വരാഹപുരാണമ്

യാദൃശീ സാ ശുഭാ ദൈത്യ താദൃശ്യേകാണ്ഡമധ്യതഃ । ഭ്രമതാ താദൃശീ ദൃഷ്ട്വാ ന കദാചിന്മയാ സതീ ।। ൯൧.

ദൈവീകസൗന്ദര്യമുള്ള അവളെപ്പോലെയൊരു സ്ത്രീയെ, ദൈത്യ, ഈ ലോകമണ്ഡലത്തിലുടനീളം ഞാൻ എവിടെയും കണ്ടിട്ടില്ല.

തസ്യാശ്ച ദേവഗന്ധര്വാ ഋഷയഃ സിദ്ധചാരണാഃ । ഉപാസാംചക്രിരേ സര്വേ യേഽപ്യന്യേ ദൈത്യനായകാഃ ।। ൯൧.

ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, ഋഷിമാർ, സിദ്ധന്മാർ, ചാരണമാർ, മറ്റു ദൈത്യനായകരും അവളെ ആരാധിച്ചു.

താം ദൃഷ്ട്വാ വരദാം ദേവീമഹം തൂര്ണമിഹാഗതഃ । അജിത്വാ ദേവഗന്ധര്വാന് ന താം ജയതി കശ്ചന ।। ൯൧.

ആ വരദായിനിയായ ദേവിയെ കണ്ടതോടെ ഞാൻ ഉടൻ ഇവിടെ എത്തി; ദേവന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും ജയിക്കാതെ ആരും അവളെ നേടാൻ കഴിയില്ല.

ഏവമുക്ത്വാ ക്ഷണം സ്ഥിത്വാ തമനുജ്ഞാപ്യ നാരദഃ । യഥാഗതം യയൌ ധീമാനന്തര്ധാനേന തത്ക്ഷണാത് ।। ൯൧.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഒരു നിമിഷം നിന്ന ശേഷം, നാരദൻ അനുമതി വാങ്ങി, വന്നപോലെ തന്നെ അതിവേഗം അദൃശ്യനായി പോയി.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച । ഗതേ തു നാരദേ ദൈത്യശ്ചിന്തയാമാസ താം ശുഭാമ് । കഥിതാം നാരദമുഖാച്ഛ്രുത്വാ വിസ്മിതമാനസഃ ।। ൯൨.

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: നാരദൻ പോയതിനു ശേഷം, നാരദന്റെ വായിൽ നിന്ന് ആ ശുഭയുള്ളവളെക്കുറിച്ച് കേട്ട ദൈത്യൻ അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ ചിന്തിച്ചു.

താമേവ ചിന്തയന് ശര്മ ന ലേഭേ ദൈത്യസത്തമഃ । അലംശര്മാ മഹാമന്ത്രീ ആനിനായ മഹാബലഃ ।। ൯൨.

അവളെ മാത്രം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, മഹാബലശാലിയായ ദൈത്യശ്രേഷ്ഠന് സന്തോഷം ലഭിച്ചില്ല; അലംശർമ എന്ന മഹാമന്ത്രിയെ അവൻ വിളിച്ചു.

തസ്യാഷ്ടൌ മന്ത്രിണഃ ശൂരാ നീതിമന്തോ ബഹുശ്രുതാഃ । പ്രഘസോ വിഘസശ്ചൈവ ശങ്കുകര്ണോ വിഭാവസുഃ । വിദ്യുന്മാലീ സുമാലീ ച പര്ജന്യഃ ക്രൂര ഏവ ച ।। ൯൨.

അവന്റെ എട്ട് മന്ത്രിമാർ ധീരരും ബുദ്ധിമാന്മാരും പണ്ഡിതന്മാരുമായിരുന്നു: പ്രഘസൻ, വിഘസൻ, ശങ്കുകർണ്ണൻ, വിഭാവസു, വിദ്യുന്മാലി, സുമാലി, പർജന്യൻ, ക്രൂരൻ.

ഏതേ മന്ത്രിവരാസ്തസ്യ പ്രാധാന്യേന പ്രകീര്തിതാഃ । തേ ദാനവേന്ദ്രമാസീനമൂചുഃ കൃത്യം വിധീയതാമ് ।। ൯൨.

ഇവരാണ് അവന്റെ പ്രധാന മന്ത്രിമാർ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; അവർ ഇരുന്ന ദാനവാധിപനോട്, 'ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്യപ്പെടട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.

തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ദാനവേന്ദ്രോ മഹാബലഃ । ഉവാച കന്യാലാഭാര്ഥം നാരദാവാപ്തനിശ്ചയഃ ।। ൯൨.

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, നാരദന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം തീരുമാനിച്ച മഹാബലശാലിയായ ദാനവാധിപൻ ആ കന്യകയെ നേടാൻ വേണ്ടിയുള്ള കാര്യം പറഞ്ഞു.

മഹിഷ ഉവാച । മഹ്യം തു കഥിതാ ബാലാ നാരദേന മഹര്ഷിണാ । സാ ചാജിത്യ സുരാധ്യക്ഷം ന ലഭ്യേത വരാങ്ഗനാ ।। ൯൨.

മഹിഷൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷിയായ നാരദൻ എന്നോട് ആ ബാലയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു; ദേവന്മാരുടെ പ്രധാനിയെ ജയിക്കാതെ ആ ശ്രേഷ്ഠയായ സ്ത്രീയെ നേടാൻ കഴിയില്ല.

ഏതദര്ഥം ഭവന്തോ വൈ കഥയന്തു വിമൃശ്യ വൈ । കഥം സാ ലഭ്യതേ ബാലാ കഥം ദേവാശ്ച നിര്ജിതാഃ । ഭവേയുരിതി തത്സര്വം കഥയന്തു ദ്രുതം മമ ।। ൯൨.

ഇതിനായി നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ആലോചിച്ച് എനിക്ക് പറയണം: ആ ബാലയെ എങ്ങനെ നേടാം, ദേവന്മാരെ എങ്ങനെ ജയിക്കാം? ഇതെല്ലാം എനിക്ക് ഉടൻ പറയൂ.

ഏവമുക്താസ്തതഃ സര്വേ കഥയാമാസുരഞ്ജസാ । ഊചുഃ സംമന്ത്ര്യ തേ സര്വേ കഥയാമോ വയം പ്രഭോ ।। ൯൨.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അവർ എല്ലാവരും ഉടൻ സംസാരിച്ചു; തമ്മിൽ ആലോചിച്ച ശേഷം, 'ഞങ്ങൾ പറയാം, പ്രഭോ' എന്നു പറഞ്ഞു.

ഏവമുക്തസ്തഥോവാച പ്രഘസോ ദാനവേശ്വരമ് । യാ സാ തേ കഥിതാ ദൈത്യ നാരദേന മഹാസതീ । സാ ശക്തിഃ പരമാ ദേവീ വൈഷ്ണവീ ലോകധാരിണീ ।। ൯൨.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, പ്രഘസൻ ദാനവാധിപനോട് പറഞ്ഞു: നാരദൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞ ആ മഹാസതിയായവൾ, ലോകങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന പരമശക്തിയായ വൈഷ്ണവി ദേവിയാണ്.

ഗുരുപത്നീ രാജപത്നീ തഥാ സാമന്തയോഷിതഃ । ജിഘൃക്ഷന് നശ്യതേ രാജാ തഥാഗമ്യാഗമേന ച ।। ൯൨.

ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെയോ രാജാവിന്റെ ഭാര്യയെയോ സാമന്തരുടെ സ്ത്രീകളെയോ സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന രാജാവ്, അതുപോലെ അപ്രാപ്യമായവളെ സമീപിക്കുന്നവനും നശിക്കും.

പ്രഘസേനൈവമുക്തസ്തു വിഘസോ വാക്യമബ്രവീത് । സമ്യഗുക്തം പ്രഘസേന താം ദേവീം പ്രതി പാര്ഥിവ ।। ൯൨.

പ്രഘസൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വിഘസൻ പറഞ്ഞു: 'പ്രഘസൻ ദേവിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്, രാജാവേ.'

യദി നാമ മതൈക്യം തു ബുദ്ധിഃ സ്മരണമാഗതാ । വരണീയാ കുമാരീ തു സര്വദാ വിജിഗീഷുഭിഃ । ന സ്വതന്ത്രേണ കന്യായാഃ കാര്യം ക്വാപി പ്രകര്ഷണമ് ।। ൯൨.

മതം ഒരുപോലെയാണെന്നും മനസ്സിൽ ഉറപ്പുണ്ടായാലും, ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് എപ്പോഴും ആ കന്യകയെ തേടേണ്ടതാണ്; എങ്കിലും, എവിടെയും കന്യകയെ ബലമായി പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോകാൻ പാടില്ല.

യദി വോ രോചതേ വാക്യം മദീയം മന്ത്രിസത്തമാഃ । തദാനീം താം ശുഭാം ദേവീം ഗത്വാ യാചന്തു മന്ത്രിണഃ ।। ൯൨.

എന്റെ വാക്കുകൾ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ, മന്ത്രിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അപ്പോൾ മന്ത്രിമാർ ആ ശുഭദായിനിയായ ദേവിയെ സമീപിച്ച് അപേക്ഷിക്കട്ടെ.

യോ മഹാത്മാ ഭവേത് തസ്യാ ബന്ധുസ്തം യാചയാമഹേ । സാമ്നൈവാദൌ തതഃ പശ്ചാത് കരിഷ്യാമഃ പ്രദാനകമ് । തതോ ഭേദം കരിഷ്യാമസ്തതോ ദണ്ഡം ക്രമേണ ച ।। ൯൨.

ആ മഹാത്മാവായ അവളുടെ ബന്ധുവിനോട് ആദ്യം സ്നേഹപൂർവ്വം അപേക്ഷിക്കാം. അതിനുശേഷം സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി നോക്കാം. പിന്നെ വിഭജനം, ഒടുവിൽ ശിക്ഷ — ഇങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ ശ്രമിക്കാം.

അനേന ക്രമയോഗേന യദി സാ നൈവ ലഭ്യതേ । തതഃ സന്നഹ്യ ഗച്ഛാമോ ബലാദ് ഗൃഹ്ണീമ താം ശുഭാമ് ।। ൯൨.

ഇങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടും അവളെ ലഭിക്കാതിരുന്നാൽ, ആയുധധാരികളായി പുറപ്പെടും; ശക്തിയാൽ ആ ഭദ്രളളിയെ പിടിച്ചെടുക്കും.

വിഘസേനൈവമുക്തേ തു ശേഷാസ്തു മന്ത്രിണോ വചഃ । ശുഭമൂചുഃ പ്രശംസന്തഃ സര്വേ ഹര്ഷിതയാ ഗിരാ ।। ൯൨.

വിഘസൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ശേഷിച്ച മന്ത്രിമാർ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ അവന്റെ നല്ല വാക്കുകൾ പ്രശംസിച്ചു.

സാധൂക്തം വിഘസേനേദം യത് താം പ്രതി വരാനനാമ് । തദേവ ക്രിയതാം ശീഘ്രം ദൂതസ്തത്ര വിസര്ജ്യതാമ് ।। ൯൨.

വരാനനയുള്ള അവളെക്കുറിച്ച് വിഘസൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് എല്ലാവരും സമ്മതിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഉടൻ തന്നെ ദൂതനെ അവിടേക്ക് അയക്കണം.

യഃ സര്വശാസ്ത്രനീതിജ്ഞഃ ശുചിഃ ശൌര്യസമന്വിതഃ । തസ്മാജ് ജ്ഞാത്വാ തു താം ദേവീം വര്ണതോ രൂപതോ ഗുണൈഃ ।। ൯൨.

എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും നയങ്ങൾ അറിയുന്ന, ശുദ്ധനും ധൈര്യശാലിയുമായവൻ അവളെ രൂപത്തിലും ഗുണത്തിലും പരിശോധിച്ച് ഉറപ്പാക്കണം.

പരാക്രമേണ ശൌര്യേണ ശൌണ്ഡീര്യേണ ബലേന ച । ബന്ധുവര്ഗേണ സാമഗ്ര്യ സ്ഥാനേന കരണേന ച । ഏവം ജ്ഞാത്വാ തു താം ദേവീം തതഃ കാര്യം വിധീയതാമ് ।। ൯൨.

ശക്തിയും ധൈര്യവും വീരതയും ബന്ധുക്കളും സമ്പത്തും സ്ഥാനവും ഉപായങ്ങളും എല്ലാം പരിഗണിച്ച് രാജ്ഞിയെ മനസ്സിലാക്കിയശേഷം, പിന്നെ പ്രവർത്തനം തുടങ്ങണം.

തതഃ സപദി ദൈത്യസ്യ തദ്വചഃ സാധു സാധ്വിതി । പ്രശശംസുര്വരാരോഹേ വിഘസം മന്ത്രിസത്തമമ് ।। ൯൨.

അപ്പോൾ തന്നെ, ദൈത്യന്റെ വാക്കുകൾ അത്യുത്തമമാണെന്ന് പ്രകാശമുള്ളവർ പറഞ്ഞു; മന്ത്രിമാരിൽ ഏറ്റവും മികച്ച വിഘസനെ അവർ പ്രശംസിച്ചു.

പ്രശസ്യ സര്വേ തം ദൂതം സംദേഷ്ടുമുപചക്രമുഃ । വിദ്യുത്പ്രഭം മഹാഭാഗം മഹാമായാവിദം ശുഭമ് ।। ൯൨.

എല്ലാവരും ആ ദൂതനെ പ്രശംസിച്ചു; മഹാഭാഗ്യവാനായ, മഹാമായാവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, ശുഭനായ വിദ്യുത്പ്രഭയെ അയക്കാൻ തയ്യാറായി.

വിസര്ജയിത്വാ തം ദൂതം വിഘസോ വാക്യമബ്രവീത് । സംനഹ്യന്താം ദാനവേന്ദ്രാശ്ചതുരങ്ഗബലേന ഹ । ക്രിയതാം വിജയസ്താവദ് ദേവസൈന്യം പ്രതി പ്രഭോ ।। ൯൨.

ആ ദൂതനെ അയച്ചശേഷം വിഘസൻ പറഞ്ഞു: ദാനവരാജാക്കന്മാർ നാലുവിധ സൈന്യത്തോടൊപ്പം ആയുധധാരികളാകട്ടെ; ദേവസൈന്യത്തെ ജയിക്കാൻ തയ്യാറാവണം, പ്രഭോ.

അസുരേന്ദ്ര സുരൈര്ഭഗ്നൈസ്തത് പരാക്രമഭീഷിതാ । സാ കന്യാ വശതാമേതി ത്വയി ശക്രസമാഗതേ ।। ൯൨.

അസുരരാജാവായ നീ ദേവന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചാൽ, അവരുടെ വീരതയും തളർന്നാൽ, ആ കന്യക നിന്റെ വശത്താകും, ഇന്ദ്രനോടു തുല്യനായവനേ.

ലോകപാലൈര്ജിതൈഃ സര്വൈസ്തഥൈവ മരുതാം ഗണൈഃ । നാഗൈര്വിദ്യാധരൈഃ സിദ്ധൈര്ഗന്ധര്വൈഃ സര്വതോ ജിതൈഃ । രുദ്രൈര്വസുഭിരാദിത്യൈസ്ത്വമേവേന്ദ്രോ ഭവിഷ്യസി ।। ൯൨.

ലോകപാലന്മാരെയും മരുത്‌ഗണങ്ങളെയും, നാഗന്മാരെയും വിദ്യാധരന്മാരെയും സിദ്ധന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും, രുദ്രന്മാരെയും വസുക്കളെയും ആദിത്യന്മാരെയും എല്ലാം ജയിച്ചാൽ, നീയേക ഇന്ദ്രനാകും.

ഇന്ദ്രസ്യ തേ ശതം കന്യാ ദേവഗന്ധര്വയോഷിതഃ । വശമായാന്തി സാഽപി സ്യാത് സര്വഥാ വശമാഗതാ ।। ൯൨.

ഇന്ദ്രന്റെ നൂറ് കന്യകകളും ദേവഗന്ധർവസ്ത്രികളും നിന്റെ വശത്താകും; അവളും എല്ലാതരത്തിലും നിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാകും.