വരാഹപുരാണമ്

നാധ്യഗച്ഛത ബുദ്ധിശ്ച ക്ഷണാത്തസ്യ വ്യജായത

അവന് തീരുമാനത്തിൽ എത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല, പക്ഷേ കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് ഒരു ചിന്ത അവനിൽ ഉദിച്ചു.

ദൃഷ്ടം ചക്ഷുര്നിഹിതം ജങ്ഗമേഷു ജിഹ്വാ വക്തും മൃഗയൌ തദ്വിസൃഷ്ടമ്

അവന്റെ കണ്ണ് ചലിക്കുന്ന ജീവികളിൽ പതിച്ചു, നാവു സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, വിട്ടയച്ചതിനെ അവൻ മോഹിച്ചു.

ന ചാതിരിക്തോഽസ്തി വരഃ പൃഥിവ്യാം യദ്ദൃഷ്ടോ മേ പുരതോ ദേവദേവാഃ

ഭൂമിയിൽ ഞാൻ നേരിൽ ദേവദേവനെ കണ്ടത് പോലെ വലിയ അനുഗ്രഹം ഒന്നുമില്ല.

മുക്തിം ചാഹം വ്രജാമീതി ദ്വിതീയോഽസ്തു വരോ മമ ൯൮.

മുക്തി ലഭിക്കട്ടെ — അതാണ് എന്റെ രണ്ടാമത്തെ അനുഗ്രഹം.

അദര്ശനം ഗതൌ ദേവോ സോഽപി തത്ര വ്യവസ്ഥിതഃ

ദേവൻ അദൃശ്യമാകുകയും, പോയതോടെ അവിടെ തന്നെ നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തു.

യാവദാസ്തേ ശുഭേ ദേശേ കൃതകൃത്യോ മഹാമുനിഃ

ആ മഹാമുനി ആ ശുഭദായകമായ സ്ഥലത്ത്, തന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കി, എത്രകാലം ഉണ്ടായിരുന്നു.

പൃഥ്വീം പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ തീര്ഥഹേതോര്വിചക്ഷണ

പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾക്കായി, ഭൂമിയെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, ജ്ഞാനിയേ.

പാദ്യാചമനഗോദാനേഃ കൃതാസനപരിഗ്രഹഃ

പാദപ്രക്ഷാലനം, ആചമനം, ഗോദാനം എന്നിവ ചെയ്ത ശേഷം, ആസനം സ്വീകരിച്ചു.

ഉവാച വിനയാപന്നം പ്രാഞ്ജലിം പുരതഃ സ്ഥിതമ് പുത്ര സിദ്ധോഽസി തപസാ ബ്രഹ്മഭൂതോഽസി സുവ്രത

വിനയത്തോടെ കൈകൂപ്പി മുന്നിൽ നിന്നവനോട് അവൻ പറഞ്ഞു: 'മകനേ, നിന്റെ തപസ്സിലൂടെ നീ വിജയിച്ചു; നീ ബ്രഹ്മനുമായി ഒന്നായി, സുത്വരനായവനേ.'

ഇദാനീമാത്മനാ സാര്ദ്ധം മുക്തികാലോ മതോഽസ്തി തേ

ഇപ്പോൾ, ആത്മാവിനൊപ്പം മുക്തിയുടെ സമയം നിനക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.

യദ്ഗത്വാ ന പുനര്ജന്മ ഭവതീതി ന സംശയഃ

അവിടെ ചെന്നാൽ, വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ധ്യാത്വാ നാരായണം ദേവം തദ്ദേഹേ തൌ ലയം ഗതൌ

നാരായണനെ ധ്യാനിച്ച്, അവരിരുവരും ആ ദേഹത്തിൽ ലയിച്ചു.

ശ്രാവയേദ്വാപി സ നരോ ഗതിമിഷ്ടാമവാപ്നുയാത്

ഇതിനെ മറ്റുള്ളവർക്കു കേൾപ്പിച്ചാലും ആ പുരുഷൻ തനിക്കിഷ്ടമായ ഗതി നേടും.

അഥ തിലധേനുമാഹാത്മ്യമ് യാ സാ മായാ ശരീരാത്തു ബ്രഹ്മണോഽവ്യക്തജന്മനഃ

ഇപ്പോൾ തിലയിടയയുടെ മഹത്വം: ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച മായയാണ് അതു.

സൈവ നന്ദാ ഭവേദ്ദേവീ ദേവകാര്യചികീര്ഷയാ

അവളാണ് ദേവീ നന്ദാ, ദേവന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്.

വൈഷ്ണവ്യാഖ്യാ തതോ ദേവ കഥമേതദ്ധി ശംസ മേ ദ്വയം ജഗദ്ധിതാ ദേവീ ഗങ്ഗാ ശങ്കരസുപ്രിയാ

ദേവാ, ഇതിന്റെ വൈഷ്ണവ അർത്ഥം എങ്ങനെയാണെന്ന് ദയവായി എനിക്ക് വിശദീകരിക്കൂ. ശങ്കരന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗംഗാ ദേവി ലോകഹിതത്തിനാണ്.

ക്വചിത്കിംചിദ്ഭവേദ്ദത്തം സ്വപദം വേദ സര്വവിത്

എപ്പോഴോ എന്തോ കൊടുക്കപ്പെടാം; എല്ലാം അറിയുന്നവൻ തന്റെ സ്ഥാനം അറിയുന്നു.

മഹിഷാഖ്യഃ പരഃ പശ്ചാത്സ വൈ ചൈത്രാസുരോ ഹതഃ

പിന്നെ മഹിഷ എന്ന പേരിലുള്ള മഹാസുരൻ അവൻകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു.

അഥവാ ജ്ഞാനശക്തിഃ സാ മഹിഷോഽജ്ഞാനമൂര്ത്തിമാന്

അല്ലെങ്കിൽ, ജ്ഞാനശക്തിയാണ് മഹിഷൻ, അജ്ഞാനത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ.

മൂര്ത്തിപക്ഷേ ചേതിഹാസമമൂര്തേ ചൈകവദ്ധൃദി

രൂപമുള്ളതിൽ ഇതിഹാസം പോലെ; രൂപമില്ലാത്തതിൽ ഹൃദയത്തിൽ ഏകതയായി നിലനിൽക്കുന്നു.

ഇദാനീം ശൃണു മേ ദേവി പംചപാതകനാശനമ്

ഇപ്പോൾ, ദേവീ, അഞ്ചു വലിയ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് കേൾക്കൂ.

ഇഹ ജന്മനി ദാരിദ്ര്യവ്യാധികുഷ്ഠാദിപീഡിതഃ

ഈ ജന്മത്തിൽ ദാരിദ്ര്യവും രോഗവും കുഷ്ഠരോഗവും പോലുള്ള കഷ്ടതകളാൽ ബാധിച്ചവൻ—

തസ്യ സദ്യോ ഭവേല്ലക്ഷ്മീരായുര്വിത്തം സുതഃ സുഖമ് 99.

അവനു ഉടനെ തന്നെ ധനം, ദീർഘായുസ്, സമ്പത്ത്, പുത്രന്മാർ, സന്തോഷം എന്നിവ ലഭിക്കും.

നാരായണം പരം ദേവം യഃ പശ്യതി വിധാനതഃ

നാരായണനെ, പരമദേവനെ, നിർബന്ധമായി കാണുന്നവൻ—

കാര്തികേ മാസി ശുക്ലായാം ദ്വാദശ്യാം തു വിശേഷതഃ

പ്രത്യേകമായി കാർത്തിക മാസത്തിൽ, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി—

സംക്രാംത്യാം വാ മഹാഭാഗം ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹേ തഥാ

അല്ലെങ്കിൽ സംക്രാന്തിയിൽ, ചന്ദ്രൻ അല്ലെങ്കിൽ സൂര്യൻ ഗ്രഹണമുള്ളപ്പോൾ—

തസ്യ സദ്യോ ഭവേത്തുഷ്ടിഃ പാപധ്വംസശ്ച ജായതേ

അവനു ഉടനെ തന്നെ തൃപ്തിയും പാപനാശവും ഉണ്ടാകും.

ഉപാസന്നം തതോ ജ്ഞാത്വാ ഹൃദയേനാവധാരയേത്

അത് അടുത്തതായി വന്നെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ, ഹൃദയത്തിൽ ഉറപ്പിച്ച് നിലനിർത്തണം.

സംവത്സരം ഗുരോര്ഭക്തിം കുര്യുര്വിഷ്ണോരിവാചലാമ്

ഒരു വർഷം ഗുരുവിനോടും വിഷ്ണുവിനോടും പോലെ അചഞ്ചലമായ ഭക്തി പുലർത്തണം.