വരാഹപുരാണമ്

ഏവമുക്ത്വാ സ്വകാദംശാത് സൃഷ്ട്വാദിത്യം ഘനം തഥാ । നാരായണഃ ശബ്ദവച്ച ന വിദ്മഃ ക്വ ലയം ഗതഃ ।। ൭൩.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, നാരായണൻ തന്റെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ആദിത്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു; പിന്നെ ശബ്ദം പോലെ, അവൻ എവിടെ പോയെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല.

രുദ്ര ഉവാച । ഏവമേഷ ഹരിര്ദേവഃ സര്വഗഃ സര്വഭാവനഃ । വരദോഽഭൂത് പുരാ മഹ്യം തേനാഹം ദൈവതൈര്വരഃ ।। ൭൩.

രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ സർവ്വവ്യാപിയും സർവ്വസൃഷ്ടികർത്താവുമായ ഹരിയെന്ന ദൈവം, ഒരു കാലത്ത് എനിക്ക് ഒരു വരം നൽകിയിരുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായത്.

നാരായണാത് പരോ ദേവോ ന ഭൂതോ ന ഭവിഷ്യതി । ഏതദ് രഹസ്യം വേദാനാം പുരാണാനാം ച സത്തമ । മയാ വഃ കീര്തിതം സര്വം യഥാ വിഷ്ണുരിഹേജ്യതേ ।। ൭൩.

നാരായണനേക്കാൾ വലിയ ദൈവം ഇല്ല, ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യില്ല. ഇതാണ് വേദങ്ങളിലും പുരാണങ്ങളിലും ഉള്ള രഹസ്യം, മഹർഷിയേ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു മുഴുവനും പറഞ്ഞത്, എങ്ങനെയാണ് വിഷ്ണുവിനെ ഇവിടെ ആരാധിക്കുന്നത് എന്ന്.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച । പുനസ്തേ ഋഷയഃ സര്വേ തം പപ്രച്ഛുഃ സനാതനമ് । രുദ്രം പുരാണപുരുഷം ശാശ്വതം ധ്രുവമവ്യയമ് । വിശ്വരൂപമജം ശംഭും ത്രിനേത്രം ശൂലപാണിനമ് ।। ൭൪.

ശ്രീ വരാഹൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ വീണ്ടും എല്ലാ ഋഷിമാരും ആ ശാശ്വതനായ, പൗരാണികനായ, മാറ്റമില്ലാത്ത, അക്ഷയനായ, സർവ്വരൂപനായ, ജനനമില്ലാത്ത, മംഗളസ്വരൂപനായ, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ള, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ള രുദ്രനോടു ചോദിച്ചു.

ഋഷയ ഊചുഃ । ത്വം പരഃ സര്വദേവാനാമസ്മാകം ച സുരേശ്വര । പൃച്ഛാമ തേന ത്വാം പ്രശ്നമേകം തദ് വക്തുമര്ഹസി ।। ൭൪.

ഋഷിമാർ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനും ഞങ്ങളുടെയും ഇശ്വരനുമായ ദേവദേവാ, അതിനാൽ ഞങ്ങൾ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു; അതിന് ഉത്തരം പറയാൻ നീ യോഗ്യനാണ്.

ഭൂമിപ്രമാണസംസ്ഥാനം പര്വതാനാം ച വിസ്തരമ് । സമുദ്രാണാം നദീനാം ച ബ്രഹ്മാണ്ഡസ്യ ച വിസ്തരമ് । അസ്മാകം ബ്രൂഹി കൃപയാ ദേവദേവ ഉമാപതേ ।। ൭൪.

ദേവദേവാ, ഉമാപതേ, ദയയോടെ ഭൂമിയുടെ അളവും, പർവതങ്ങളുടെ വീതിയും, സമുദ്രങ്ങളും നദികളും ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ വ്യാപ്തിയും ഞങ്ങൾക്കു പറഞ്ഞുതരണമെന്നു ഞങ്ങൾ അപേക്ഷിക്കുന്നു.

രുദ്ര ഉവാച । സര്വേഷ്വേവ പുരാണേഷു ഭൂര്ലോകഃ പരികീര്ത്യതേ । ബ്രഹ്മവിഷ്ണുഭവാദീനാം വായവ്യേ ച സവിസ്തരമ് ।। ൭൪.

രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ പുരാണങ്ങളിലും ഭൂമിയിലെ ലോകം വിശദമായി വിവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ഭവനും മറ്റും വസിക്കുന്ന പ്രദേശം എന്നിങ്ങനെ.

ഇദാനീം ച പ്രവക്ഷ്യാമി സമാസാദ് വഃ ക്ഷമാന്തരമ് । തന്നിബോധത ധര്മജ്ഞാ ഗദതോ മമ സത്തമാഃ ।। ൭൪.

ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഭൂമിയുടെ പരിധി സംക്ഷിപ്തമായി വിശദീകരിക്കാം; ധർമ്മം അറിയുന്ന ഉത്തമന്മാരെ, ഞാൻ പറയുന്നതു ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

തേഷാം വംശപ്രസൂത്യാ തു ഭുക്തേയം ഭാരതീ പ്രജാ । കൃതത്രേതാദിയുക്ത്യാ തു യുഗാഖ്യാ ഹ്യേകസപ്തതിഃ ।। ൭൪.

അവരുടെ വംശപരമ്പരയിൽ നിന്നാണ് ഈ ഭാരതഭൂമിയിലെ ജനങ്ങൾ ജീവിക്കുന്നത്; കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം എന്നിങ്ങനെ യുക്തിയായി എഴുപത്തൊന്ന് യുഗചക്രങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.

ഭുവനസ്യ പ്രസങ്ഗേന മന്വന്തരമിദം ശുഭമ് । സ്വായംഭുവം ച കഥിതം മനോര്ദ്വീപാന്നിബോധത ।। ൭൪.

ലോകത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തിൽ ഈ ശുഭമായ മന്വന്തരം വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതുപോലെ സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലവും. ഇനി മനുവിന്റെ ദ്വീപുകളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

രുദ്ര ഉവാച । അത ഊര്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി ജമ്ബൂദ്വീപം യഥാതഥമ് । സംഖ്യാം ചാപി സമുദ്രാണാം ദ്വീപാനാം ചൈവ വിസ്തരമ് ।। ൭൫.

രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഇനി ഞാൻ ജംബുദ്വീപത്തെ യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെയാണോ അങ്ങനെ വിവരിക്കും; സമുദ്രങ്ങളുടെ എണ്ണവും ദ്വീപുകളുടെ വ്യാപ്തിയും കൂടി ഞാൻ പറയും.

യാവന്തി ചൈവ വര്ഷാണി തേഷു നദ്യശ്ച യാഃ സ്മൃതാഃ । മഹാഭൂതപ്രമാണം ച ഗതിം ചന്ദ്രാര്കയോഃ പൃഥക് ।। ൭൫.

അതിനുള്ളിൽ എത്ര ദേശങ്ങളുണ്ട്, അവിടെ ഏത് നദികളാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, മഹാഭൂതങ്ങളുടെ അളവും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും വേറേ നടക്കുന്ന വഴി എന്നിവയും ഞാൻ പറയും.

ദ്വീപഭേദസഹസ്ത്രാണി സപ്തസ്വന്തര്ഗതാനി ച । ന ശക്യന്തേ ക്രമേണേഹ വക്തും യൈര്വിതതം ജഗത് ।। ൭൫.

ഏഴു ദ്വീപുകൾക്കുള്ളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് വിഭജനങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവയാൽ ലോകം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവയെല്ലാം ക്രമമായി ഇവിടെ വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

സപ്തദ്വീപാന് പ്രവക്ഷ്യാമി ചന്ദ്രാദിത്യഗ്രഹൈഃ സഹ । യേഷാം മനുഷ്യാസ്തര്കേണ പ്രമാണാനി പ്രചക്ഷതേ ।। ൭൫.

ഏഴു ദ്വീപുകളും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹങ്ങളുമൊക്കെ, മനുഷ്യർ തർക്കബുദ്ധിയാൽ അളക്കുന്ന രീതിയിൽ ഞാൻ വിശദീകരിക്കും.

അചിന്ത്യാഃ ഖലു യേ ഭാവാ ന താംസ്തര്കേണ സാധയേത് । പ്രകൃതിഭ്യഃ പരം യച്ച തദചിന്ത്യം വിഭാവ്യതേ ।। ൭൫.

ചിന്തയ്ക്ക് അതീതമായ കാര്യങ്ങൾ തർക്കബുദ്ധിയാൽ കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല; പ്രകൃതിയെക്കാൾ അതീതമായത് അപ്രാപ്യമായതായാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

നവ വര്ഷം പ്രവക്ഷ്യാമി ജമ്ബൂദ്വീപം യഥാതഥമ് । വിസ്തരാന്മണ്ഡലാച്ചൈവ യോജനൈസ്തന്നിബോധത ।। ൭൫.

ജംബുദ്വീപത്തിലെ ഒൻപത് ദേശങ്ങൾ എങ്ങനെയാണോ അങ്ങനെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കും; അവയുടെ വ്യാപ്തിയും വൃത്താകൃതിയും യോജനകളിൽ പറഞ്ഞുതരാം.

ശതമേകം സഹസ്ത്രാണാം യോജനാനാം സമന്തതഃ । നാനാജനപദാകീര്ണം യോജനൈര്വിവിധൈഃ ശുഭൈഃ ।। ൭൫.

അത് മുഴുവനും ചേർന്ന് ഒരു ലക്ഷം യോജനവ്യാപ്തിയുള്ളതും, വിവിധ ജനവിഭാഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും, വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ വിവിധ യോജനകളാൽ ചിഹ്നിതമായതും ആണു.

സിദ്ധചാരണസംകീര്ണം പര്വതൈരുപശോഭിതമ് । സര്വധാതുവിവൃദ്ധൈശ്ച ശിലാജാലസമുദ്ഭവൈഃ । പര്വതപ്രഭവാഭിശ്ച നദീഭിഃ സര്വതശ്ചിതമ് ।। ൭൫.

അത് സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും നിറഞ്ഞതും, പർവതങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, എല്ലാ ധാതുക്കളിലും സമൃദ്ധമായതും, പർവതങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉരുണ്ടു വരുന്ന കല്ലുകളാൽ സമ്പന്നമായതും, പർവതങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന നദികൾ ചുറ്റും ഒഴുകുന്നതുമായതുമാണ്.

ജമ്ബൂദ്വീപഃ പൃഥുഃ ശ്രീമാന് സര്വതഃ പരിമണ്ഡലഃ । നവഭിശ്ചാവൃതഃ ശ്രീമാന് ഭുവനൈര്ഭൂതഭാവനഃ ।। ൭൫.

ജംബുദ്വീപം വിശാലവും മഹിമയുള്ളതും, എല്ലാ ദിശകളിലും വൃത്താകൃതിയിലുള്ളതും, ഒൻപത് ദേശങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയതും, എല്ലാ ജീവികളുടെ ആവാസഭൂമിയുമാണ്.

ലവണേന സമുദ്രേണ സര്വതഃ പരിവാരിതഃ । ജമ്ബൂദ്വീപസ്യ വിസ്താരാത് സമേന തു സമന്തതഃ ।। ൭൫.

ജംബുദ്വീപം മുഴുവനും ഉപ്പുനിറഞ്ഞ സമുദ്രം ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ വ്യാപ്തി ജംബുദ്വീപിനോടു തുല്യമാണ്.

തസ്യ പ്രാഗായതാ ദീര്ഘാ ഷഡേതേ വര്ഷപര്വതാഃ । ഉഭയത്രാവഗാഢാശ്ച സമുദ്രൌ പൂര്വപശ്ചിമൌ ।। ൭൫.

അവിടുന്ന് കിഴക്കോട്ട് നീണ്ടു പോകുന്ന ആറു വലിയ മലനിരകൾ ഉണ്ട്, അവയെ 'വർഷപർവതങ്ങൾ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഈ മലനിരകളുടെ ഇരുവശത്തും, കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും, സമുദ്രങ്ങൾ ആഴത്തിൽ കടന്നു പോകുന്നു.

ഹിമപ്രായശ്ച ഹിമവാന് ഹേമകൂടശ്ച ഹേമവാന് । സര്വത്ര സുസുഖശ്ചാപി നിഷധഃ പര്വതോ മഹാന് ।। ൭൫.

ഹിമവത് മലയിൽ കൂടുതലും പനിമഴയാണ്, ഹേമകൂടം പൊൻ നിറമുള്ളതാണ്, മഹാ നിഷധം എല്ലായിടത്തും വളരെ സുഖകരമാണ്.

ചതുര്വര്ണഃസ സൌവര്ണോ മേരുശ്ചോല്ബമയോ ഗിരിഃ । വൃത്താകൃതിപ്രമാണശ്ച ചതുരസ്ത്രഃ സമുച്ഛിതഃ ।। ൭൫.

മേരു മലയ്ക്ക് നാലു നിറങ്ങളുണ്ട്; അത് പൊൻ നിറവും സ്ഫടികം കൊണ്ടുമാണ് നിർമ്മിച്ചത്. അതിന്റെ രൂപവും വലിപ്പവും വൃത്താകൃതിയിലുമാണ്, കൂടാതെ ചതുരാകൃതിയിലും ഉയർന്നതുമാണ്.

നാനാവര്ണസ്തു പാര്ശ്വേഷു പ്രജാപതിഗുണാന്വിതഃ । നാഭിമണ്ഡലസംഭൂതോ ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ ।। ൭൫.

മലയുടെ പാർശ്വങ്ങളിൽ വിവിധ നിറങ്ങൾ കാണാം, പ്രജാപതിയുടെ ഗുണങ്ങൾ അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ നാഭി മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ മലയ്ക്ക് ഉത്ഭവം.

പൂര്വതഃ ശ്വേതവര്ണസ്തു ബ്രഹ്മണ്യം തേന തസ്യ തത് । പീതശ്ച ദക്ഷിണേനാസൌ തേന വൈശ്യത്വമിഷ്യതേ ।। ൭൫.

മലയുടെ കിഴക്കൻ ഭാഗം വെള്ള നിറമാണ്, അതു ബ്രഹ്മണത്വം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. തെക്കൻ ഭാഗം മഞ്ഞ നിറമാണ്, അതു വൈശ്യത്വം സൂചിപ്പിക്കുന്നതായാണ് പറയുന്നത്.

ഭൃങ്ഗപത്രനിഭശ്ചാസൌ പശ്ചിമേന യതോഽഥ സഃ । തേനാസ്യ ശൂദ്രതാ പ്രോക്താ മേരോര്നാമാര്ഥകര്മണഃ ।। ൭൫.

പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗം തേൻപുഴു ചിറകിന്റെ നിറംപോലെയാണ്, അതിനാൽ മേരുവിന്റെ പേരിലും പ്രവർത്തിയിലും ശൂദ്രത്വം ഇതിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

പാര്ശ്വമുത്തരതസ്തസ്യ രക്തവര്ണം വിഭാവ്യതേ। തേനാസ്യ ക്ഷത്രഭാവഃ സ്യാദിതി വര്ണാഃ പ്രകീര്തിതാഃ ।। ൭൫.

ഉത്തര ഭാഗം ചുവപ്പ് നിറമാണ്, അതു ക്ഷത്രിയത്വം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഈ നിറങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

വൃത്തഃ സ്വഭാവതഃ പ്രോക്തോ വര്ണതഃ പരിമാണതഃ । നീലശ്ച വൈദൂര്യമയഃ ശ്വേതശുക്ലോ ഹിരണ്മയഃ । മയൂരബര്ഹിവര്ണസ്തു ശാതകൌമ്ഭശ്ച ശ്രൃങ്ഗവാന് ।। ൭൫.

മലയ്ക്ക് സ്വഭാവത്തിൽ വൃത്താകൃതിയാണ്, അതിന്റെ നിറത്തിലും വലിപ്പത്തിലും. അതു നീല നിറത്തിൽ, വൈഡൂര്യമണിയാൽ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു, വെള്ളയും തെളിച്ചും പൊൻ നിറവും, മയിലിന്റെ വാലിന്റെ നിറംപോലെയും, പൊൻ കൂമ്പുകൾ ഉള്ളതുമാണ്.