വരാഹപുരാണമ്

സാഽന്തര്ഹിതാ യയൌ ദേവീ വരദാ ശ്വേതപര്വതമ് । തപസ്തപ്തും മഹത് തീവ്രം സര്വഗത്വമഭീപ്സതീ ।। ൮൯.

അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ദേവി അദൃശ്യയായി വെള്ളപർവതത്തിലേക്ക് പോയി, സർവ്വവ്യാപിനിയാകാൻ ശക്തമായ തപസ്സു ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

യാ വൈഷ്ണവീ കുമാരീ തു സാപ്യനുജ്ഞായ കേശവമ് । മന്ദരാദ്രിം യയൌ തപ്തും തപഃ പരമദുശ്ചരമ് ।। ൮൯.

വൈഷ്ണവീയായ യുവതി, കേശവന്റെ അനുമതി വാങ്ങി, മന്ദരപർവതത്തിലേക്ക് പോയി അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്യാൻ.

യാ സാ കൃഷ്ണാ വിശാലാക്ഷീ രൌദ്രീ ദംഷ്ട്രാകരാലിനീ । സാ നീലപര്വതവരം തപശ്ചര്തും യയൌ ശുഭാ ।। ൮൯.

കറുപ്പും വലിയ കണ്ണുകളും ഉള്ള ഭയാനകമായ ദേവി, കുരുതിയുള്ള പല്ലുകളുള്ള രൗദ്രി, ശുഭമായ തപസ്സു ചെയ്യാൻ നീലപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.

അഥ കാലേന മഹതാ പ്രജാഃ സ്ത്രഷ്ടും പ്രജാപതിഃ । ആരബ്ധവാന് തദാ തസ്യ വവൃധേ സൃജതോ ബലമ് ।। ൮൯.

അതിനുശേഷം ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, പ്രജാപതി സൃഷ്ടികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി. സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ശക്തി വർദ്ധിച്ചു.

യദാ ന വവൃധേ തസ്യ ബ്രഹ്മണോ മാനസീ പ്രജാ । തദാ ദധ്യൌ കിമേതന്മേ ന തഥാ വര്ദ്ധതേ പ്രജാ ।। ൮൯.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള സൃഷ്ടി വളരാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, 'എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്റെ സൃഷ്ടി ഇങ്ങനെ വളരുന്നില്ല?' എന്നോരാശങ്ക അവനുണ്ടായി.

തതോ ബ്രഹ്മാ ഹൃദാ ദധ്യൌ യോഗാഭ്യാസേന സുവ്രതേ । ചിന്തയന് ബുബുധേ ദേവസ്താം കന്യാം ശ്വേതപര്വതേ । തപശ്ചരന്തീം സുമഹത് തപസാ ദഗ്ധകില്ബിഷാമ് ।। ൮൯.

അപ്പോൾ, സദ്ഗുണമുള്ളവളേ, ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ മനസ്സിൽ യോഗാഭ്യാസം കൊണ്ട് ആലോചിച്ചു. ആ ദേവൻ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, ശ്വേതപർവതത്തിൽ വലിയ തപസ്സു ചെയ്തുകൊണ്ട്, തപസ്സിന്റെ ശക്തിയിൽ പാപങ്ങൾ മുഴുവൻ ദഹിച്ച ഒരു കന്യകയെ കണ്ടു.

തതോ ബ്രഹ്മാ യയൌ തത്ര യത്ര സാ കമലേക്ഷണാ । തപശ്ചരതി താം ദൃഷ്ട്വാ വാക്യമേതദുവാച ഹ ।। ൮൯.

അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് ആ കമലനയനിയായ കന്യക തപസ്സിൽ ലീനയായി ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. അവളെ കണ്ടു, ബ്രഹ്മാവ് അവളോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ബ്രഹ്മോവാച । കിം തപഃ ക്രിയതേ ഭദ്രേ കാര്യമാവേക്ഷ്യ ശോഭതേ । തുഷ്ടോഽസ്മി തേ വിശാലാക്ഷി വരം കിം തേ ദദാമ്യഹമ് ।। ൮൯.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'സൗമ്യയേ, നീ ചെയ്യുന്നത് എന്ത് തപസ്സാണ്? ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതാണ്. വിശാലമായ കണ്ണുള്ളവളേ, ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്; നീ എങ്ങനെയുള്ള വരം ആഗ്രഹിക്കുന്നു?'

സൃഷ്ടിരുവാച । ഭഗവന്നേകദേശസ്ഥാ നോത്സഹേ സ്ഥാതുമഞ്ജസാ । അതോഽര്ഥം ത്വാം വരം യാചേ സര്വഗത്വമഭീപ്സതീ ।। ൮൯.

സൃഷ്ടി പറഞ്ഞു: 'ഭഗവനേ, ഒരിടത്ത് മാത്രം നിന്നുകൊണ്ടു എനിക്ക് എളുപ്പത്തിൽ നില്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്, എവിടെയും നിലനിൽക്കാൻ കഴിയുന്ന വിധം സർവവ്യാപകത എന്ന വരം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.'

ഏവമുക്തസ്തദാ ദേവ്യാ സൃഷ്ട്യാ ബ്രഹ്മാ പ്രജാപതിഃ । ഉവാച താം തദാ ദേവീം സര്വഗാ ത്വം ഭവിഷ്യസി ।। ൮൯.

അങ്ങനെ സൃഷ്ടി ദേവിയാൽ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ജനകനായ ബ്രഹ്മാവ് അവളോട് പറഞ്ഞു: 'നീ സർവവ്യാപകയായിരിക്കും.'

ഏവമുക്താ തദാ തേന സൃഷ്ടിഃ സാ കമലേക്ഷണാ । തസ്യ ഹ്യങ്കേ ലയം പ്രാപ്താ സാ ദേവീ പദ്മലോചനാ । തസ്മാദാരഭ്യ കാലാത് തു ബ്രാഹ്മീ സൃഷ്ടിര്വ്യവര്ദ്ധത ।। ൮൯.

അങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, കമലനയനിയായ സൃഷ്ടി ദേവി അവന്റെ മടിയിൽ ലയിച്ചു. അപ്പോൾ മുതൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടി വളർന്നു繁.

ബ്രഹ്മണോ മാനസാഃ സപ്ത തേഷാമന്യേ തപോധനാഃ । തേഷാമന്യേ തതസ്ത്വന്യേ ചതുര്ദ്ധാ ഭൂതസംഗ്രഹഃ । സസ്ഥാണുജങ്ഗമാനാം ച സൃഷ്ടിഃ സര്വത്ര സംസ്ഥിതാ ।। ൮൯.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഏഴു പുത്രന്മാർ, അവരിൽ ചിലർ വലിയ തപസ്സുകാരായിരുന്നു. അവരിൽ നിന്ന് മറ്റുള്ളവർ, പിന്നെ വീണ്ടും മറ്റുള്ളവർ, നാലായി വിഭജിച്ച്, എല്ലാ ജീവികളും—സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളായവയും—സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു, എല്ലായിടത്തും നിലനിൽക്കുന്നു.

യത്കിംചിദ് വാങ്മയം ലോകേ ജഗത്സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് । തത്സര്വം സ്ഥാപിതം സൃഷ്ട്യാ ഭൂതം ഭവ്യം ച സര്വദാ ।। ൮൯.

ലോകത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നതെന്തും, നിലനിൽക്കുന്നവയോ ചലിക്കുന്നവയോ ആയതെന്തും, അതെല്ലാം സൃഷ്ടി ദേവി സ്ഥാപിച്ചു; അതിൽ ഭൂതവും ഭാവിയും എല്ലായ്പ്പോഴും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച । ശ്രൃണു ചാന്യം വരാരോഹേ തസ്യാ ദേവ്യാ മഹാവിധിമ് । യാ സാ ത്രിശക്തിരുദ്ദിഷ്ടാ ശിവേന പരമേഷ്ഠിനാ ।। ൯൦.

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരിയായവളേ, ആ ദേവിയുടെ മഹാനിയമം ഞാൻ ഇനി പറയാം; ശിവൻ, പരമേശ്വരൻ, അവളെ ത്രിശക്തിയായെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.'

തത്ര സൃഷ്ടിഃ പുരാ പ്രോക്താ ശ്വേതവര്ണാ സ്വരൂപിണീ । ഏകാക്ഷരേതി വിഖ്യാതാ സര്വാക്ഷരമയീ ശുഭാ ।। ൯൦.

അവിടെ, സൃഷ്ടി മുമ്പ് വെള്ള നിറത്തിലുള്ളവളായി വിവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു; ഏകാക്ഷരമായും, എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളുടെയും രൂപമായും, മംഗളമായവളായും അറിയപ്പെടുന്നു.

വാഗീശേതി സമാഖ്യാതാ ക്വചിദ് ദേവീ സരസ്വതീ । സൈവ വിദ്യേശ്വരീ ദേവീ സൈവ ക്വാപ്യമിതാക്ഷരാ । സൈവ ജ്ഞാനവിധിഃ ക്വാപി സൈവ ദേവീ വിഭാവരീ ।। ൯൦.

ചിലിടങ്ങളിൽ അവളെ വാഗീശി എന്നും, ദേവിയായ സരസ്വതിയായെന്നും വിളിക്കുന്നു; അവളാണ് വിദ്യയുടെ ദേവി, മറ്റിടങ്ങളിൽ അമിതാക്ഷരയായെന്നും, അറിവിന്റെ നിയമമായെന്നും, ദേവിയായ വിഭാവരിയായെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

യാനി സൌമ്യാനി നാമാനി യാനി ജ്ഞാനോദ്ഭവാനി ച । താനി തസ്യാ വിശാലാക്ഷി ദ്രഷ്ടവ്യാനി വരാനനേ ।। ൯൦.

സൗമ്യമായ എല്ലാ പേരുകളും, അറിവിൽ നിന്നു ഉദിച്ചവയും, വിശാലമായ കണ്ണുള്ള സുന്ദരിയേ, അവയെല്ലാം അവളുടെ പേരുകളായി കാണണം.

യാ വൈഷ്ണവീ വിശാലാക്ഷീ രക്തവര്ണാ സുരൂപിണീ । അപരാ സാ സമാഖ്യാതാ രൌദ്രീ ചൈവ പരാപരാ ।। ൯൦.

വിശാലാക്ഷിയായവളേ, വൈഷ്ണവിയായ, ചുവപ്പു നിറമുള്ള, സുന്ദരിയായ അവളെ മറ്റൊരു രൂപമായും, രൗദ്രിയായും, പരമമായും അപരമായും വിളിക്കുന്നു.

ഏതാസ്ത്രയോഽപി സിദ്ധ്യന്തേ യോ രുദ്രം വേത്തി തത്ത്വതഃ । സര്വഗേയം വരാരോഹേ ഏകൈവ ത്രിവിധാ സ്മൃതാ ।। ൯൦.

രുദ്രനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവന് ഈ മൂന്നു രൂപകളും പ്രാപിക്കാം; സുന്ദരിയായവളേ, പാടേണ്ടതെല്ലാം ഒറ്റതാണെങ്കിലും, അവൾ ത്രിരൂപിയായാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.

ഏഷാ സൃഷ്ടിര്വരാരോഹേ കഥിതാ തേ പുരാതനീ । തയാ സര്വമിദം വ്യാപ്തം ജഗത് സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് ।। ൯൦.

സുന്ദരിയായവളേ, ഈ സൃഷ്ടി പുരാതനമായതാണെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു; അവളാൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ—സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളായതെല്ലാം—വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

യാ സാഽഽദൌ വര്ദ്ധിതാ സൃഷ്ടിര്ബ്രഹ്മണോഽവ്യക്തജന്മനഃ । തയാ തുല്യാം സ്തുതിം ചക്രേ തസ്യാ ദേവ്യാഃ പിതാമഹഃ ।। ൯൦.

അദൃശ്യജനനായ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു ആദിയിൽ വളർന്ന സൃഷ്ടി, അവളുടെ മഹത്വം പിതാമഹൻ അവളെ പ്രശംസിച്ചു.

ബ്രഹ്മോവാച । ജയസ്വ സത്യസംഭൂതേ ധ്രുവേ ദേവി വരാക്ഷരേ । സര്വഗേ സര്വജനനി സര്വഭൂതമഹേശ്വരി ।। ൯൦.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'സത്യത്തിൽ ജനിച്ചവളേ, സ്ഥിരമായ ദേവിയേ, ഉത്തമമായ അക്ഷരമായവളേ, സർവവ്യാപകയായവളേ, എല്ലാം ജനിപ്പിക്കുന്ന അമ്മേ, എല്ലാ ജീവികളുടെ മഹാദേവിയേ, ജയിക്കണം.'

സര്വജ്ഞേ ത്വം വരാരോഹേ സര്വസിദ്ധിപ്രദായിനീ । സിദ്ധിബുദ്ധികരീ ദേവി പ്രസൂതിഃ പരമേശ്വരി ।। ൯൦.

സുന്ദരിയായവളേ, നീ എല്ലാം അറിയുന്നവളാണ്; എല്ലാ സിദ്ധികളെയും നൽകുന്നവളാണ്; ദേവിയേ, ബുദ്ധിയും സിദ്ധിയും നൽകുന്നവളാണ്; എല്ലാറ്റിന്റെയും ഉത്ഭവമായ പരമേശ്വരിയായ ദേവിയേ.

ത്വം സ്വാഹാ ത്വം സ്വധാ ദേവി ത്വമുത്പത്തിര്വരാനനേ । ത്വമോങ്കാരസ്ഥിതാ ദേവി വേദോത്പത്തിസ്ത്വമേവ ച ।। ൯൦.

നീ സ്വാഹയും സ്വധയും ആണു, ദേവി. നീ സകലത്തിന്റെ ഉത്ഭവം, മനോഹരമുഖിയായേ. നീ ഓം എന്ന അക്ഷരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവളും, വേദങ്ങൾക്കും ഉത്ഭവമായവളും ആണു.

ദേവാനാം ദാനവാനാം ച യക്ഷഗന്ധര്വരക്ഷസാമ് । പശൂനാം വീരുധാം ചാപി ത്വമുത്പത്തിര്വരാനനേ ।। ൯൦.

ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും യക്ഷന്മാർക്കും ഗന്ധർവന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും, മൃഗങ്ങൾക്കും ചെടികൾക്കും നീ തന്നെയാണ് ഉത്ഭവം, മനോഹരമുഖിയായേ.

വിദ്യാ വിദ്യേശ്വരീ സിദ്ധാ പ്രസിദ്ധാ ത്വം സുരേശ്വരി । സര്വജ്ഞാ ത്വം വരാരോഹേ സര്വസിദ്ധിപ്രദായിനീ ।। ൯൦.

നീ ജ്ഞാനവും ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉടമയും, സിദ്ധിയും പ്രശസ്തിയും, ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയായേ. നീ എല്ലാം അറിയുന്നവളും, മനോഹരമായവളും, എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്നവളും ആണു.

സര്വഗാ ഗതസംദേഹാ സര്വശത്രുനിബര്ഹിണീ । സര്വവിദ്യേശ്വരീ ദേവീ നമസ്തേ സ്വസ്തികാരിണി ।। ൯൦.

നീ എല്ലിടത്തും നിലകൊള്ളുന്നവളും, സംശയമില്ലാത്തവളും, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവളും ആണു. നീ എല്ലാ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ഉടമയായ ദേവിയാണു. ശുഭം നൽകുന്നവളേ, ഞാൻ നിനക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നു.

ഋതുസ്നാതാം സ്ത്രിയം ഗച്ഛേദ് യസ്ത്വാം സ്തുത്വാ വരാനനേ । തസ്യാവശ്യം ഭവേത് സൃഷ്ടിസ്ത്വത്പ്രസാദാത് പ്രജേശ്വരി । സ്വരൂപാ വിജയാ ഭദ്രാ സര്വശത്രുപ്രമോഹിനി ।। ൯൦.

ആർതവശുദ്ധയായ സ്ത്രീയെ, നിന്നെ സ്തുതിച്ച് സമീപിക്കുന്നവന്, ജനനശക്തി നിർബന്ധമായും ലഭിക്കും, ജനങ്ങളുടെ രാജ്ഞിയായേ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ. അവൾ സ്വരൂപവതിയും വിജയിനിയും ഭദ്രയുമാകുകയും, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ഭ്രമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച । യാ മന്ദരഗതാ ദേവീ തപസ്തപ്തും തു വൈഷ്ണവീ । രാജസീ പരമാ ശക്തിഃ കൌമാരവ്രതധാരിണീ ।। ൯൧.

ശ്രീ വരാഹൻ പറഞ്ഞു: മന്ദരപർവതത്തിൽ പോയി തപസ്സ് ചെയ്ത ദേവി, പരമമായ രാജശക്തിയും, കൗമാരവ്രതം അനുസരിച്ചവളുമാണ്.