വരാഹപുരാണമ്

ദീക്ഷിതാത്മാ പുനര്ഭൂത്വാ വരാഹം ശൃണുയാദ്യദി 99.

മനസ്സിൽ ദീക്ഷയോടെ, വീണ്ടും വരാഹത്തെ കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ.

ജപ്താഃ സ്യുഃ പുഷ്കരേ തീര്ഥേ പ്രയാഗേ സിന്ധുസങ്ഗമേ

ജപങ്ങൾ പൂഷ്കരത്തിൽ, പ്രയാഗത്തിൽ, സിന്ധു സംഗമത്തിൽ നടത്തണം.

ഗ്രഹണേ വിഷുവേ ചൈവ യത്ഫലം ജപതാം ഭവേത്

ഗ്രഹണത്തിലും വിഷുവിലും ജപം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ.

ദേവാ അപി തപഃ കൃത്വാ ധ്യായംതി ച വദംതി ച

ദേവതകളും തപസ്സ് ചെയ്ത്, ധ്യാനിച്ച്, ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നു.

വരാഹം ഷോഡശാത്മാനം ത്യക്ത്വാ ദേഹം കദാ വയമ്

ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ച്, പതിനാറുഭാഗങ്ങളുള്ള വരാഹത്തെ എപ്പോൾ നാം നേടും?

യാസ്യാമഃ പരമം സ്ഥാനം യദ്ഗത്വാ ന പുനര്ഭവേത്

നാം ആ പരമമായ സ്ഥാനത്തിലേക്കു പോകും, അവിടെ ചെന്നാൽ വീണ്ടും തിരികെ വരേണ്ടതില്ല.

അത്രാപ്യുദാഹരന്തീമമിതിഹാസം പുരാതനമ്

ഇവിടെയും അവർ ഒരു പഴയ കഥ പറയുന്നുണ്ട്.

സ്വര്ഗവാസേ സ്ഥിതോ ഹ്യാസീച്ഛ്വേതോ രാജാ മഹായശാഃ

സ്വർഗത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ശ്വേത എന്ന മഹാ പ്രശസ്തനായ രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.

സ മഹീം സകലാന്ദേവി സപല്ലവവനദ്രുമാമ്

അവൻ, ദേവി, പൂക്കളും കാടുകളും ഉള്ള മുഴുവൻ ഭൂമിയും ദാനമായി നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

ഭഗവന്ദാതുമിച്ഛാമി ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ വസുന്ധരാമ്

ഭഗവൻ, ഞാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഈ ഭൂമി ദാനമായി നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അന്നം ദേഹി സദാ രാജന് സര്വകാലസുഖാവഹമ് 99.

രാജാവേ, എല്ലായ്പ്പോഴും ആഹാരം നൽകുക; അതാണ് എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷം നൽകുന്നത്.

സര്വേഷാമേവ ദാനാനാമന്നദാനം വിശിഷ്യതേ

എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും ആഹാരദാനമാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം.

തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന അന്നദാനം ദദസ്വ ഭോഃ

അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും ആഹാരദാനം ചെയ്യുക, മഹാനേ.

രത്നവസ്ത്രമലംകാരാന് ശ്രീമന്തി നഗരാണി ച

രത്നങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, അലങ്കാരങ്ങൾ, ഭംഗിയുള്ള നഗരങ്ങൾ,

പ്രദത്തം ബ്രാഹ്മണസ്യാഥ കുംജരാനജിനാനി ച

ബ്രാഹ്മണന് നൽകിയ ആനകളും മയില്പ്പലകളും,

പുരോഹിതമുവാചേദം വസിഷ്ഠം ജപതാം വരമ്

അവൻ തന്റെ പുരോഹിതനായ ജപത്തിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ള വസിഷ്ഠനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

സുവര്ണരൌപ്യതാമ്രാണി യാഗം കൃത്വാ ദ്വിജാതിഷു

സുവർണ്ണം, വെള്ളി, താമ്രം എന്നിവകൊണ്ട് ദ്വിജന്മാർക്കായി യാഗം നടത്തി,

വസ്തു സ്വല്പമിതി ജ്ഞാത്വാ പ്രഭുഃ സോഽന്നം തു നാദദത്

വസ്തു കുറവാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ആ പ്രഭു ആഹാരം നൽകാൻ തയ്യാറായില്ല.

കാലധര്മവശാദ്ദേവി മൃത്യുഃ സമഭവത്തദാ

ദേവി, കാലധർമ്മത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അപ്പോൾ മരണവും വന്നു.

ക്ഷുധയാ പീഡിതോ ഹ്യാസീത്തൃഷയാ ച വിശേഷതഃ

അവൻ വിശപ്പിലും പ്രത്യേകിച്ച് ദാഹത്തിലും വലഞ്ഞു.

തത്ര പ്രാഗ്ജന്മമൂര്ത്തിശ്ച പുരാ ദഗ്ധാ മഹാത്മനഃ 99.

അവിടെ, മഹാത്മാവിന്റെ പഴയ ജന്മത്തിൽ ദഹിച്ച രൂപം വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

പുനര്വിമാനമാരുഹ്യ ദിവമാചക്രമേ നൃപഃ

രാജാവ് വീണ്ടും ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി സ്വർഗത്തിൽ എത്തി.

താന്യസ്ഥീനി ലിഹന്ദൃഷ്ടോ വസിഷ്ഠേന മഹാത്മനാ

വസിഷ്ഠൻ, മഹാത്മാവായവൻ, ആ അസ്ഥികൾ ചൂഷിക്കുന്നതും കണ്ടു.

ഏവമുക്തസ്തദാ രാജാ വസിഷ്ഠേന മഹാത്മനാ

അങ്ങനെ മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.

ഭഗവന്ക്ഷുധിതശ്ചാസ്മി അന്നപാനം പുരാ മയാ

ഭഗവൻ, എനിക്ക് വിശപ്പാണ്. മുമ്പ് എനിക്ക് ഭക്ഷണവും പാനീയവും ലഭിച്ചിട്ടില്ല.

ഏവമുക്തസ്തതോ രാജ്ഞാ വസിഷ്ഠോ മുനിപുംഗവഃ

അങ്ങനെ രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മഹർഷിയായ വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു.

കിം തേ കരോമി രാജേംദ്ര ക്ഷുധിതസ്യ വിശേഷതഃ

രാജാധിരാജാ, പ്രത്യേകിച്ച് വിശപ്പുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ നിനക്കു വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യണം?

രത്നഹേമപ്രദാനേന ഭോഗവാന് ജായതേ നരഃ

രത്നവും പൊന്നും നൽകുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ സമ്പന്നനാകും.

തന്ന ദത്തം ത്വയാ രാജന് സ്തോകം മത്വാ നരാധിപ അദത്തസ്യ ച സമ്പ്രാപ്തിസ്തന്മമാചക്ഷ്വ പൃച്ഛതഃ

രാജാവേ, നീ അതിന് വിലകുറവാണെന്ന് കരുതി ഒന്നും പോലും നൽകിയിട്ടില്ല; ഇപ്പോൾ ഒന്നും നൽകാതെയാണ് നീ വന്നത്. ഞാൻ ചോദിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ കാര്യം പറയൂ.