ഇത്യേതാഭ്യന്തരദ്രോണ്യോ നാനാകാരാഃ പ്രകീര്ത്തിതാഃ । മേരോഃ പാര്ശ്വേന വിപ്രേന്ദ്രാ യഥാവദനുപൂര്വശഃ ।। ൭൯.
ഇങ്ങനെ മേറു പർവ്വതത്തിന്റെ സമീപത്തുള്ള വിവിധ ആന്തരിക താഴ്വരകൾ ക്രമമായി വിശദമായി വിവരിച്ചു.
രുദ്ര ഉവാച । അഥ ദക്ഷിണദിഗ്വ്യവസ്ഥിതാഃ പര്വതദ്രോണ്യഃ സിദ്ധാചരിതാഃ കീര്ത്യന്തേ । ശിശിരപതങ്ഗയോര്മധ്യേ ശുക്ലഭൂമിസ്ത്രിയാ മുക്തലതാഗലിതപാദപമ് । ഇക്ഷുക്ഷേപേ ച ശിഖരേ പാദപൈരുപശോഭിതമ് । ഉദുമ്ബരവനം രമ്യം പക്ഷിസങ്ഘനിഷേവിതമ് ।। ൮൦.
രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഇനി ദക്ഷിണദിക്കിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന, സിദ്ധന്മാർ വസിക്കുന്ന പർവ്വതതാഴ്വരകൾ പറയാം. ശിശിരയും പതംഗയും എന്ന രണ്ടു പർവ്വതങ്ങൾക്കിടയിൽ വെള്ള നിറമുള്ള ഒരു ദേശമുണ്ട്, അവിടെ ലതകൾ ഇലകൾ ഇഴകി മരങ്ങൾ വിരളമാണ്. ഇക്ഷുക്ഷേപം എന്ന പർവ്വതശിഖരത്തിൽ മരങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടെയൊരു രമണീയമായ ഉടുമ്പരവനം ഉണ്ട്, പക്ഷിസമൂഹങ്ങൾ അവിടെ കൂടിയിരിക്കുന്നു.
ഫലിതം തദ് വനം ഭാതി മഹാകൂര്മോപമൈഃ ഫലൈഃ ൮൦.
ആ വനം വലിയ ആമകളെപ്പോലെയുള്ള പഴങ്ങളാൽ ഭാസുരമായി തിളങ്ങുന്നു.
സുമുലസ്യാചലേന്ദ്രസ്യ വസുധാരസ്യ ചാന്തരേ ത്രിംശദ്യോജനവിസ്തീര്ണേ പഞ്ചാശദ്യോജനായതേ
സുമുലപർവതത്തെയും വസുധാരപർവതത്തെയും ഇടയിൽ, മുപ്പത് യോജന വീതിയും അമ്പത് യോജന നീളവും ഉള്ള ഒരു പ്രദേശം ഉണ്ട്.
ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ ഏകാശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിൽ ഭഗവദ്ഗീതാസമാനമായ ശാസ്ത്രത്തിൽ എൺപത്തൊന്നാമത്തധികാരവും സമാപിച്ചു.
രുദ്ര ഉവാച । ഉത്തരാണാം ച വര്ഷാണാം ദക്ഷിണാനാം ച സര്വശഃ । ആചക്ഷതേ യഥാന്യായം യേ ച പര്വതവാസിനഃ । തച്ഛൃണുധ്വം മയാ വിപ്രാഃ കീര്ത്ത്യമാനം സമാഹിതാഃ ।। ൮൪.
രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: വടക്കേയും തെക്കേയും ഉള്ള എല്ലാ ദേശങ്ങളെയും, പർവതങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നവരെയും, യഥാന്യായം ഞാൻ വിശദമായി പറയാം. മഹർഷിമാരേ, ശ്രദ്ധയോടെ എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.
ദക്ഷിണേന തു ശ്വേതസ്യ നീലസ്യ ചോത്തരേണ ച । വായവ്യാം രമ്യകം നാമ ജായന്തേ തത്ര മാനവാഃ । മതിപ്രധാനാ വിമലാ ജരാദൌര്ഗന്ധ്യവര്ജിതാഃ ।। ൮൪.
ശ്വേതപർവതത്തിന്റെ തെക്കിലും നീലപർവതത്തിന്റെ വടക്കിലും, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് രമ്യകമെന്ന പ്രദേശം ഉണ്ട്. അവിടെ ജനിക്കുന്ന മനുഷ്യർ ബുദ്ധിശാലികളും, ശുദ്ധരും, വയസ്സിന്റെ ദുർഗന്ധം പോലുള്ള ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവരുമാണ്.
തത്രാപി സുമഹാന് വൃക്ഷോ ന്യഗ്രോധോ രോഹിതഃ സ്മൃതഃ । തത്ഫലാദ് രസപാനാദ്ധി ദശവര്ഷസഹസ്ത്രിണഃ । ആയുഷാ സര്വമനുജാ ജായന്തേ ദേവരൂപിണഃ ।। ൮൪.
അവിടെയും ഒരു വലിയ വൃക്ഷം ഉണ്ട് — ചുവപ്പുനിറമുള്ള ന്യഗ്രോധം. അതിന്റെ പഴവും രസവും കഴിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം പത്ത് ആയിരം വർഷം ആയുസ്സും, ദേവന്മാരെപ്പോലെയുള്ള രൂപവും ലഭിക്കും.
ഉത്തരേണ ച ശ്വേതസ്യ ത്രിശ്രൃങ്ഗസ്യ ച ദക്ഷിണേ । വര്ഷം ഹിരണ്മയം നാമ തത്ര ഹൈരണ്വതീ നദീ । യക്ഷാ വസന്തി തത്രൈവ ബലിനഃ കാമരൂപിണഃ ।। ൮൪.
ശ്വേതപർവതത്തിന് വടക്കിലും ത്രിശൃംഗപർവതത്തിന് തെക്കിലും ഹിരണ്യമയ എന്ന ദേശം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവിടെ ഹൈരൺവതീ എന്ന നദി ഒഴുകുന്നു. അതിൽ ശക്തിയും ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കാനുള്ള കഴിവും ഉള്ള യക്ഷന്മാർ വസിക്കുന്നു.
ഏകാദശഹസ്ത്രാണി സമാനാം തേന ജീവതേ । ശതാന്യന്യാനി ജീവന്തേ വര്ഷാണാം ദശ പഞ്ച ച ।। ൮൪.
അവിടെ പതിനൊന്നായിരം ആളുകൾ ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുന്നു. മറ്റു പ്രദേശങ്ങളിൽ ഓരോന്നിൽ പത്തു നൂറോ അഞ്ഞൂറ്റോ ആളുകൾ മാത്രം ജീവിക്കുന്നു.
ലകുചാഃ ക്ഷുദ്രസാ വൃക്ഷാസ്തസ്മിന് ദേശേ വ്യവസ്ഥിതാഃ । തത്ഫലപ്രാശമാനാ ഹി തേന ജീവന്തി മാനവാഃ ।। ൮൪.
ആ ദേശത്ത് ലകുചയും ചെറിയ മരങ്ങളും വളരുന്നു. ആ മരങ്ങളുടെ പഴം കഴിച്ചാണ് അവിടെയുള്ള മനുഷ്യർ ജീവിക്കുന്നത്.
ഗൌരീ കുമുദ്വതീ ചൈവ സന്ധ്യാ രാത്രിര്മനോജവാ ഖ്യാതിശ്ച പുണ്ഡരീകാ ച ഗങ്ഗാ സപ്തവിധാഃ സ്മൃതാഃ। ഗൌരീ സൈവ പുഷ്പവഹാ കുമുദ്വതീ താമ്രവതീ രോധസംധ്യാ സുഖാവഹാ ച മനോജവാ ച ക്ഷിപ്രോദാ ച ഖ്യാതിഃ സൈവ ഗോബഹുലാ പുണ്ഡരീകാ ചിത്രവേഗാ ശേഷാഃ ക്ഷുദ്രനദ്യഃ।। ക്രൌഞ്ചദ്വീപോ ഘൃതോദേനാവൃതഃ। ഘൃതോദാ ശാല്മലേനേതി।। ൮൭.
രുദ്ര ഉവാച । ത്രിഷു ശിഷ്ടേഷു വക്ഷ്യാമി ദ്വീപേഷു മനുജാന്യുത । ശാല്മലം പഞ്ചമം വര്ഷം പ്രവക്ഷ്യേ തന്നിബോധത । ക്രൌഞ്ചദ്വീപസ്യ വിസ്താരാച്ഛാല്മലോ ദ്വിഗുണോ മതഃ ।। ൮൮.
രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ശേഷിക്കുന്ന മൂന്ന് ദ്വീപുകളെയും അവിടത്തെ മനുഷ്യരെയും ഞാൻ വിശദീകരിക്കും. അഞ്ചാമത്തേതായ ശാല്മല പ്രദേശത്തെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. കൌഞ്ചദ്വീപിനെക്കാൾ ഇരട്ടിയധിക വലിപ്പമുള്ളതാണ് ശാല്മല.
തത്ര പ്രസന്നസ്വാദുസലിലാ ബഹൂദകാ നദ്യോ വഹന്തി । തത്രാശ്രമോ ഭഗവതഃ കര്ദമസ്യ പ്രജാപതേഃ । നാനാമുനിജനാകീര്ണസ്തച്ച ശതയോജനമേകം പരിമണ്ഡലം വനം ച । തഥാ ച താമ്രാഭസ്യ ശൈലസ്യ പതങ്ഗസ്യ ചാന്തരേ ശതയോജനവിസ്തീര്ണം ദ്വിഗുണായതം ബാലാര്കസദൃശരാജീവപുണ़്രീകൈഃ സമന്തതഃ സഹസ്ത്രപത്രൈരവിരലൈരലംകൃതം മഹത് സരോഽനേകസിദ്ധഗന്ധര്വാധ്യുഷിതമ് । ।। ൮൦.
അവിടെ സുതാര്യവും മധുരവും നിറഞ്ഞ വെള്ളമുള്ള നിരവധി നദികൾ ഒഴുകുന്നു. അവിടെ പ്രജാപതി കർദമന്റെ ആശ്രമം, പലവിധ മുനിമാരാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആ വനം ഒരു ശതയോജന വലിപ്പമുള്ള വൃത്താകൃതിയിലാണ്. അതുപോലെ തന്നെ, താമ്രാഭയും പതംഗയും എന്ന പർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ, ശതയോജന വീതിയും ഇരട്ട നീളവും ഉള്ള വലിയ ഒരു തടാകം ഉണ്ട്. അതിന്റെ ചുറ്റും ബാലസൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള കമലങ്ങൾ, ആയിരക്കണക്കിന് ദളങ്ങൾ, ഇടവിടയില്ലാതെ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. അനേകം സിദ്ധന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും അവിടെ വസിക്കുന്നു.
തസ്യ ച മധ്യേ മഹാശിഖരഃ ശതയോജനായാമസ്ത്രിംശദ്യോജനവിസ്തീര്ണോഽനേകധാതുരത്നഭൂഷിതസ്തസ്യ ചോപരി മഹതീ രഥ്യാ രത്നപ്രാകാരതോരണാ । തസ്യാം മഹദ് വിദ്യാധരപുരമ് । തത്ര പുലോമനാമാ വിദ്യാധരരാജഃ ശതസഹസ്ത്രപരീവാരഃ । തഥാ ച വിഖാഖാചലേന്ദ്രസ്യ ശ്വേതസ്യ ചാന്തരേ സരഃ । തസ്യ ച പൂര്വതീരേ മഹദാമ്രവനം കനകസംകാശൈഃ ഫലൈരതിസുഗന്ധിഭിര്മഹാകുമ്ഭമാത്രൈഃ സര്വതശ്ചിതമ് । ദേവഗന്ധര്വാദയശ്ച തത്ര നിവസന്തി
ആ തടാകത്തിന്റെ നടുവിൽ, ശതയോജന നീളവും മുപ്പത് യോജന വീതിയും ഉള്ള, വിവിധ ധാതുക്കളും രത്നങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച വലിയ ഒരു ശിഖരം ഉയർന്നിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ മുകളിൽ രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച ഗോപുരങ്ങളോടുകൂടിയ വലിയ ഒരു വീഥി ഉണ്ട്. അവിടെ വലിയ വിദ്യാധരനഗരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവിടെ പുലോമ എന്ന വിദ്യാധരരാജാവ് ലക്ഷക്കണക്കിന് അനുചരന്മാരോടുകൂടി വസിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, വികാഖാചലനും ശ്വേതപർവതവും തമ്മിൽ ഒരു തടാകം ഉണ്ട്. അതിന്റെ കിഴക്കേ കരയിൽ, പൊന്നുപോലെയുള്ള, അത്യന്തം സുഗന്ധമുള്ള, വലിയ കുമ്പങ്ങൾക്കൊത്ത പഴങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വലിയ ആമ്പഴക്കാട് ഉണ്ട്. ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും അവിടെയുണ്ട്.
ബില്വസ്ഥലീ നാമ । തത്ര ഫലാനി വിദ്രുമസംകാശാനി തൈശ്ച പതദ്ഭിഃ സ്ഥലമൃത്തികാ ക്ലിന്നാ । താം ച സ്ഥലീം സുഗുഹ്യകാദയഃ സേവന്തേ ബില്വഫലാശിനഃ । തഥാ ച വസുധാരരത്നധാരയോരന്തരേ ത്രിംശദ്യോജനവിസ്തീര്ണം ശതയോജനമായതം സുഗന്ധികിംശുകവനം സദാകുസുമം യസ്യ ഗന്ധേന വാസ്യതേ യോജനശതമ് । തത്ര സിദ്ധാധ്യുഷിതം ജലോപേതം ച
അത് ബിൽവസ്ഥലിയായി അറിയപ്പെടുന്നു. അവിടെ കറുവപ്പച്ച പോലെ കാണുന്ന പഴങ്ങൾ ഉണ്ട്, അവ വീണു മണ്ണ് നനയ്ക്കുന്നു. ആ സ്ഥലത്ത് രഹസ്യജീവികളും ബിൽവപ്പഴം ഭക്ഷിക്കുന്നവരും വസിക്കുന്നു. അതുപോലെ വസുധാരയും രത്നധാരയും തമ്മിൽ, മുപ്പത് യോജന വീതിയിലും നൂറ് യോജന നീളത്തിലും പരന്ന, എപ്പോഴും പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച സുഗന്ധമുള്ള കിംശുകവനം ഉണ്ട്. അതിന്റെ സുഗന്ധം നൂറ് യോജന ദൂരം വരെ പരക്കുന്നു. അവിടെ സിദ്ധന്മാർ താമസിക്കുന്നു, വെള്ളവും ലഭ്യമാണ്.
തത്ര ചാദിത്യസ്യ ദേവസ്യ മഹദായതനമ് । സമാസേ മാസേ ച ഭഗവാനവതരതി സൂര്യഃ പ്രജാപതിഃ । കാലജനകം ദേവാദയോ നമസ്യന്തി । തഥാ ച പഞ്ചകൂടസ്യ കൈലാസസ്യ ചാന്തരേ സഹസ്ത്രയോജനായാമം വിസ്തീര്ണം ശതയോജനം ഹംസപാണ്ഡുരം ക്ഷുദ്രസത്ത്വൈരനാധൃഷ്യം സ്വര്ഗസോപാനമിവ ഭൂമണ്ഡലമ്
അവിടെ ആദിത്യദേവന്റെ മഹത്തായ ആലയം ഉണ്ട്. ഓരോ മാസവും സൂര്യഭഗവാൻ, സൃഷ്ടികർത്താവായ പ്രജാപതി, അവിടെ അവതരിക്കുന്നു. ദേവാദികൾ സമയത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവിനെ അവിടെ വന്ദിക്കുന്നു. അതുപോലെ പഞ്ചകൂട്ട് കയിലാസം എന്നീ പർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ, ആയിരം യോജന നീളവും നൂറ് യോജന വീതിയുമുള്ള, ഹംസപോലെ വെള്ളപൊലിവുള്ള, ചെറുജീവികൾക്ക് സമീപിക്കാനാവാത്ത, സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള പടവുപോലെയുള്ള ഒരു ഭൂമി ഉണ്ട്.
അഥ പശ്ചിമദിഗ്ഭാഗേ വ്യവസ്ഥിതാ ഗിരിദ്രോണ്യഃ കീര്ത്യന്തേ । സുപാര്ശ്വശിഖിശൈലയോര്മധ്യേ സമന്താദ് യോജനശതമേകം ഭൌമശിലാതലം നിത്യതപ്തം ദുഃസ്പര്ശമ് । തസ്യ മധ്യേ ത്രിംശദ്യോജനവിസ്തീര്ണം മണ്ഡലം വഹ്നിസ്ഥാനമ് । സ ച സര്വകാലമനിന്ധനോ ഭഗവാന് ലോകക്ഷയകാരീ സംവര്തകോ ജ്വലതേ । അന്തരേ ച ശൈലവരയോഃ കുമുദാഞ്ജനയോഃ ശതയോജനവിസ്തീര്ണാമാതുലുങ്ഗസ്ഥലീ സര്വസത്ത്വാനാമഗമ്യാ । പീതവര്ണൈഃ ഫലൈരാവൃതാ സതീ സാ സ്ഥലീ ശോഭതേ । തത്ര ച പുണ്യോ ഹ്രദഃ സിദ്ധൈരുപേതഃ। ബൃഹസ്പതേസ്തദ്വനമ്।। തഥാ ച ശൈലയോഃ പിഞ്ജരഗൌരയോരന്തരേണ സരോദ്രോണീ ഹ്യനേകശതയോജനായതാ മഹദ്ഭിശ്ച ഷട്പദോദ്ഘുഷ്ടൈഃ കുമുദൈരുപശോഭിതാ
പശ്ചിമദിശയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പർവതയിടികൾ ഇപ്പോൾ പറയാം. സുപ്പാർശ്വവും ശിഖി പർവതവും തമ്മിൽ, ചുറ്റും നൂറ് യോജന വ്യാപിച്ച, എപ്പോഴും ചൂടുള്ള, സ്പർശിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഒരു പാറതടം ഉണ്ട്. അതിന്റെ നടുവിൽ മുപ്പത് യോജന വീതിയിലുള്ള ഒരു വൃത്താകൃതിയിലുള്ള അഗ്നിസ്ഥലം ഉണ്ട്. അവിടെ ഇന്ധനം ഇല്ലാതെ എല്ലായ്പ്പോഴും ജ്വലിക്കുന്ന ലോകനാശം വരുത്തുന്ന സമ്വർത്തകാഗ്നി ഉണ്ട്. കുമുദം, അഞ്ജനം എന്നി പർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ നൂറ് യോജന വീതിയിലുള്ള, എല്ലായ്ജീവികൾക്കും എത്താനാവാത്ത, മഞ്ഞനിറം പഴങ്ങൾ നിറഞ്ഞ അതുലുങ്ഗസ്ഥലിയും ഉണ്ട്. അവിടെ സിദ്ധന്മാർ വസിക്കുന്ന ഒരു പുണ്യഹൃദവും ബൃഹസ്പതിയുടെ വനവും ഉണ്ട്. അതുപോലെ പഞ്ഞനിറം, വെള്ളനിറം പർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ, അനേകം നൂറ് യോജന നീളമുള്ള, വലിയതും കമലങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതുമായ, തേനീച്ചകളുടെ ഗീതം മുഴങ്ങുന്ന ഒരു താഴ്വര ഉണ്ട്.
തത്ര ച ഭഗവതോ വിഷ്ണോഃ പരമേശ്വരസ്യായതനമ് । തഥാ ച ശുക്ലപാണ്ഡുരയോരപി മഹാഗിര്യോരന്തരേ ത്രിംശദ്യോജനവിസ്തീര്ണോ നവത്യായത ഏകഃ ശിലോദ്ദേശോവൃക്ഷവിവര്ജിതഃ । തത്ര നിഷ്പങ്കാ ദീര്ഘികാ സവൃക്ഷാ ച സ്ഥലപദ്മിനീ അനേകജാതീയൈശ്ച പദ്മൈഃ ശോഭിതാ । തസ്യാശ്ച മധ്യേ പഞ്ചയോജനപ്രമാണോ മഹാന്യഗ്രോധവൃക്ഷഃ । തസ്മിംശ്ചന്ദ്രശേഖരോമാപതിര്നീലവാസാശ്ച ദേവോ നിവസതി യക്ഷാദിഭിരീഡ്യമാനഃ । സഹസ്ത്രശിഖരസ്യ ഗിരേഃ കുമുദസ്യ ചാന്തരേ പഞ്ചാശദ്യോജനായാമം വിംശദ്യോജനവിസ്തൃതമിക്ഷുക്ഷേപോച്ചശിഖരമനേകപക്ഷിസേവിതമ് । അനേകവൃക്ഷഫലൈര്മധുരസ്ത്രവൈരുപശോഭിതമ് । തത്ര ചേന്ദ്രസ്യ മഹാനാശ്രമോ ദിവ്യാഭിപ്രായനിര്മിതഃ । തഥാ ച ശങ്ഖകൂടഋഷഭയോര്മധ്യേ പുരുഷസ്ഥലീരമ്യാഽനേകഗുണാനേകയോജനായതാ ബില്വപ്രമാണൈഃ കങ്കോലകൈഃ സുഗന്ധിഭിരുപേതാ । തത്ര പുരുഷകരസോന്മത്താ നാഗാദ്യാഃ പ്രതിവസന്തി
അവിടെ പരമേശ്വരനായ വിഷ്ണുവിന്റെ ഉത്തമമായ ആലയം ഉണ്ട്. അതുപോലെ വെള്ളയും പാണ്ടുരം നിറമുള്ള വലിയ പർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ, മുപ്പത് യോജന വീതിയിലും തൊണ്ണൂറ് യോജന നീളത്തിലും പാറകൾ മാത്രം ഉള്ള, മരങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഒരു പ്രദേശം ഉണ്ട്. അവിടെ വൃക്ഷങ്ങളോടുകൂടിയ ഒരു സുതാരമായ കുളം, നിലത്തു വളർന്ന കമലങ്ങൾ, പലതരം കമലപൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ നടുവിൽ അഞ്ചു യോജന വലിപ്പമുള്ള വലിയ ആൽമരം ഉണ്ട്. അതിൽ നീലവസ്ത്രം ധരിച്ച മഹേശ്വരൻ യക്ഷന്മാരുടെയും മറ്റും ആരാധനയോടെ വസിക്കുന്നു. സഹസ്രശിഖരവും കുമുദപർവതവും തമ്മിൽ, അമ്പത് യോജന നീളവും ഇരുപത് യോജന വീതിയുമുള്ള, ഇക്ഷുക്ഷേപം പോലെ ഉയരമുള്ള, അനേകം പക്ഷികൾ വസിക്കുന്ന, പലതരം പഴങ്ങളും മധുരരസവും നിറഞ്ഞ ഒരു പർവതശിഖരം ഉണ്ട്. അവിടെ ദിവ്യശക്തിയാൽ നിർമ്മിച്ച ഇന്ദ്രന്റെ വലിയ ആശ്രമം ഉണ്ട്. അതുപോലെ ശംഖകൂട്ട്, ഋഷഭം എന്നീ പർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ, അനേകം ഗുണങ്ങളുള്ള, അനേകം യോജന നീളമുള്ള, ബിൽവപ്പഴം വലിപ്പമുള്ള സുഗന്ധമുള്ള കങ്കോളകഫലങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ പുരുഷസ്ഥലിയും ഉണ്ട്. അവിടെ പുരുഷകാരം പോലുള്ള ദേഹമുള്ള മദോന്മത്തനായ ആനകളും മറ്റും വസിക്കുന്നു.
തഥാ കപിഞ്ജലനാഗശൈലയോരന്തരേ ദ്വിശതയോജനമായാമവിസ്തീര്ണാ ശതയോജനസ്ഥലീ നാനാവനവിഭൂഷിതാ ദ്ര്ാക്ഷാഖര്ജൂരഖണ്ഡൈരുപേതാ അനേകവൃക്ഷവല്ലീഭിരനേകൈശ്ച സരോഭിരുപേതാ സാ സ്ഥലീ । തഥാ ച പുഷ്കരമഹാമേഘയോരന്തരേ ഷഷ്ടിയോജനവിസ്തീര്ണാ ശതായാമാ പാണിതലപ്രഖ്യാ മഹതീ സ്ഥലീ വൃക്ഷവീരുധവിവര്ജിതാ ।തസ്യാശ്ച പാര്ശ്വേ ചത്വാരി മഹാവനാനി സരാംസി ചാനേകയോജനാനാമ് ।ദശ പഞ്ച സപ്ത തഥാഷ്ടൌ ത്രിംശദ് വിംശതി യോജനാനാം സ്ഥല്യോ ദ്രോണ്യശ്ച । തത്ര കാശ്ചിന്മഹാഘോരാഃ പര്വതക്ഷയാഃ
കപിഞ്ജലപർവതവും നാഗപർവതവും തമ്മിൽ ഇടയിൽ ഇരുനൂറ് യോജന നീളവും വീതിയും ഉള്ള, നാനാഭാവത്തിലുള്ള വനങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, മുന്തിരി, ഈന്തപ്പഴം എന്നിവയുടെ കുലകൾ നിറഞ്ഞ, അനേകം വൃക്ഷങ്ങളും വളരുന്ന ചെടികളും, അനേകം തടാകങ്ങളും ഉള്ള ഒരു വലിയ ഭൂമി ഉണ്ട്. അതുപോലെ, പുഷ്കരപർവതത്തിനും മഹാമേഘപർവതത്തിനും ഇടയിൽ അറുപത് യോജന വീതിയിലും നൂറ് യോജന നീളത്തിലും, കൈത്തലത്തിന്റെ സമതലപോലെയുള്ള, വൃക്ഷങ്ങളോ ചെടികളോ ഇല്ലാത്ത വലിയൊരു ഭൂമി ഉണ്ട്. അതിന്റെ അരികിൽ നാലു വലിയ വനങ്ങളും അനേകം യോജന വലിപ്പമുള്ള തടാകങ്ങളും ഉണ്ട്. അവിടെ പത്ത്, അഞ്ച്, ഏഴ്, എട്ട്, മുപ്പത്, ഇരുപത് യോജന വലിപ്പമുള്ള സമതലങ്ങളും താഴ്വരകളും കാണാം. അവയിൽ ചിലത് പർവതങ്ങൾ തകർന്നതുകൊണ്ട് അതീവ ഭയാനകമാണ്.
രുദ്ര ഉവാച । അതഃ പരം പര്വതേഷു ദേവാനാമവകാശാ വര്ണ്യന്തേ । തത്ര യോഽസൌ ശാന്താഖ്യഃ പര്വതസ്തസ്യോപരി മഹേന്ദ്രസ്യ ക്രീഡാസ്ഥാനമ് । തത്ര ദേവരാജസ്യ പാരിജാതകവൃക്ഷവനമ് । തസ്യ പൂര്വപാര്ശ്വേ കുഞ്ജരോ നാമ ഗിരിഃ । തസ്യോപരി ദാനവാനാമഷ്ടൌ പുരാണി ച । ൧ തഥാ വജ്രകേ പര്വതവരേ രാക്ഷസാനാമനേകാനി പുരാണി । തേ ച നാമ്നാ നീലകാഃ കാമരൂപിണഃ । മഹാനീലേഽപി ശൈലേന്ദ്രപുരാണി । പഞ്ചദശസഹസ്ത്രാണി കിന്നരാണാം ഖ്യാതാനി । തത്ര ദേവദത്തചന്ദ്രാദയോ രാജാനഃ । പഞ്ചദശകിന്നരാണാം ഗര്വിതാഃ । താനി സൌവര്ണാനി ബിലപ്രവേശനാനി ച പുരാണി । ചന്ദ്രോദയേ ച പര്വതവരേ നാഗാനാമധിവാസഃ । തേ ച ബിലപ്രവേശാഃ ബിലേഷു വൈനതേയവിഷയാവര്ത്തിനോ വ്യവസ്ഥിതാനുരാഗേ ച ദാനവേന്ദ്രാ വ്യവസ്ഥിതാഃ । വേണുമത്യപി വിദ്യാധരപുരത്രയം । ത്രിംശദ്യോജനശതവിസ്തീര്ണമേകൈകം താവദായതമ് । ഉലൂകരോമശമഹാവേത്രാദയശ്ച രാജാനോ വിദ്യാധരാണാമ് । ൨ ഏകൈകേ ച ശൈലരാജനി സ്വയമേവ ഗരുഡോ വ്യവസ്ഥിതഃ । കുഞ്ജരേ തു പര്വതവരേ നിത്യം പശുപതിഃ സ്ഥിതഃ । വൃഷഭാങ്കോ മഹാദേവഃ ശംകരോ യോഗിനാം വരഃ അനേകഗണഭൂതകോടിസഹസ്ത്രവാരോ ഭഗവാന് അനാദിപുരുഷോ വ്യവസ്ഥിതഃ । വസുധാരേ ച പുഷ്പവതാം വസൂനാം ച സമാവാസഃ । ൩ വസുധാരരത്നധാരയോര്മൂര്ധ്നി അഷ്ടൌ സപ്ത ച സംഖ്യയാ । പുരാണി വസുസപ്തര്ഷീണാം ചേതി । ഏകശ്രൃങ്ഗേ ച പര്വതോത്തമേ പ്രജാപതേഃ സ്ഥാനം ചതുര്വക്ത്രസ്യ ബ്രഹ്മണഃ। ഗജപര്വതേ ച മഹാഭൂതപരിവൃതാ സ്വയമേവ ഭഗവതീ തിഷ്ഠതി । ൪ വസുധാരേ ച പര്വതവരേ മുനിസിദ്ധവിദ്യാധരാണാമായതനമ് । ചതുരാശീത്യപരപുര്യോ മഹാപ്രാകാരതോരണാഃ । തത്ര ചാനേകപര്വതാ നാമ ഗന്ധര്വാ യുദ്ധശാലിനോ വസന്തി । തേഷാം ചാധിപതിര്ദേവോ രാജരാജൈകപിങ്ഗലഃ । സുരരാക്ഷസാഃ പഞ്ചകൂടേദാനവാഃ ശതശ്രൃങ്ഗേയക്ഷാണാം പുരശതമ് । ൫ താമ്രാഭേ തക്ഷകസ്യപുരശതമ് । വിശഖപര്വതേ ഗുഹസ്യായതനമ് । ശ്വേതോദയേ ഗിരിവരേ മഹാഗന്ധര്വഭവനമ് । ഹരികൂടേ ഹരിര്ദേവഃ । കുമുദേ കിന്നരാവാസഃ । അഞ്ജനേ മഹോരഗാഃ । സഹസ്ത്രശിഖരേ ച ദൈത്യാനാമുഗ്രകര്മിണാമാവാസഃ । പുരാണാം സഹസ്ത്രമേകം ഹേമമാലിനാമ് മുകുടേ പന്നപ്രപക്ഷേ പര്വതവരേ ചത്വാര്യായതനാനി തു। ഏവം മേരുപര്വതേഷു ദേവാനാമധിവാസഃ । മര്യാദാപര്വതേ ദേവകൂടേ പുരവിന്യാസഃ കീര്ത്യതേ । തസ്യോപരി യോജനശതം ഗരുഡസ്യ ജാതം ക്ഷേത്രമ് । തസ്യൈവ പാര്ശ്വതസ്ത്രിംശദ്യോജനവിസ്തീര്ണാശ്ചത്വാരിംശദായതാഃ സപ്തഗന്ധര്വനഗരാഃ । ആഗ്നേയാശ്ച നാമ്നാ ഗന്ധര്വാതിബലിനഃ । തത്ര ചാന്യത് ത്രിംശദ്യോജനമണ്ഡലം പുരമ് സൈംഹികേയാനാമ് । തത്ര ച ദേവര്ഷിചരിതാനി ദേവകൂടേ ദൃശ്യന്തേ । പുരം ച കാലകേയാനാം തത്രൈവ । തഥാ ചാന്തരതടേഽന്യേസുനാന്നാമ തസ്യൈവ ദക്ഷിണേ ത്രിംശദ്യോജനവിസ്തൃതം ദ്വിഷഷ്ടിയോജനായാമം പുരമ് കാമരൂപിണാം ദൃപ്താനാം മധ്യമേ ച തസ്യ ഹേമകൂടേ മഹാദേവസ്യ ന്യഗ്രോധഃ । അഥാതഃ കൈലാസവര്ണകോ ഭവതി। കൈലാസസ്യ തടേ യോജനശതമായാമവസ്തൃതമ് ഭുവനമാലാഭിവ്യാപ്തമ് । തസ്യാശ്ച മധ്യേ സഭാ । തത്ര ച തത്പുഷ്കരം നാമ വിമാനം തിഷ്ഠതി । ധനദസ്യ ച തദ്വിമാനമധിവാസശ്ച । തത്ര പദ്മമഹാപദ്മമകരകച്ഛപകുമുദശങ്ഖനീലനന്ദമഹാനിധയഃ പ്രതിവസന്തി । തത്ര ചന്ദ്രാദീനാം ലോകപാലാനാമാവാസഃ । തത്ര ച മന്ദാകിനീ നാമ നദീ । തഥാ കനകമന്ദാ മന്ദാ ചേതി നാമഭിഃ സരിതഃ । തത്രാന്യാ അപി നദ്യഃ സന്തി । പൂര്വപാര്ശ്വേ ച ശതയോജനമായാമാസ്ത്രിംശദ്യോജനവിസ്തൃതാ ദശഗന്ധര്വപുര്യഃ താസു ച സകുബാഹുഹരികേശചിത്രസേനാദയോ രാജാനഃ । തസ്യൈവ ച പശ്ചിമകൂടേ അശീതിയോജനായാമം ചത്വാരിംശദ്വിസ്തൃതമേകൈകം യക്ഷനഗരമ് । തേഷു ച മഹാമാലിസുനേത്ര ചക്രാദയോ നായകാഃ । തസ്യൈവ ദക്ഷിണേ പാര്ശ്വേ കുഞ്ജദരീഷു ഗുഹാസു സമുദ്രാഃ സമുദ്രം യാവത്കിന്നരാണാം പുരശതമ് । തേഷു ച ദ്രുമസുഗ്രീവാദിഭഗദത്തപ്രമുഖം രാജശതമ് । തത്ര ച രുദ്രസ്യോമയാ സാര്ദ്ധം വിവാഹസ്സംവൃത്തഃ । തപശ്ച കൃതവതീ ഗൌരീ । കിരാതരൂപിണാ ച രുദ്രേണ സ്ഥിതമ് । തത്രൈവ തത്ര സ്ഥിതേന സോമേന ശംകരേണ ജമ്ബൂദ്വീപാവലോകനം കൃതമ് । തത്ര ചാനേകകിന്നരഗന്ധര്വോപഗീതമുമാവനം നാമാപ്സരോഭിരനേകപുഷ്പലതാവല്ലീഭിരുപേതമ് । യത്ര ഭഗവതാ മഹേശ്വരേണാര്ദ്ധനാരീനരവപുഃ പ്രാപ്തമ് । തത്ര ച കാര്തികേയസ്യ ശരദ്വനമ് । പുഷ്പചിത്രക്രൌഞ്ചയോര്മധ്യേ കാര്തികേയാഭിഷേകഃ കൃതഃ തസ്യ ച പൂര്വതടേ സിദ്ധമുനിഗണാവാസഃ കലാപഗ്രാമോ നാമ । തഥാ ച മാര്കണ്ഡേയവസിഷ്ഠപരാശരനലവിശ്വാമിത്രോദ്ദാലകാദീനാം മഹര്ഷീണാമനേകാനി സഹസ്ത്രാണ്യാശ്രമാണാം ഹി ഭവതി । തഥാ ച പശ്ചിമസ്യാചലേന്ദ്രസ്യ നിഷധസ്യ ഭാഗം ശ്രൃണുത । തസ്യ ച മധ്യമകൂടേ വിഷ്ണ്വായതനം മഹാദേവസ്യ । തസ്യൈവോത്തരതടേ ത്രിംശദ്യോജനവിസ്തൃതം മഹത്പുരം ലമ്ബാഖ്യാതം രാക്ഷസാനാമ് । തസ്യൈവ ദക്ഷിണേ പാര്ശ്വേ ബിലപ്രവേശനഗരമ് । പ്രഭേദകസ്യ പശ്ചിമേന ദേവദാനവസിദ്ധാദീനാം പുരാണി । തസ്യ ഗിരേര്മൂര്ധ്നി മഹതീ സോമശിലാ തിഷ്ഠതി । തസ്യാം ച പര്വണി സോമഃ സ്വയമേവാവതരതി । തസ്യൈവോത്തരപാര്ശ്വേ ത്രികൂടം നാമ । തത്ര ബ്രഹ്മാ തിഷ്ഠതി ക്വചിത് । തഥാ ച വഹ്ന്യായതനമ് । മൂര്ത്തിമാന് വഹ്നിരുപാസ്യതേ ദേവൈഃ । ൬ ഉത്തരേ ച ശ്രൃങ്ഗാഖ്യേ പര്വതവരേ ദേവതാനാമായതനാനി । പൂര്വേ നാരായണസ്യായതനമ് । മധ്യേ ബ്രഹ്മണഃ । ശംകരസ്യ പശ്ചിമേ । തത്ര ച യക്ഷാദീനാം കേചിത് പുരാണി തസ്യ ചോത്തരതീരേ ജാതുഛേ മഹാപര്വതേ ത്രിംശദ്യോജനമണ്ഡലം നന്ദജലം നാമ സരസ് തത്ര നന്ദോ നാമ നാഗരാജാ വസതി ശതശീര്ഷപ്രചണ്ഡ ഇതി।।൭ ഇത്യേതേഽഷ്ടൌ ദേവപര്വതാ വിജ്ഞേയാഃ । തേനാനുക്രമേണ ഹേമരജതരത്നവൈദൂര്യമാനഃ ശിലാഹിങ്ഗുലാദിവര്ണാഃ । ഇയം ച പൃഥ്വീ ലക്ഷകോടിശതാനേകസംഖ്യാതാനാം പൂര്ണാ തേഷു ച സിദ്ധവിദ്യാധരാണാം നിലയാഃ തേ ച മേരോഃ പാര്ശ്വതഃ കേസരവലയാലവാലം സിദ്ധലോകേതി കീര്ത്ത്യതേ । ഇയം പൃഥ്വീ പദ്മാകാരേണ വ്യവസ്ഥിതാ । ഏഷ ച സര്വപുരാണേഷു ക്രമഃ സാമാന്യതഃ പ്രതിപാദ്യതേ
രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഇനി പർവതങ്ങളിൽ ദേവന്മാരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു. അവിടെ ശാന്തപർവതത്തിൽ മഹേന്ദ്രന്റെ കളിസ്ഥലം ഉണ്ട്. അതിൽ ദേവരാജാവിന്റെ പാർിജാതവൃക്ഷവനം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതിന്റെ കിഴക്കുവശത്ത് കുഞ്ചര എന്ന പർവതം ഉണ്ട്. അതിന്റെ മുകളിൽ അസുരന്മാരുടെ എട്ടു പുരാതന നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്. അതുപോലെ വജ്രക എന്ന ഉത്തമപർവതത്തിൽ അനേകം രാക്ഷസന്മാരുടെ നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവരെ നീലക എന്ന പേരിൽ വിളിക്കുന്നു, ആകൃതി മാറ്റാൻ കഴിയുന്നവരാണ്. മഹാനീലപർവതത്തിൽ വിദ്യാധരന്മാരുടെ പുരാതന നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്. കിന്നരന്മാരുടെ പതിനയ്യായിരം പ്രശസ്ത നഗരങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ട്. അവിടെ ദേവദത്തൻ, ചന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ രാജാക്കന്മാർ കിന്നരന്മാരുടെ അഭിമാനമുള്ള ഭരണാധികാരികളാണ്. ആ നഗരങ്ങൾ പൊന്നുപോലും, നിലത്തടിയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനവാതിലുകളുമുണ്ട്. ചന്ദ്രോദയപർവതത്തിൽ നാഗന്മാരുടെ വാസസ്ഥലമാണ്. അവിടെയുള്ള ഗുഹകളിൽ പ്രവേശനവാതിലുകളുണ്ട്; അവിടം ദാനവരാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ ഭുമികളിൽ സ്ഥിരമായി പാർക്കുന്നു. വേണുമതിയിൽ വിദ്യാധരന്മാരുടെ മൂന്നു നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്; ഓരോന്നും നൂറ് യോജന വീതിയും നീളവും ഉള്ളവയാണ്. അവിടം ഉലൂകരോമ, മഹാവേത്രൻ തുടങ്ങിയ വിദ്യാധരരാജാക്കന്മാർ പാർക്കുന്നു. ഓരോ പർവതരാജാവിനെയും കുറിച്ച് പറയുംപോൾ, അപ്പോൾ തന്നെ ഗരുഡൻ അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു. കുഞ്ചരപർവതത്തിൽ പാശുപതി എപ്പോഴും പാർക്കുന്നു. മഹാദേവൻ, വൃഷഭവാഹനൻ, ശംകരൻ, യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, അനേകം ഭൂതഗണങ്ങളുടെ നാഥൻ, ആദിപുരുഷൻ അവിടെ സ്ഥിരമായി പാർക്കുന്നു. വസുധാരയിൽ പൂക്കൾ നിറഞ്ഞവരും വസുക്കളും പാർക്കുന്നു. വസുധാരയും രത്നധാരയും എന്ന രണ്ടു പർവതങ്ങളിൽ എട്ട്, ഏഴ് എന്നിങ്ങനെ സംഖ്യയിൽ പുരാതന നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവ വസുക്കളുടെയും സപ്തർഷിമാരുടെയും നഗരങ്ങളാണ്. ഏകശൃംഗപർവതത്തിൽ പ്രജാപതിയായ നാലുമുഖ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥാനം ഉണ്ട്. ഗജപർവതത്തിൽ ഭഗവതിയായ അമ്മ തന്നെ മഹാഭൂതങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് പാർക്കുന്നു. വസുധാരപർവതത്തിൽ മുനിമാർ, സിദ്ധന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ എന്നിവരുടെ വാസസ്ഥലമാണ്. അവിടെ നാല്പത്തി നാലു മറ്റുഗണനഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്; വലിയ മതിലുകളും ഗോപുരങ്ങളും ഉള്ളവ. അവിടെ അനേകപർവതം എന്ന സ്ഥലത്ത് യുദ്ധശൂരന്മാരായ ഗന്ധർവന്മാർ പാർക്കുന്നു. അവർക്കു രാജാവായി രാജരാജൈകപിംഗളൻ എന്ന ദേവൻ ഉണ്ട്. പഞ്ചകൂട്ട്, ശതശൃംഗം എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിൽ ദേവന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്; യക്ഷന്മാർക്കും നൂറ് നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്. താമ്രാഭയിൽ തക്ഷകന്റെ നൂറ് നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്. വിശാഖപർവതത്തിൽ ഗുഹയുടെ വാസസ്ഥലമാണ്. ശ്വേതോദയപർവതത്തിൽ മഹാഗന്ധർവഭവനം ഉണ്ട്. ഹരികൂറ്റിൽ ഹരിദേവൻ പാർക്കുന്നു. കുമുദത്തിൽ കിന്നരന്മാരുടെ വാസസ്ഥലമാണ്. അഞ്ജനയിൽ മഹാസർപ്പങ്ങൾ പാർക്കുന്നു. സഹസ്രശിഖരത്തിൽ ഉഗ്രകർമികളായ ദൈത്യന്മാരുടെ വാസസ്ഥലമാണ്. ഹേമമാലികൾക്കു ആയിരം പുരാതന നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്. മുകുടപർവതത്തിൽ നാലു വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഇങ്ങനെ മേറുപർവതങ്ങളിൽ ദേവന്മാരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ട്. അതിന്റെ അതിരുപർവതമായ ദേവകൂട്ടിൽ നഗരങ്ങളുടെ വിന്യാസം വിവരിക്കുന്നു. അതിന്റെ മുകളിൽ നൂറ് യോജന ദൂരത്ത് ഗരുഡന്റെ ജന്മസ്ഥലം ഉണ്ട്. അതിന്റെ അരികിൽ മുപ്പത് യോജന വീതിയിലും നാല്പത് യോജന നീളത്തിലും ഏഴു ഗന്ധർവനഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവിടെയുള്ള ഗന്ധർവന്മാർ അഗ്നേയൻമാർ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ശക്തരായവരാണ്. അവിടം മുപ്പത് യോജന വലിപ്പമുള്ള സിംഹികേയരുടെ നഗരം ഉണ്ട്. ദേവകൂട്ടിൽ ദേവർഷിമാരുടെ ചരിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവിടം കാലകേയരുടെ നഗരം ഉണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെ ദക്ഷിണഭാഗത്ത് സുനാൻ എന്ന പേരിൽ മുപ്പത് യോജന വീതിയിലും അറുപത്തിരണ്ട് യോജന നീളത്തിലും കാമരൂപികളായ അഭിമാനികളുടേയും നഗരം ഉണ്ട്. അതിന്റെ മധ്യഭാഗമായ ഹേമകൂട്ടിൽ മഹാദേവന്റെ ആലിലവൃക്ഷം ഉണ്ട്. ഇനി കൈലാസത്തിന്റെ വിവരണം. കൈലാസത്തിന്റെ കിഴക്കുവശത്ത് നൂറ് യോജന നീളത്തിൽ ലോകങ്ങളുടെ മാലയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട പ്രദേശം ഉണ്ട്. അതിന്റെ നടുവിൽ ഒരു സഭ ഉണ്ട്. അവിടെ തത്പുഷ്കരം എന്ന പേരിൽ ഒരു വിഹായസവിമാനം നിലകൊള്ളുന്നു. ധനദന്റെ ആ വാസസ്ഥലമാണ്. അവിടെ പത്മം, മഹാപത്മം, മകരം, കച്ചപം, കുമുദം, ശംഖം, നീലം, നന്ദം, മഹാനിധി എന്നിങ്ങനെ മഹാസമ്പത്തുകൾ പാർക്കുന്നു. അവിടെ ചന്ദ്രൻ മുതലായ ലോകപാലന്മാരുടെ വാസസ്ഥലമാണ്. അവിടെ മന്ദാകിനി എന്ന നദി ഒഴുകുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ കനകമന്ദാ, മന്ദാ എന്നിങ്ങനെ പേരുള്ള നദികളും ഉണ്ട്. അവിടെ മറ്റു നദികളും ഉണ്ട്. കിഴക്കുവശത്ത് നൂറ് യോജന നീളത്തിലും മുപ്പത് യോജന വീതിയിലും പത്ത് ഗന്ധർവനഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവിടെ സകുബാഹു, ഹരികേശ, ചിത്രസേനൻ തുടങ്ങിയ രാജാക്കന്മാർ ഭരണാധികാരികളാണ്. അതിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് കൂറ്റിൽ എൺപത് യോജന നീളത്തിലും നാല്പത് യോജന വീതിയിലും ഓരോ യക്ഷനഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവയിൽ മഹാമാലി, സുനേത്രൻ, ചക്രൻ തുടങ്ങിയവരാണ് നേതാക്കൾ. അതിന്റെ തെക്കുവശത്ത് കുഞ്ചദരികളിലെ ഗുഹകളിൽ സമുദ്രം വരെ കിന്നരന്മാരുടെ നൂറ് നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവിടെ ദ്രുമൻ, സുഗ്രീവൻ തുടങ്ങിയവരെ പ്രധാനമാക്കി നൂറ് രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ട്. അവിടം രുദ്രനും ഉമയും തമ്മിൽ വിവാഹം നടന്നത്. ഗൗരി തപസ്സ് ചെയ്തു; രുദ്രൻ കിരാതരൂപത്തിൽ അവിടെ നിലകൊണ്ടു. അവിടെ തന്നെ സോമനും ശങ്കരനും ചേർന്ന് ജംബുദ്വീപം നിരീക്ഷിച്ചു. അവിടെ അനേകം കിന്നരരും ഗന്ധർവരും പാടുന്ന ഉമാവനം ഉണ്ട്; അതിൽ അനേകം പൂക്കളും വളരുന്ന ചെടികളും ഉണ്ട്. അവിടം മഹേശ്വരൻ അർദ്ധനാരീശ്വരരൂപം പ്രാപിച്ചു. അവിടെ കാർത്തികേയന്റെ ശരദ്വനം ഉണ്ട്. പുഷ്പവും ചിത്രക്രൗഞ്ചവും തമ്മിൽ ഇടയിൽ കാർത്തികേയന്റെ അഭിഷേകം നടന്നു; അതിന്റെ കിഴക്കുവശത്ത് സിദ്ധമുനികൾ പാർക്കുന്ന കലാപഗ്രാമം ഉണ്ട്. മാർക്കണ്ടേയൻ, വസിഷ്ഠൻ, പരാശരൻ, നളൻ, വിശ്വാമിത്രൻ, ഉദ്ദാലകൻ തുടങ്ങിയ മഹർഷിമാരുടെ ആയിരക്കണക്കിന് ആശ്രമങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ട്. ഇനി പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തുള്ള നിഷധപർവതത്തിന്റെ ഭാഗം കേൾക്കൂ. അതിന്റെ നടുവിലുള്ള കൂറ്റിൽ വിഷ്ണുവിന്റെയും മഹാദേവന്റെയും വാസസ്ഥലമാണ്. അതിന്റെ വടക്കുവശത്ത് മുപ്പത് യോജന വീതിയുള്ള വലിയ ലംബ നഗരം ഉണ്ട്; അത് രാക്ഷസന്മാരുടെ നഗരമാണ്. അതിന്റെ തെക്കുവശത്ത് നിലത്തടിയിലേക്കുള്ള നഗരം ഉണ്ട്. പ്രഭേദകന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ദേവന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും പുരാതന നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്. ആ പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ വലിയ സോമശില ഉണ്ട്; അതിൽ പൗർണമി ദിവസം സോമൻ സ്വയം ഇറങ്ങിവരുന്നു. അതിന്റെ വടക്കുവശത്ത് ത്രികൂട്ട് എന്ന സ്ഥലം ഉണ്ട്; അവിടെ ബ്രഹ്മാവു ചിലപ്പോൾ പാർക്കുന്നു. അതുപോലെ അഗ്നിയുടെ വാസസ്ഥലവും ഉണ്ട്; ദേവന്മാർ അവിടം അഗ്നിയെ സാക്ഷാൽ രൂപത്തിൽ ആരാധിക്കുന്നു.
രുദ്ര ഉവാച । അഥ നദീനാമവതാരം ശ്രൃണുത । ആകാശസമുദ്രോ യഃ കീര്ത്യതേ സാമാഖ്യസ് തസ്മാദാകാശഗാമിനീ നദീ പ്രവൃത്താ । സാ ചാനവരതമിന്ദ്രഗജേന ക്ഷോഭ്യതേ । സാ ച ചതുരശീതിസഹസ്ത്രോച്ഛ്രായാ । സാ മേരോഃ സുദര്ശനം കരോതി । സാ ച മേരുകൂടതടാന്തേഭ്യഃ പ്രസ്ഖലിതാ ചതുര്ധാ സംജാതാ । ഷഷ്ടിം ച യോജനസഹസ്ത്രം നിരാലമ്ബാ പതമാനാ പ്രദക്ഷിണമനുസരന്തീ ചതുര്ദ്ധാ ജഗാമ । സീതാ ചാലകനന്ദാ ചക്ഷുര്ഭദ്രാ ചേതി നാമഭിഃ । യഥോദ്ദേശം സാ ചാനേകശതസഹസ്ത്രപര്വതാനാം ദാരയന്തീ ഗാം ഗതേതി ഗങ്ഗേത്യുച്യതേ അഥ ഗന്ധമാദനപാര്ശ്വേഽമരഗണ്ഡികാ വര്ണ്യതേ । ഏകത്രിംശദ്യോജനസഹസ്ത്രാണി ആയാമഃ ചതുഃശതവിസ്തീര്ണമ്। തത്ര കേതുമാലാഃ സര്വേ ജനപദാഃ । കൃഷ്ണവര്ണാഃ പുരുഷാ മഹാബലിനഃ । ഉത്പലവര്ണാഃ സ്ത്രിയഃ ശുഭദര്ശനാഃ । തത്ര ച മഹാവൃക്ഷാഃ പനസാഃ സന്തി । തത്രേശ്വരോ ബ്രഹ്മപുത്രസ്തിഷ്ഠതി । തത്രോദപാനാച്ച ജരാരോഗവിവര്ജിതാ വര്ഷായുതായുഷശ്ച നരാഃ । മാല്യവതഃ പൂര്വപാര്ശ്വേ പൂര്വഗണ്ഡികാ ഏകശ്രൃങ്ഗാദ്യോജനസഹസ്ത്രാണി മാനതസ്തത്ര ച ഭദ്രാശ്വാ നാമ ജനപദാഃ ഭദ്രസാലവനം ച തത്ര വ്യവസ്ഥിതമ് । കാലാമ്രവൃക്ഷാഃ പുരുഷാഃ ശ്വേതാഃ പദ്മവര്ണിനഃ സ്ത്രിയഃ കുമുദവര്ണാ ദശവര്ഷസഹസ്ത്രാണി തേഷാമായുഃ । തത്ര ച പഞ്ച കുലപര്വതാഃ । തദ്യഥാ ശൈലവര്ണഃ മാലാഖ്യഃ കോരജശ്ച ത്രിപര്ണഃ നീലശ്ചേതി തദ്വിനിര്ഗതാഃ। തദമ്ഭഃസ്ഥിതാനാം ദേശാനാം താന്യേവ നാമാനി । തേ ച ദേശാ ഏതാ നദീഃ പിബന്തി। തദ്യഥാ സീതാ സുവാഹിനീ ഹംസവതീ കാസാ മഹാചക്രാ ചന്ദ്രവതീ കാവേരീ സുരസാ ശാഖാവതീ ഇന്ദ്രവതീ അങ്ഗാരവാഹിനീ ഹരിതോയാ സോമാവര്താ ശതഹ്രദാ വനമാലാ വസുമതീ ഹംസാ സുപര്ണാ പഞ്ചഗങ്ഗാ ധനുഷ്മതീ മണിവപ്രാ സുബ്രഹ്മഭാഗാ വിലാസിനീ കൃഷ്ണതോയാ പുണ്യോദാ നാഗവതീ ശിവാ ശേവാലിനീ മണിതടാ ക്ഷീരോദാ വരുണാവതീ വിഷ്ണുപദീ മഹാനദീ ഹിരണ്യസ്കന്ധവാഹാ സുരാവതീ കാമോദാ പതാകാശ്ചേത്യേതാ മഹാനദ്യഃ । ഏതാശ്ച ഗങ്ഗാസമാഃ കീര്തിതാഃ। ആജന്മാന്തം പാപം വിനാശയന്തി । ക്ഷുദ്രനദ്യശ്ച കോടിശഃ। താശ്ച നദീര്യേ പിബന്തി തേ ദശവര്ഷസഹസ്ത്രായുഷഃ। രുദ്രോമാഭക്താ ഇതി
രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഇനി നദികളുടെ അവതാരത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. ആകാശസമുദ്രം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സമുദ്രത്തിൽ നിന്നാണ് ആകാശത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്ന മഹാനദി ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ആ നദി എപ്പോഴും ഇന്ദ്രന്റെ ആനയാൽ കലക്കപ്പെടുന്നു. അതിന് എൺപത്തിനാലായിരം അളവിൽ ഉയരമുണ്ട്. അതു മേറുപർവതത്തെ അതിമനോഹരമാക്കുന്നു. മേറുപർവതത്തിന്റെ കൂറ്റുകളിൽ നിന്ന് ആ നദി നാലായി പിരിഞ്ഞു വീഴുന്നു. അറുപതിനായിരം യോജന ദൂരം ആ നദി ആകാശത്തിൽ നിന്ന് പിന്തുണയില്ലാതെ വീണു, മേറുവിനെ ചുറ്റി നാലു ദിക്കുകളിലേക്കും ഒഴുകുന്നു. അവയ്ക്ക് സീത, അലകനന്ദ, ചക്ഷുഭദ്ര എന്നിങ്ങനെയാണ് പേരുകൾ. അവയുടെ വഴി അനുസരിച്ച്, ആ നദികൾ അനേകം പർവതങ്ങൾ താണ്ടി ഭൂമിയിലെത്തുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അവയെ ഗംഗ എന്നുപറയുന്നത്. പിന്നെ ഗന്ധമാദനപർവതത്തിന്റെ അരികിൽ അമരഗണ്ഡിക എന്ന പ്രദേശം ഉണ്ട്; അതിന് മുപ്പത്തിയൊന്നു ആയിരം യോജന നീളവും നാലുനൂറ് യോജന വീതിയും ഉണ്ട്. അവിടെ എല്ലാ കേതുമാല ജനപദങ്ങളും പാർക്കുന്നു; പുരുഷന്മാർ കറുത്ത നിറം, വലിയ ശക്തി; സ്ത്രീകൾ ഉത്പലപൂവിന്റെ നിറം, മനോഹരരൂപം. അവിടെ വലിയ പലചക്കമരങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവിടം ബ്രഹ്മപുത്രനായ ഇശ്വരൻ പാർക്കുന്നു. അവിടെയുള്ള കിണറുകളിൽ നിന്നു കുടിക്കുന്നവർക്ക് വയസ്സോ രോഗമോ ഇല്ലാതെ പത്തായിരം വർഷം ആയുസ്സു ലഭിക്കും. മാല്യവത്പർവതത്തിന്റെ കിഴക്കുവശത്ത് പൂർവഗണ്ഡിക ഉണ്ട്; അതിന് ഏകശൃംഗം മുതൽ ആയിരം യോജന നീളമുണ്ട്. അവിടെ ഭദ്രാശ്വ ജനപദവും ഭദ്രശാലവനവും ഉണ്ട്. പുരുഷന്മാർ വെള്ള നിറം, സ്ത്രീകൾ കുമുദപൂവിന്റെ നിറം; അവർക്കും പത്തായിരം വർഷം ആയുസ്സാണ്. അവിടെ അഞ്ചു കുടുംബപർവതങ്ങൾ ഉണ്ട്: ശൈലവർണൻ, മാലാഖ്യൻ, കോരജൻ, ത്രിപർണ്ണൻ, നീലൻ. അവിടം നിന്നു ഒഴുകുന്ന വെള്ളത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവർക്ക് ആ പ്രദേശങ്ങൾക്കും അതേ പേരുകളാണ്. ആ പ്രദേശങ്ങൾ ഈ നദികൾ കുടിക്കുന്നു: സീത, സുഭവിനി, ഹംസവതി, കാസ, മഹാചക്ര, ചന്ദ്രവതി, കാവേരി, സുരസ, ശാഖാവതി, ഇന്ദ്രവതി, അങ്കാരവാഹിനി, ഹരിതോയ, സോമാവർത്ത, ശതഹ്രദ, വനമാല, വസുമതി, ഹംസ, സുപർണ്ണ, പഞ്ചഗംഗ, ധനുഷ്മതി, മണിവപ്ര, സുബ്രഹ്മഭാഗ, വിലാസിനി, കൃഷ്ണതോയ, പുണ്യോദ, നാഗവതി, ശിവ, ശേവാലിനി, മണിതട, ക്ഷീരോദ, വരുണാവതി, വിഷ്ണുപദി, മഹാനദി, ഹിരണ്യസ്കന്ധവാഹ, സുരാവതി, കാമോദ, പതാക എന്നിങ്ങനെ. ഇവയെല്ലാം ഗംഗയുടെ തുല്യമായ മഹാനദികളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; ജനനത്തിൽ നിന്ന് മരണം വരെ പാപം നീക്കുന്നു. അനേകം ചെറിയ നദികളും ഉണ്ട്. അവയിൽ നിന്ന് കുടിക്കുന്നവർക്ക് പത്തായിരം വർഷം ആയുസ്സാണ്. രുദ്രൻ പറയുന്നു: എനിക്കു ഭക്തിയില്ലാതിരിക്കുക.
രുദ്ര ഉവാച । നിസര്ഗ ഏഷ ഭദ്രാശ്വാനാം കീര്തിതഃ കേതുമാലാനാം വിസ്തരേണ കഥിതം । നൈഷധസ്യാചലേനദ്രസ്യ പശ്ചിമേന കുലാചലജനപദനദ്യഃ കീര്ത്യന്തേ । തഥാ ച വിശാഖകമ്ബലജയന്തകൃഷ്ണഹരിതാശോകവര്ദ്ധമാനാ ഇത്യേതേഷാം സപ്തകുലപര്വതാനാം കോടിശഃ പ്രസൂതിഃ । തന്നിവാസിനോ ജനപദാസ്തന്നാമാന ഏവ ദ്രഷ്ടവ്യാഃ । തദ്യഥാ സൌരഗ്രാമാത്തസാംതപോ കൃതസുരാശ്രവണ കമ്ബലമാഹേയാചലകൂടവാസമൂലതപക്രൌഞ്ചകൃഷ്ണാങ്ഗമണിപങ്കജചൂഡമലസോമീയസമുദ്രാന്തക കുരകുഞ്ചസുവര്ണഃ തടകകുഹ ശ്വേതാങ്ഗകൃഷ്ണപാടവിദകപിലകര്ണികമഹിഷകുബ്ജകരനാടമഹോത്കടശുകനാസഗജഭൂമകകുരഞ്ജന മനാഹകിംകിസപാര്ണഭൌമകചോരകധൂമജന്മ അങ്ഗാരജതീവനജീവലൌകിലവാചാം സഹാങ്ഗമധുരേയശുകേചകേയശ്രവണമത്ത കാസികഗോദാവാമകുലപഞ്ജാവര്ജ്ജഹമോദശഅലക ഏതേ ജനപദാസ്തത്പര്വതോത്ഥാ നദീഃ പിബന്തി । തദ്യഥാ പ്ലക്ഷാ മഹാകദമ്ബാ മാനസീ ശ്യാമാ സുമേധാ ബഹുലാ വിവര്ണാ പുങ്ഖാ മാലാ ദര്ഭവതീ ഭദ്രാനദീ ശുകനദീ പല്ലവാ ഭീമാ പ്രഭ़ഞ്ജനാ കാമ്ബാ കുശാവതീ ദക്ഷാ കാസവതീ തുങ്ഗാ പുണ്യോദാ ചന്ദ്രാവതീ സുമൂലാവതീ കകുദ്മിനീ വിശാലാ കരണ്ടകാ പീവരീ മഹാമായാ മഹിഷീ മാനുഷീ ചണ്ഡാ ഏതാ നദീഃ പ്രധാനാഃ। ശേഷാഃ ക്ഷുദ്രനദ്യഃ സഹസ്ത്രശശ്ചേതി
രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഭദ്രാശ്വരുടെ സ്വഭാവം മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെയും, കേതുമാല ദേശത്തെ വിശദമായി വിവരിച്ചതുപോലെയും, ഇപ്പൊഴിതാ നൈഷധപർവതത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് കുലപർവതങ്ങളുടെ പ്രദേശത്തെ നദികൾ പറയാം. വിശാഖ, കംബല, ജയന്ത, കൃഷ്ണ, ഹരിത, അശോക, വർദ്ധമാന എന്നിങ്ങനെ ഏഴു കുലപർവതങ്ങളിൽ നിന്നാണ് അനേകം നദികൾ ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾക്കും ആ പർവതങ്ങളുടെ പേരിലാണ് പേരുകൾ. ഉദാഹരണത്തിന്: സൌരഗ്രാമം, തസാന്തപം, കൃതസുരാശ്രവണം, കംബലമാഹേയം, അചലകൂട്ടം, വാസമൂലം, തപക്രൗഞ്ചം, കൃഷ്ണം, അങ്കമണി, പങ്കജചൂഡം, മലസോമിയം, സമുദ്രാന്തകം, കുറകുഞ്ചം, സുവർണം, തടകുകുഹം, ശ്വേതാംഗം, കൃഷ്ണപാടം, വിദകം, പിലകര്ണി, കാമഹിഷം, കുബ്ജം, കരണാടം, മഹോത്കടം, ശുകനാസം, ഗജഭൂമം, കാകുരഞ്ജനം, മനാഹം, കിംകിസം, പാർണം, ഭൗമകം, ചോറകം, ധൂമജന്മം, അങ്കം, രാജതം, ഇവനം, ജീവലൗ, കിലവാചം, സഹംഗം, മധുരേയ, ശുകേചം, കേയശ്രവണ, മത്ത, കാസി, ഗോദാവ, അമകുലപഞ്ചം, വർജ്ജം, ഹമോദം, ശാലകം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ജനപദങ്ങൾ. ഇവർക്ക് ജീവിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള വെള്ളം അവിടുത്തെ പർവതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള നദികളിൽ നിന്നാണ്. പ്രധാന നദികൾ ഇവയാണ്: പ്ലക്ഷം, മഹാകദംബം, മാനസി, ശ്യാമ, സുമേധ, ബഹുല, വിവർണ, പുങ്ഖ, മാല, ദർഭവതി, ഭദ്രാനദി, ശുകനദി, പല്ലവ, ഭീമ, പ്രഭഞ്ജന, കാംബ, കുശാവതി, ദക്ഷ, കാസാവതി, തുങ്ഗ, പുണ്യോദ, ചന്ദ്രാവതി, സുമൂലാവതി, കകുദ്മിനി, വിശാല, കരണ്ടക, പീവരി, മഹാമായ, മഹിഷി, മാനുഷി, ചണ്ട. ഇതാണ് പ്രധാന നദികൾ; അവയല്ലാത്തവ ആയിരക്കണക്കിന് ചെറിയ നദികളും ഉണ്ട്.
തഥാ ത്രിശ്രൃങ്ഗേ ച മണികാഞ്ചനസര്വരത്നശിഖരാനുക്രമേണ തസ്യ ചോത്തരശ്രൃങ്ഗാദ്ദക്ഷിണസമുദ്രാന്തേ ചോത്തരകുരവഃ । വസ്ത്രാണ്യാഭരണാനി ച വൃക്ഷേഷ്വേവ ജായന്തേ ക്ഷീരവൃക്ഷാഃ ക്ഷീരാസവാഃ സന്തി। മണിഭൂമിഃ സുവര്ണബാലുകാ। തസ്മിന് സ്വര്ഗച്യുതാശ്ച പുരുഷാ വസന്തി ത്രയോദശവര്ഷസഹസ്ത്രായുഷഃ । തസ്യൈവ ദ്വീപസ്യ പശ്ചിമേന ചതുര്യോജനസഹസ്ത്രമതിക്രമ്യ ദേവലോകാച്ചന്ദ്രദ്വീപോ ഭവതി യോജനസഹസ്ത്രപരിമണ്ഡലഃ । തസ്യ മധ്യേ ചന്ദ്രകാന്തസൂര്യകാന്തനാമാനൌ ഗിരിവരൌ। തയോശ്ച മധ്യേ ചന്ദ്രാവതീ നാമ മഹാനദീ അനേകവൃക്ഷഫലാനേകനദീസമാകുലാ। ഏതത്കുരുവര്ഷം ച । തസ്യോത്തരപാര്ശ്വേ സമുദ്രോര്മിമാലാഢ്യം പഞ്ചയോജനസഹസ്ത്രമതിക്രമ്യ ദേവലോകാത് സൂര്യദ്വീപോ ഭവതി യോജനസഹസ്ത്രപരിമണ്ഡലഃ। തസ്യ മധ്യേ ഗിരിവരഃ ശതയോജനവിസ്തീര്ണസ്താവദുച്ഛ്രിതഃ। തസ്മാത്സൂര്യാവര്ത്തനാമാ നദീ നിര്ഗതാ। തത്ര ച സൂര്യസ്യാധിഷ്ഠിതമ് തത്ര സൂര്യദൈവത്യാസ്തദ്വര്ണാശ്ച പ്രജാ ദശവര്ഷസഹസ്ത്രായുഷഃ। തസ്യ ച ദ്വീപസ്യ പശ്ചിമേന ചതുര്യോജനസഹസ്ത്രമതിക്രമ്യ സമുദ്രം ദശയോജനസഹസ്ത്രം പരിമണ്ഡലത്വേന ദ്വീപോ രുദ്രാകരോ നാമ । തത്ര ച ഭദ്രാസനം വായോരനേകരത്നശോഭിതമ്। തത്ര വിഗ്രഹവാന് വായുസ്തിഷ്ഠതി। തപനീയവര്ണാശ്ച പ്രജാഃ പഞ്ചവര്ഷസഹസ്ത്രായുഷഃ ।। ൮൪.
അതുപോലെ, ത്രിശൃംഗപർവതത്തിൽ മണി, പൊന്നും മറ്റു രത്നങ്ങളും നിറഞ്ഞ കുന്നുകൾ ഉണ്ട്. അതിന്റെ വടക്കൻ ചുരത്തിനും തെക്കേ കടലിന്റെ അറ്റത്തുമാണ് ഉത്തരകുരുക്കൾ താമസിക്കുന്നത്. അവിടെയുള്ള വൃക്ഷങ്ങളിൽ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും തന്നെ വളരുന്നു; പാൽമരങ്ങളും പാൽപാനീയങ്ങളും ഉണ്ട്. നിലം മുഴുവൻ രത്നങ്ങളും പൊൻ മണലുമാണ്. അവിടെ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ആളുകൾ താമസിക്കുന്നു; അവർക്കു പതിമൂവായിരം വർഷം ആയുസ്സാണ്. അതേ ദ്വീപിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് നാലായിരം യോജന ദൂരം കടന്ന്, ദേവലോകത്തിൽ ചന്ദ്രദ്വീപ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അതിന് ആയിരം യോജന വീതിയുണ്ട്. അതിന്റെ നടുവിൽ ചന്ദ്രകാന്ത, സൂര്യകാന്ത എന്ന രണ്ട് വലിയ പർവതങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവയുടെ നടുവിൽ ചന്ദ്രാവതീ എന്ന വലിയ നദി ഒഴുകുന്നു; അതിന്റെ ചുറ്റും പലതരം വൃക്ഷഫലങ്ങളും നദികളും കാണാം. ഇതാണ് കുറുവർഷം. അതിന്റെ വടക്കേ തീരത്ത്, സമുദ്രം അഞ്ചായിരം യോജന ദൂരം കടന്ന്, ദേവലോകത്തിൽ സൂര്യദ്വീപ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അതിന് ആയിരം യോജന വീതിയുണ്ട്. അതിന്റെ നടുവിൽ നൂറ് യോജന വീതിയിലും ഉയരത്തിലും ഉള്ള വലിയ പർവതം ഉണ്ട്. അതിൽ നിന്ന് സൂര്യവർത്ത എന്ന നദി പുറപ്പെടുന്നു. അവിടെ സൂര്യനെ ആരാധിക്കുന്നു; അവിടെയുള്ള ജനങ്ങൾ സൂര്യനു പോലെയുള്ള നിറമുള്ളവരാണ്, അവരുടെ ആയുസ്സ് പത്തായിരം വർഷമാണ്. അതേ ദ്വീപിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് നാലായിരം യോജന ദൂരം കടന്ന്, സമുദ്രത്തിൽ പത്തായിരം യോജന വലിപ്പമുള്ള വൃത്താകൃതിയിലുള്ള രുദ്രാകര ദ്വീപ് ഉണ്ട്. അവിടെ പലതരം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഭദ്രാസനം എന്ന വാതാവാസം ഉണ്ട്. അവിടെ രൂപംകൊണ്ട വായു വസിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ള ജനങ്ങൾ പൊൻ നിറമുള്ളവരാണ്; അവരുടെ ആയുസ്സ് അയ്യായിരം വർഷമാണ്.
രുദ്ര ഉവാച । ഇയം ഭൂപദ്മവ്യവസ്ഥാ കഥിതാ। ഇദാനീം ഭാരതം നവഭേദം ശ്രൃണുത। തദ്യഥാ। ഇന്ദ്രഃ കസേരുഃ താമ്രവര്ണോ ഗഭസ്തിഃ നാഗദ്വീപഃ സൌമ്യഃ ഗന്ധര്വഃ വാരുണഃ ഭാതരം ചേതി। സാഗരസംവൃതമേകൈകം യോജനസഹസ്ത്രപ്രമാണമ്। തത്ര ച സപ്ത കുലപര്വതാ ഭവന്തി। തദ്യഥാ। മഹേന്ദ്രോ മലയഃ സഹ്യഃ ശുക്തിമാന്നൃക്ഷപര്വതഃ। വിന്ധ്യശ്ച പാരിയാത്രശ്ച ഇത്യേതേ കുലപര്വതാഃ। അന്യേ ച മന്ദരശാരദര്ദുരകോലാഹലസുരമൈനാകവൈദ്യുതവാരന്ധമപാണ്ഡുരതുങ്ഗപ്രസ്ഥകൃഷ്ണഗിരിജയന്തരൈവതഋഷ്യമൂകഗോമന്തചിത്രകൂടശ്രീചകോരകൂടശൈലകൃതസ്ഥല ഇത്യേതേ ക്ഷുദ്രപര്വതാഃ। ശേഷാഃ ക്ഷുദ്രതരാഃ। തേഷാമാര്യാ മ്ലേച്ഛാ ജനപദാ വസന്തി। പിബന്തി ചൈതാസു നദീഷു പാനീയമ്। തദ്യഥാ ഗങ്ഗാ സിന്ധു സരസ്വതീ ശതദ്രു വിതസ്താ വിപാശാ ചന്ദ്രഭാഗാ സരയൂ യമുനാ ഇരാവതീ ദേവികാ കുഹൂ ഗോമതീ ധൂതപാപാ ബാഹുദാ ദൃഷദ്വതീ കൌശികീ നിസ്വരാ ഗണ്ഡകീ ചക്ഷുഷ്മതീ ലോഹിതാ ഇത്യേതാ ഹിമവത്പാദനിര്ഗതാഃ
രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിലെ പദ്മസമൂഹത്തിന്റെ ക്രമം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു. ഇപ്പോൾ ഭാരതം എന്ന ദേശം ഒമ്പത് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. അവയാണ്: ഇന്ദ്ര, കസേരു, താമ്രവർണ്ണ, ഗഭസ്തി, നാഗദ്വീപം, സൗമ്യ, ഗന്ധർവ, വാരുണ, ഭാതരൻ എന്നിങ്ങനെ. ഓരോ ഭാഗവും സമുദ്രം ചുറ്റിപ്പറ്റിയതും ആയിരം യോജനവ്യാപ്തിയുമാണ്. അവിടെ ഏഴു പ്രധാന പർവതങ്ങൾ ഉണ്ട്: മഹേന്ദ്രൻ, മലയം, സഹ്യൻ, ശുക്തിമാൻ, ഋക്ഷപർവതം, വിന്ധ്യൻ, പാരിയാത്രൻ. ഇതു കൂടാതെ, മന്ദരൻ, ശാരദ, ദർദുരൻ, കൊലാഹളം, സുരമ, മൈനാകം, വൈദ്യുതം, വാരന്ധമം, പാണ്ഡുരം, തുങ്ങപ്രസ്ഥം, കൃഷ്ണഗിരി, ജയന്തൻ, റൈവതം, ഋഷ്യമൂകം, ഗോമന്തം, ചിത്രകൂടം, ശ്രീചകോറം, കൂട്ട്, ശൈലം, കൃതസ്ഥലം എന്നിങ്ങനെ ചെറിയ പർവതങ്ങളും ഉണ്ട്. അവയിൽ കൂടുതൽ ചെറിയ പർവതങ്ങളിലും ആര്യരും മ്ലേച്ഛരായ ജനങ്ങളും താമസിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ള നദികളിൽ നിന്നാണ് അവർ വെള്ളം കുടിക്കുന്നത്. അതായത്: ഗംഗ, സിന്ധു, സരസ്വതി, ശതദ്രു, വിതസ്ത, വിപാശ, ചന്ദ്രഭാഗ, സരയു, യമുന, ഇരാവതി, ദേവിക, കുഹൂ, ഗോമതി, ധൂതപാപ, ബാഹുദ, ദൃശ്യദ്വതി, കൗശികി, നിസ്വര, ഗണ്ഡകി, ചക്ഷുഷ്മതി, ലോഹിതാ — ഇവയെല്ലാം ഹിമവാന്റെ പാദത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.
ശോണാ ജ്യോതീരഥാ നര്മദാ സുരസാ മന്ദാകിനീ ദശാര്ണാ ചിത്രകൂടാ തമസാ പിപ്പലാ കരതോയാ പിശാചികാ ചിത്രോത്പലാ വിശാലാ വഞ്ജുലാ ബാലുകാ വാഹിനീ ശുക്തിമതീ വിരജാ പങ്കിനീ രിരീ കുഹൂ ഇത്യേതാ ഋക്ഷപ്രസൂതാഃ। മണിജാലാ ശുഭാ താപീ പയോഷ്ണീം ശീഘ്രോദാ വേഷ്ണാ പാശാ വൈതരണീ വേദീ പാലീ കുമുദ്വതീ തോയാ ദുര്ഗാ അന്ത്യാ ഗിരാ ഏതാ വിന്ധ്യപാദോദ്ഭവാഃ। ഗോദാവരീ ഭീമരഥീ കൃഷ്ണാ വേണാ വഞ്ജുലാ തുങ്ഗഭദ്രാ സുപ്രയോഗാ വാഹ്യാ കാവേരീ ഇത്യേതാഃ സഹ്യപാദോദ്ഭവാഃ
ശോണ, ജ്യോതിരഥ, നർമദ, സുരസ, മന്ദാകിനി, ദശാർണ, ചിത്രകൂട, തമസ, പിപ്പല, കരതോയ, പിശാചിക, ചിത്രോത്പല, വിശാല, വഞ്ജുല, ബാലുക, വാഹിനി, ശുക്തിമതി, വിരജ, പങ്കിനി, രിരി, കുഹൂ — ഇവ ഋക്ഷപർവതത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. മണിജാല, ശുഭ, താപി, പയോഷ്ണി, ശീഘ്രോദ, വേഷ്ണ, പാശ, വൈതരണി, വേദി, പാലി, കുമുദ്വതി, തോയ, ദുര്ഗ, അന്ത്യ, ഗിരാ — ഇവ വിന്ധ്യപർവതത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഗോദാവരി, ഭീമരഥി, കൃഷ്ണ, വേണ, വഞ്ജുല, തുങ്ങഭദ്ര, സുപ്രയോഗ, വാഹ്യ, കാവേരി — ഇവ സഹ്യപർവതത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.
ശതമാലാ താമ്രപര്ണീ പുഷ്പാവതീ ഉത്പലാവതീ ഇത്യേതാ മലയജാഃ। ത്രിയാമാ ഋഷികുല്യാ ഇക്ഷുലാ ത്രിവിദാ ലാങ്ഗൂലിനീ വംശവരാ മഹേന്ദ്രതനയാഃ। ഋഷികാ ലൂസതീ മന്ദഗാമിനീ പലാശിനീ ഇത്യേതാഃ ശുക്തിമത്പ്രഭവാഃ। ഏതാഃ പ്രാധാന്യേന കുലപര്വതനദ്യഃ। ശേഷാഃ ക്ഷുദ്രനദ്യഃ। ഏഷ ജമ്ബൂദ്വീപോ യോജനലക്ഷപ്രമാണതഃ। അധ്യായഃ ൮൬ അതഃ പരം ശാകദ്വീപം നിബോധത। ജമ്ബൂദ്വീപസ്യ വിസ്താരാദ് ദ്വിഗുണപരിണാഹാല്ലവണോദകശ്ച ജമ്ബൂദ്വീപസമസ്തേന ദ്വിഗുണാവൃതഃ। തത്ര ച പുണ്യാ ജനപദാശ്ചിരാന്മ്രിയന്തേ ദുര്ഭിക്ഷജരാവ്യാധിരഹിതശ്ച ദേശോഽയമ്। സപ്തൈവ കുലപര്വതാസ്താവത് തിഷ്ഠന്തി തസ്യ ചോഭയതോ ലവണക്ഷീരോദധീ വ്യവസ്ഥിതൌ। തത്ര ച പ്രാഗായതഃ ശൈലേന്ദ്ര ഉദയോ നാമ പര്വതഃ। തസ്യാപരേണ ജലധാരോ നാമ ഗിരിഃ। സൈവ ചന്ദ്രേതി കീര്ത്തിതഃ। തസ്യ ച ജലമിന്ദ്രോ ഗൃഹീത്വാ വര്ഷതി। തസ്യ പാരേ രൈവതകോ നാമ ഗിരിഃ। സൈവ നാരദോ വര്ണ്യതേ തസ്മിംശ്ച നാരദപര്വതാദുത്പന്നോ തസ്യ ചാപരേണ ശ്യാമോ നാമ ഗിരിഃ। തസ്മിംശ്ച പ്രജാഃ ശ്യാമത്വമാപന്നാഃ സൈവ ദുന്ദുഭിര്വര്ണ്യതേ। തസ്മിന് സിദ്ധാ ഇതി കീര്തിതാഃ പ്രജാനേകവിധാഃ ക്രീഡന്തസ്തസ്യാപരേ രജതോ നാമ ഗിരിഃ സൈവ ശാകോച്യതേ। തസ്യാപരേണാമ്ബികേയഃ സ ച വിഭ്രാജസോ ഭണ്യതേ। സ ഏവ കേസരീത്യുച്യതേ। തതശ്ച വായുഃ പ്രവര്ത്തതേ। ഗിരിനാമാന്യേവ വര്ഷാണി തദ്യഥാ। ഉദയസുകുമാരോ ജലധാരക്ഷേമകമഹാദ്രുമേതി പ്രധാനാനി ദ്വിതീയപര്വതനാമഭിരപി വക്തവ്യാനി। തസ്യ ച മധ്യേ ശാകവൃക്ഷസ്തത്ര ച സപ്തമഹാനദ്യോ ദ്വിനാമ്ന്യഃ। തദ്യഥാ സുകുമാരീ കുമാരീ നന്ദാ വേണികാ ധേനുഃ ഇക്ഷുമതീ ഗഭസ്തി ഇത്യേതാ നദ്യഃ
ശതമാല, താമ്രപർണി, പുഷ്പാവതി, ഉത്പലാവതി — ഇവ മലയപർവതത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ത്രിയാമ, ഋഷികുല്യ, ഇക്ഷുല, ത്രിവിദ, ലാംഗൂലിനി, വംശവര — ഇവ മഹേന്ദ്രപർവതത്തിലെ പുത്രികളാണ്. ഋഷിക, ലൂസതി, മന്ദഗാമിനി, പലാശിനി — ഇവ ശുക്തിമാനിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഇവയാണ് പ്രധാനമായ പർവതനദികൾ; ശേഷമുള്ളവ ചെറിയ നദികളാണ്. ജംബൂദ്വീപം ഒരു ലക്ഷ്യം യോജനവ്യാപ്തിയുള്ളതാണിത്. ഇനി ശാകദ്വീപത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. ജംബൂദ്വീപത്തേക്കാൾ ഇരട്ടവ്യാപ്തിയുള്ളതും ഉപ്പുവെള്ളം ചുറ്റിയതുമായ ദ്വീപാണ് ഇത്. ഇവിടെ സദാചാരമുള്ള ജനങ്ങൾ ദീർഘകാലം ജീവിക്കുന്നു; ക്ഷാമം, വൃദ്ധാവസ്ഥ, രോഗം എന്നിവ ഇല്ലാത്ത ദേശമാണിത്. ഇവിടെ ഏഴു പ്രധാന പർവതങ്ങൾ ഉണ്ട്; ഇരുവശത്തും ഉപ്പുവെള്ളവും പാൽക്കടലും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. കിഴക്കോട്ട് ശൈലേന്ദ്രൻ എന്ന ഉദയപർവതം ഉണ്ട്. അതിന് അപ്പുറം ജലധാര എന്ന ഗിരി, അതേ സമയം ചന്ദ്രൻ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അതിലെ വെള്ളം ഇന്ദ്രൻ എടുത്ത് മഴയായി പെയ്യിക്കുന്നു. അതിന് അപ്പുറം റൈവതക എന്ന ഗിരി, അതേ സമയം നാരദൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. നാരദപർവതത്തിൽ നിന്ന് വിവിധ ജനങ്ങൾ ഉത്ഭവിക്കുന്നു; അവരെ സിദ്ധന്മാർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പിന്നെ ശ്യാമൻ എന്ന ഗിരി, അതേ സമയം ദുണ്ടുഭി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെയുള്ള ജനങ്ങൾ കറുത്തവരാണ്. പിന്നെ രാജതപർവതം, അതേ സമയം ശാക എന്നുമാണ്. അതിന് അപ്പുറം അംബികേയൻ, അതേ സമയം വിപ്രാജസൻ, അതേ സമയം കേസരി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. അതിനുശേഷം കാറ്റ് വീശുന്നു. ഈ പർവതങ്ങളുടെ പേരുകൾ തന്നെ അവിടത്തെ പ്രദേശങ്ങളുടെ പേരുകളുമാണ്: ഉദയൻ, സുകുമാരൻ, ജലധാരൻ, ക്ഷേമൻ, മഹാദ്രുമൻ — ഇവയാണ് പ്രധാനങ്ങൾ; മറ്റുള്ളവയും ഇത്തരത്തിലുള്ള പേരുകളാണ്. അതിന്റെ നടുവിൽ ശാകവൃക്ഷം ഉണ്ട്. അവിടെ ഏഴ് മഹാനദികൾ ഉണ്ട്, ഓരോന്നിനും രണ്ട് പേരുകൾ: സുകുമാരി, കുമാരി, നന്ദ, വേണിക, ധേനു, ഇക്ഷുമതി, ഗഭസ്തി.
അഥ തൃതീയം കുശദ്വീപം ശ്രൃണുത। കുശദ്വീപേന ക്ഷീരോദഃ പരിവൃതഃ ശാകദ്വീപസ്യ വിസ്താരാദ് ദ്വിഗുണേന। തത്രാപി സപ്ത കുലപര്വതാഃ। സര്വേ ച ദ്വിനാമാനഃ। തദ് യഥാ --- കുമുദവിദ്രുമേതി ച സോച്യതേ। ഉന്നതോ ഹേമപര്വതഃ സൈവ। ബലാഹകോ ദ്യുതിമാന് സൈവ। തഥാ ദ്രോണഃ സൈവ പുഷ്പവാന്। കങ്കശ്ച പര്വതഃ സൈവ കുശേശയഃ। തഥാ ഷഷ്ഠോ മഹിഷനാമാ സ ഏവ ഹരിരിത്യുച്യതേ। തത്രാഗ്നിര്വസതി। സപ്തമസ്തു കകുദ്മാന് നാമ സൈവ മന്ദരഃ കീര്ത്യതേ। ഇത്യേതേ പര്വതാഃ കുശദ്വീപേ വ്യവസ്ഥിതാഃ ഏതേഷാം വര്ഷഭേദോ ഭവതി ദ്വിനാമസംജ്ഞഃ। കുമുദസ്യ ശ്വേതമുദ്ഭിദം തദേവ കീര്ത്യതേ। ഉന്നതസ്യ ലോഹിതം വേണുമണ്ഡലം തദേവ ഭവതി। ബലാഹകസ്യ ജീമൂതം തദേവ രഥാകാര ഇതി।ദ്രോണസ്യ ഹരിതം തദേവ ബലാധനം ഭവതി। കങ്കസ്യാപി കകുദ്മാന് നാമ। വൃത്തിമത് തദേവ മാനസം മഹിഷസ്യ പ്രഭാകരമ്। കകുദ്മതഃ കപിലം തദേവ സംഖ്യാതം നാമ। ഇത്യേതാനി വര്ഷാണി। തത്ര ദ്വിനാമ്ന്യോ നദ്യഃ। പ്രതപാ പ്രവേശാ സൈവോച്യതേ। ദ്വിതീയാ ശിവാ യശോദാ സാ ച ഭവതി। തൃതീയാ പിത്രാ നാമ സൈവ കൃഷ്ണാ ഭണ്യതേ। ചതുര്ഥീ ഹ്രാദിനീ നാമ സൈവ ചന്ദ്രാ നിഗദ്യതേ। വിദ്യുതാ ച പഞ്ചമീ ശുക്ലാ സൈവ। വര്ണാ ഷഷ്ഠീ സൈവ വിഭാവരീ। മഹതീ സപ്തമീ സൈവ ധൃതിഃ। ഏതാഃ പ്രധാനാഃ ശേഷാഃ ക്ഷുദനദ്യഃ। ഇത്യേഷ കുശദ്വീപസ്യ സംനിവേശഃ। ശാകദ്വീപോ ദ്വിഗുണഃ സംനിവിഷ്ടശ്ച കഥിതഃ। തസ്യ ച മധ്യേ മഹാകുശസ്തമ്ബഃ। ഏഷ ച കുശദ്വീപോ ദധിമണ്ഡോദേനാവൃതഃ ക്ഷീരോദദ്വിഗുണേന
ഇപ്പോൾ മൂന്നാമത്തെ കുശദ്വീപത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. കുശദ്വീപം പാൽക്കടലാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും ശാകദ്വീപത്തേക്കാൾ ഇരട്ടവ്യാപ്തിയുമുള്ളതുമാണ്. അവിടും ഏഴു പ്രധാന പർവതങ്ങൾ ഉണ്ട്; ഓരോന്നിനും രണ്ട് പേരുകളുണ്ട്: കുമുദ, വിദ്യുമ, ഉന്നതൻ, ഹേമപർവതം, ബാലാഹക, ദ്യുതിമാൻ, ദ്രോണൻ, പുഷ്പവാൻ, കങ്കൻ, കുശേശയൻ, മഹിഷൻ, ഹരി, കകുദ്മാൻ, മന്ദരൻ. ഇവയാണ് കുശദ്വീപത്തിലെ പർവതങ്ങൾ. ഓരോ പർവതത്തിനും രണ്ട് പേരുള്ള പ്രദേശങ്ങളുണ്ട്: കുമുദന്റെ പ്രദേശം ശ്വേതം, ഉന്നതന്റെ പ്രദേശം ലോഹിതം, ബാലാഹകന്റെ ജിമൂതം, ദ്രോണന്റെ ഹരിതം, കങ്കന്റെ കകുദ്മാൻ, മഹിഷന്റെ പ്രദേശം പ്രഭാകരം, കകുദ്മാന്റെ പ്രദേശം കപിലം എന്നിങ്ങനെ. അവിടെയുള്ള നദികൾക്കും രണ്ട് പേരുകൾ ഉണ്ട്: പ്രതാപ, പ്രവേശ; ശിവ, യശോദ; പിതൃ, കൃഷ്ണ; ഹ്രാദിനി, ചന്ദ്ര; വിദ്യുത്, ശുക്ല; വർണ, വിഭാവരി; മഹതി, ധൃതി. ഇവയാണ് പ്രധാന നദികൾ; ശേഷമുള്ളവ ചെറിയ നദികളാണ്. ഇതാണ് കുശദ്വീപത്തിന്റെ ക്രമം. ശാകദ്വീപം അതിന്റെ ഇരട്ടവ്യാപ്തിയുള്ളതും അങ്ങനെ വിവരണം ചെയ്തതുമാണ്. അതിന്റെ നടുവിൽ വലിയ കുശത്തടി ഉണ്ട്. കുശദ്വീപം തൈരുവെള്ളം ചുറ്റിയതും പാൽക്കടലിന്റെ ഇരട്ടവ്യാപ്തിയുമാണ്.
രുദ്ര ഉവാച । അഥ ക്രൌഞ്ചം ഭവതി ചതുര്ഥം കുശദ്വീപാദ് ദ്വിഗുണമാനതഃ സമുദ്രഃ ക്രൌഞ്ചേന ദ്വിഗുണേനാവൃതഃ। തസ്മിംശ്ച സപ്തൈവ പ്രധാനപര്വതാഃ। പ്രഥമഃ കൌഞ്ചോ വിദ്യുല്ലതോ രൈവതോ മാനസഃ സൈവ പാവകഃ। തഥൈവാന്ധകാരഃ സൈവാച്ഛോദകഃ। ദേവാവൃത്തോ സ ച സുരാപോ ഭണ്യതേ। തതോ ദേവിഷ്ഠഃ സ ഏവ കാഞ്ചനശ്രൃങ്ഗോ ഭവതി। ദേവനന്ദാത്പരോ ഗോവിന്ദഃ, ദ്വിവിന്ദ ഇതി। തതഃ പുണ്ഡരീകഃ സൈവ തോഷാശയഃ। ഏതേ സപ്ത രത്നമയാഃ പര്വതാഃ ക്രീഞ്ചദ്വീപേ വ്യവസ്ഥിതാഃ। സര്വേ ച പരസ്പരേണോച്ഛ്രയാഃ। തത്ര വര്ഷാണി തഥാ ക്രൌഞ്ചസ്യ കുശലോ ദേശഃ സൈവ മാധവഃ സ്മൃതഃ വാമനസ്യ മനോഽനുഗഃ സൈവ സംവര്തകസ്തതോഷ്ണവാന് സോമപ്രകാശഃ। തതഃ പാവകഃ സൈവ സുദര്ശനഃ। തഥാ ചാന്ധകാരഃ സൈവ സംമോഹഃ। തതോ മുനിദേശഃ സ ച പ്രകാശഃ। തതോ ദുന്ദുഭിഃ സൈവാനര്ഥ ഉച്യതേ। തത്രാപി സപ്തൈവ നദ്യഃ।। ൮൭.
രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഇനി നാലാമത്തേതായ കൌഞ്ചദ്വീപം വരുന്നു. കുശദ്വീപിനെക്കാൾ ഇരട്ടിയധിക വലിപ്പമുള്ളതും, അതിനെ ഇരട്ടിയായി ചുറ്റിയ സമുദ്രംകൊണ്ടു വളഞ്ഞതുമാണ് ഇത്. ഇവിടെ ഏഴു പ്രധാന പർവതങ്ങൾ ഉണ്ട്: കൌഞ്ചം, വിദ്യുല്ലത, റൈവത, മാനസ, പാവക, അന്ധകാര, അച്ഛോദക. ഇവയെല്ലാം രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ പർവതങ്ങളാണ്, ഓരോന്നും മറ്റൊന്നിനെക്കാൾ ഉയർന്നവയാണ്. ഇവിടെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങൾ ഉണ്ട്: കൌഞ്ചന്റെ പ്രദേശം കുശലവും, മാധവവും; വാമനന്റെ പ്രദേശം മനോനുഗവും, സംവർത്തകവും, തോഷ്ണവാനും, സോമപ്രകാശവുമാണ്; പാവകന്റെ പ്രദേശം സുദർശനവും; അന്ധകാരന്റെ പ്രദേശം സംമോഹവും; മുനിദേശം പ്രകാശവും; ദുന്ദുഭി അനർത്ഥം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ ഏഴു നദികളും ഉണ്ട്.
ഇവിടെ ഏഴു പ്രധാന നദികൾ ഉണ്ട്: ഗൗരി, കുമുദ്വതി, സന്ധ്യ, രാത്രി, മനോജവ, ഖ്യാതി, പുണ്ഡരിക. ഗൗരി എന്നത് പുഷ്പവഹ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു; കുമുദ്വതി താമ്രവതി; സന്ധ്യ സുഖവഹ; മനോജവ ക്ഷിപ്രോദ; ഖ്യാതി ഗോബഹുല; പുണ്ഡരിക ചിത്രവേഗ. ശേഷിക്കുന്നവ ചെറുനദികളാണ്. കൌഞ്ചദ്വീപം നെയ്യ് സമുദ്രംകൊണ്ടു വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതിനെ ശാല്മല എന്നുമാണ് വിളിക്കുന്നത്.
ഘൃതസമുദ്രമാവൃത്യ വ്യവസ്ഥിസ്തദ്വിസ്താരോ ദ്വിഗുണസ്തത്ര ച സപ്ത പര്വതാഃ പ്രധാനാസ്താവന്തി വര്ഷാണി താവത്യോ നദ്യഃ। തത്ര ച പര്വതാഃ। സുമഹാന് പീതഃശാതകൌമ്ഭാത് സാര്വഗുണസൌവര്ണരോഹിതസുമനസകുശല ----- ജാമ്ബൂനദവൈദ്യുതാ ഇത്യേതേ കുലപര്വതാ വര്ഷാണി ചേതി। അഥ ഷഷ്ഠം ഗോമേദം കഥ്യതേ। ശാല്മലം യഥാ സുരോദേനാവൃതം തദ്വത് സുരോദോഽപി തദ്വിഗുണേന ഗോമേദേനാവൃതഃ। തത്ര ച പ്രധാനപര്വതൌ ദ്വാവേവ। ഏകസ്യ താവത്താവസരഃ। അപരശ്ച കുമുദ ഇതി। സമുദ്രശ്ചേക്ഷുരസസ്തദ്ദ്വിഗുണേന പുഷ്കരേണാവൃതഃ। തത്ര ച പുഷ്കരാഖ്യേ മാനസോ നാമ പര്വതഃ। തദപി ദ്വിധാ ഛിന്നം വര്ഷം തത്പ്രമാണേന ച। സ്വാദോദകേനാവൃതമ്। തതശ്ച കടാഹമ്। ഏതത് പൃഥിവ്യാഃ പ്രമാണമ്। ബ്രഹ്മാണ്ഡസ്യ ച സകടാഹവിസ്താരപ്രമാണമ്। ഏവംവിധാനാമണ്ഡാനാം പരിസംഖ്യാ ന വിദ്യതേ। ഏതാനി കല്പേ കല്പേ ഭഗവാന് നാരായണഃ ക്രോഡരൂപീ രസാതലാന്തഃപ്രവിഷ്ടാനി ദംഷ്ട്രൈകൈനോദ്ധൃത്യ സ്ഥിതൌ സ്ഥാപയതി। ഏഷ വഃ കഥിതോ മാര്ഗോ ഭൂമേരായാമവിസ്തരഃ । സ്വസ്തി വോഽസ്തു ഗമിഷ്യാമി കൈലാസം നിലയം ദ്വിജാഃ ।। ൮൮.
നെയ്യ് സമുദ്രംകൊണ്ടു ചുറ്റപ്പെട്ടതും, അതിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം ഇരട്ടിയുള്ളതുമാണ് ശാല്മല. ഇവിടെ ഏഴു പ്രധാന പർവതങ്ങൾ ഉണ്ട്; അത്രയേ പ്രദേശങ്ങളും നദികളും ഉണ്ട്. ഇവിടത്തെ പർവതങ്ങൾ: സുമഹാൻ, പീത, ശാതകൗംഭ, സർവഗുണസൗവർണ, റോഹിത, സുമനസ, കുശല, ജാംബൂനദ, വൈദ്യുത—ഇവയാണ് പ്രധാന പർവതങ്ങൾ. അതിനുശേഷം ആറാമത്തേതായ ഗോമേദം വരുന്നു. ശാല്മലയെ പോലെ സുറോദ സമുദ്രംകൊണ്ടു ചുറ്റപ്പെട്ടതും, അതിനേക്കാൾ ഇരട്ടിയധിക വലിപ്പമുള്ളതുമാണ് ഗോമേദം. ഇവിടെ രണ്ട് പ്രധാന പർവതങ്ങൾ ഉണ്ട്: ഒരുവൻ താവസര, മറ്റേത് കുമുദ. ഇക്കഴിഞ്ഞ സമുദ്രം കശുവണ്ടി നീരുകൊണ്ടു ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിനേക്കാൾ ഇരട്ടിയുള്ളതും പുഷ്കരമെന്ന പേരിലുള്ളതും മറ്റൊരു സമുദ്രം ഉണ്ട്. അവിടത്തെ പർവതം മാനസ എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്, പുഷ്കര പ്രദേശം രണ്ടായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനെ മധുരജലത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം അതിന്റെ അതിരാണ്. ഇതാണ് ഭൂമിയുടെ അളവ്; ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ വിസ്തീർണ്ണവും അതുവരെ തന്നെയാണ്. ഇങ്ങനെ അനവധി ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഓരോ കാല്പ്പിലും ഭഗവാൻ നാരായണൻ കാളരൂപത്തിൽ പാതാളത്തിലേക്ക് കടന്ന്, ഒരു ദന്തത്താൽ അവയെ ഉയർത്തി നിലനിറുത്തുന്നു. ഇങ്ങനെ ഭൂമിയുടെ വഴിയും വിസ്താരവും ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു. നിങ്ങൾക്ക് ആശംസകൾ; ഞാൻ ഇനി കൈലാസത്തിലേക്ക് പോകുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.