വരാഹപുരാണമ്

അന്യച്ച തേ വരം ദദ്മി ശ്രൃണു നാരദ സാമ്പ്രതമ് । യദിദം പഞ്ചരാത്രം മേ ശാസ്ത്രം പരമദുര്ലഭമ് । തദ്ഭവാന് വേത്സ്യതേ സര്വം മത്പ്രസാദാന്ന സംശയഃ ।। ൬൬.

നാരദനേ, ഇനി ഞാൻ നിനക്ക് മറ്റൊരു വരം നൽകുന്നു; കേൾക്കൂ: എന്റെ അതിമഹത്തായ പഞ്ചരാത്രം എന്ന ശാസ്ത്രം, എന്റെ കൃപയാൽ നീ മുഴുവൻ അറിയും; സംശയമില്ല.

വേദേന പഞ്ചരാത്രേണ ഭക്ത്യാ യജ്ഞേന ച ദ്വിജ । പ്രാപ്യോഽഹം നാന്യഥാ വത്സ വര്ഷകോട്യായുതൈരപി ।। ൬൬.

ദ്വിജന്മാരേ, ഞാൻ വേദം, പഞ്ചരാത്രം, ഭക്തി, യജ്ഞം എന്നിവയിലൂടെ മാത്രമേ ലഭിക്കാവൂ; അതിന് പുറമെ, കോടികൾ വർഷം ശ്രമിച്ചാലും, പ്രിയമേ, മറ്റുവഴിയിൽ എനിക്ക് എത്താൻ കഴിയില്ല.

ഏവമുക്ത്വാ സ ഭഗവാന് നാരദം പരമേശ്വരഃ । ജഗാമാദര്ശനം സദ്യോ നാരദോഽപി യയൌ ദിവമ് ।। ൬൬.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പരമേശ്വരൻ നാരദനോട് അദൃശ്യനായി; അതിനുശേഷം നാരദനും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.

ഭദ്രാശ്വ ഉവാച । ഭഗവന് സിതകൃഷ്ണേ ദ്വേ ഭിന്നേ ജഗതി കേശവാന് । സ്ത്രിയൌ ബഭൂവതുഃ കേ ദ്വേ സിതകൃഷ്ണാ ച കാ ശുഭാ ।। ൬൭.

ഭദ്രാശ്വൻ ചോദിച്ചു: ഭഗവാൻ, ലോകത്തിൽ വെളുത്തതും കറുത്തതുമായ രണ്ടു സ്ത്രീകൾ വേറേ വേറെയാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു, കേശവാ. ആ രണ്ടു സ്ത്രീകൾ ആരാണ്? വെളുത്തതും കറുത്തതുമായ ശുഭയായവൾ ആരാണ്?

കശ്ചാസൌ പുരുഷോ ബ്രഹ്മന് യ ഏകഃ സപ്തധാ ഭവേത് । കോഽസൌ ദ്വാദശധാ വിപ്ര ദ്വിദേഹഃ ഷട്ശിരാഃ ശുഭഃ ।। ൬൭.

ബ്രഹ്മണേ, ഒരാൾ ഏഴായി മാറുന്ന പുരുഷൻ ആരാണ്? ദ്വിദേഹവും ആറു തലയും ഇരുപത് രൂപവും ഉള്ള ആ ശുഭനായ പ്രഭു ആരാണ്?

ദമ്പത്യം ച ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ കൃതസൂര്യോദയാദനമ് । കസ്മാദേതജ്ജഗദിദം വിതതം ദ്വിജസത്തമ ।। ൬൭.

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഭർത്താവും ഭാര്യയും തമ്മിലുള്ള ഐക്യവും സൂര്യോദയത്തിനു ശേഷം ഭക്ഷണവും എന്താണ്? ഈ ലോകം എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ?

അഗസ്ത്യ ഉവാച । സിതകൃഷ്ണേ സ്ത്രിയൌ യേ തേ തേ ഭഗിന്യൌ പ്രകീര്തിതേ । സത്യാസത്യേ ദ്വിവര്ണാ ച നാരീ രാത്രിരുദാഹൃതാ ।। ൬൭.

അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: വെളുത്തതും കറുത്തതുമായ ആ സ്ത്രീകൾ സഹോദരികൾ എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്; സത്യം-അസത്യം എന്ന രണ്ടു വർണ്ണങ്ങൾ ഉള്ള സ്ത്രീ, അതാണ് രാത്രി എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

യഃ പുമാന് സപ്തധാ ജാത ഏകോ ഭൂത്വാ നരേശ്വര । സ സമുദ്രസ്തു വിജ്ഞേയഃ സപ്തധൈകോ വ്യവസ്ഥിതഃ ।। ൬൭.

നരേശ്വരാ, ഒരാളായി ഏഴായി ജനിക്കുന്ന ആ പുരുഷൻ സമുദ്രമാണ്; അവൻ ഏഴായി ഒരുമിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

യോഽസൌ ദ്വാദശധാ രാജന് ദ്വിദേഹഃ ഷട്ശിരാഃ പ്രഭുഃ । സംവത്സരഃ സ വിജ്ഞേയഃ ശരീരേ ദ്വേ ഗതീ സ്മൃതേ । ഋതവഃ ഷട് ച വക്ത്രാണി ഏഷ സംവത്സരഃ സ്മൃതഃ ।। ൬൭.

രാജാവേ, ഇരുപത് രൂപവും, രണ്ടു ദേഹവും, ആറു മുഖവും ഉള്ള ആ പ്രഭു സംവത്സരമാണ്; രണ്ടു ദേഹം രണ്ട് ഗതികൾ, ആറു മുഖം ആറു ঋതുക്കൾ; ഇതാണ് സംവത്സരമെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.

ദമ്പത്യം തദഹോരാത്രം സൂര്യാചന്ദ്രമസൌ തതഃ । തതോ ജഗത് സമുത്തസ്ഥൌ ദേവസ്യാസ്യ നൃപോത്തമ ।। ൬൭.

ഭർത്താവും ഭാര്യയും തമ്മിലുള്ള ഐക്യം അഹോരാത്രമാണ്; അവരിൽ നിന്ന് സൂര്യനും ചന്ദ്രനും, അതിൽ നിന്ന് ഈ ലോകം ഉത്ഭവിച്ചു, രാജശ്രേഷ്ഠാ.

സ വിഷ്ണുഃ പരമോ ദേവോ വിജ്ഞേയോ നൃപസത്തമ । ന ച വേദക്രിയാഹീനഃ പശ്യതേ പരമേശ്വരമ് ।। ൬൭.

വിഷ്ണു, പരമദേവൻ, അറിയപ്പെടേണ്ടവൻ ആണ്, രാജശ്രേഷ്ഠാ; വേദകൃത്യങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവർക്ക് പരമേശ്വരനെ കാണാൻ കഴിയില്ല.

ഭദ്രാശ്വ ഉവാച । യോഽസൌ പരാപരോ ദേവോ വിഷ്ണുഃ സര്വഗതോ മുനേ । ചതുര്യുഗേ ത്വസൌ കീദൃഗ് വിജ്ഞേയഃ പരമേശ്വരഃ ।। ൬൮.

ഭദ്രാശ്വൻ ചോദിച്ചു: മഹർഷേ, പരയും അപരവുമായ, സർവ്വവ്യാപിയായ വിഷ്ണു, നാലു യുഗങ്ങളിൽ എങ്ങനെ അറിയപ്പെടണം, പരമേശ്വരാ?

യുഗേ യുഗേ ക ആചാരോ വര്ണാനാം ഭവിതാ മുനേ । കഥം ച ശുദ്ധിര്വിപ്രാണാമന്യസ്ത്രീസംകരൈര്മുനേ ।। ൬൮.

യുഗം ഓരോ യുഗത്തിലും, വർണ്ണങ്ങളുടെ ആചാരം എങ്ങനെയായിരിക്കും, മഹർഷേ? ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ശുദ്ധി എങ്ങനെ നിലനിൽക്കും, അന്യസ്ത്രീസങ്കരമുണ്ടാകുമ്പോൾ, മഹർഷേ?

അഗസ്ത്യ ഉവാച । കൃതേ യുഗേ മഹീ ദേവൈര്ഭുജ്യതേ വേദകര്മണാ । യജദ്ഭിരസുരൈസ്ത്രേതാം തദ്വദ് ദേവൈശ്ച സത്തമ ।। ൬൮.

അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: കൃതയുഗത്തിൽ, ഭൂമി ദേവന്മാർ വേദകൃത്യങ്ങൾ വഴി അനുഭവിക്കുന്നു; ത്രേതായുഗത്തിൽ, യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരും ദേവന്മാരും അതുപോലെ അനുഭവിക്കുന്നു, ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.

ദ്വാപരേ സത്ത്വരജസീ ബഹുലേ നൃപസത്തമ । യാവദ് ധര്മസുതോ രാജാ ഭവിഷ്യതി മഹാമതേ ।। ൬൮.

ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, സത്വവും രാജസും കൂടുതലായിരിക്കും, രാജശ്രേഷ്ഠാ; ധർമ്മപുത്രൻ രാജാവായി നിലനിൽക്കുന്ന കാലം വരെ, മഹാമതിയേ.

തതസ്തമഃ പ്രഭവിതാ കലിരൂപോ നരേശ്വര । തസ്മിന് കലൌ വര്ത്തമാനേ സ്വമാര്ഗാച്ച്യവതേ ദ്വിജഃ ।। ൬൮.

അതിനുശേഷം, കലി രൂപത്തിലുള്ള അന്ധകാരമാണ് പ്രഭവിക്കുക, നരേശ്വരാ; കലിയുഗത്തിൽ, ദ്വിജന്മാർ തങ്ങളുടെ വഴിയിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോകും.

രാജാനോ വൈശ്യശൂദ്രാശ്ച പ്രായശോ ഹീനജാതയഃ । ഭവിഷ്യന്തി നൃപശ്രേഷ്ഠ സത്യശൌചവിവര്ജിതാഃ ।। ൬൮.

രാജാക്കന്മാർ, വൈശ്യന്മാർ, ശൂദ്രന്മാർ, കൂടുതലും താഴ്ന്ന ജന്മക്കാരായിരിക്കും, രാജശ്രേഷ്ഠാ; സത്യം, ശുദ്ധി എന്നിവ ഇല്ലാതായിരിക്കും.

അഗമ്യാഗമനം തത്ര കരിഷ്യന്തി ദ്വിജാതയഃ । അനൃതം ച വദിഷ്യന്തി വേദമാര്ഗബഹിഷ്കൃതാഃ । വിവാഹാംശ്ച കരിഷ്യന്തി സഗോത്രാനസമാംസ്തഥാ ।। ൬൮.

അവിടെ, ദ്വിജന്മാർ അപ്രാപ്യരെ സമീപിക്കും; അവർ അസത്യം പറയും; വേദമാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടും; സമാനഗോത്രക്കാരെയും അസമാനരെയും വിവാഹം കഴിക്കും.

രാജാനോ ബ്രാഹ്മണാന് ഹിംസ്യുര്വിത്തലോഭാന്വിതാഃ ശഠാഃ । അന്ത്യജാ അപി വൈശ്യത്വം കരിഷ്യന്തി പണേ രതാഃ । അഭിമാനിനോ ഭവിഷ്യന്തി ശൂദ്രജാതിഷു ഗര്വിതാഃ ।। ൬൮.

രാജാക്കന്മാർ, ധനലോഭവും കപടതയും ഉള്ളവർ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ദ്രോഹിക്കും; അന്ത്യജന്മാർ പോലും വൈശ്യത്വം സ്വീകരിക്കും, വ്യാപാരത്തിൽ ആസ്വദിക്കും; ശൂദ്രജാതിക്കാർ അഭിമാനവും അഹങ്കാരവും കാണിക്കും.

സര്വാശിനോ ഭവിഷ്യന്തി ബ്രാഹ്മണാഃ ശൌചവര്ജിതാഃ । സുരാ പേയമിതി പ്രാഹുഃ സത്യശൌചവിവര്ജിതാഃ ।। ൬൮.

ബ്രാഹ്മണന്മാർ എല്ലാം ആസ്വദിക്കുന്നവരായി, ശുദ്ധി ഇല്ലാതെ മാറും; അവർ മദ്യം കുടിക്കാമെന്നു പറയും, സത്യവും ശുദ്ധിയും വിട്ടുകളയും.

തതോ വിനശ്യതേ ലോകോ വര്ണധര്മശ്ച നശ്യതേ ।। ൬൮.

അപ്പോൾ ലോകം നശിക്കും, വർണ്ണധർമ്മങ്ങളും ഇല്ലാതാകും.

ഭദ്രാശ്വ ഉവാച । അഗമ്യാഗമനം കൃത്വാ ബ്രാഹ്മണഃ ക്ഷത്രിയോഽപി വാ । ശൂദ്രോഽപി ശുദ്ധ്യതേ കേന കിം വാഽഗമ്യം തു ശംസ മേ ।। ൬൮.

ഭദ്രാശ്വൻ ചോദിച്ചു: ബ്രാഹ്മണൻ അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷത്രിയൻ, അതോ ശൂദ്രൻ, അന്യായമായ സ്ത്രീയുമായി ചേർന്നാൽ, എങ്ങനെ ശുദ്ധി നേടാം? ആരെല്ലാം അന്യായസ്ത്രികൾ എന്ന് ദയവായി പറയൂ.

അഗസ്ത്യ ഉവാച । ചാതുര്ഗാമീ ഭവേദ് വിപ്രസ് ത്രിഗാമീ ക്ഷത്രിയോ ഭവേത് । ദ്വിഗാമീ തു ഭവേദ് വൈശ്യഃ ശൂദ്ര ഏകഗമഃ സ്മൃതഃ ।। ൬൮.

അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണൻ നാലു വിധം സ്ത്രീകളുമായി ചേർന്നേക്കാം; ക്ഷത്രിയൻക്ക് മൂന്നു, വൈശ്യനു രണ്ടും, ശൂദ്രനു ഒരാളും മാത്രമേ അനുവദിക്കപ്പെട്ടുള്ളു.

അഗമ്യാം ബ്രാഹ്മണീം പ്രാഹുഃ ക്ഷത്രിയസ്യ നരേശ്വര । ക്ഷത്രാണീം ചൈവ വൈശ്യസ്യ വൈശ്യാം ശൂദ്രസ്യ പാര്ഥിവ । അധമസ്യോത്തമാ നാരീ അഗമ്യാ മനുരബ്രവീത് ।। ൬൮.

ക്ഷത്രിയന് ബ്രാഹ്മണിയുടെ ഭാര്യ അന്യായമാണ്, രാജാവേ; വൈശ്യന് ക്ഷത്രിയയുടെ ഭാര്യയും, ശൂദ്രന് വൈശ്യയുടെ ഭാര്യയും അന്യായമാണ്. താഴ്ന്നവർക്ക് ഉയർന്ന വർഗ്ഗത്തിലെ സ്ത്രീ അന്യായയാണെന്ന് മനു പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു.

മാതാ മാതൃഷ്വസാ ശ്വശ്രൂര്ഭാതൃപത്നീ ച പാര്ഥിവ । സ്നുഷാ ച ദുഹിതാ ചൈവ മിത്രപത്നീ സ്വഗോത്രജാ ।। ൬൮.

തായമ്മ, അമ്മാവി, ഭർത്താവിന്റെ അമ്മ, സഹോദരന്റെ ഭാര്യ, മരുമകൾ, മകൾ, സുഹൃത്തിന്റെ ഭാര്യ, സ്വന്തം കുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീ—

രാജജായാഽഽത്മജാ ചൈവ അഗമ്യാ മുഖ്യതഃ സ്ത്രിയഃ । രജകാദിഷു ചാന്യാശ്ച സ്ത്രിയോഽഗമ്യാഃ പ്രകീര്തിതാഃ । അഗമ്യാഗമനം ചൈതത് കൃതം പാപായ ജായതേ ।। ൬൮.

രാജാവിന്റെ ഭാര്യയോ മകളോ, കൂടാതെ വൃത്തിയില്ലാത്ത സ്ത്രീകൾ പോലുള്ളവരും പ്രധാനമായും അന്യായസ്ത്രികളാണ്. ഇവരുമായി ചേർന്നാൽ പാപം ഉണ്ടാകും.

വിയോനിഗമനായാശു ബ്രാഹ്മണായ ഭവത്യലമ് । ശേഷസ്യ ശുദ്ധിരേഷൈവ പ്രാണായാമശതം ഭവേത് ।। ൬൮.

ബ്രാഹ്മണൻ ജാതിക്ക് പുറത്തുള്ള സ്ത്രീയുമായി ചേർന്നാൽ അതി വലിയ അശുദ്ധി വരും; മറ്റുള്ളവർക്ക് നൂറു പ്രാണായാമം ചെയ്താൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

ബഹുനാഽപി ഹി കാലേന യത് പാപം സമുപാര്ജിതമ് । വര്ണസംകരസംഗത്യാ ബ്രാഹ്മണേന നരര്ഷഭ ।। ൬൮.

ബ്രാഹ്മണൻ വർണ്ണസംകരരുമായി ചേർന്ന് എത്രകാലം കഴിഞ്ഞാലും സമ്പാദിച്ച പാപം—

ദശപ്രണവഗായത്രീം പ്രാണായാമശതൈസ്ത്രിഭിഃ । മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യായാഃ കിം പുനഃ ശേഷപാതകൈഃ ।। ൬൮.

പത്ത് പ്രണവം ചേർത്ത് ഗായത്രി ജപിച്ച്, മൂന്നു നൂറ് പ്രാണായാമം ചെയ്താൽ ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം പോലും മുക്തി ലഭിക്കും; പിന്നെ ചെറുപാപങ്ങൾക്കോ?