വരാഹപുരാണമ്

ഋഷീണാം മായയാ സര്വമിദം ജാതം വിചിന്ത്യ വൈ । ശശാപ താന് ജടാഭസ്മമിഥ്യാവ്രതധരാസ്തഥാ । ഭവിഷ്യഥ ത്രയീബാഹ്യാ വേദകര്മബഹിഷ്കൃതാഃ ।। ൭൧.

മുനികൾ ചെയ്ത മായയാൽ ഇതൊക്കെയും സംഭവിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ഗൗതമൻ അവരെ ശപിച്ചു: 'നിങ്ങൾ ജടയും ഭസ്മവും ധരിച്ച്, മിഥ്യാവ്രതമുള്ളവരായി, ത്രയീവേദങ്ങൾക്കു പുറത്തായി, വേദകർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടും.'

തച്ഛ്രുത്വാ ക്രൂരവചനം ഗൌതമസ്യ മഹാമുനേഃ । ഊചുഃ സപ്തര്ഷയോ മൈവം സര്വകാലം ദ്വിജോത്തമാഃ । ഭവന്തു കിം തു തേ വാക്യം മോഘം നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ ।। ൭൧.

ഗൗതമമഹർഷിയുടെ കഠിനവചനങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ, സപ്തർഷിമാർ പറഞ്ഞു: 'എല്ലാ കാലത്തും ഇതു സംഭവിക്കരുതേ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ. എങ്കിലും നിന്റെ വാക്കുകൾ ഫലമില്ലാതാവില്ല—ഇതിൽ സംശയമില്ല.'

യദി നാമ കലൌ സര്വേ ഭവിഷ്യന്തി ദ്വിജോത്തമാഃ । ഉപകാരിണി യേ തേ ഹി അപകര്താര ഏവ ഹി । ഇത്ഥംഭൂതാ അപി കലൌ ഭക്തിഭാജോ ഭവന്തു തേ ।। ൭൧.

'കലിയുഗത്തിൽ എല്ലാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരും ഇങ്ങനെയാവാമെങ്കിലും, ഉപകാരികൾ ചിലപ്പോൾ അപകാരം ചെയ്യാം. എങ്കിലും, കലിയുഗത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഉള്ളവരും ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കട്ടെ.'

ത്വദ്വാക്യവഹ്നിനിര്ദഗ്ധാഃ സദാ കലിയുഗേ ദ്വിജാഃ । ഭവിഷ്യന്തി ക്രിയാഹീനാ വേദകര്മബഹിഷ്കൃതാഃ ।। ൭൧.

നിന്റെ വാക്കുകളുടെ തീയിൽ കത്തിയ ദ്വിജന്മാർ കലിയുഗത്തിൽ എപ്പോഴും കർമ്മരഹിതരായി, വേദികർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരായി ഇരിക്കും.

അസ്യാശ്ച ഗൌണം നാമേഹ നദീ ഗോദാവരീതി ച । ഗൌര്ദത്താ വരദാനാച്ച ഭവേദ് ഗോദാവരീ നദീ ।। ൭൧.

ഈ നദിക്ക് ഗൗണമായ പേരാണ് ഗോദാവരി. ഇവിടെ ഒരു പശുവിനെ ദാനം ചെയ്തതും, ഒരു വരം ലഭിച്ചതും കൊണ്ടാണ് ഈ നദിക്ക് ഗോദാവരി എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.

ഏതാം പ്രാപ്യ കലൌ ബ്രഹ്മന് ഗാം ദദന്തി ജനാശ്ച യേ । യഥാശക്ത്യാ തു ദാനാനി മോദന്തേ ത്രിദശൈഃ സഹ ।। ൭൧.

ബ്രാഹ്മണനേ, കലിയുഗത്തിൽ ഈ നദിയിൽ എത്തി, ആരെങ്കിലും പശു ദാനം ചെയ്യുകയോ, സ്വശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച് ദാനം നടത്തുകയോ ചെയ്താൽ, അവർ ദേവന്മാരോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കും.

സിംഹസ്ഥേ ച ഗുരൌ തത്ര യോ ഗച്ഛതി സമാഹിതഃ । സ്നാത്വാ ച വിധിനാ തത്ര പിതൄം സ്തര്പയതേ തഥാ ।। ൭൧.

സിംഹരാശിയിൽ ഗുരു സ്ഥിതിചെയ്യുമ്പോൾ, ആരെങ്കിലും മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി അവിടെ എത്തി, വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്ത് പിതൃകർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചാൽ,

സ്വര്ഗം ഗച്ഛന്തി പിതരോ നിരയേ പതിതാ അപി । സ്വര്ഗസ്ഥാഃ പിതരസ്തസ്യ മുക്തിഭാജോ ന സംശയഃ ।। ൭൧.

അവരുടെ പിതാക്കന്മാർ നരകത്തിൽ വീണവരായാലും സ്വർഗത്തിൽ എത്തും; സ്വർഗത്തിൽ ഉള്ള പിതാക്കന്മാർക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ത്വം ഖ്യാതിം മഹതീം പ്രാപ്യ മുക്തിം യാസ്യസി ശാശ്വതീമ് । ഏവമുക്ത്വാഽഥ മുനയോ യയുഃ കൈലാസപര്വതമ് । യത്രാഹമുമയാ സാര്ധം സദാ തിഷ്ഠാമി സത്തമാഃ ।। ൭൧.

നിനക്ക് മഹത്തായ പ്രശസ്തിയും ശാശ്വതമായ മോക്ഷവും ലഭിക്കും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ മുനികൾ കൈലാസപർവതത്തിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ഞാൻ ഉമയോടൊപ്പം എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു, നല്ലവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.

ഊചുര്മാം തേ ച മുനയോ ഭവിതാരോ ദ്വിജോത്തമാഃ । കലൌ ത്വദ്രൂപിണഃ സര്വേ ജടാമുകുടധാരിണഃ । സ്വേച്ഛയാ പ്രേതവേഷാശ്ച മിഥ്യാലിങ്ഗധരാഃ പ്രഭോ ।। ൭൧.

ആ മുനികൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'കലിയുഗത്തിൽ എല്ലാ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാരും നിന്റെ രൂപത്തിൽ, ജടയും മുകുടവും ധരിച്ച്, ഇഷ്ടംപോലെ പ്രേതവേഷം സ്വീകരിച്ച്, വ്യാജമായി സന്ന്യാസചിഹ്നങ്ങൾ ധരിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെടും, പ്രഭോ.'

തേഷാമനുഗ്രഹാര്ഥായ കിംചിച്ഛാസ്ത്രം പ്രദീയതാമ് । യേനാസ്മദ്വംശജാഃ സര്വേ വര്തേയുഃ കലിപീഡിതാഃ ।। ൭൧.

'അവർക്കായി ഒരു ശാസ്ത്രം നൽകണം, അതിന്റെ സഹായത്തോടെ കലിയുഗത്തിൽ പീഡിക്കപ്പെടുന്ന നമ്മുടെ സന്തതികൾ ശരിയായ വഴി പിന്തുടരാൻ കഴിയണം.'

ഏവമഭ്യര്ഥിതസ്തൈസ്തു പുരാഽഹം ദ്വിജസത്തമാഃ । വേദക്രിയാസമായുക്താം കൃതവാനസ്മി സംഹിതാമ് ।। ൭൧.

അങ്ങനെ അവർ昔 കാലത്ത് എന്നോട് അപേക്ഷിച്ചതിനാൽ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, ഞാൻ വേദികർമ്മങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു സംഹിത രചിച്ചു.

നിഃശ്വാസാഖ്യാം തതസ്തസ്യാം ലീനാ ബാഭ്രവ്യശാണ്ഡിലാഃ । അല്പാപരാധാച്ഛ്രുത്വൈവ ഗതാ ബൈഡാലികാ ഭവന് ।। ൭൧.

'നിഃശ്വാസ' എന്ന പേരിലുള്ള ആ സംഹിതയിൽ ബാഭ്രവ്യരും ശാണ്ഡിലരും ലയിച്ചു; ചെറിയ ഒരു പാപം മാത്രം ചെയ്ത ബൈഡാലികർ കേട്ടതുമാത്രത്തിൽ അവിടെ നിന്ന് വിട്ടുപോയി.

മയൈവ മോഹിതാസ്തേ ഹി ഭവിഷ്യം ജാനതാ ദ്വിജാഃ । ലൌല്യാര്ഥിനസ്തു ശാസ്ത്രാണി കരിഷ്യന്തി കലൌ നരാഃ ।। ൭൧.

ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കാനുള്ളത് അറിയാമായിരുന്നുകൊണ്ട്, ഞാൻ തന്നെ അവരെ മോഹിപ്പിച്ചു, ദ്വിജന്മാരേ; കലിയുഗത്തിൽ ലാഭം തേടുന്ന ആളുകൾ തങ്ങളുടേതായ ശാസ്ത്രങ്ങൾ രചിക്കും.

നിഃശ്വാസസംഹിതായാം ഹി ലക്ഷമാത്രം പ്രമാണതഃ । സൈവ പാശുപതീ ദീക്ഷാ യോഗഃ പാശുപതസ്ത്വിഹ ।। ൭൧.

നിഃശ്വാസസംഹിതയിൽ ഒരു ലക്ഷമാണ് അളവ്; അതാണ് പാശുപതദീക്ഷ, ഇവിടെ യോഗവും പാശുപതമാണ്.

ഏതസ്മാദ് വേദമാര്ഗാദ്ധി യദന്യദിഹ ജായതേ । തത് ക്ഷുദ്രകര്മ വിജ്ഞേയം രൌദ്രം ശൌചവിവര്ജിതമ് ।। ൭൧.

ഈ വേദമാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാകുന്നുവെങ്കിൽ, അതിനെ ചെറുകാര്യവും ക്രൂരവും ശുദ്ധിയില്ലാത്തതുമായ കർമ്മം എന്ന് അറിയണം.

യേ രുദ്രമുപജീവന്തി കലൌ വൈഡാലികാ നരാഃ । ലൌല്യാര്ഥിനഃ സ്വശാസ്ത്രാണി കരിഷ്യന്തി കലൌ നരാഃ । ഉച്ഛുഷ്മരുദ്രാസ്തേ ജ്ഞേയാ നാഹം തേഷു വ്യവസ്ഥിതഃ ।। ൭൧.

കലിയുഗത്തിൽ രുദ്രനെ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്ന ബൈഡാലികരും, ലാഭം തേടുന്നവരും തങ്ങളുടേതായ ശാസ്ത്രങ്ങൾ രചിക്കും; അവരെ ഉച്ചുഷ്മരുദ്രർ എന്ന് അറിയണം—ഞാൻ അവരിൽ ഇല്ല.

ഭൈരവേണ സ്വരൂപേണ ദേവകാര്യേ യദാ പുരാ । നര്തിതം തു മയാ സോഽയം സംബന്ധഃ ക്രൂരകര്മണാമ് ।। ൭൧.

പണ്ടു ഭൈരവസ്വരൂപത്തിൽ ദേവകാര്യത്തിനായി ഞാൻ നൃത്തം ചെയ്തിരുന്നു; അതാണ് ക്രൂരകർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരുമായി ഉള്ള ബന്ധം.

ക്ഷയം നിനീഷതാ ദൈത്യാനട്ടഹാസോ മയാ കൃതഃ । യഃ പുരാ തത്ര യേ മഹ്യം പതിതാ അശ്രുബിന്ദവഃ । അസംഖ്യാതാസ്തു തേ രൌദ്രാ ഭവിതാരോ മഹീതലേ ।। ൭൧.

ദാനവരെ നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ഒരിക്കൽ വലിയ ചിരി ചിരിച്ചു; അപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ആയി വീണ അനേകം ക്രൂരന്മാർ ഭൂമിയിൽ ജനിക്കും.

ഉച്ഛുഷ്മനിരതാ രൌദ്രാഃ സുരാമാംസപ്രിയാഃ സദാ । സ്ത്രീലോലാഃ പാപകര്മാണഃ സംഭൂതാ ഭൂതലേഷു തേ ।। ൭൧.

ഉച്ചുഷ്മാരിൽ ലയിച്ച, ക്രൂരസ്വഭാവമുള്ള, എപ്പോഴും മദ്യം മാംസം ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന, സ്ത്രീകളോടു ആസക്തരായ, പാപകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരാണ് ഭൂമിയിൽ ജനിക്കുന്നത്.

തേഷാം ഗൌതമശാപാദ്ധി ഭവിഷ്യന്ത്യന്വയേ ദ്വിജാഃ । തേഷാം മധ്യേ സദാചാരാ യേ തേ മച്ഛാസനേ രതാഃ ।। ൭൧.

ഗൗതമന്റെ ശാപം മൂലം, അവരിൽ ദ്വിജന്മാർ ജനിക്കും; അവരുടെ ഇടയിൽ നല്ല ആചാരമുള്ളവർ എന്റെ ഉപദേശത്തിൽ താൽപര്യമുള്ളവരായിരിക്കും.

സ്വര്ഗം ചൈവാപവര്ഗം ച ഇതി വൈ സംശയാത് പുരാ । വൈഡാലികാഽധോ യാസ്യന്തി മമ സംതതിദൂഷകാഃ ।। ൭൧.

സ്വർഗ്ഗത്തിലും മോക്ഷത്തിലും സംശയം കാണിക്കുന്നവരും എന്റെ വംശത്തെ ദുഷിപ്പിക്കുന്നവരും പൂച്ചകളുടെ ലോകത്തിലേക്ക് താഴെ വീഴും.

പ്രാഗ് ഗൌതമാഗ്നിനാ ദഗ്ധാഃ പുനര്മദ്വചനാദ് ദ്വിജാഃ । നരകം തു ഗമിഷ്യന്തി നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ।। ൭൧.

മുന്പ് ഗൗതമന്റെ അഗ്നിയിൽ ഇവർ ദഹിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഇപ്പോൾ എന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഈ ദ്വിജന്മാർ നരകത്തിലേക്ക് പോകും—ഇതിൽ ഒരു സംശയവും വേണ്ട.

രുദ്ര ഉവാച । ഏവം മയാ ബ്രഹ്മസുതാഃ പ്രോക്താ ജഗ്മുര്യഥാഗതമ് । ഗൌതമോഽപി സ്വകം ഗേഹം ജഗാമാശു പരംതപഃ ।। ൭൧.

രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രന്മാരോട് പറഞ്ഞു; അവർ വന്നപോലെ തന്നെ മടങ്ങി. ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച ഗൗതമനും തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വേഗത്തിൽ മടങ്ങി.

ഏതദ് വഃ കഥിതം വിപ്രാ മയാ ധര്മസ്യ ലക്ഷണമ് । ഏതസ്മാദ് വിപരീതോ യഃ സ പാഷണ്ഡരതോ ഭവേത് ।। ൭൧.

ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഞാൻ ധർമ്മത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞു. ഇതിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ പാശണ്ഡത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച । സര്വജ്ഞം സര്വകര്ത്താരം ഭവം രുദ്രം പുരാതനമ് । പ്രണമ്യ പ്രയതോഽഗസ്ത്യഃ പപ്രച്ഛ പരമേശ്വരമ് ।। ൭൨.

ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: സർവ്വജ്ഞനും സർവ്വകർത്താവുമായ പുരാതനനായ ഭവൻ റുദ്രനെ ആദരവോടെ അഗസ്ത്യൻ സമീപിച്ചു, പരമേശ്വരനോട് ചോദിച്ചു.

അഗസ്ത്യ ഉവാച । ഭവാന് ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ച ത്രയമേതത് ത്രയീ സ്മൃതാ । ദീപോഽഗ്നിര്ദോപസംയോഗൈഃ സര്വശാസ്ത്രേഷു സര്വതഃ ।। ൭൨.

അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഭവാനും ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ഈ മൂവരും ത്രയീവേദം എന്നപോലെ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; ദീപം അഗ്നിയുമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും എല്ലായിടത്തും നിലകൊള്ളുന്നു.

കസ്മിന് പ്രധാനോ ഭഗവാന് കാലേ കസ്മിന്നധോക്ഷജഃ । ബ്രഹ്മാ വാ ഏതദാചക്ഷ്വ മമ ദേവ ത്രിലോചന ।। ൭൨.

മൂന്ന് കണ്ണുള്ള ദേവാ, ഏത് കാലത്താണ് ഭാഗ്യശാലിയായവൻ പ്രധാനൻ? ഏത് സമയത്താണ് അതീതൻ? അല്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മാവോ? ദേവാ, ദയവായി ഇതെനിക്ക് പറയൂ.

രുദ്ര ഉവാച । വിഷ്ണുരേവ പരം ബ്രഹ്മ ത്രിഭേദമിഹ പഠ്യതേ । വേദസിദ്ധാന്തമാര്ഗേഷു തന്ന ജാനന്തി മോഹതാഃ ।। ൭൨.

രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവാണ് പരബ്രഹ്മം, ഇവിടെ അതിനെ മൂന്നായി പറയപ്പെടുന്നു; വേദസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ വഴിയിൽ ഭ്രമിച്ചവർ ഇതറിയുന്നില്ല.