വരാഹപുരാണമ്

യശ്ചാരാധയതേ താസ്തു രുദ്രസ്തുഷ്ടോ ഭവിഷ്യതി । സിദ്ധ്യന്തേ താസ്തദാ ദേവ്യോ മന്ത്രിണോ നാത്ര സംശയഃ ।। ൯൫.

ആർ അവരെ ആരാധിച്ചാലും, രുദ്രൻ സന്തോഷപ്പെടും; ആ ദേവിമാരും അവരുടെ സഹായികളും അനുഗ്രഹം നല്കും — ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട.

അഥ ത്രിശക്തിരഹരയേ രൌദ്രീവ്രതമ് യാ സാ നീല ഗിരി യാതാ തപസേ ധൃതമാനസാ

ഇപ്പോൾ ഹരിക്ക് വേണ്ടി മൂത്രിശക്തിയുടെ രൗദ്രവ്രതം: നീലഗിരിയിലേക്ക് പോയി, മനസ്സിൽ തപസ്സിനായി ഉറച്ചവളാണ് അവൾ.

തപഃ കൃത്വാ ചിരം കാലം പാലയാമ്യാഖലം ജഗത്

അവൾ ദീർഘകാലം തപസ്സ് ചെയ്ത ശേഷം, ഈ ലോകം മുഴുവൻ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

തരയാഃ കാലാന്തരേ ദേവ്യാസ്തപന്യാസ്തപ ഉത്തമമ്

മറ്റൊരു കാലഘട്ടത്തിൽ, ദേവിയുടെ ഉത്തമമായ തപസ്സിലൂടെ ഏറ്റവും വലിയ തപസ്സ് സിദ്ധിച്ചു.

സമുദ്രമധ്യേ രത്നാഢ്യം പുരമസ്തി മഹാവനമ്

സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിൽ, രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു നഗരം, വലിയൊരു വനവും ഉണ്ട്.

അനേകശതസാഹസ്രകേടിട്യുത്തരോത്തരൈഃ

അനവധി ലക്ഷങ്ങൾ, ആയിരങ്ങൾ, തുടർച്ചയായി വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

കാലേന മഹതാ ചാസൌ ലോകപാലപുരാണ്യഥ

ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ലോകപാലകരുടെ പുരാതന നഗരങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായി.

ഉത്തിഷ്ഠതസ്തസ്യ മഹാസുരസ്യ സമുദ്രതോയം വവൃഥേഽതിമാത്രമ്

ആ മഹാസുരൻ ഉയരുമ്പോൾ സമുദ്രത്തിലെ വെള്ളം അതിരാവും വളർന്നു.

അന്തഃസ്ഥിതാനേകസുരാരി സങ്കവാദ്വിചിത്രവമയുധചിത്രശോഭമ്

അതിനകത്ത് അനേകം ദേവശത്രുക്കൾ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ആയുധങ്ങളും കാവലും അത്ഭുതകരമായ പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു.

തത്ര ദ്വിപാ ദൈത്യവരൈരുപേതാഃ സമാനഘണ്ടായുത കിംകിണീകാഃ

അവിടെ, ദൈത്യന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളവർ അലങ്കരിച്ച ആനകൾ, മണികളും കിംകിണികളും അണിഞ്ഞ് നിലകൊണ്ടിരുന്നു.

അശ്വാസ്തഥാ കാഞ്ചനപീഠനദ്ധാ രോഡൈസ്തു യുക്താഃ സിതചാമരൈശ്ച

പൊൻസീറ്റ് കെട്ടിയ കുതിരകൾ, ശക്തമായ കയറുകളും വെള്ള പങ്കയുമൊടു ചേർത്ത് കൂട്ടിയിരിക്കുന്നു.

രഥാ രവിസ്യന്ദനതുല്യവേഗാഃ സുചക്രദണ്ഡാക്ഷത്രിവേണുയുക്താഃ

സൂര്യന്റെ വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന രഥങ്ങൾ, നല്ല ദണ്ഡുകളും അക്ഷങ്ങളും മൂന്നു വാരികളുമാണ് കൂട്ടിയിരുന്നത്.

തഥൈവ യോധാഃ സ്ഥഗിതേതരേതാസ്തതര്ഷികോ യേ വരതൂണപണിയഃ

അതു പോലെ, യോദ്ധാക്കൾ ഒളിച്ചുനിൽക്കുന്നു; അവർ യുദ്ധത്തിന് ഉത്സാഹത്തോടെ, മികച്ച തൂണികളുമായി തയ്യാറാണ്.

ദേവേഷു ചൈവ ഭരേഷു വിനിര്ഗത്യ ജ്ദാത്തതഃ

ദേവന്മാരുടെയും ഭരതന്മാരുടെയും കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്ന അവർ യുദ്ധത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

യുയോധ ച സുരൈഃ സാഢേ രുദൈത്യപതിസ്തഥാ । സുദൂര്മുസലധേരൈഃ ശരൈര്ദണ്ഡായുധൈസ്തഥാ

ദൈത്യപതി ദേവന്മാരുമായി കഠിനമായി യുദ്ധം ചെയ്തു; ഭാരം കൂടിയ മുഷ്ടികൾ, അമ്പുകൾ, ദണ്ഡായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു.

ജനുദൈരയാഃ സുരാന്സംഖ്യ സുരാശ്ചൈവ തഥാസുരാന്

അസുരന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരെ ആക്രമിച്ചു; ദേവന്മാരും അതുപോലെ അസുരന്മാരെ ആക്രമിച്ചു.

അസുരൈനിര്ജിതാഃ സദ്യോ ദുദ്രുവുര്വിമുഖാ ഭൃശമ്

അസുരന്മാർ അപ്രതീക്ഷിതമായി തോറ്റു, വലിയ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

അസുരഃ സര്വദേവാനാമന്വധാവത വീര്യവാന് । തതോ ദേവഗണാഃ സര്വേ ദ്രവന്തോ ഭയാവഹ്വലാഃ

ശക്തിയുള്ള അസുരൻ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും പിന്തുടർന്നു; അതിനുശേഷം ദേവഗണങ്ങൾ ഭയത്തിൽ വിറങ്ങി ഓടി.

നീലേ ഗിരിവര ജഗ്മുര്യത്ര ദേവീ വ്യവാസ്ഥതാ

അവർ നീല നിറമുള്ള ഉയർന്ന പർവതത്തിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ദേവി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.

സംഹാരകാരിണീ ദേവീ കാലരാത്രീത താം വിദുഃ

സംഹാരത്തിന് കാരണമായ ദേവിയെ, കാലരാത്രി എന്നറിയപ്പെടുന്നവളെ, അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

മാ ഭേപ്ടേത്യുച്ചകൈദേവീ താനുവാച സുരോത്തമാന് കിമിയം വ്യാകുലാ ദേവാ ഗതിര്വ ഉപലക്ഷ്യതേ

ദേവി ഉച്ചത്തിൽ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: "ഭയപ്പെടേണ്ട! ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ എത്രയോ വിഷമത്തിലാണ്, എന്തെങ്കിലും ഭീഷണി കാണുന്നുണ്ടോ?"

കഥയധ്വം ദ്രുതം ദേവാഃ സര്വഥാ ഭയകാര ണമ് ।। ദേവാ ഊചുഃ । അയമായാതി ദൈത്യേന്ദ്രോ രുരുഭീമപരാക്രമഃ

ദേവന്മാരേ, ഭയം ഉണ്ടാക്കുന്ന കാര്യം വേഗത്തിൽ പറയൂ. ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: "ദൈത്യരുടെ അധിപൻ, ഭയാനകവും ശക്തിയുമാണ്, വരുന്നു."

ഏതസ്യ ഭാതാന് രക്ഷസ്വ ത്വം ദേവാന്പരമേശ്വാര

പരമേശ്വരേ, നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും സംരക്ഷിക്കണം.

ജഹാസ പരയാ പ്രീത്യാ ദേവാനാം പുരതഃ ശുഭാ

ദേവന്മാരുടെ മുന്നിൽ ദേവി വലിയ സ്നേഹത്തോടെ, ദീപ്തിയും മംഗളവും നിറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.

യാഭിര്വിശ്വമിദം വ്യാപ്തം വികൃതാഭൈരനേകശഃ

ആ ദേവിയാൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അനേകം രീതിയിൽ രൂപം മാറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സര്വാഃ ശൂലധരാ ഭീമാഃ സര്വാശ്ചാപധരാഃ ശുഭാഃ ॥ താഃ സഃ കാടിശോ ദേവ്യസ്ത ദേ। വേഷ്ടയ സംസ്ഥിതാഃ

എല്ലാ ദേവികളും ഭയാനകമായ കുന്തം കൈവശം വച്ചവരായിരുന്നു; എല്ലാവരും മനോഹരമായ വില്ലും കൈവശം വച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. അവ ദേവികൾ നിരയായി ചേർന്ന് നിലകൊണ്ടു.

യുയുധുദാനവൈഃ സാര്ധം ബദ്ധതൂണാ മഹാബലാഃ

വലിയ ശക്തിയുള്ള അവ ദേവികൾ, തൂണികൾ കെട്ടിയതോടെ, ദാനവരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു.

ദേവാശ്ച സര്വേ സമ്പന്നാ യുയുധുനഗം ബലമ്

എല്ലാ ദേവന്മാരും സമ്പൂർണ്ണമായി ആയുധധാരികളായി, നാഗസേനയോടു യുദ്ധം ചെയ്തു.

തത്സര്വം ദാനവബലമനയദ്യമസാദനമ്

യമൻ ആ ദാനവസേനയെ മുഴുവൻ നശിപ്പിച്ചു.