വരാഹപുരാണമ്

ഭവേദവ്യാഹതം ജ്ഞാനം ശ്രീമാന്വിപ്രോ വിചക്ഷണഃ 99.

ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, സമ്പന്നനും വിവേകമുള്ള ബ്രാഹ്മണനും ജ്ഞാനം തടസ്സം കൂടാതെ നിലനിൽക്കും.

ജായതേ വിഷ്ണുസദൃശഃ സദ്യോ രാജാഥവാ ഭവേത് പൂജയീത സ്വശാസ്ത്രോക്തവിധാനേന വിധാനവിത്

അവൻ ഉടൻ വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെയോ, രാജാവിനെയോ ആകുന്നു; ശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞ രീതിയിൽ പുണ്യവിദ്യകൾ അറിഞ്ഞവൻ പൂജ നടത്തണം.

ഏവം സമ്പൂജ്യ ദേവാംശ്ച ലോകപാലാന് പ്രസന്നധീഃ ആഗ്നേയീ വാരുണീ ദഗ്ധാ വായുനാ വിധിനാ തതഃ

ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരെയും ലോകപാലന്മാരെയും മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ പൂജിച്ച ശേഷം, അഗ്നിക്കും വാരുണനും വായുവിൽ ദഹിച്ചവർക്കും വിധിപ്രകാരം അർപ്പണം നടത്തണം.

സൌമേനാപ്യായിതാ പശ്ചാച്ഛ്രാവയേത്സമയാന്ബുധഃ

ശോമംകൊണ്ട് പോഷിപ്പിച്ച ശേഷം, ജ്ഞാനമുള്ളവൻ നിർദ്ദിഷ്ട വ്രതങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കണം.

രുദ്രമാദിത്യമഗ്നിം ച ലോകപാലഗ്രഹാംസ്തതഃ

പിന്നീട് രുദ്രൻ, ആദിത്യൻ, അഗ്നി, ലോകപാലഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിവരെ വിളിക്കണം.

ഏവം തു സമയം ഖ്യാപ്യ പശ്ചാദ്ധോമം തു കാരയേത്

ഇങ്ങനെ വ്രതം പ്രഖ്യാപിച്ച ശേഷം, ഹോമം നടത്തണം.

ഷോഡശാക്ഷരമന്ത്രേണ ഹോമയേജ്ജ്വലിതാഗ്നയേ

പതിനാറക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ജ്വലിച്ച അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്യണം.

ത്രിഭിരാഹുതിഭിശ്ചാപി ദേവദേവസ്യ സന്നിധൌ

ദേവദേവന്റെ സാനിധ്യത്തിൽ മൂന്നു അർപ്പണങ്ങൾ നടത്തണം.

ഹസ്ത്യശ്വകടകാദീനി ഹേമഗ്രാമാദികം നൃപഃ

രാജാവ് ആനകൾ, കുതിരകൾ, രഥങ്ങൾ, പൊന്നുപുരങ്ങൾ എന്നിവ ദാനം ചെയ്യണം.

ഏവം കൃതേ തു യത്പുണ്യം മാഹാത്മ്യം ജായതേ ധരേ

ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, അതിൽ നിന്നുള്ള പുണ്യത്തിന്റെ മഹത്വം ഭൂമിയിൽ പ്രകടമാകും.

ദീക്ഷിതാത്മാ പുനര്ഭൂത്വാ വരാഹം ശൃണുയാദ്യദി 99.

മനസ്സിൽ ദീക്ഷയോടെ, വീണ്ടും വരാഹത്തെ കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ.

ജപ്താഃ സ്യുഃ പുഷ്കരേ തീര്ഥേ പ്രയാഗേ സിന്ധുസങ്ഗമേ

ജപങ്ങൾ പൂഷ്കരത്തിൽ, പ്രയാഗത്തിൽ, സിന്ധു സംഗമത്തിൽ നടത്തണം.

ഗ്രഹണേ വിഷുവേ ചൈവ യത്ഫലം ജപതാം ഭവേത്

ഗ്രഹണത്തിലും വിഷുവിലും ജപം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ.

ദേവാ അപി തപഃ കൃത്വാ ധ്യായംതി ച വദംതി ച

ദേവതകളും തപസ്സ് ചെയ്ത്, ധ്യാനിച്ച്, ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നു.

വരാഹം ഷോഡശാത്മാനം ത്യക്ത്വാ ദേഹം കദാ വയമ്

ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ച്, പതിനാറുഭാഗങ്ങളുള്ള വരാഹത്തെ എപ്പോൾ നാം നേടും?

യാസ്യാമഃ പരമം സ്ഥാനം യദ്ഗത്വാ ന പുനര്ഭവേത്

നാം ആ പരമമായ സ്ഥാനത്തിലേക്കു പോകും, അവിടെ ചെന്നാൽ വീണ്ടും തിരികെ വരേണ്ടതില്ല.

അത്രാപ്യുദാഹരന്തീമമിതിഹാസം പുരാതനമ്

ഇവിടെയും അവർ ഒരു പഴയ കഥ പറയുന്നുണ്ട്.

സ്വര്ഗവാസേ സ്ഥിതോ ഹ്യാസീച്ഛ്വേതോ രാജാ മഹായശാഃ

സ്വർഗത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ശ്വേത എന്ന മഹാ പ്രശസ്തനായ രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.

സ മഹീം സകലാന്ദേവി സപല്ലവവനദ്രുമാമ്

അവൻ, ദേവി, പൂക്കളും കാടുകളും ഉള്ള മുഴുവൻ ഭൂമിയും ദാനമായി നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

ഭഗവന്ദാതുമിച്ഛാമി ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ വസുന്ധരാമ്

ഭഗവൻ, ഞാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഈ ഭൂമി ദാനമായി നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അന്നം ദേഹി സദാ രാജന് സര്വകാലസുഖാവഹമ് 99.

രാജാവേ, എല്ലായ്പ്പോഴും ആഹാരം നൽകുക; അതാണ് എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷം നൽകുന്നത്.

സര്വേഷാമേവ ദാനാനാമന്നദാനം വിശിഷ്യതേ

എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും ആഹാരദാനമാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം.

തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന അന്നദാനം ദദസ്വ ഭോഃ

അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും ആഹാരദാനം ചെയ്യുക, മഹാനേ.

രത്നവസ്ത്രമലംകാരാന് ശ്രീമന്തി നഗരാണി ച

രത്നങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, അലങ്കാരങ്ങൾ, ഭംഗിയുള്ള നഗരങ്ങൾ,

പ്രദത്തം ബ്രാഹ്മണസ്യാഥ കുംജരാനജിനാനി ച

ബ്രാഹ്മണന് നൽകിയ ആനകളും മയില്പ്പലകളും,

പുരോഹിതമുവാചേദം വസിഷ്ഠം ജപതാം വരമ്

അവൻ തന്റെ പുരോഹിതനായ ജപത്തിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ള വസിഷ്ഠനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

സുവര്ണരൌപ്യതാമ്രാണി യാഗം കൃത്വാ ദ്വിജാതിഷു

സുവർണ്ണം, വെള്ളി, താമ്രം എന്നിവകൊണ്ട് ദ്വിജന്മാർക്കായി യാഗം നടത്തി,

വസ്തു സ്വല്പമിതി ജ്ഞാത്വാ പ്രഭുഃ സോഽന്നം തു നാദദത്

വസ്തു കുറവാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ആ പ്രഭു ആഹാരം നൽകാൻ തയ്യാറായില്ല.

കാലധര്മവശാദ്ദേവി മൃത്യുഃ സമഭവത്തദാ

ദേവി, കാലധർമ്മത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അപ്പോൾ മരണവും വന്നു.