വരാഹപുരാണമ്

കപാലമോചനം തീര്ഥം തതോ ജാതമഘാപഹമ്

കപാലമോചനമെന്ന പുണ്യസ്ഥലം അവിടെ ഉദിച്ചു, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതായിത്തന്നെ.

രുദ്രോ വിശുദ്ധിമാപന്നോ മുക്തഃ സ ബ്രഹ്മഹത്യയാ

അവിടെ രുദ്രൻ പാവനനായി, ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.

യത്രാപ്ലുതോ നരോ ഭക്ത്യാ ബ്രഹ്മഹാ തു വിശുധ്യതി

അവിടെ ഭക്തിയോടെ മുങ്ങി സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവനാണെങ്കിലും, ശുദ്ധനാകുന്നു.

ആഗതോ ദേവസഹിതോ വാക്യം ചേദമുവാച ഹ ഭവ രുദ്ര വിശാലാക്ഷ ലോകമാര്ഗവ്യവസ്ഥിത

ദേവന്മാരോടൊപ്പം എത്തിയവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'ഭവാ രുദ്രാ, വിശാലമായ കണ്ണുള്ളവനേ, ലോകമാർഗ്ഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനേ—'

(ഭവ രുദ്ര വിരൂപാക്ഷ ലോകമാര്ഗേ വ്യാസ്ഥിതഃ ) കപാലം ഗൃഹ്യ യദ്ഭ്രാന്തം കപാലവ്യഗ്രപാണിനാ

'ഭവാ രുദ്രാ, വ്യത്യസ്തമായ കണ്ണുള്ളവനേ, ലോകമാർഗ്ഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, കയ്യിൽ കപാലം പിടിച്ച് അലയുന്നവനേ, കപാലം പിടിച്ച ഭയങ്കരനായവനേ—'

യച്ച തേ ബഭ്രുതാ ജാതാ ഹിമവത്യചലോത്തമേ

'ഹിമാലയത്തിന്റെ ഉന്നതശിഖരത്തിൽ നിന്നു നിന്നെ മഞ്ഞപ്പച്ചയാക്കിയതും—'

യച്ചേദാനീം വിശുദ്ധസ്യ തീര്ഥേഽസ്മിന്ദേഹശുദ്ധതാ 97.

'ഇപ്പോഴിതാ, ഈ പുണ്യസ്ഥാനത്ത് ശുദ്ധനായി, ശരീരശുദ്ധി നേടുന്നു.'

യേ പുരസ്കൃത്യ ദേവാസ്ത്വാം പൂജ്യം യദ്വിധിനാന്വിതാഃ

'ദേവന്മാർ നിന്നെ ആദ്യം വച്ച്, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ആരാധിക്കുന്നവർ—'

വ്രതാനി കുരുതേ ദേവ ത്വത്കൃതാനി ഹി പുത്രക

'അവർക്കു ചെയ്യുന്ന വ്രതങ്ങൾ, ദേവാ, നീ സ്ഥാപിച്ചവയാണു, പുത്രാ.'

യദ്വ്രതം നഗ്നകാപാലം യദ്ബാഭ്രവ്യം ത്വയാ കൃതമ്

'നഗ്നനായി കപാലം കയ്യിൽ എടുത്തു, നീ ചെയ്ത മഞ്ഞപ്പച്ച വ്രതവും—'

മാം പുരസ്കൃത്യ ദേവസ്ത്വം പൂജ്യസേ യൈര്വിധാനതഃ

'എന്നെ ആദ്യം വച്ച്, ദേവാ, ശരിയായ രീതിയിൽ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.'

കഥയസ്വ മഹാദേവ സവിധാനം സമാസതഃ

'മഹാദേവാ, ശരിയായ ക്രമം സംക്ഷേപമായി പറയണം.'

ദേവൈര്ജയേതി സംതുഷ്ടഃ കൈലാസനിലയം യയൌ

ദേവന്മാരുടെ ജയഘോഷത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ, അവൻ കൈലാസത്തിൽ തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.

ദേവാ അപി യയുഃ ഖം ച സ്വസ്ഥാനം തേ യഥാഗതമ്

ദേവന്മാരും ആകാശത്തേക്കും, തങ്ങളെത്തിയതുപോലെ തന്നെ, തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും മടങ്ങി.

ചരിതം യച്ച ദേവസ്യ വിത്തം സമഭവദ്ഭുവി

ദേവന്റെ ചെയ്ത സകല പ്രവർത്തികളും ഭൂമിയിൽ അറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ രുദ്രമാഹാത്മ്യം നാമ സപ്തനവതിതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ മഹിമയുള്ള വരാഹപുരാണത്തിൽ രുദ്രന്റെ മഹത്വം എന്ന അദ്ധ്യായം എഴുപത്തൊമ്പതാമത്തായി സമാപിക്കുന്നു.

അഥ പര്വാധ്യായഃ യോഽസൌ സത്യതപാ നാമ ലുബ്ധോ ഭൂത്വാ ദ്വിജോ ബഭൌ

ഇപ്പോൾ പർവ്വതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ധ്യായം തുടങ്ങുന്നു. സത്യതപൻ എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ, പിന്നീട് അത്യന്തം ലോഭിയായിത്തീർന്നു.

ദുര്വാസാഃ സംശ്രുതാര്ഥശ്ച ഹിമവന്തം നഗം യയൌ

തന്റെ വ്രതം നിറവേറ്റാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ദുർവാസൻ, ഹിമവാൻ എന്ന പർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി.

കീദൃശം തന്മമാചക്ഷ്വ മഹത്കൌതൂഹലം വിഭോ സ ഹി സത്യതപാ പൂര്വം ഭൃഗുവംശോദ്ഭവോ ദ്വിജഃ

അവൻ എങ്ങനെയുള്ള ആളാണെന്ന് ദയവായി പറയൂ, മഹാനായവനേ. ഞാൻ അത്യന്തം ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. സത്യതപൻ മുമ്പ് ഭൃഗുവംശത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു.

ദസ്യുസംസര്ഗസമ്ഭൂതോ ദസ്യുവത്സമജായത

ചോരക്കാരോടൊപ്പം സുഖം പങ്കുവെച്ചതുകൊണ്ട്, അവനും ചോരക്കാരനുപോലെയായി.

ബഭൌ ദുര്വാസസാ സമ്യഗ്ബോധിതശ്ച വിശേഷതഃ

ദുർവാസൻ അവനെ പൂർണ്ണമായി ഉപദേശിച്ചപ്പോൾ, അവൻ അതിനാൽ പ്രകാശിച്ചു.

തസ്യാസ്തീരേ ശിലാ ദിവ്യാ നാമ്നാ ചിത്രശിലാ ധരേ

അവിടെ, അതിന്റെ കരയിൽ, ചിത്രശില എന്ന ദിവ്യശില കാണാം, ഭൂമിദേവി.

തത്ര സത്യതപാഃ സ്ഥിത്വാ തപഃ കുര്വന്മഹാതപാഃ

അവിടെ, മഹത്തായ തപസ്സോടെ, സത്യതപൻ തപസ്സ് ചെയ്തു നിന്നു.

ചിച്ഛേദ ചാംഗുലീമേകാം വാമതര്ജനികാം മുനിഃ

ആ മുനി തന്റെ ഇടതുകൈയുടെ സൂചിക വിരൽ ഒറ്റയായി വെട്ടി നീക്കി.

ന ലോഹിതം ന മാംസം തു ന മജ്ജാ തത്ര ദൃശ്യതേ

അവിടെ രക്തവും, മാംസവും, അസ്ഥിമജ്ജയും ഒന്നും കാണപ്പെട്ടില്ല.

തസ്മിന് ഭദ്രവടേ ചൈകം മിഥുനം കിന്നരം സ്ഥിതമ് ൯൮.

അവിടത്തെ ഭാഗ്യവടക്കു സമീപം, ഒരു കിന്നര ദമ്പതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പ്രഭാതേ വിമലേ പ്രാപ്തമിന്ദ്രലോകമിതി സ്മൃതിഃ

പ്രഭാതത്തിൽ, ശുദ്ധമായ വെളിച്ചത്തിൽ, അവർ ഇന്ദ്രലോകം പ്രാപിച്ചുവെന്ന് ഓർമ്മിക്കുന്നു.

പൃഷ്ടാഃ കിംചിദിഹാശ്ചര്യമപൂര്വം കഥ്യതാമിതി

അവരോടു ചോദിച്ചു: 'ഇവിടെ ഇതുവരെ കാണാത്ത അത്ഭുതം ഒന്നെങ്കിലും പറയൂ.'

സ്ഥിതം കിന്നരയോസ്തച്ച വാക്യം ചേദമുവാച ഹ

അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട്, ആ കിന്നരങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.