വരാഹപുരാണമ്

അഥ താം ദൃശ്യ കന്യാം തു ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശ്വരാഃ । ഊചുഃ കാഽസി ശുഭേ ബ്രൂഹി കിം വാ കാര്യം വിപശ്ചിതമ് ।। ൮൯.

അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനും ആ യുവതിയെ കണ്ടു ചോദിച്ചു: 'ആരാണീ ശുഭയുള്ളവളേ? ഞങ്ങളോടു പറയൂ, നിന്റെ ലക്ഷ്യം എന്താണ്?'

ത്രിവര്ണാ ച കുമാരീ സാ കൃഷ്ണശുക്ലാ ച പീതികാ । ഉവാച ഭവതാം ദൃഷ്ടേര്യോഗാജ്ജാതാഽസ്മി സത്തമാഃ । കിം മാം ന വേത്ഥ സുശ്രോണീം സ്വശക്തിം പരമേശ്വരീമ് ।। ൮൯.

ആ യുവതി കറുപ്പ്, വെള്ള, മഞ്ഞ — ഈ മൂന്ന് നിറങ്ങളിലായിരുന്നു. അവൾ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടിയുടെ ഐക്യത്തിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്, മഹാന്മാരേ. നിങ്ങൾക്ക് മനോഹരമായ കമരംകൂടിയ എനിക്ക്, നിങ്ങളുടെ പരമശക്തിയെ, അറിയാമോ ഇല്ലയോ?'

തതോ ബ്രഹ്മാദയസ്തേ ച തസ്യാസ്തുഷ്ടാ വരം ദദുഃ । നാമ്നാഽസി ത്രികലാ ദേവീ പാഹി വിശ്വം ച സര്വദാ ।। ൮൯.

അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും മറ്റുള്ളവരും സന്തോഷത്തോടെ അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചു: 'നീ ഇനി മൂന്നുകാലങ്ങളുടെയും ദേവിയായിരിക്കും. എല്ലായ്പ്പോഴും ലോകത്തെ രക്ഷിക്കണം.'

അപരാണ്യപി നാമാനി ഭവിഷ്യന്തി തവാനഘേ । ഗുണോത്ഥാനി മഹാഭാഗേ സര്വസിദ്ധികരാണി ച ।। ൮൯.

പാപമില്ലാത്തവളേ, നിന്റെ ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന മറ്റു പേരുകളും നിനക്ക് ഉണ്ടാകും, മഹാഭാഗ്യവതിയായവളേ. അവയൊക്കെയും സിദ്ധി നൽകുന്നവയായിരിക്കും.

അന്യച്ച കാരണം ദേവി ത്രിവര്ണാഽസി വരാനനേ । മൂര്തിത്രയം ത്രിഭിര്വര്ണൈഃ കുരു ദേവി സ്വകം ദ്രുതമ് ।। ൮൯.

ദേവതേ, മനോഹരമുഖിയേ, നീ മൂന്ന് നിറങ്ങളിലാണെന്നതിന് മറ്റൊരു കാരണം കൂടി ഉണ്ട്. നിന്റെ മൂന്ന് രൂപങ്ങളും മൂന്ന് നിറങ്ങളും കൊണ്ട് ഉടൻ തന്നെ നിന്റെ ത്രിമൂർത്തിരൂപം പ്രകടിപ്പിക്കണം.

ഏവമുക്താ തദാ ദേവൈരകരോത് ത്രിവിധാം തനുമ് । സിതാം രക്താം തഥാ കൃഷ്ണാം ത്രിമൂര്തിത്വം ജഗാമ ഹ ।। ൮൯.

ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ്, കറുപ്പ് — ഈ മൂന്ന് നിറങ്ങളിലായുള്ള മൂന്ന് രൂപങ്ങൾ എടുത്തു, ത്രിമൂർത്തിയായി.

യാ സാ ബ്രാഹ്മീ ശുഭാ മൂര്ത്തിസ്തയാ സൃജതി വൈ പ്രജാഃ । സൌമ്യരൂപേണ സുശ്രോണീ ബ്രഹ്മസൃഷ്ട്യാ വിധാനതഃ ।। ൮൯.

ബ്രാഹ്മീ എന്ന ആ ശുഭരൂപം സൃഷ്ടിയെ നടത്തുന്നു; സുന്ദരമായ കമരം, സൌമ്യമായ രൂപം, ബ്രഹ്മാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം സൃഷ്ടി നടത്തുന്നു.

യാ സാ രക്തേന വര്ണേന സുരൂപാ തനുമധ്യമാ । ശങ്ഖചക്രധരാ ദേവീ വൈഷ്ണവീ സാ കലാ സ്മൃതാ । സാ പാതി സകലം വിശ്വം വിഷ്ണുമായേതി കീര്ത്ത്യതേ ।। ൮൯.

ചുവപ്പുനിറം, സുന്ദരവും സ്ലിംവുമായ ശരീരം, ശംഖും ചക്രവും കൈവശമുള്ള ദേവത — ഇവൾ വൈഷ്ണവീ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അവൾ സർവ്വലോകത്തെയും രക്ഷിക്കുന്നു; വിഷ്ണുമായയെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

യാ സാ കൃഷ്ണേന വര്ണേന രൌദ്രീ മൂര്ത്തിസ്ത്രിശൂലിനീ । ദംഷ്ട്രാകരാലിനീ ദേവീ സാ സംഹരതി വൈ ജഗത് ।। ൮൯.

കറുപ്പുനിറം, വലിയ കണ്ണുകൾ, ഭയാനകമായ രൂപം, ത്രിശൂലം കൈയിൽ, കുരുതിയുള്ള പല്ലുകൾ — ഇവയുള്ള ദേവി രൗദ്രിയാണ്; അവൾ ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

യാ സൃഷ്ടിര്ബ്രഹ്മണോ ദേവീ ശ്വേതവര്ണാ വിഭാവരീ । സാ കുമാരീ മഹാഭാഗാ വിപുലാബ്ജദലേക്ഷണാ । സദ്യോ ബ്രഹ്മാണമാമന്ത്ര്യ തത്രൈവാന്തരധീയത ।। ൮൯.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിയായ വെള്ളനിറമുള്ള ദേവി, പ്രകാശമുള്ളവളും വലിയ താമരപ്പൂക്കണ്ണുകളുള്ള മഹാഭാഗ്യവതിയും, ഉടൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് സംസാരിച്ച് അവിടെ തന്നെ അദൃശ്യയായി.

സാഽന്തര്ഹിതാ യയൌ ദേവീ വരദാ ശ്വേതപര്വതമ് । തപസ്തപ്തും മഹത് തീവ്രം സര്വഗത്വമഭീപ്സതീ ।। ൮൯.

അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ദേവി അദൃശ്യയായി വെള്ളപർവതത്തിലേക്ക് പോയി, സർവ്വവ്യാപിനിയാകാൻ ശക്തമായ തപസ്സു ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

യാ വൈഷ്ണവീ കുമാരീ തു സാപ്യനുജ്ഞായ കേശവമ് । മന്ദരാദ്രിം യയൌ തപ്തും തപഃ പരമദുശ്ചരമ് ।। ൮൯.

വൈഷ്ണവീയായ യുവതി, കേശവന്റെ അനുമതി വാങ്ങി, മന്ദരപർവതത്തിലേക്ക് പോയി അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്യാൻ.

യാ സാ കൃഷ്ണാ വിശാലാക്ഷീ രൌദ്രീ ദംഷ്ട്രാകരാലിനീ । സാ നീലപര്വതവരം തപശ്ചര്തും യയൌ ശുഭാ ।। ൮൯.

കറുപ്പും വലിയ കണ്ണുകളും ഉള്ള ഭയാനകമായ ദേവി, കുരുതിയുള്ള പല്ലുകളുള്ള രൗദ്രി, ശുഭമായ തപസ്സു ചെയ്യാൻ നീലപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.

അഥ കാലേന മഹതാ പ്രജാഃ സ്ത്രഷ്ടും പ്രജാപതിഃ । ആരബ്ധവാന് തദാ തസ്യ വവൃധേ സൃജതോ ബലമ് ।। ൮൯.

അതിനുശേഷം ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, പ്രജാപതി സൃഷ്ടികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി. സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ശക്തി വർദ്ധിച്ചു.

യദാ ന വവൃധേ തസ്യ ബ്രഹ്മണോ മാനസീ പ്രജാ । തദാ ദധ്യൌ കിമേതന്മേ ന തഥാ വര്ദ്ധതേ പ്രജാ ।। ൮൯.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള സൃഷ്ടി വളരാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, 'എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്റെ സൃഷ്ടി ഇങ്ങനെ വളരുന്നില്ല?' എന്നോരാശങ്ക അവനുണ്ടായി.

തതോ ബ്രഹ്മാ ഹൃദാ ദധ്യൌ യോഗാഭ്യാസേന സുവ്രതേ । ചിന്തയന് ബുബുധേ ദേവസ്താം കന്യാം ശ്വേതപര്വതേ । തപശ്ചരന്തീം സുമഹത് തപസാ ദഗ്ധകില്ബിഷാമ് ।। ൮൯.

അപ്പോൾ, സദ്ഗുണമുള്ളവളേ, ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ മനസ്സിൽ യോഗാഭ്യാസം കൊണ്ട് ആലോചിച്ചു. ആ ദേവൻ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, ശ്വേതപർവതത്തിൽ വലിയ തപസ്സു ചെയ്തുകൊണ്ട്, തപസ്സിന്റെ ശക്തിയിൽ പാപങ്ങൾ മുഴുവൻ ദഹിച്ച ഒരു കന്യകയെ കണ്ടു.

തതോ ബ്രഹ്മാ യയൌ തത്ര യത്ര സാ കമലേക്ഷണാ । തപശ്ചരതി താം ദൃഷ്ട്വാ വാക്യമേതദുവാച ഹ ।। ൮൯.

അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് ആ കമലനയനിയായ കന്യക തപസ്സിൽ ലീനയായി ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. അവളെ കണ്ടു, ബ്രഹ്മാവ് അവളോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ബ്രഹ്മോവാച । കിം തപഃ ക്രിയതേ ഭദ്രേ കാര്യമാവേക്ഷ്യ ശോഭതേ । തുഷ്ടോഽസ്മി തേ വിശാലാക്ഷി വരം കിം തേ ദദാമ്യഹമ് ।। ൮൯.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'സൗമ്യയേ, നീ ചെയ്യുന്നത് എന്ത് തപസ്സാണ്? ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതാണ്. വിശാലമായ കണ്ണുള്ളവളേ, ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്; നീ എങ്ങനെയുള്ള വരം ആഗ്രഹിക്കുന്നു?'

സൃഷ്ടിരുവാച । ഭഗവന്നേകദേശസ്ഥാ നോത്സഹേ സ്ഥാതുമഞ്ജസാ । അതോഽര്ഥം ത്വാം വരം യാചേ സര്വഗത്വമഭീപ്സതീ ।। ൮൯.

സൃഷ്ടി പറഞ്ഞു: 'ഭഗവനേ, ഒരിടത്ത് മാത്രം നിന്നുകൊണ്ടു എനിക്ക് എളുപ്പത്തിൽ നില്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്, എവിടെയും നിലനിൽക്കാൻ കഴിയുന്ന വിധം സർവവ്യാപകത എന്ന വരം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.'

ഏവമുക്തസ്തദാ ദേവ്യാ സൃഷ്ട്യാ ബ്രഹ്മാ പ്രജാപതിഃ । ഉവാച താം തദാ ദേവീം സര്വഗാ ത്വം ഭവിഷ്യസി ।। ൮൯.

അങ്ങനെ സൃഷ്ടി ദേവിയാൽ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ജനകനായ ബ്രഹ്മാവ് അവളോട് പറഞ്ഞു: 'നീ സർവവ്യാപകയായിരിക്കും.'

ഏവമുക്താ തദാ തേന സൃഷ്ടിഃ സാ കമലേക്ഷണാ । തസ്യ ഹ്യങ്കേ ലയം പ്രാപ്താ സാ ദേവീ പദ്മലോചനാ । തസ്മാദാരഭ്യ കാലാത് തു ബ്രാഹ്മീ സൃഷ്ടിര്വ്യവര്ദ്ധത ।। ൮൯.

അങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, കമലനയനിയായ സൃഷ്ടി ദേവി അവന്റെ മടിയിൽ ലയിച്ചു. അപ്പോൾ മുതൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടി വളർന്നു繁.

ബ്രഹ്മണോ മാനസാഃ സപ്ത തേഷാമന്യേ തപോധനാഃ । തേഷാമന്യേ തതസ്ത്വന്യേ ചതുര്ദ്ധാ ഭൂതസംഗ്രഹഃ । സസ്ഥാണുജങ്ഗമാനാം ച സൃഷ്ടിഃ സര്വത്ര സംസ്ഥിതാ ।। ൮൯.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഏഴു പുത്രന്മാർ, അവരിൽ ചിലർ വലിയ തപസ്സുകാരായിരുന്നു. അവരിൽ നിന്ന് മറ്റുള്ളവർ, പിന്നെ വീണ്ടും മറ്റുള്ളവർ, നാലായി വിഭജിച്ച്, എല്ലാ ജീവികളും—സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളായവയും—സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു, എല്ലായിടത്തും നിലനിൽക്കുന്നു.

യത്കിംചിദ് വാങ്മയം ലോകേ ജഗത്സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് । തത്സര്വം സ്ഥാപിതം സൃഷ്ട്യാ ഭൂതം ഭവ്യം ച സര്വദാ ।। ൮൯.

ലോകത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നതെന്തും, നിലനിൽക്കുന്നവയോ ചലിക്കുന്നവയോ ആയതെന്തും, അതെല്ലാം സൃഷ്ടി ദേവി സ്ഥാപിച്ചു; അതിൽ ഭൂതവും ഭാവിയും എല്ലായ്പ്പോഴും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച । ശ്രൃണു ചാന്യം വരാരോഹേ തസ്യാ ദേവ്യാ മഹാവിധിമ് । യാ സാ ത്രിശക്തിരുദ്ദിഷ്ടാ ശിവേന പരമേഷ്ഠിനാ ।। ൯൦.

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരിയായവളേ, ആ ദേവിയുടെ മഹാനിയമം ഞാൻ ഇനി പറയാം; ശിവൻ, പരമേശ്വരൻ, അവളെ ത്രിശക്തിയായെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.'

തത്ര സൃഷ്ടിഃ പുരാ പ്രോക്താ ശ്വേതവര്ണാ സ്വരൂപിണീ । ഏകാക്ഷരേതി വിഖ്യാതാ സര്വാക്ഷരമയീ ശുഭാ ।। ൯൦.

അവിടെ, സൃഷ്ടി മുമ്പ് വെള്ള നിറത്തിലുള്ളവളായി വിവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു; ഏകാക്ഷരമായും, എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളുടെയും രൂപമായും, മംഗളമായവളായും അറിയപ്പെടുന്നു.

വാഗീശേതി സമാഖ്യാതാ ക്വചിദ് ദേവീ സരസ്വതീ । സൈവ വിദ്യേശ്വരീ ദേവീ സൈവ ക്വാപ്യമിതാക്ഷരാ । സൈവ ജ്ഞാനവിധിഃ ക്വാപി സൈവ ദേവീ വിഭാവരീ ।। ൯൦.

ചിലിടങ്ങളിൽ അവളെ വാഗീശി എന്നും, ദേവിയായ സരസ്വതിയായെന്നും വിളിക്കുന്നു; അവളാണ് വിദ്യയുടെ ദേവി, മറ്റിടങ്ങളിൽ അമിതാക്ഷരയായെന്നും, അറിവിന്റെ നിയമമായെന്നും, ദേവിയായ വിഭാവരിയായെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

യാനി സൌമ്യാനി നാമാനി യാനി ജ്ഞാനോദ്ഭവാനി ച । താനി തസ്യാ വിശാലാക്ഷി ദ്രഷ്ടവ്യാനി വരാനനേ ।। ൯൦.

സൗമ്യമായ എല്ലാ പേരുകളും, അറിവിൽ നിന്നു ഉദിച്ചവയും, വിശാലമായ കണ്ണുള്ള സുന്ദരിയേ, അവയെല്ലാം അവളുടെ പേരുകളായി കാണണം.

യാ വൈഷ്ണവീ വിശാലാക്ഷീ രക്തവര്ണാ സുരൂപിണീ । അപരാ സാ സമാഖ്യാതാ രൌദ്രീ ചൈവ പരാപരാ ।। ൯൦.

വിശാലാക്ഷിയായവളേ, വൈഷ്ണവിയായ, ചുവപ്പു നിറമുള്ള, സുന്ദരിയായ അവളെ മറ്റൊരു രൂപമായും, രൗദ്രിയായും, പരമമായും അപരമായും വിളിക്കുന്നു.

ഏതാസ്ത്രയോഽപി സിദ്ധ്യന്തേ യോ രുദ്രം വേത്തി തത്ത്വതഃ । സര്വഗേയം വരാരോഹേ ഏകൈവ ത്രിവിധാ സ്മൃതാ ।। ൯൦.

രുദ്രനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവന് ഈ മൂന്നു രൂപകളും പ്രാപിക്കാം; സുന്ദരിയായവളേ, പാടേണ്ടതെല്ലാം ഒറ്റതാണെങ്കിലും, അവൾ ത്രിരൂപിയായാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.