വരാഹപുരാണമ്

പുനരബ്ദദ്വയം ഭ്രാന്തോ ബ്രഹ്മാണ്ഡം തീര്ഥകാരണാത്

വീണ്ടും രണ്ടു വർഷം അവൻ തിരുത്തുകൾക്കായി ബ്രഹ്മാണ്ഡം ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു.

ത്യജതോഽപി ന തദ്ധസ്താച്ച്യവതേ ഭൂതധാരിണി

അവൻ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും, ഭൂതങ്ങളെ ധരിക്കുന്നവളേ, അത് കൈയിൽ നിന്ന് വീണില്ല.

തതോഽന്യദ്വര്ഷമേകം തു വര്ത്തതേ ഹിമവദ്ഗിരൌ

ശേഷം, മറ്റൊരു വർഷം അവൻ ഹിമവാനിൽ താമസിച്ചു.

പുനരബ്ദദ്വയം ചാന്യത്പരമേഷ്ഠീ വൃഷാകപിഃ

വീണ്ടും രണ്ടു വർഷം പരമേശ്വരനായ വൃഷാകപി സഞ്ചരിച്ചു.

കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ ദ്വാദശേഽബ്ദേ ധരാധരേ

അൽപ്പസമയത്തിന് ശേഷം, പന്ത്രണ്ടാം വർഷത്തിൽ, ആ പർവ്വതത്തിൽ,

ഗങ്ഗായാം ദേവദേവേശോ യാവന്മജ്ജതി ഭാമിനി

ഭാവിനി, ദേവദേവന്റെ രാജാവ് ഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്തിരിക്കുമ്പോൾ,

കപാലമോചനം നാമ തതസ്തീര്ഥമനുത്തമമ് 97.

അപ്പോൾ ആ തിരുത്തം കപാലമോചനമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുകയും അത്യുത്തമമായ പുണ്യസ്ഥലമായി മാറുകയും ചെയ്തു.

ഗത്വാ ഹരിഹരക്ഷേത്രം സ്നാത്വാ ദേവാങ്ഗദേ തഥാ

ഹരിയും ഹരനും വസിക്കുന്ന പുണ്യസ്ഥലത്ത് ചെന്നു ദൈവികമായ തീരത്ത് സ്നാനം ചെയ്തു.

തത്ര സ്നാത്വാ തഥാ നത്വാ ത്രിജലേശ്വരസംജ്ഞിതമ്

അവിടെ സ്നാനം കഴിച്ച്, ത്രിജലേശ്വരമെന്ന പേരിലുള്ള സ്ഥലത്ത് വന്ദനം നടത്തി.

ദ്വാദശാബ്ദൈര്ഗതവതഃ സീമാചാരിഗണൈസ്തഥാ

പന്ത്രണ്ടു വർഷങ്ങൾ കടന്നപ്പോൾ, അതിന്റെ അതിരുകൾ കാത്തിരുന്നവരോടൊപ്പം,

കപാലമോചനം തീര്ഥം തതോ ജാതമഘാപഹമ്

കപാലമോചനമെന്ന പുണ്യസ്ഥലം അവിടെ ഉദിച്ചു, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതായിത്തന്നെ.

രുദ്രോ വിശുദ്ധിമാപന്നോ മുക്തഃ സ ബ്രഹ്മഹത്യയാ

അവിടെ രുദ്രൻ പാവനനായി, ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.

യത്രാപ്ലുതോ നരോ ഭക്ത്യാ ബ്രഹ്മഹാ തു വിശുധ്യതി

അവിടെ ഭക്തിയോടെ മുങ്ങി സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവനാണെങ്കിലും, ശുദ്ധനാകുന്നു.

ആഗതോ ദേവസഹിതോ വാക്യം ചേദമുവാച ഹ ഭവ രുദ്ര വിശാലാക്ഷ ലോകമാര്ഗവ്യവസ്ഥിത

ദേവന്മാരോടൊപ്പം എത്തിയവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'ഭവാ രുദ്രാ, വിശാലമായ കണ്ണുള്ളവനേ, ലോകമാർഗ്ഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനേ—'

(ഭവ രുദ്ര വിരൂപാക്ഷ ലോകമാര്ഗേ വ്യാസ്ഥിതഃ ) കപാലം ഗൃഹ്യ യദ്ഭ്രാന്തം കപാലവ്യഗ്രപാണിനാ

'ഭവാ രുദ്രാ, വ്യത്യസ്തമായ കണ്ണുള്ളവനേ, ലോകമാർഗ്ഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, കയ്യിൽ കപാലം പിടിച്ച് അലയുന്നവനേ, കപാലം പിടിച്ച ഭയങ്കരനായവനേ—'

യച്ച തേ ബഭ്രുതാ ജാതാ ഹിമവത്യചലോത്തമേ

'ഹിമാലയത്തിന്റെ ഉന്നതശിഖരത്തിൽ നിന്നു നിന്നെ മഞ്ഞപ്പച്ചയാക്കിയതും—'

യച്ചേദാനീം വിശുദ്ധസ്യ തീര്ഥേഽസ്മിന്ദേഹശുദ്ധതാ 97.

'ഇപ്പോഴിതാ, ഈ പുണ്യസ്ഥാനത്ത് ശുദ്ധനായി, ശരീരശുദ്ധി നേടുന്നു.'

യേ പുരസ്കൃത്യ ദേവാസ്ത്വാം പൂജ്യം യദ്വിധിനാന്വിതാഃ

'ദേവന്മാർ നിന്നെ ആദ്യം വച്ച്, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ആരാധിക്കുന്നവർ—'

വ്രതാനി കുരുതേ ദേവ ത്വത്കൃതാനി ഹി പുത്രക

'അവർക്കു ചെയ്യുന്ന വ്രതങ്ങൾ, ദേവാ, നീ സ്ഥാപിച്ചവയാണു, പുത്രാ.'

യദ്വ്രതം നഗ്നകാപാലം യദ്ബാഭ്രവ്യം ത്വയാ കൃതമ്

'നഗ്നനായി കപാലം കയ്യിൽ എടുത്തു, നീ ചെയ്ത മഞ്ഞപ്പച്ച വ്രതവും—'

മാം പുരസ്കൃത്യ ദേവസ്ത്വം പൂജ്യസേ യൈര്വിധാനതഃ

'എന്നെ ആദ്യം വച്ച്, ദേവാ, ശരിയായ രീതിയിൽ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.'

കഥയസ്വ മഹാദേവ സവിധാനം സമാസതഃ

'മഹാദേവാ, ശരിയായ ക്രമം സംക്ഷേപമായി പറയണം.'

ദേവൈര്ജയേതി സംതുഷ്ടഃ കൈലാസനിലയം യയൌ

ദേവന്മാരുടെ ജയഘോഷത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ, അവൻ കൈലാസത്തിൽ തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.

ദേവാ അപി യയുഃ ഖം ച സ്വസ്ഥാനം തേ യഥാഗതമ്

ദേവന്മാരും ആകാശത്തേക്കും, തങ്ങളെത്തിയതുപോലെ തന്നെ, തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും മടങ്ങി.

ചരിതം യച്ച ദേവസ്യ വിത്തം സമഭവദ്ഭുവി

ദേവന്റെ ചെയ്ത സകല പ്രവർത്തികളും ഭൂമിയിൽ അറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ രുദ്രമാഹാത്മ്യം നാമ സപ്തനവതിതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ മഹിമയുള്ള വരാഹപുരാണത്തിൽ രുദ്രന്റെ മഹത്വം എന്ന അദ്ധ്യായം എഴുപത്തൊമ്പതാമത്തായി സമാപിക്കുന്നു.

അഥ പര്വാധ്യായഃ യോഽസൌ സത്യതപാ നാമ ലുബ്ധോ ഭൂത്വാ ദ്വിജോ ബഭൌ

ഇപ്പോൾ പർവ്വതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ധ്യായം തുടങ്ങുന്നു. സത്യതപൻ എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ, പിന്നീട് അത്യന്തം ലോഭിയായിത്തീർന്നു.

ദുര്വാസാഃ സംശ്രുതാര്ഥശ്ച ഹിമവന്തം നഗം യയൌ

തന്റെ വ്രതം നിറവേറ്റാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ദുർവാസൻ, ഹിമവാൻ എന്ന പർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി.

കീദൃശം തന്മമാചക്ഷ്വ മഹത്കൌതൂഹലം വിഭോ സ ഹി സത്യതപാ പൂര്വം ഭൃഗുവംശോദ്ഭവോ ദ്വിജഃ

അവൻ എങ്ങനെയുള്ള ആളാണെന്ന് ദയവായി പറയൂ, മഹാനായവനേ. ഞാൻ അത്യന്തം ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. സത്യതപൻ മുമ്പ് ഭൃഗുവംശത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു.