വരാഹപുരാണമ്

ചത്വാരിംശത് തഥാ ചാഷ്ടൌ സഹസ്ത്രാണി തു മണ്ഡലൈഃ । ശൈലരാജസ്യ തത്തത്ര മേരുമൂലമിതി സ്മൃതമ് ।। ൭൭.

അവിടെ, മേരു പർവതാധിപന്റെ അടിസ്ഥാനം നാല്പത്തിയെട്ടായിരം യോജനങ്ങൾ ചുറ്റളവാണ് എന്ന് പറയുന്നു.

തേഷാം ഗിരിസഹസ്ത്രാണാമനേകാനാം മഹോച്ഛ്രയഃ । ദിഗഷ്ടൌ ച പുനസ്തസ്യ മര്യാദാപര്വതാഃ ശുഭാഃ ।। ൭൭.

അവിടെയുള്ള അനവധി പർവതങ്ങളിൽ, വളരെ ഉയരമുള്ളവയും ഉണ്ട്. എട്ടു ദിക്കുകളിലും വീണ്ടും അതാത് ദിക്കിന്റെ അതിരായി നല്ല പർവതങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു.

ജഠരോ ദേവകൂടശ്ച പൂര്വസ്യാം ദിശി പര്വതൌ । പൂര്വപശ്ചായതാവേതാവര്ണവാന്തര്വ്യവസ്ഥിതൌ । മര്യാദാപര്വതാനേതാനഷ്ടാനാഹുര്മനീഷിണഃ ।। ൭൭.

കിഴക്കേ ദിക്കിൽ ജഠരനും ദേവകൂടനും എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു പർവതങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഇവ കിഴക്കിൽ നിന്ന് പടിഞ്ഞാറ് വരെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ എട്ടു ദിക്കിന്റെ അതിരുകൾ ഇവയാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

യോഽസൌ മേരുര്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാഃ പ്രോക്തഃ കനകപര്വതഃ । വിഷ്കമ്ഭാംസ്തസ്യ വക്ഷ്യാമി ശ്രൃണുധ്വം ഗദതസ്തു താന് ।। ൭൭.

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, കനകപർവതം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന മേരു പർവതത്തിന്റെ ആധാരങ്ങളെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.

മഹാപാദാസ്തു ചത്വാരോ മേരോരഥ ചതുര്ദിശമ് । യൈര്ന ചചാല വിഷ്ടബ്ധാ സപ്തദ്വീപവതീ മഹീ ।। ൭൭.

നാലു ദിക്കുകളിലും മേരു പർവതത്തിന് നാലു വലിയ അടിത്തറകൾ ഉണ്ട്. അവയാൽ ഏഴു ദ്വീപുകളുള്ള ഭൂമി അചഞ്ചലമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

ദശയോജനസാഹസ്ത്രം വ്യായാമസ്തേഷു ശങ്ക്യതേ । തിര്യഗൂര്ധ്വം ച രചിതാ ഹരിതാലതടൈര്വൃതാഃ ।। ൭൭.

ഓരോ അടിത്തറയും പത്ത് ആയിരം യോജന വീതിയിലാണ്, അക്ഷംഭാവത്തിലും ഉയരത്തിലും നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു. അവ ഹരിതാളം ചേർത്ത വരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

മനഃശിലാദരീഭിശ്ച സുവര്ണമണിചിത്രിതാഃ ।ഽ അനേകസിദ്ധഭവനൈഃ ക്രീഡാസ്ഥാനൈശ്ച സുപ്രഭാഃ ।। ൭൭.

അവ മനശിലയും പൊന്നും വിലയേറിയ രത്നങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അനേകം സിദ്ധന്മാരുടെ ഭവനങ്ങളും വിനോദസ്ഥലങ്ങളും അവയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.

പൂര്വേണ മന്ദരസ്തസ്യ ദക്ഷിണേ ഗന്ധമാദനഃ । വിപുലഃ പശ്ചിമേ പാര്ശ്വേ സുപാര്ശ്വശ്ചോത്തരേ സ്ഥിതഃ ।। ൭൭.

മേരു പർവതത്തിന്റെ കിഴക്കോട്ട് മന്ദരപർവതം, തെക്കോട്ട് ഗന്ധമാദനപർവതം, പടിഞ്ഞാറോട്ട് വിപുലപർവതം, വടക്കോട്ട് സുപാർശ്വപർവതം എന്നിങ്ങനെ നിലകൊള്ളുന്നു.

തേഷാം ശ്രൃങ്ഗേഷു ചത്വാരോ മഹാവൃക്ഷാഃ പ്രതിഷ്ഠിതാഃ । ദേവദൈത്യാപ്സരോഭിശ്ച സേവിതാ ഗുണസംചയൈഃ ।। ൭൭.

ഈ നാലു പർവതങ്ങളുടെ മുകളിലായി നാലു വലിയ വൃക്ഷങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു. ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും അവയെ സേവിക്കുന്നു; എല്ലാ ഗുണങ്ങളും അവയ്ക്കുണ്ട്.

മന്ദരസ്യ ഗിരേഃ ശ്രൃങ്ഗേ കദമ്ബോ നാമ പാദപഃ । പ്രലമ്ബശാഖാശിഖരഃ കദമ്ബശ്ചൈത്യപാദപഃ ।। ൭൭.

മന്ദരപർവതത്തിന്റെ കുന്തലിൽ കടമ്പ എന്ന പേരിലുള്ള വൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു. അതിന്റെ ശാഖകൾ നീളത്തിൽ തൂങ്ങി, അതിവിശുദ്ധമായ കടമ്പവൃക്ഷം തന്നെയാണ് അത്.

മഹാകുമ്ഭപ്രമാണൈശ്ച പുഷ്പൈര്വികചകേസരൈഃ । മഹാഗന്ധമനോജ്ഞൈശ്ച ശോഭിതഃ സര്വകാലജൈഃ ।। ൭൭.

വലിയ കുമ്പംപോലെയുള്ള പൂക്കളും പൂർണ്ണമായ കേശരികളും അതിലുണ്ട്. അതിന്റെ സുഗന്ധം മനോഹരമാണ്, എല്ലാ കാലത്തും പൂക്കുന്ന വൃക്ഷം.

സമാസേന പരിവൃതോ ഭുവനൈര്ഭൂതഭാവനൈഃ । സഹസ്ത്രമധികം സോഽഥ ഗന്ധേനാപൂരയന് ദിശഃ ।। ൭൭.

അത് ലോകങ്ങളാലും ജീവികളാലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ സുഗന്ധം ആയിരം യോജന ദൂരത്തേക്ക് ദിക്കുകളിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നു.

ഭദ്രാശ്വോ നാമ വൃക്ഷോഽയം വര്ഷാദ്രേഃ കേതുസംഭവഃ । കീര്തിമാന് രൂപവാഞ്ഛ്രീമാന് മഹാപാദപപാദപഃ । യത്ര സാക്ഷാദ്ധൃഷീകേശഃ സിദ്ധസങ്ഘൈര്നിഷേവ്യതേ ।। ൭൭.

ഭദ്രാശ്വം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ വൃക്ഷം മഴപർവതത്തിൽ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രശസ്തനും മനോഹരനും തേജസ്സുള്ളവനും വലിയ വൃക്ഷങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനവുമാണ് ഇത്. ഇവിടെ തന്നെ ഹൃഷീകേശൻ സിദ്ധന്മാരുടെ കൂട്ടത്തോടെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

തസ്യ ഭദ്രകദമ്ബസ്യ തഥാശ്വവദനോ ഹരിഃ । പ്രാപ്തവാംശ്ചാമരശ്രേഷ്ഠഃ സ ഹി സാനും പുനഃ പുനഃ ।। ൭൭.

ആ ഭദ്രമായ കടമ്പവൃക്ഷത്തിൽ, അശ്വമുഖനായ ഹരിയും അവിടെ എത്തി, അതിന്റെ കുന്തലിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും കയറി, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ചാമരം നേടി.

തേന ചാലോകിതം വര്ഷം സര്വദ്വിപദനായകാഃ । യസ്യ നാമ്നാ സമാഖ്യാതോ ഭദ്രാശ്വേതി ന സംശയഃ ।। ൭൭.

അവിടെ എല്ലാ രണ്ടു കാൽ ഉള്ള ജീവികളുടെ നാഥനായവൻ ആ പ്രദേശം കണ്ടു. അവന്റെ പേരിൽ തന്നെയാണ് ഭദ്രാശ്വം എന്ന് ആ പ്രദേശം അറിയപ്പെടുന്നത്; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ദക്ഷിണസ്യാപി ശൈലസ്യ ശിഖരേ ദേവസേവിതേ । ജമ്ബൂഃ സദ്യഃ പുഷ്പഫലാ മഹാശാഖോപശോഭിതാ ।। ൭൭.

തെക്കേ പർവതത്തിന്റെ കുന്തലിൽ, ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന ജാംബൂവൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു. അതിന് ഉടനെ പൂവും പഴവും കായ്ക്കുന്നു; വലിയ ശാഖകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

തസ്യാ ഹ്യതിപ്രമാണാനി സ്വാദൂനി ച മൃദൂനി ച । ഫലാന്യമൃതകല്പാനി പതന്തി ഗിരിമൂര്ധനി ।। ൭൭.

അത് വളരെയധികം വലിപ്പമുള്ളതും, മധുരവും മൃദുവുമായതുമായ പഴങ്ങൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. അമൃതംപോലെയുള്ള ആ പഴങ്ങൾ പർവതത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് വീഴുന്നു.

തസ്മാദ് ഗിരിവരശ്രേഷ്ഠാത് ഫലപ്രസ്യന്ദവാഹിനീ । ദിവ്യാ ജാമ്ബൂനദീ നാമ പ്രവൃത്താ മധുവാഹിനീ ।। ൭൭.

ആ വലിയ പർവതത്തിൽ നിന്ന് ജാംബൂനദി എന്ന ദിവ്യനദി ഉത്ഭവിക്കുന്നു; ആ നദി പഴങ്ങളുടെ രസം ഒഴുക്കുന്നു.

തത്ര ജാമ്ബൂനദം നാമ സുവര്ണമനലപ്രഭമ് । ദേവാലങ്കാരമതുലമുത്പന്നം പാപനാശനമ് ।। ൭൭.

അവിടെ ജാംബൂനദം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പൊൻ ഉത്ഭവിക്കുന്നു. അതു അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു, ദേവന്മാർക്ക് തുല്യരഹിതമായ അലങ്കാരവും പാപനാശിനിയുമാണ്.

ദേവദാനവഗന്ധര്വയക്ഷരാക്ഷസഗുഹ്യകാഃ । പപുസ്തദമൃതപ്രഖ്യം മധു ജമ്ബൂഫലസ്രവമ് ।। ൭൭.

ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ഗുഹ്യകന്മാരും ആ ജംബൂവൃക്ഷത്തിന്റെ പഴത്തിൽ നിന്നു ഒഴുകിയ അമൃതംപോലുള്ള മധുരസം ആസ്വദിച്ചു.

സാ കേതുര്ദക്ഷിണേ വര്ഷേ ജമ്ബൂര്ലോകേഷു വിശ്രുതാ । യസ്യാ നാമ്നാ സമാഖ്യാതാ ജമ്ബൂദ്വീപേതി മാനവൈഃ ।। ൭൭.

ആ ജംബൂവൃക്ഷം ദക്ഷിണഭാഗത്ത് പതാകപോലെ പ്രശസ്തമാണ്; അതിന്റെ പേരിൽ മനുഷ്യർ ഈ ദേശത്തെ ജംബൂദ്വീപ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

വിപുലസ്യ ച ശൈലസ്യ ദക്ഷിണേന മഹാത്മനഃ । ജാതഃ ശ്രൃങ്ഗേതി സുമഹാനശ്വത്ഥശ്ചേതി പാദപഃ ।। ൭൭.

വിപുല എന്ന മഹാഗിരിയുടെ ദക്ഷിണഭാഗത്ത് ശ്രൃംഗം എന്ന പേരിൽ വലിയൊരു അശ്വത്ത്വൃക്ഷം വളർന്നു നിന്നിരുന്നു.

മഹോച്ഛ്രായോ മഹാസ്കന്ധോ നൈകസത്ത്വഗുണാലയഃ । കുമ്ഭപ്രമാണൈ രുചിരൈഃ ഫലൈഃ സര്വര്ത്തുകൈഃ ശുഭൈഃ ।। ൭൭.

ആ വൃക്ഷം ഉയരവും വലിപ്പമുള്ള തണ്ടുമുള്ളതും, അനേകം ജീവികൾക്ക് വാസസ്ഥലവുമാണ്; എല്ലാ കാലത്തും ഭംഗിയുള്ള, കലശത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ള ഫലങ്ങൾ അതിൽ കനകുന്നു.

സ കേതുഃ കേതുമാലാനാം ദേവഗന്ധര്വസേവിതഃ । കേതുമാലേതി വിഖ്യാതോ നാമ്നാ തത്ര പ്രകീര്തിതഃ । തന്നിബോധത വിപ്രേന്ദ്രാ നിരുക്തം നാമകര്മണഃ ।। ൭൭.

ആ വൃക്ഷം കെതുമാല ദേശവാസികളുടെ പതാകപോലെയാണ്; ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും അതിനെ സേവിക്കുന്നു. അവിടെ അതിന് കെതുമാല എന്ന പേരാണ് പ്രസിദ്ധം. ആ പേരിന്റെ അർത്ഥം ഞാൻ പറയാം, ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ശ്രദ്ധിച്ചുകേൾക്കൂ.

ക്ഷീരോദമഥനേ വൃത്തേ മാലാ സ്കന്ധേ നിവേശിതാഃ । ഇന്ദ്രേണ ചൈത്യകേതോസ്തു കേതുമാലസ്തതഃ സ്മൃതഃ । തേന തച്ചിഹ്നിതം വര്ഷം കേതുമാലേതി വിശ്രുതമ് ।। ൭൭.

പാൽക്കടൽ കുലുക്കലിന് ശേഷം മാലകൾ അതിന്റെ തണ്ടിൽ അണിയിച്ചു; ഇന്ദ്രൻ ചൈത്യവൃക്ഷത്തിന്റെ പതാകയിൽ മാല അണിയിച്ചതിനാൽ അതിന് കെതുമാല എന്ന പേര് കിട്ടി. അതിനാൽ ആ അടയാളം ഉള്ള ദേശം കെതുമാല എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമാണ്.

സുപാര്ശ്വസ്യോത്തരേ ശ്രൃങ്ഗേ വടോ നാമ മഹാദ്രുമഃ । ന്യഗ്രോധോ വിപുലസ്കന്ധോ യസ്ത്രിയോജനമണ്ഡലഃ ।। ൭൭.

സുപാർശ്വപർവതത്തിന്റെ വടക്കേ ചൂഡയിൽ വറ്റ എന്ന പേരിൽ വലിയൊരു ആൽവൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു; അതിന്റെ തണ്ട് വിശാലവും, മൂന്നു യോജന വ്യാപ്തിയുമുള്ളതുമാണ്.

മാല്യദാമകലാപൈശ്ച വിവിധൈസ്തു സമന്തതഃ । ശാഖാഭിര്ലമ്ബമാനാഭിഃ ശോഭിതഃ സിദ്ധസേവിതഃ ।। ൭൭.

മാലകളും പുഷ്പമാലകളും വിവിധതരം കൂമ്പുകളും ചുറ്റും അലങ്കരിച്ച്, അതിന്റെ ശാഖകൾ താഴേക്ക് തൂങ്ങി, അതിൽ സിദ്ധന്മാർ എത്തിച്ചേരുന്നു.

പ്രലമ്ബകുമ്ഭസദൃശൈര്ഹേമവര്ണൈഃ ഫലൈഃ സദാ । സ ഹ്യുത്തരകുരൂണാം തു കേതുവൃക്ഷഃ പ്രകാശതേ ।। ൭൭.

തൂങ്ങുന്ന കലശംപോലെയുള്ള പൊന്നനിറമുള്ള ഫലങ്ങൾ എപ്പോഴും അതിൽ കാണാം; അതാണ് ഉത്തരകുരുക്കളുടെ പതാകവൃക്ഷം.

സനത്കുമാരാവരജാ മാനസാ ബ്രഹ്മണഃ സുതാഃ । സപ്ത തത്ര മഹാഭാഗാഃ കുരവോ നാമ വിശ്രുതാഃ ।। ൭൭.

അവിടെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച, സനത്കുമാരന്റെ സഹോദരന്മാരായ ഏഴു മഹാഭാഗ്യശാലികളായ കുറുക്കൾ പ്രസിദ്ധരാണ്.