വരാഹപുരാണമ്

ഗന്ധപുഷ്പൈഃ സമഭ്യര്ച്യ വിപ്രായ വിനിവേദയേത്

അത് സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങളാൽ പൂജിച്ച്, ഒരു ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിക്കണം.

സാധുവിപ്രായ രാജേന്ദ്ര ശ്രോത്രിയായാഹിതാഗ്നയേ

രാജാവേ, വേദപഠനം ചെയ്തും അഗ്നിഹോത്രം നടത്തുന്ന നല്ല ബ്രാഹ്മണനാണ് ഇതിന് ഉചിതൻ.

യോ ദദാതി നരോ രാജന് യഃ പശ്യതി ശൃണോതി ച

രാജാവേ, ഈ ദാനം നൽകുന്നവനും, അതിനെ കാണുന്നവനും, അതിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുന്നവനും,

ബ്രഹ്മഹാ പിതൃഹാ ഗോഘ്നഃ സുരാപോ ഗുരുതല്പഗഃ

ബ്രാഹ്മണഹത്യ, മാതാപിതാക്കളെ കൊല്ലൽ, പശുവിനെ കൊല്ലൽ, മദ്യപാനം, ഗുരുപത്നിയുമായി ബന്ധം — ഇവ ചെയ്തവരും പോലും,

വിമുക്തഃ സര്വപാപൈസ്തു വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി, അവർ വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തുന്നു.

ജലധേനും ച യോ ദദ്യാത്സമമേതന്നരാധിപ

നരാധിപാ, ആരെങ്കിലും ഒരു ജലധേനുവിനെ പൂർണ്ണമായും ദാനം ചെയ്താൽ,

ഗ്രാഹകോഽപി ത്രിരാത്രം വൈ തിഷ്ഠേദേവം ന സംശയഃ

അത് സ്വീകരിക്കുന്നവനും മൂന്നു രാത്രികൾ അവിടെ തന്നെ താമസിക്കണം — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

യത്ര ചാപ്സരസാം ഗീതം തത്ര യാന്തി ജലപ്രദാഃ

അപ്സരസുകൾ പാടുന്നിടത്തോളം, ജലധേനു ദാനം ചെയ്തവർ അവിടെ എത്തുന്നു.

സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ വിഷ്ണുസായുജ്യമാപ്നുയുഃ 100.

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി, അവർ വിഷ്ണുവിൽ ഐക്യം പ്രാപിക്കുന്നു.

സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ സ്വര്ഗമേതി ജിതേന്ദ്രിയഃ

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ ജലധേനുവിധിര്നാമ ശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ ശ്വേതവിനീതാശ്വന്റെ കഥയിൽ ജലധേനുവിന്റെ വിധി എന്ന നൂറാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ രസ ധേനുദാനമാഹാത്മ്യമ് രസധേനുവിധാനം തേ കഥയാമി സമാസതഃ

ഇനി രസധേനു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം; രസധേനുവിന്റെ വിധി ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു.

രസസ്യ തു ഘടം രാജന് സമ്പൂര്ണം ത്വൈക്ഷവസ്യ തു

രാജാവേ, ഒരു പാത്രം രസം നിറച്ചും, മറ്റൊന്ന് ഇലഞ്ഞിപ്പഞ്ചസാരയുടെ നീരും നിറച്ചും എടുക്കണം.

തുരീയാംശേന വത്സം തു തത്പാര്ശ്വേ സ്ഥാപയേത്സുധീഃ

ചതുര്ത്ഥഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് ഒരു കിടാവിനെ അതിന്റെ അരികിൽ വെക്കണമെന്ന് ബുദ്ധിമാനായവൻ ചെയ്യണം.

ഏവം കാര്യാ രസൈര്ധേനുരിക്ഷുപാദസമന്വിതാ

ഇങ്ങനെ രസംകൊണ്ടും ഇലഞ്ഞിപ്പഞ്ചസാരയുടെ കാലുകളും ചേർത്ത് രസധേനു ഉണ്ടാക്കണം.

സുവര്ണശൃംഗാഭരണാ വസ്ത്രപുച്ഛാ ഘൃതസ്തനീ

പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കൊമ്പുകളും അലങ്കാരങ്ങളും, വസ്ത്രം വാലായി, നെയ്യ് തനുവായി,

ദന്താഃ ഫലമയാസ്തസ്യാഃ പൃഷ്ഠം താമ്രമയം ശുഭമ്

അവളുടെ പല്ലുകൾ പഴംകൊണ്ടും, പിൻഭാഗം ശുഭമായ താമ്രംകൊണ്ടുമാണ്.

സപ്തവ്രീഹിസമായുക്താം ചതുര്ദിക്ഷു ച ദീപിതാമ്

ഏഴു അരി വിത്തുകൾ ചേർത്ത്, നാലു ദിക്കുകളിലും പ്രകാശം പകരുന്നവളെ അലങ്കരിക്കണം.

ചത്വാരി തിലപാത്രാണി ചതുര്ദിക്ഷു നിവേശയേത്

നാലു ദിക്കുകളിലും നാലു എള്ള് കിണ്ണങ്ങൾ വയ്ക്കണം.

രസധേനുഃ പ്രദാതവ്യാ സ്വര്ഗകാമേന നിത്യദാ

സ്വർഗ്ഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും മധുരമുള്ള പാൽ നൽകുന്ന പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യണം.

ദാതാ ച ഗ്രാഹകശ്ചൈവ ഏകകാലമഭോജനഃ 101.

ദാനം ചെയ്യുന്നവനും സ്വീകരിക്കുന്നവനും ആ ദിവസം ഒരു നേരം ഉപവാസം പാലിക്കണം.

ദീയമാനാം തു പശ്യന്തി തേ ച യാന്തി പരാം ഗതിമ്

ദാനം നടക്കുന്നത് കാണുന്നവരും അതിന്റെ ഫലമായി ഉന്നതമായ സ്ഥിതിയിലെത്തും.

പൂര്വോക്തൈരേവ മന്ത്രൈസ്തു തതസ്താം പ്രാര്ഥയേത്സുധീഃ

മുമ്പ് പറഞ്ഞ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അവളെ ഭക്ത്യോടെ പ്രാർത്ഥിക്കണം.

ദശപൂര്വാന്പരാംശ്ചൈവ ആത്മാനം ചൈകവിംശകമ്

പത്ത് പൂർവ്വികരെയും പത്ത് സന്തതികളെയും കൂടാതെ താനെയും ഇരുപത്തൊന്നാമനായി സമർപ്പിക്കണം.

ഏഷാ തേ കഥിതാ രാജന്രസധേനുരനുത്തമാ

രാജാവേ, മധുരപാൽ നൽകുന്ന അതുല്യമായ പശുവിനെ ഞാൻ നിനക്കിവിടെ വിശദമായി പറഞ്ഞു.

യ ഇദം പഠതേ നിത്യം ശൃണുയാദഥ ഭക്തിതഃ

ഇത് ആരെങ്കിലും ദിവസേന ഭക്തിയോടെ വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ,

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്വേതവിനീതാശ്വോപാഖ്യാനേ രസധേനുദാനമാഹാത്മ്യം നാമ ഏകാധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിലെ ശ്വേതനും വിനീതാശ്വനും സംബന്ധിച്ച കഥയിൽ 'മധുരപാൽ പശു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം' എന്നൊരു നൂറിലൊന്ന് അധ്യായം സമാപിച്ചു.

ഗുഡധേനുമാഹാത്മ്യമ് ഹോതോവാച - ഗുഡധേനും പ്രവക്ഷ്യാമി സര്വകാമാര്ഥസാധിനീമ് । അനുലിപ്തേ മഹീപൃഷ്ഠേ കൃഷ്ണാജിനകുശാസ്തൃതേ

പഞ്ചസാരപശുവിന്റെ മഹത്വം. ഹോതൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന പഞ്ചസാരപശുവിനെ ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു. പുരണ്ടിട്ടില്ലാത്ത നിലത്തുന് കറുത്ത കുരങ്ങിൻ തോലും ദർഭയും വിരിച്ച ശേഷം,

തസ്യോപരികൃതം വസ്ത്രം ഗുഡമാനീയ പുഷ്കലമ് । കൃത്വാ ഗുഡമയീം ധേനും സവസാങ്‌കാസ്യദേഹിനീമ്

അതിന്മേൽ ഒരു വസ്ത്രം വിരിച്ച്, ധാരാളം പഞ്ചസാര കൊണ്ടുവന്ന്, എല്ലാ അവയവങ്ങളോടും കൂടിയ പശുവിനെ പഞ്ചസാരകൊണ്ട് നിർമ്മിക്കണം.