത് നൽകണം.

ശ്രദ്ധാന്വിതേന ദാതവ്യാ ഭുക്തിമുക്തിഫലപ്രദാ । സര്വകാമപ്രദാ നിത്യം സര്വപാപഹരാസ്മൃതാ

വിശ്വാസത്തോടെ ഇത് നൽകണം; ഇത് ഭോഗവും മോക്ഷവും ഫലം നൽകുന്നു. എല്ലാം ലഭ്യമാക്കുന്നവളാണ്, എല്ലാപാപങ്ങളും നീക്കുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.

ഗുഡധേനോഃ പ്രസാദാത്തു സൌഭാഗ്യമഖില ഭവേത് । വൈഷ്ണവം പദമാപ്നോതി ദൌര്ഗത്യന്തസ്യ നശ്യതി

ശർക്കരയുടെ പശുവിന്റെ കൃപയാൽ എല്ലാ ഭാഗ്യവും ലഭിക്കും; വൈഷ്ണവലോകം നേടും; ദുർഭാഗ്യത്തിന് അന്ത്യം വരും.

ദശദ്വാദശസാഹസ്രാ ദശ ചാഷ്ടൌ ച ജന്മനി । ന ശോകദുഃഖദൌര്ഗത്യം തസ്യ സഞ്ജായതേ ക്വചിത്

പത്ത്, പന്ത്രണ്ട് ആയിരം, പത്ത്, എട്ട് ജന്മങ്ങൾക്കു പോലും, ആൾക്കു ദുഃഖമോ ദു:ഖമോ ദുർഭാഗ്യവും ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല.

ഇതി പഠതി ശൃണോതി ചേഹ സമ്യക് മതിമപി ദദാതി യോജനാനാമ് । സ ഇഹ വിഭവൈശ്ചിരം വസിത്വാ വസതി ചിരം ദിവി ദേവതാദിപൂജ്യഃ

ഇവിടെ ആരെങ്കിലും ഈ വചനങ്ങൾ ശരിയായി വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ, മനസ്സോടെ ആലോചിച്ചാലോ, അവൻ ഇവിടെ ദീർഘകാലം ഐശ്വര്യത്തോടെ ജീവിക്കും; പിന്നീട് ദൈവാദികളാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനായി സ്വർഗത്തിൽ ദീർഘകാലം വസിക്കും.

ത്ര്യധികശതതമോഽധ്യായഃ ഹോതോവാച തദ്വച്ച ശര്കരാധേനും ശൃണു രാജന് യഥാര്ഥതഃ । അനുലിപ്തേ മഹീപൃഷ്ഠേ കൃഷ്ണാജിനകുശോത്തരേ

മുന്നൂറിലധികം അധ്യായം. ഹോതാവ് പറഞ്ഞു: അതുപോലെ, രാജാവേ, ശർക്കരയുടെ പശുവിനെക്കുറിച്ച് സത്യമായി കേൾക്കൂ. മണ്ണ് പുരട്ടി, കൃഷ്ണാജിനവും ദർഭയും വിരിച്ചിട്ടാണ്.

ധേനും ശര്കരയാ രാജന്കൃത്വാ ഭാരചതുഷ്ടയമ് । ഉത്തമാ കഥ്യതേ സദ്ഭിശ്ചതുര്ഥാംശേന വത്സകമ്

രാജാവേ, നാലു ഭാരത്തിൽ ശർക്കരകൊണ്ട് പശു നിർമ്മിച്ചാൽ, അതാണ് ഉത്തമം എന്നു സത്പുരുഷന്മാർ പറയുന്നു. അതിന്റെ നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കൊണ്ട് കിടാവും ഉണ്ടാക്കണം.