വരാഹപുരാണമ്

ഏവമുക്താ തദാ തേന സൃഷ്ടിഃ സാ കമലേക്ഷണാ । തസ്യ ഹ്യങ്കേ ലയം പ്രാപ്താ സാ ദേവീ പദ്മലോചനാ । തസ്മാദാരഭ്യ കാലാത് തു ബ്രാഹ്മീ സൃഷ്ടിര്വ്യവര്ദ്ധത ।। ൮൯.

അങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, കമലനയനിയായ സൃഷ്ടി ദേവി അവന്റെ മടിയിൽ ലയിച്ചു. അപ്പോൾ മുതൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടി വളർന്നു繁.

ബ്രഹ്മണോ മാനസാഃ സപ്ത തേഷാമന്യേ തപോധനാഃ । തേഷാമന്യേ തതസ്ത്വന്യേ ചതുര്ദ്ധാ ഭൂതസംഗ്രഹഃ । സസ്ഥാണുജങ്ഗമാനാം ച സൃഷ്ടിഃ സര്വത്ര സംസ്ഥിതാ ।। ൮൯.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഏഴു പുത്രന്മാർ, അവരിൽ ചിലർ വലിയ തപസ്സുകാരായിരുന്നു. അവരിൽ നിന്ന് മറ്റുള്ളവർ, പിന്നെ വീണ്ടും മറ്റുള്ളവർ, നാലായി വിഭജിച്ച്, എല്ലാ ജീവികളും—സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളായവയും—സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു, എല്ലായിടത്തും നിലനിൽക്കുന്നു.

യത്കിംചിദ് വാങ്മയം ലോകേ ജഗത്സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് । തത്സര്വം സ്ഥാപിതം സൃഷ്ട്യാ ഭൂതം ഭവ്യം ച സര്വദാ ।। ൮൯.

ലോകത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നതെന്തും, നിലനിൽക്കുന്നവയോ ചലിക്കുന്നവയോ ആയതെന്തും, അതെല്ലാം സൃഷ്ടി ദേവി സ്ഥാപിച്ചു; അതിൽ ഭൂതവും ഭാവിയും എല്ലായ്പ്പോഴും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച । ശ്രൃണു ചാന്യം വരാരോഹേ തസ്യാ ദേവ്യാ മഹാവിധിമ് । യാ സാ ത്രിശക്തിരുദ്ദിഷ്ടാ ശിവേന പരമേഷ്ഠിനാ ।। ൯൦.

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരിയായവളേ, ആ ദേവിയുടെ മഹാനിയമം ഞാൻ ഇനി പറയാം; ശിവൻ, പരമേശ്വരൻ, അവളെ ത്രിശക്തിയായെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.'

തത്ര സൃഷ്ടിഃ പുരാ പ്രോക്താ ശ്വേതവര്ണാ സ്വരൂപിണീ । ഏകാക്ഷരേതി വിഖ്യാതാ സര്വാക്ഷരമയീ ശുഭാ ।। ൯൦.

അവിടെ, സൃഷ്ടി മുമ്പ് വെള്ള നിറത്തിലുള്ളവളായി വിവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു; ഏകാക്ഷരമായും, എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളുടെയും രൂപമായും, മംഗളമായവളായും അറിയപ്പെടുന്നു.

വാഗീശേതി സമാഖ്യാതാ ക്വചിദ് ദേവീ സരസ്വതീ । സൈവ വിദ്യേശ്വരീ ദേവീ സൈവ ക്വാപ്യമിതാക്ഷരാ । സൈവ ജ്ഞാനവിധിഃ ക്വാപി സൈവ ദേവീ വിഭാവരീ ।। ൯൦.

ചിലിടങ്ങളിൽ അവളെ വാഗീശി എന്നും, ദേവിയായ സരസ്വതിയായെന്നും വിളിക്കുന്നു; അവളാണ് വിദ്യയുടെ ദേവി, മറ്റിടങ്ങളിൽ അമിതാക്ഷരയായെന്നും, അറിവിന്റെ നിയമമായെന്നും, ദേവിയായ വിഭാവരിയായെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

യാനി സൌമ്യാനി നാമാനി യാനി ജ്ഞാനോദ്ഭവാനി ച । താനി തസ്യാ വിശാലാക്ഷി ദ്രഷ്ടവ്യാനി വരാനനേ ।। ൯൦.

സൗമ്യമായ എല്ലാ പേരുകളും, അറിവിൽ നിന്നു ഉദിച്ചവയും, വിശാലമായ കണ്ണുള്ള സുന്ദരിയേ, അവയെല്ലാം അവളുടെ പേരുകളായി കാണണം.

യാ വൈഷ്ണവീ വിശാലാക്ഷീ രക്തവര്ണാ സുരൂപിണീ । അപരാ സാ സമാഖ്യാതാ രൌദ്രീ ചൈവ പരാപരാ ।। ൯൦.

വിശാലാക്ഷിയായവളേ, വൈഷ്ണവിയായ, ചുവപ്പു നിറമുള്ള, സുന്ദരിയായ അവളെ മറ്റൊരു രൂപമായും, രൗദ്രിയായും, പരമമായും അപരമായും വിളിക്കുന്നു.

ഏതാസ്ത്രയോഽപി സിദ്ധ്യന്തേ യോ രുദ്രം വേത്തി തത്ത്വതഃ । സര്വഗേയം വരാരോഹേ ഏകൈവ ത്രിവിധാ സ്മൃതാ ।। ൯൦.

രുദ്രനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവന് ഈ മൂന്നു രൂപകളും പ്രാപിക്കാം; സുന്ദരിയായവളേ, പാടേണ്ടതെല്ലാം ഒറ്റതാണെങ്കിലും, അവൾ ത്രിരൂപിയായാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.

ഏഷാ സൃഷ്ടിര്വരാരോഹേ കഥിതാ തേ പുരാതനീ । തയാ സര്വമിദം വ്യാപ്തം ജഗത് സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് ।। ൯൦.

സുന്ദരിയായവളേ, ഈ സൃഷ്ടി പുരാതനമായതാണെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു; അവളാൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ—സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളായതെല്ലാം—വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

യാ സാഽഽദൌ വര്ദ്ധിതാ സൃഷ്ടിര്ബ്രഹ്മണോഽവ്യക്തജന്മനഃ । തയാ തുല്യാം സ്തുതിം ചക്രേ തസ്യാ ദേവ്യാഃ പിതാമഹഃ ।। ൯൦.

അദൃശ്യജനനായ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു ആദിയിൽ വളർന്ന സൃഷ്ടി, അവളുടെ മഹത്വം പിതാമഹൻ അവളെ പ്രശംസിച്ചു.

ബ്രഹ്മോവാച । ജയസ്വ സത്യസംഭൂതേ ധ്രുവേ ദേവി വരാക്ഷരേ । സര്വഗേ സര്വജനനി സര്വഭൂതമഹേശ്വരി ।। ൯൦.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'സത്യത്തിൽ ജനിച്ചവളേ, സ്ഥിരമായ ദേവിയേ, ഉത്തമമായ അക്ഷരമായവളേ, സർവവ്യാപകയായവളേ, എല്ലാം ജനിപ്പിക്കുന്ന അമ്മേ, എല്ലാ ജീവികളുടെ മഹാദേവിയേ, ജയിക്കണം.'

സര്വജ്ഞേ ത്വം വരാരോഹേ സര്വസിദ്ധിപ്രദായിനീ । സിദ്ധിബുദ്ധികരീ ദേവി പ്രസൂതിഃ പരമേശ്വരി ।। ൯൦.

സുന്ദരിയായവളേ, നീ എല്ലാം അറിയുന്നവളാണ്; എല്ലാ സിദ്ധികളെയും നൽകുന്നവളാണ്; ദേവിയേ, ബുദ്ധിയും സിദ്ധിയും നൽകുന്നവളാണ്; എല്ലാറ്റിന്റെയും ഉത്ഭവമായ പരമേശ്വരിയായ ദേവിയേ.

ത്വം സ്വാഹാ ത്വം സ്വധാ ദേവി ത്വമുത്പത്തിര്വരാനനേ । ത്വമോങ്കാരസ്ഥിതാ ദേവി വേദോത്പത്തിസ്ത്വമേവ ച ।। ൯൦.

നീ സ്വാഹയും സ്വധയും ആണു, ദേവി. നീ സകലത്തിന്റെ ഉത്ഭവം, മനോഹരമുഖിയായേ. നീ ഓം എന്ന അക്ഷരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവളും, വേദങ്ങൾക്കും ഉത്ഭവമായവളും ആണു.

ദേവാനാം ദാനവാനാം ച യക്ഷഗന്ധര്വരക്ഷസാമ് । പശൂനാം വീരുധാം ചാപി ത്വമുത്പത്തിര്വരാനനേ ।। ൯൦.

ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും യക്ഷന്മാർക്കും ഗന്ധർവന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും, മൃഗങ്ങൾക്കും ചെടികൾക്കും നീ തന്നെയാണ് ഉത്ഭവം, മനോഹരമുഖിയായേ.

വിദ്യാ വിദ്യേശ്വരീ സിദ്ധാ പ്രസിദ്ധാ ത്വം സുരേശ്വരി । സര്വജ്ഞാ ത്വം വരാരോഹേ സര്വസിദ്ധിപ്രദായിനീ ।। ൯൦.

നീ ജ്ഞാനവും ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉടമയും, സിദ്ധിയും പ്രശസ്തിയും, ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയായേ. നീ എല്ലാം അറിയുന്നവളും, മനോഹരമായവളും, എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്നവളും ആണു.

സര്വഗാ ഗതസംദേഹാ സര്വശത്രുനിബര്ഹിണീ । സര്വവിദ്യേശ്വരീ ദേവീ നമസ്തേ സ്വസ്തികാരിണി ।। ൯൦.

നീ എല്ലിടത്തും നിലകൊള്ളുന്നവളും, സംശയമില്ലാത്തവളും, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവളും ആണു. നീ എല്ലാ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ഉടമയായ ദേവിയാണു. ശുഭം നൽകുന്നവളേ, ഞാൻ നിനക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നു.

ഋതുസ്നാതാം സ്ത്രിയം ഗച്ഛേദ് യസ്ത്വാം സ്തുത്വാ വരാനനേ । തസ്യാവശ്യം ഭവേത് സൃഷ്ടിസ്ത്വത്പ്രസാദാത് പ്രജേശ്വരി । സ്വരൂപാ വിജയാ ഭദ്രാ സര്വശത്രുപ്രമോഹിനി ।। ൯൦.

ആർതവശുദ്ധയായ സ്ത്രീയെ, നിന്നെ സ്തുതിച്ച് സമീപിക്കുന്നവന്, ജനനശക്തി നിർബന്ധമായും ലഭിക്കും, ജനങ്ങളുടെ രാജ്ഞിയായേ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ. അവൾ സ്വരൂപവതിയും വിജയിനിയും ഭദ്രയുമാകുകയും, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ഭ്രമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച । യാ മന്ദരഗതാ ദേവീ തപസ്തപ്തും തു വൈഷ്ണവീ । രാജസീ പരമാ ശക്തിഃ കൌമാരവ്രതധാരിണീ ।। ൯൧.

ശ്രീ വരാഹൻ പറഞ്ഞു: മന്ദരപർവതത്തിൽ പോയി തപസ്സ് ചെയ്ത ദേവി, പരമമായ രാജശക്തിയും, കൗമാരവ്രതം അനുസരിച്ചവളുമാണ്.

സൈകാകിനീ തപസ്തേപേ വിശാലായാം തു ശോഭനേ । തസ്യാസ്തപന്ത്യാഃ കാലേന മഹതാ ക്ഷുഭിതം മനഃ ।। ൯൧.

അവൾ ഒറ്റയ്ക്കായി വിശാലയിലിരുന്നു തപസ്സ് ചെയ്തു, മനോഹരിയായേ. ആ ദേവി ദീർഘകാലം തപസിൽ മുഴുകിയപ്പോൾ, അവളുടെ മനസ്സ് അതിയായി കലങ്ങിപ്പോയി.

തസ്മാത് ക്ഷോഭാത് സമുത്തസ്ഥുഃ കുമാര്യഃ സൌമ്യലോചനാഃ । നീലകുഞ്ചിതകേശാന്താ ബിമ്ബോഷ്ഠായതലോചനാഃ । നിതമ്ബരശനോദ്ദാമാ നൂപുരാഢ്യാഃ സുവര്ചസഃ ।। ൯൧.

ആ കലക്കത്തിൽ നിന്ന്, സുന്ദരമായ കണ്ണുകളുള്ള, കറുത്ത വളഞ്ഞ മുടിയുള്ള, പുഷ്ടമായ അധരങ്ങളുമായി, വിശാലമായ കണ്ണുകളോടെ, മനോഹര വസ്ത്രങ്ങളും കെട്ടികളും, മണിമണികൾ നിറഞ്ഞ കാൽക്കലുകളും, ഭംഗിയോടെ, കന്യാകമാരികൾ ഉദിച്ചുവന്നു.

ഏവംവിധാഃ സ്ത്രിയോ ദേവ്യാ ക്ഷോഭിതേ മനസി ദ്രുതമ് । ഉത്തസ്ഥുഃ ശതസാഹസ്ത്രാഃ കോടിശോ വിവിധാനനാഃ ।। ൯൧.

അങ്ങനെ ദേവിയുടെ മനസ്സ് കലങ്ങിയപ്പോൾ, അനേകം രൂപങ്ങളോടെ, ലക്ഷക്കണക്കിന്, കോടിക്കണക്കിന് കന്യാകമാരികൾ ഉടനടി ഉദിച്ചുവന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ കുമാര്യഃ സാ ദേവീ തസ്മിന്നേവ ഗിരൌ ശുഭാ । തപസാ നിര്മമേ ദേവീ പുരം ഹര്മ്യശതാകുലമ് ।। ൯൧.

ആ കന്യാകമാരികളെ ആ പർവതത്തിൽ കണ്ട ദേവി, തപസിന്റെ ശക്തിയാൽ, നൂറുകണക്കിന് ഭവനങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു നഗരം സൃഷ്ടിച്ചു.

വിശാലരഥ്യം സൌവര്ണപ്രാസാദൈരുപശോഭിതമ് । അന്തര്ജലാനി വേശ്മാനി മണിസോപാനവന്തി ച । രത്നജാലഗവാക്ഷാണി ആസന്നോപവനാനി ച ।। ൯൧.

വിശാലമായ തെരുവുകളും പൊന്നുകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച കൊട്ടാരങ്ങളും, അകത്തുള്ള കുളങ്ങളുമുള്ള വീടുകളും, രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച പടികളും, മുത്തുകലാൽ അലങ്കരിച്ച ജാലകങ്ങളും, സമീപമുള്ള തോട്ടങ്ങളും ആ നഗരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അസംഖ്യാതാനി ഹര്മ്യാണി തഥാ കന്യാ ധരാധരേ । പ്രാധാന്യേന പ്രവക്ഷ്യാമി കന്യാനാമാനി ശോഭനേ ।। ൯൧.

അസംഖ്യമായ ഭവനങ്ങളും കന്യാകമാരികളും ആ പർവതത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. മനോഹരിയായേ, പ്രധാനപ്പെട്ട കന്യാകമാരികളുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയാം.

വിദ്യുത്പ്രഭാ ചന്ദ്രകാന്തിഃ സൂര്യകാന്തിസ്തഥാഽപരാ । ഗമ്ഭീരാ ചാരുകേശീ ച സുജാതാ മുഞ്ജകേശിനീ ।। ൯൧.

വിദ്യുത്പ്രഭ, ചന്ദ്രകാന്തി, സൂര്യകാന്തി, ഗംഭീര, ചാരുകേശി, സുജാത, മുന്ജകേശിനി എന്നിവരാണ്.

ഘൃതാചീ ചോര്വശീ ചാന്യാ ശശിനീ ശീലമണ്ഡിതാ । ചാരുകന്യാ വിശാലാക്ഷീ ധന്യാ പീനപയോധരാ ।। ൯൧.

ഘൃതാചി, ഉർവശി, ശശിനി എന്ന സദ്ഗുണസമ്പന്ന, ചാരുകന്യ, വിശാലാക്ഷി, ധന്യ, പീനപയോധര എന്നവളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ചന്ദ്രപ്രഭാ ഗിരിസുതാ തഥാ സൂര്യപ്രഭാഽമൃതാ । സ്വയംപ്രഭാ ചാരുമുഖീ ശിവദൂതീ വിഭാവരീ ।। ൯൧.

ചന്ദ്രപ്രഭ, ഗിരിസുത, സൂര്യപ്രഭ, അമൃത, സ്വയംപ്രഭ, ചാരുമുഖി, ശിവദൂതി, വിഭാവരി എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ജയാ ച വിജയാ ചൈവ ജയന്തീ ചാപരാജിതാ । ഏതാശ്ചാന്യാശ്ച ശതശഃ കന്യാസ്തസ്മിന് പുരോത്തമേ ।। ൯൧.

ജയ, വിജയ, ജയന്തി, അപരാജിത എന്നിങ്ങനെ നൂറുകണക്കിന് കന്യാകമാരികളും ആ ഉത്തമ നഗരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.