വരാഹപുരാണമ്

അരുണോദയസ്യ യേ ശൈലാഃ പ്രാച്യാ വൈ നാമതഃ സ്മൃതാഃ । താന് കീര്ത്ത്യമാനാംസ്തത്ത്വേന ശ്രൃണുധ്വം ഗദതോ മമ ।। ൭൮.

അരുണോദയത്തിലെ കിഴക്കൻ പർവതങ്ങൾ പേരോടെ അറിയപ്പെടുന്നു; ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞ് അവയെ നിങ്ങൾക്കു വിവരിക്കുന്നു, കേൾക്കൂ.

വികങ്കോ മണിശ്രൃങ്ഗശ്ച സുപാത്രശ്ചോപലോ മഹാന് । മഹാനീലോഽഥ കുമ്ഭശ്ച സുബിന്ദുര്മദനസ്തഥാ ।। ൭൮.

വികങ്ക, മണിശൃംഗം, സുപാത്രം, വലിയ ഉപല, മഹാനീല, കുംബം, സുബിന്ദു, മദനം എന്നിങ്ങനെ പേരുള്ളവയാണ്.

വേണുനദ്ധഃ സുമേദാശ്ച നിഷധോ ദേവപര്വതഃ । ഇത്യേതേ പര്വതവരാഃ പുണ്യാശ്ച ഗിരയോഽപരേ ।। ൭൮.

വേണുനദ്ധം, സുമേദം, നിഷധം, ദേവപർവതം ഇവ പ്രധാനവും പുണ്യവുമാണ്; മറ്റു മികച്ച പർവതങ്ങൾ കൂടിയുണ്ട്.

പൂര്വേണ മന്ദരാത് സിദ്ധാഃ പര്വതാശ്ച മദായുതാഃ । സരസോ മാനസസ്യേഹ ദക്ഷിണേന മഹാചലാഃ ।। ൭൮.

മന്ദരത്തിന് കിഴക്കോട്ട് സിദ്ധപർവതങ്ങൾ സന്തോഷം നിറഞ്ഞവയാണ്; മാനസസരസ്സിന്റെ തെക്കോട്ട് വലിയ മലകൾ ഉണ്ട്.

യേ കീര്ത്തിതാ മയാ തുഭ്യം നാമതസ്താന് നിബോധത । ശൈലസ്ത്രിശിരശ്ചൈവ ശിശിരശ്ചാചലോത്തമഃ ।। ൭൮.

ഞാൻ പേരോടെ പറഞ്ഞ പർവതങ്ങൾ കേൾക്കൂ, മനസ്സിലാക്കൂ: ശൈലസ്ത്രി, ശിശിരം, ഉത്തമമായ ആചലം.

കപിശ്ച ശതമക്ഷശ്ച തുരഗശ്ചൈവ സാനുമാന് । താമ്രാഹശ്ച വിഷശ്ചൈവ തഥാ ശ്വേതോദനോ ഗിരിഃ ।। ൭൮.

കപി, ശതമക്ഷ, തുരഗ, സാനുമാൻ, താമ്രാഹ, വിഷ, ശ്വേതോദന എന്ന പർവതം ഇവയാണ്.

സമൂലശ്ചൈവ സരലോ രത്നകേതുശ്ച പര്വതഃ । ഏകമൂലോ മഹാശ്രൃങ്ഗോ ഗജമൂലോഽപി ശാവകഃ ।। ൭൮.

സമൂല, സരല, രത്നകേതു, ഏകമൂല, മഹാശൃംഗം, ഗജമൂല, ശാവക എന്നിങ്ങനെ പർവതങ്ങൾ ഉണ്ട്.

പഞ്ചശൈലശ്ച കൈലാസോ ഹിമവാനചലോത്തമഃ । ഉത്തരാ യേ മഹാശൈലാസ്താന് വക്ഷ്യാമി നിബോധത ।। ൭൮.

പഞ്ചശൈല, കൈലാസം, ഹിമവാൻ എന്ന ഉത്തമപർവതം; ഇപ്പോൾ വടക്കൻ വലിയ പർവതങ്ങളെ ഞാൻ പറയുന്നു, കേൾക്കൂ.

കപിലഃ പിങ്ഗലോ ഭദ്രഃ സരസശ്ച മഹാചലഃ । കുമുദോ മധുമാംശ്ചൈവ ഗര്ജനോ മര്കടസ്തഥാ ।। ൭൮.

കപില, പിംഗല, ഭദ്ര, വലിയ മലയായ സരസ, കുമുദം, മധുമാൻ, ഗർജന, മാർകട എന്നിങ്ങനെ പേരുള്ളവ.

കൃഷ്ണശ്ച പാണ്ഡവശ്ചൈവ സഹസ്ത്രശിരസസ്തഥാ । പാരിയാത്രശ്ച ശൈലേന്ദ്രഃ ശ്രൃങ്ഗവാനചലോത്തമഃ । ഇത്യേതേ പര്വതവരാഃ ശ്രീമന്തഃ പശ്ചിമേ സ്മൃതാഃ ।। ൭൮.

കൃഷ്ണ, പാണ്ഡവ, സഹസ്രശിരസ, പാരിയാത്ര, ശൈലേന്ദ്ര, ശൃംഗവാൻ; പടിഞ്ഞാറ് അറിയപ്പെടുന്ന പ്രധാനവും ഭംഗിയുള്ളവയും.

മഹാഭദ്രസ്യ സരസ ഉത്തരേണ ദ്വിജോത്തമാഃ । യേ പര്വതാഃ സ്ഥിതാ വിപ്രാസ്താന് വക്ഷ്യാമി നിബോധത ।। ൭൮.

മഹാഭദ്രസരസ്സിന്റെ വടക്കോട്ട്, മഹാനായ ബ്രാഹ്മണരേ, അവിടെയുള്ള പർവതങ്ങളെ ഞാൻ പറയുന്നു, കേൾക്കൂ.

ഹംസകൂടോ മഹാശൈലോ വൃഷഹംസശ്ച പര്വതഃ । കപിഞ്ജലശ്ച ശൈലേന്ദ്ര ഇന്ദ്രശൈലശ്ച സാനുമാന് ।। ൭൮.

ഹംസകൂട്ട് എന്ന വലിയ പർവതം, വൃഷഹംസ, കപിഞ്ചല, ശൈലേന്ദ്ര, ഇന്ദ്രശൈല എന്ന സാനുമാൻ ഇവയാണ്.

നീലഃ കനകശ്രൃങ്ഗശ്ച ശതശ്രൃങ്ഗശ്ച പര്വതഃ । പുഷ്കരോ മേഘശൈലോഽഥ വിരജാശ്ചാചലോത്തമഃ । ജാരുചിശ്ചൈവ ശൈലേന്ദ്ര ഇത്യേതേ ഉത്തരാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൭൮.

നീല, കനകശൃംഗം, ശതശൃംഗം, പുഷ്കര, മേഘശൈലം, വിരജ, ജാരുചി, ശൈലേന്ദ്ര; ഇവ വടക്കൻ പർവതങ്ങൾ ആയി അറിയപ്പെടുന്നു.

ഇത്യേതേഷാം തു മുഖ്യാനാമുത്തരേഷു യഥാക്രമമ് । സ്ഥലീരന്തരദ്രോണ്യശ്ച സരാംസി ച നിബോധത ।। ൭൮.

വടക്കൻ പ്രധാന പർവതങ്ങളിൽ, ക്രമത്തിൽ നിലങ്ങൾ, ആന്തരിക താഴ്വരകൾ, തടാകങ്ങൾ എന്നിവ കേൾക്കൂ.

രുദ്ര ഉവാച । സീതാന്തസ്യാചലേന്ദ്രസ്യ കുമുദസ്യാന്തരേണ ച । ദ്രോണ്യാം വിഹങ്ഗപുഷ്ടായാം നാനാസത്ത്വനിഷേവിതമ് ।। ൭൯.

രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ആചലേന്ദ്രത്തിന്റെ അതിരിലും കുമുദത്തിന്റെ അതിരിലും, പക്ഷികൾ വളർത്തുന്ന താഴ്വരയിൽ, വിവിധ ജീവികൾ വസിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്.

ത്രിയോജനശതായാമം ശതയോജനവിസ്തൃതമ് । സുരസാമലപാനീയം രമ്യം തത്ര സുരോചനമ് ।। ൭൯.

അവിടെ മൂവായിരം യോജന ദൈർഘ്യമുള്ളതും നൂറ് യോജന വീതിയുള്ളതുമായ ഒരു മനോഹരമായ തടാകം ഉണ്ട്. അതിന്റെ വെള്ളം ദൈവികവും സുതാര്യവുമാണ്, കണ്ട് മനസ്സു ആഹ്ലാദിപ്പിക്കും.

ദ്രോണമാത്രപ്രമാണൈശ്ച പുണ്ഡരീകൈഃ സുഗന്ധിഭിഃ । സഹസ്ത്രശതപത്രൈശ്ച മഹാപദ്മൈരലങ്കൃതമ് ।। ൭൯.

ആ തടാകം വലിയ വൃത്തിയുള്ള സുഗന്ധമുള്ള താമരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവയുടെ കിരീടങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് ഇലകളാൽ സമൃദ്ധമാണ്.

ദേവദാനവഗന്ധര്വൈര്മഹാസര്പൈരധിഷ്ഠിതമ് । പുണ്യം തച്ഛ്രീസരോ നാമ സപ്രകാശമിഹേഹ ച ।। ൭൯.

ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും മഹാസർപ്പന്മാരും വസിക്കുന്ന ആ പുണ്യമായ തടാകം ശ്രീസരസ് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ പ്രകാശം എല്ലിടത്തും വിരിയുന്നു.

പ്രസന്നസലിലൈഃ പൂര്ണം ശരണ്യം സര്വദേഹിനാമ് । തത്ര ത്വേകം മഹാപദ്മം മധ്യേ പദ്മവനസ്യ ച ।। ൭൯.

ശുദ്ധമായ വെള്ളം നിറഞ്ഞ ഈ തടാകം എല്ലാ ജീവികൾക്കും ആശ്രയസ്ഥലമാണ്. അവിടെ താമരവനത്തിന്റെ നടുവിൽ ഒരു വലിയ താമരപ്പൂവ് നിലകൊള്ളുന്നു.

കോടിപത്രപ്രകലിതം തരുണാദിത്യവര്ചസമ് । നിത്യം വ്യാകോശമധുരം ചലത്വാദതിമണ്ഡലമ് ।। ൭൯.

അതിനുള്ളിലെ അനേകം ഇലകൾ പുതുതായി ഉദിക്കുന്ന സൂര്യന്റെ പ്രകാശം പോലെ തിളങ്ങുന്നു. ആ പൂവ് എപ്പോഴും മധുരമായി വിരിയുന്നു, സുന്ദരമായി ചലിക്കുന്നു.

ചാരുകേസരജാലാഢ്യം മത്തഭ്രമരനാദിതമ് । തസ്മിന് മധ്യേ ഭഗവതീ സാക്ഷാത് ശ്രീര്നിത്യമേവ ഹി । ലക്ഷ്മീസ്തു തം തദാവാസം മൂര്ത്തിമന്തം ന സംശയഃ ।। ൭൯.

ആ താമരപ്പൂവിൽ മനോഹരമായ കിരീടങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മദംപോലുള്ള തേനീച്ചകളുടെ ഗംഭീരമധുരനാദം മുഴങ്ങുന്നു. അതിന്റെ നടുവിൽ ദേവി ശ്രീ സ്വയം സദാ വസിക്കുന്നു; യഥാർത്ഥത്തിൽ ലക്ഷ്മി അവിടെ സാക്ഷാൽ ദേഹധാരിണിയായി നിലകൊള്ളുന്നു.

സരസസ്തസ്യ തീരേ തു തസ്മിന് സിദ്ധനിഷേവിതമ് । സദാ പുഷ്പഫലം രമ്യം തത്ര ബില്വവനം മഹത് ।। ൭൯.

ആ തടാകത്തിന്റെ തീരത്ത്, സിദ്ധന്മാർ എപ്പോഴും സേവിക്കുന്ന, പുഷ്പഫലസമൃദ്ധമായ മനോഹരമായ വലിയ ഒരു ബില്വവനം നിലകൊള്ളുന്നു.

ശതയോജനവിസ്തീര്ണം ദ്വിയോജനശതായതമ് । അര്ദ്ധക്രോശോച്ചശിഖരൈര്മഹാവൃക്ഷൈഃ സമന്തതഃ । ശാഖാസഹസ്ത്രകലിതൈര്മഹാസ്കന്ധൈഃ സമാകുലമ് ।। ൭൯.

നൂറ് യോജന വീതിയിലും ഇരുനൂറ് യോജന ദൈർഘ്യത്തിലുമാണ് ആ വനം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. അരക്രോഷം ഉയരമുള്ള വലിയ മരങ്ങൾ ചുറ്റും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് ശാഖകളും ഭീമമായ തണ്ടുകളും അവയെ സമൃദ്ധമാക്കുന്നു.

ഫലൈഃ സഹസ്ത്രസങ്കാശൈഃ ഹരിതൈഃ പാണ്ഡുരൈസ്തഥാ । അമൃതസ്വാദുസദൃശൈര്ഭേരീമാത്രൈഃ സുഗന്ധിഭിഃ ।। ൭൯.

അവയുടെ ഫലങ്ങൾ ആയിരങ്ങൾ പോലെ അനേകമാണ്, പച്ചയും വെളുപ്പും കലർന്ന നിറം, സുഗന്ധവും അമൃതംപോലെയുള്ള രുചിയും, ഓരോന്നും വലിയ തബലയുടെ വലിപ്പം.

ശീര്യദ്ഭിശ്ച പതദ്ഭിശ്ച കീര്ണഭൂമിവനാന്തരമ് । നാമ്നാ തച്ഛ്രീവനം നാമ സര്വലോകേഷു വിശ്രുതമ് ।। ൭൯.

വീഴുന്നും വീണുകിടക്കുന്നും ഉള്ള ഫലങ്ങൾ കൊണ്ട് നിലവും വനത്തിനുള്ളിലുമെല്ലാം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആ സ്ഥലം ശ്രീവനം എന്ന പേരിൽ ലോകമെങ്ങും പ്രശസ്തമാണ്.

ദേവാദിഭിഃ സമാകീര്ണമഷ്ടാഭിഃ കകുഭിഃ ശുഭമ് । ബില്വാശിഭിശ്ച മുനിഭിഃ സേവിതം പുണ്യകാരിഭിഃ । തത്ര ശ്രീഃ സംസ്ഥിതാ നിത്യം സിദ്ധസങ്ഘനിഷേവിതാ ।। ൭൯.

എട്ടു ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള ദേവാദികൾ അവിടെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ബില്വഫലങ്ങൾ മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്ന പുണ്യശീലികളായ മുനിമാരാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ ശ്രീ സദാ സിദ്ധസംഘങ്ങൾക്കിടയിൽ വസിക്കുന്നു.

ഏകൈകസ്യാചലേന്ദ്രസ്യ മണിശൈലസ്യ ചാന്തരമ് । ശതയോജനവിസ്തീര്ണം ദ്വിയോജനശതായതമ് ।। ൭൯.

ഓരോ മലരാജാവിനും മണിമലകള്ക്കും ഇടയിൽ നൂറ് യോജന വീതിയിലും ഇരുനൂറ് യോജന ദൈർഘ്യത്തിലുമുള്ള ഇടം നിലകൊള്ളുന്നു.

വിമലം പങ്കജവനം സിദ്ധചാരണസേവിതമ് । പുഷ്പം ലക്ഷ്മ്യാ ധൃതം ഭാതി നിത്യം പ്രജ്വലതീവ ഹ ।। ൭൯.

അവിടെ സിദ്ധരും ചാരണന്മാരും സേവിക്കുന്ന ശുദ്ധമായ ഒരു താമരവനം ഉണ്ട്. അവിടെ ലക്ഷ്മി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പൂവ് എപ്പോഴും ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെ തിളങ്ങുന്നു.

അര്ദ്ധക്രോശം ച ശിഖരൈര്മഹാസ്കന്ധൈഃ സമാവൃതമ് । പ്രഫുല്ലശാഖാശിഖരം പിഞ്ജരം ഭാതി തദ്വനമ് ।। ൭൯.

അരക്രോഷം ഉയരമുള്ള ഭീമമായ തണ്ടുകളുള്ള വലിയ മരങ്ങൾ ചുറ്റും വളഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ വനത്തിൽ, പൂത്ത ശാഖകളുടെ മുകളിൽ പൊന്നിനിറം പോലെ പ്രകാശം വിരിയുന്നു.