വരാഹപുരാണമ്

സാധൂക്തം വിഘസേനേദം യത് താം പ്രതി വരാനനാമ് । തദേവ ക്രിയതാം ശീഘ്രം ദൂതസ്തത്ര വിസര്ജ്യതാമ് ।। ൯൨.

വരാനനയുള്ള അവളെക്കുറിച്ച് വിഘസൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് എല്ലാവരും സമ്മതിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഉടൻ തന്നെ ദൂതനെ അവിടേക്ക് അയക്കണം.

യഃ സര്വശാസ്ത്രനീതിജ്ഞഃ ശുചിഃ ശൌര്യസമന്വിതഃ । തസ്മാജ് ജ്ഞാത്വാ തു താം ദേവീം വര്ണതോ രൂപതോ ഗുണൈഃ ।। ൯൨.

എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും നയങ്ങൾ അറിയുന്ന, ശുദ്ധനും ധൈര്യശാലിയുമായവൻ അവളെ രൂപത്തിലും ഗുണത്തിലും പരിശോധിച്ച് ഉറപ്പാക്കണം.

പരാക്രമേണ ശൌര്യേണ ശൌണ്ഡീര്യേണ ബലേന ച । ബന്ധുവര്ഗേണ സാമഗ്ര്യ സ്ഥാനേന കരണേന ച । ഏവം ജ്ഞാത്വാ തു താം ദേവീം തതഃ കാര്യം വിധീയതാമ് ।। ൯൨.

ശക്തിയും ധൈര്യവും വീരതയും ബന്ധുക്കളും സമ്പത്തും സ്ഥാനവും ഉപായങ്ങളും എല്ലാം പരിഗണിച്ച് രാജ്ഞിയെ മനസ്സിലാക്കിയശേഷം, പിന്നെ പ്രവർത്തനം തുടങ്ങണം.

തതഃ സപദി ദൈത്യസ്യ തദ്വചഃ സാധു സാധ്വിതി । പ്രശശംസുര്വരാരോഹേ വിഘസം മന്ത്രിസത്തമമ് ।। ൯൨.

അപ്പോൾ തന്നെ, ദൈത്യന്റെ വാക്കുകൾ അത്യുത്തമമാണെന്ന് പ്രകാശമുള്ളവർ പറഞ്ഞു; മന്ത്രിമാരിൽ ഏറ്റവും മികച്ച വിഘസനെ അവർ പ്രശംസിച്ചു.

പ്രശസ്യ സര്വേ തം ദൂതം സംദേഷ്ടുമുപചക്രമുഃ । വിദ്യുത്പ്രഭം മഹാഭാഗം മഹാമായാവിദം ശുഭമ് ।। ൯൨.

എല്ലാവരും ആ ദൂതനെ പ്രശംസിച്ചു; മഹാഭാഗ്യവാനായ, മഹാമായാവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, ശുഭനായ വിദ്യുത്പ്രഭയെ അയക്കാൻ തയ്യാറായി.

വിസര്ജയിത്വാ തം ദൂതം വിഘസോ വാക്യമബ്രവീത് । സംനഹ്യന്താം ദാനവേന്ദ്രാശ്ചതുരങ്ഗബലേന ഹ । ക്രിയതാം വിജയസ്താവദ് ദേവസൈന്യം പ്രതി പ്രഭോ ।। ൯൨.

ആ ദൂതനെ അയച്ചശേഷം വിഘസൻ പറഞ്ഞു: ദാനവരാജാക്കന്മാർ നാലുവിധ സൈന്യത്തോടൊപ്പം ആയുധധാരികളാകട്ടെ; ദേവസൈന്യത്തെ ജയിക്കാൻ തയ്യാറാവണം, പ്രഭോ.

അസുരേന്ദ്ര സുരൈര്ഭഗ്നൈസ്തത് പരാക്രമഭീഷിതാ । സാ കന്യാ വശതാമേതി ത്വയി ശക്രസമാഗതേ ।। ൯൨.

അസുരരാജാവായ നീ ദേവന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചാൽ, അവരുടെ വീരതയും തളർന്നാൽ, ആ കന്യക നിന്റെ വശത്താകും, ഇന്ദ്രനോടു തുല്യനായവനേ.

ലോകപാലൈര്ജിതൈഃ സര്വൈസ്തഥൈവ മരുതാം ഗണൈഃ । നാഗൈര്വിദ്യാധരൈഃ സിദ്ധൈര്ഗന്ധര്വൈഃ സര്വതോ ജിതൈഃ । രുദ്രൈര്വസുഭിരാദിത്യൈസ്ത്വമേവേന്ദ്രോ ഭവിഷ്യസി ।। ൯൨.

ലോകപാലന്മാരെയും മരുത്‌ഗണങ്ങളെയും, നാഗന്മാരെയും വിദ്യാധരന്മാരെയും സിദ്ധന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും, രുദ്രന്മാരെയും വസുക്കളെയും ആദിത്യന്മാരെയും എല്ലാം ജയിച്ചാൽ, നീയേക ഇന്ദ്രനാകും.

ഇന്ദ്രസ്യ തേ ശതം കന്യാ ദേവഗന്ധര്വയോഷിതഃ । വശമായാന്തി സാഽപി സ്യാത് സര്വഥാ വശമാഗതാ ।। ൯൨.

ഇന്ദ്രന്റെ നൂറ് കന്യകകളും ദേവഗന്ധർവസ്ത്രികളും നിന്റെ വശത്താകും; അവളും എല്ലാതരത്തിലും നിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാകും.

ഏവമുക്തസ്തദാ ദൈത്യഃ സേനാപതിമുവാച ഹ । വിരൂപാക്ഷം മഹാമേഘവര്ണം നീലാഞ്ജനപ്രഭമ് ।। ൯൨.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദൈത്യൻ തന്റെ സേനാധിപനായ, വലിയ മേഘംപോലെയുള്ള, നീലകണ്ണൻപോലുള്ള വിരൂപാക്ഷനോട് പറഞ്ഞു.

ആനീയതാം ദ്രുതം സൈന്യം ഹസ്ത്യശ്വരഥപത്തിനാമ് । യേന ദേവാന് സഗന്ധര്വാന് ജയാമി യുധി ദുര്ജ്ജയാന് ।। ൯൨.

ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും പടയാളികളും അടങ്ങിയ സൈന്യം വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക; അതിനാൽ ഞാൻ ദേവന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കും.

ഏവമുക്തേ വിരൂപാക്ഷസ്തദാ സേനാപതിര്ദ്രുതമ് । ആനിനായ മഹത്സൈന്യമനന്തമപരാജിതമ് ।। ൯൨.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, സേനാധിപനായ വിരൂപാക്ഷൻ വേഗത്തിൽ അത്യന്തം വലിയ, അജയ്യമായ സൈന്യം എത്തിച്ചു.

ഏകൈകോ ദാനവസ്തത്ര വജ്രഹസ്തസമോ യുധി । ഏകൈകം സ്പര്ധതേ ദേവം ജേതും സ്വേന ബലേന ഹ ।। ൯൨.

അവിടെ ഓരോ ദാനവനും യുദ്ധത്തിൽ വജ്രം കൈവശമുള്ളവനോട് തുല്യനായിരുന്നു; ഓരോരുത്തരും ദേവന്മാരെ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ ജയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

തേഷാം പ്രധാനഭൂതാനാമര്ബുദം നവകോടയഃ । യേഷാമേകസ്യാനുയാതി താവദ് ബലമര്ഥോര്ജ്ജിതമ് ।। ൯൨.

അവരിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവരായി ഒമ്പത് കോടി ദാനവന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും അനേകം അനുചിത ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു.

തേഷാം നൈകസഹസ്ത്രാണി ദൈത്യാനാം തു മഹാത്മനാമ് । സമിതിം ചക്രുരവ്യഗ്രാസ്തദാ ദൈത്യാഃ പ്രഹാരിണഃ । പ്രയാണം കാരയാമാസുര്ദേവസൈന്യജിഘാംസയാ ।। ൯൨.

അവരിൽ അനേകം ആയിരക്കണക്കിന് മഹാത്മാക്കളായ ദാനവർ, മനസ്സിലൊരു ചിതലുമില്ലാതെ, യുദ്ധക്രമം ഒരുക്കി; അപ്പോൾ തന്നെ, യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹമുള്ള ദാനവർ ദേവസൈന്യത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.

വിചിത്രയാനാ വിവിധധ്വജാഗ്രാ വിചിത്രശസ്ത്രാ വിവിധോഗ്രരൂപാഃ । ദൈത്യാ സുരാഞ് ജേതുമിച്ഛന്ത ഉച്ചൈര് നനര്ത്തുരാത്തായുധഭീമഹസ്താഃ ।। ൯൨.

അനേകം വിധത്തിലുള്ള പതാകകളാൽ അലങ്കരിച്ച അത്ഭുതരഥങ്ങളിൽ കയറി, ഭയാനകമായ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വഹിച്ച്, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപങ്ങൾ ധരിച്ചു, ദൈത്യർ ദേവന്മാരെ ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഭയങ്കരമായ ആയുധങ്ങൾ ഉയർത്തി ഉല്ലാസത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്തു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച । തതോ മഹിഷദൈത്യസ്തു കാമരൂപീ മഹാബലഃ । മത്തഹസ്തിനാമാരുഹ്യ യിയാസുര്മേരുപര്വതമ് ।। ൯൩.

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം, അനേകം രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ കഴിവുള്ള മഹാശക്തനായ മഹിഷനാമ ദൈത്യൻ, മദംപൊങ്ങി കയറിയ ആനയിൽ ഇരുന്നു, മേരുപർവതത്തിലേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

തത്രൈന്ദ്രം പുരമാസാദ്യ ദേവൈഃ സഹ ശതക്രതുമ് । അഭിദുദ്രാവ ദൈത്യേന്ദ്രസ്തതോ ദേവാഃ ക്രുധാന്വിതാഃ ।। ൯൩.

അവിടെ, ഇന്ദ്രന്റെ നഗരം എത്തിയപ്പോൾ, ദൈത്യാധിപൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ശതക്രതു എന്ന ഇന്ദ്രനെയും ദേവന്മാരെയും ആക്രമിക്കാൻ ഓടിയെത്തി; അപ്പോൾ ദേവന്മാർ കോപത്തോടെ പ്രതികരിച്ചു.

ആദായ സ്വാനി ശസ്ത്രാണി വാഹനാനി വിശേഷതഃ । അധിഷ്ഠായാസുരാനാജൌ ദുദ്രുവുര്മുദിതാ ഭൃശമ് ।। ൯൩.

തങ്ങൾക്കുള്ള ആയുധങ്ങളും പ്രത്യേകിച്ച് തങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളും എടുത്ത്, സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളിൽ കയറി, അസുരന്മാരെ നേരിടാൻ യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് ഓടിച്ചേർന്നു.

തേഷാം പ്രവവൃതേ യുദ്ധം തുമുലം ലോമഹര്ഷണമ് । ഘോരം പ്രചണ്ഡയോധാനാമന്യോന്യമഭിഗര്ജതാമ് ।। ൯൩.

അവരിൽ ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്നതുമായ ഒരു വലിയ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു; ശക്തിയുള്ള യോദ്ധാക്കൾ പരസ്പരം ഗർജിച്ച് ആ യുദ്ധം ഭയാനകമായി തീർന്നു.

തത്രാഞ്ജനോ നീലകുക്ഷിര്മേഘവര്ണോ ബലാഹകഃ । ഉദരാക്ഷോ ലലാടാക്ഷഃ സുഭീമോ ഭീമവിക്രമഃ । സ്വര്ഭാനുശ്ചേതി ദൈത്യാഷ്ടൌ വസൂന് ദുദ്രുവുരാഹവേ ।। ൯൩.

അവിടെ, അഞ്ജനൻ, നീലകുക്ഷി, മേഘവർണ്ണൻ, ബലാഹകൻ, ഉദരാക്ഷൻ, ലലാടാക്ഷൻ, സുഭീമൻ, ഭീമവിക്രമൻ എന്നിവരും സ്വർഭാനുവും ചേർന്ന് ആറ് വസുക്കളെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിടാൻ ഓടിച്ചേർന്നു.

യഥാസംഖ്യേന തദ്വച്ച ദൈത്യാ ദ്വാദശ ചാപരേ । ആദിത്യാന് ദൈത്യവര്യാസ്തു തേഷാം പ്രാധാന്യതഃ ശ്രൃണു ।। ൯൩.

അതു പോലെ തന്നെ, മറ്റൊരു പന്ത്രണ്ടു ദൈത്യന്മാർ ഓരോരുത്തരായി തത്തുല്യമായ സംഖ്യയിൽ ആദിത്യന്മാരെ ആക്രമിച്ചു; അവരിൽ പ്രധാനമായവരെ ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ.

ഭീമോ ധ്വങ്ക്ഷോ ധ്വസ്തകര്ണഃ ശങ്കുകര്ണസ്തഥൈവ ച । വജ്രകായോഽതിവീര്യശ്ച വിദ്യുന്മാലീ തഥൈവ ച ।। ൯൩.

ഭീമൻ, ധ്വങ്ക്ഷൻ, ധ്വസ്തകർണ്ണൻ, ശങ്കുകർണ്ണൻ, അതിവീര്യശാലിയായ വജ്രകായൻ, വിദ്യുന്മാലി എന്നിവരാണ് അവരിൽ ചിലർ.

രക്താക്ഷോ ഭീമദംഷ്ട്രസ്തു വിദ്യുജ്ജിഹ്വസ്തഥൈവ ച । അതികായോ മഹാകായോ ദീര്ഘബാഹുഃ കൃതാന്തകഃ ।। ൯൩.

രക്താക്ഷൻ, ഭീമദംഷ്ട്രൻ, വിദ്യുജ്ജിഹ്വൻ, അതികായൻ, മഹാകായൻ, ദീർഘബാഹു, കൃതാന്തകൻ എന്നിവരും അവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഏതേ ദ്വാദശ ദൈത്യേന്ദ്രാ ആദിത്യാന് യുധി ദുദ്രുവുഃ । സ്വകം സൈന്യമുപാദായ തദ്വദന്യേഽപി ദാനവാഃ । രുദ്രാന് ദുദ്രുവുരവ്യഗ്രാ യഥാസംഖ്യേന കോപിതാഃ ।। ൯൩.

ഇവ പന്ത്രണ്ടു ദൈത്യാധിപന്മാർ തങ്ങളുടെ സൈന്യങ്ങളുമായി യുദ്ധത്തിൽ ആദിത്യന്മാരെ നേരിടാൻ ഓടിച്ചേർന്നു; അതുപോലെ, മറ്റ് ദാനവന്മാർ കോപത്തോടെ തത്തുല്യമായ സംഖ്യയിൽ രുദ്രന്മാരെ ആക്രമിച്ചു.

കാലഃ കൃതാന്തോ രക്താക്ഷോ ഹരണോ മിത്രഹാഽനിലഃ । യജ്ഞഹാ ബ്രഹ്മഹാ ഗോഘ്നഃ സ്ത്രീഘ്നഃ സംവര്ത്തകസ്തഥാ ।। ൯൩.

കാലൻ, കൃതാന്തൻ, രക്താക്ഷൻ, ഹരണൻ, മിത്രഹൻ, അനിലൻ, യജ്ഞഹൻ, ബ്രഹ്മഹൻ, ഗോഘ്നൻ, സ്ത്രീഘ്നൻ, സംവർത്തകൻ എന്നിവരാണ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നവർ.

ഇത്യേതേ ദശ ചൈകശ്ച ദൈത്യേന്ദ്രാ യുദ്ധദുര്മദാഃ । യഥാസംഖ്യേന രുദ്രാംസ്തു ദുദ്രുവുര്ഭീമവിക്രമാഃ ।। ൯൩.

ഇങ്ങനെ, ഈ പത്ത് പേരും കൂടാതെ ഒരാൾ കൂടി, യുദ്ധത്തിൽ ഉന്മാദം നിറഞ്ഞ ദൈത്യാധിപന്മാർ, തത്തുല്യമായ സംഖ്യയിൽ ഭയങ്കരമായ വീര്യത്തോടെ രുദ്രന്മാരെ നേരിടാൻ ഓടിച്ചേർന്നു.

ശേഷാന് ദേവാന് ശേഷദൈത്യാ യഥായോഗമുപാദ്രവന് । സ്വയം മഹിഷദൈത്യസ്തു ഇന്ദ്രം ദുദ്രാവ വേഗിതഃ ।। ൯൩.

മറ്റുള്ള ദൈത്യർ ശേഷിച്ച ദേവന്മാരെ തത്തുല്യമായി ആക്രമിച്ചു; എന്നാൽ മഹിഷൻ സ്വയം വേഗത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ നേരിട്ട് ആക്രമിക്കാൻ ഓടിച്ചു.

സ ചാപി ബലവാന് ദൈത്യോ ബ്രഹ്മണോ വരദര്പിതഃ । അവധ്യഃ പുരുഷേണാജൌ യദ്യപി സ്യാത് പിനാകധൃക് ।। ൯൩.

അവൻ അതിവിശാലനായ ദൈത്യൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വരപ്രസാദം കൊണ്ടു ധൈര്യപ്പെട്ടവൻ, യുദ്ധത്തിൽ മനുഷ്യൻ ആരും—even പിനാകം വഹിക്കുന്നവനും—even കൊല്ലാൻ കഴിയാത്തവനായിരുന്നു.