ഏവമുക്ത്വാ നൃപം ദേവഃ ശങ്ഖാഗ്രേണ ജനാര്ദനഃ । പസ്പര്ശ സ്പൃഷ്ടമാത്രോഽസൌ പരം നിര്വാണമാപ്തവാന് ।। ൫൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവനായ ജനാർദ്ദനൻ രാജാവിനെ ശംഖത്തിന്റെ അഗ്രം കൊണ്ട് തൊട്ടു. ആ സ്പർശം ഉണ്ടായയുടൻ രാജാവ് പരമമായ മോക്ഷം നേടി.
തസ്മാത്ത്വമപി രാജേന്ദ്ര തം ദേവം ശരണം വ്രജ । യേന ഭൂയഃ പുനഃ ശോച്യപദവീം നോ പ്രയാസ്യസി ।। ൫൫.
അതുകൊണ്ട്, രാജാധിരാജാ, നീയും ആ ദൈവത്തിൽ അഭയം പ്രാപിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നീ വീണ്ടും ദുഃഖത്തിന്റെ വഴിയിലേക്ക് പോകേണ്ടി വരികയില്ല.
യ ഇദം ശ്രൃണുയാന്നിത്യം പ്രാതരുത്ഥായ മാനവഃ । പഠേദ് യശ്ചരിതം താഭ്യാം മോക്ഷധര്മാര്ഥദോ ഭവേത് ।। ൫൫.
ആരെങ്കിലും മനുഷ്യൻ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ഈ ഇരുവരുടെയും കർമ്മങ്ങൾ കേൾക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്താൽ മോക്ഷം, ധർമ്മം, സമ്പത്ത് എന്നിവയുടെ ഫലം ലഭിക്കും.
ശുഭവ്രതമിദം പുണ്യം യശ്ച കുര്യാജ്ജനേശ്വര । സ സര്വസമ്പദം ചേഹ ഭുക്ത്വേതേ തല്ലയം വ്രജേത് ।। ൫൫.
ജനങ്ങളുടെ പ്രഭുവേ, ആരെങ്കിലും ഈ ശുഭവും പുണ്യവുമായ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ അവൻ ഇവിടെ എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളും അനുഭവിച്ചശേഷം, അവയെല്ലാം വിട്ട് പരമലയത്തിലേക്ക് എത്തും.
അഗസ്ത്യ ഉവാച । അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി ധന്യവ്രതമനുത്തമമ് । യേന സദ്യോ ഭവേദ് ധന്യ അധന്യോഽപി ഹി യോ ഭവേത് ।। ൫൬.
അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഇനി ഞാൻ പരമമായ ഭാഗ്യവ്രതം വിശദീകരിക്കാം. അതു ചെയ്താൽ ഭാഗ്യരഹിതനായവനും ഉടൻ ഭാഗ്യവാനാകുന്നു.
മാര്ഗശീര്ഷേ സിതേ പക്ഷേ പ്രതിപദ് യാ തിഥിര്ഭവേത് । തസ്യാം നക്തം പ്രകുര്വീത വിഷ്ണുമഗ്നിം പ്രപൂജയേത് ।। ൫൬.
മാർഗശീർഷ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ആദ്യത്തെ തിഥിയിൽ, ആ രാത്രിയിൽ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് വിഷ്ണുവിനെയും അഗ്നിയെയും ആരാധിക്കണം.
വൈശ്വാനരായ പാദൌ തു അഗ്നയേത്യുദരം തഥാ । ഹവിര്ഭുംജായ ച ഉരോ ദ്രവിണോദേതി വൈ ഭുജോ ।। ൫൬.
വൈശ്വാനരനു കാലുകൾ അർപ്പിക്കണം; അഗ്നിക്കു വയറും; ഹവിർഭുജിന് നെഞ്ചും; ദ്രവിണോദയ്ക്ക് കൈകളും അർപ്പിക്കണം.
സംവര്ത്തായേതി ച ശിരോ ജ്വലനായേതി സര്വതഃ । അഭ്യര്ച്യൈവം വിധാനേന ദേവദേവം ജനാര്ദനമ് ।। ൫൬.
സംവർത്തന് തലയും, ജ്വലനന് ചുറ്റും എല്ലായിടത്തും അർപ്പിച്ച്, ഈ വിധത്തിൽ ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനനെ ആരാധിക്കണം.
തസ്യൈവ പുരതഃ കുണ്ഡം കാരയിത്വാ വിഘാനതഃ । ഹോമം തത്ര പ്രകുര്വീത ഏഭിര്മന്ത്രൈര്വിചക്ഷണഃ ।। ൫൬.
അവന്റെ മുമ്പിൽ ശ്രദ്ധയോടെ ഒരു ഹോമകുണ്ഡം നിർമ്മിച്ച്, അവിടെ ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം.
തതഃ സംയാവകം ചാന്നം ഭുഞ്ജീയാദ് ഘൃതസംയുതമ് । കൃഷ്ണപക്ഷേഽപ്യേവമേവ ചാതുര്മാസ്യം തു യാവതഃ ।। ൫൬.
ശേഷം, യവം ചേർത്ത അന്നം നെയ്യോടെ കഴിക്കണം. കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലും ഇതുപോലെ തന്നെ, നാലു മാസം ഇതു തുടരണം.
ചൈത്രാദിഷു ച ഭുഞ്ജീത പായസം സഘൃതം ബുധഃ । ശ്രാവണാദിഷു സക്തൂംശ്ച തതശ്ചൈതത് സമാപ്യതേ ।। ൫൬.
ചൈത്ര മുതലുള്ള മാസങ്ങളിൽ, ജ്ഞാനികൾ നെയ്യോടെ പായസം കഴിക്കണം; ശ്രാവണ മുതലുള്ള മാസങ്ങളിൽ സക്തു അത്താവും. അതിനുശേഷം ഈ വ്രതം സമാപിക്കും.
സമാപ്തേ തു വ്രതേ വഹ്നിം കാഞ്ചനം കാരയേദ് ബുധഃ । രക്തവസ്ത്രയുഗച്ഛന്നം രക്തപുഷ്പാനുലേപനമ് ।। ൫൬.
വ്രതം പൂർത്തിയായാൽ, ജ്ഞാനി പൊന്നുകൊണ്ട് ഒരു അഗ്നിരൂപം ഉണ്ടാക്കി, ചുവപ്പു വസ്ത്രം രണ്ടെണ്ണം പൊതിഞ്ഞ്, ചുവന്ന പുഷ്പങ്ങൾ അണിയിച്ച് അലങ്കരിക്കണം.
കുങ്കുമേന തഥാ ലിപ്യ ബ്രാഹ്മണം ദേവദേവ ച । സര്വാവയവസംപൂര്ണം ബ്രാഹ്മണം പ്രിയദര്ശനമ് ।। ൫൬.
കുങ്കുമം കൊണ്ട് അതിനെ അളക്കി, ഒരു ബ്രാഹ്മണനെയും ദേവദേവനെയും അണിയിച്ച്, എല്ലാ അവയവങ്ങളും പൂർണ്ണമായ മനോഹരനായ ബ്രാഹ്മണനെയും ഒരുക്കണം.
പൂജയിത്വാ വിധാനേന രക്തവസ്ത്രയുഗേന ച । പശ്ചാത് തം ദാപയേത് തസ്യ മന്ത്രേണാനേന ബുദ്ധിമാന് ।। ൫൬.
നിർദ്ദിഷ്ടവിധിയിൽ ചുവപ്പു വസ്ത്രം രണ്ടെണ്ണം അർപ്പിച്ച്, പിന്നീട് ആ ബ്രാഹ്മണനു ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അതു നൽകണം.
ധന്യോഽസ്മി ധന്യകര്മാഽസ്മി ധന്യചേഷ്ടോഽസ്മി ധന്യവാന് । ധന്യേനാനേന ചീര്ണേന വ്രതേന സ്യാം സദാ സുഖീ ।। ൫൬.
ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ്, എന്റെ കർമ്മങ്ങൾ ഭാഗ്യകരമാണ്, എന്റെ പ്രവർത്തികൾ ഭാഗ്യവാനാണ്, ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ്; ഈ വ്രതം ചെയ്തതുകൊണ്ട് എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ.
ഏവമുച്ചാര്യ തം വിപ്രേ ന്യസ്യ കോശം മഹാത്മനഃ । സദ്യോ ധന്യത്വമാപ്നോതി യോഽപി സ്യാദ് ഭാഗ്യവര്ജിതഃ ।। ൫൬.
ഇങ്ങനെ ഉച്ചരിച്ച്, ആ മഹാത്മാവായ ബ്രാഹ്മണന്റെ മുമ്പിൽ ധനസമ്പത്ത് വെച്ചാൽ, ഭാഗ്യരഹിതനായവനും ഉടൻ ഭാഗ്യവാനാകും.
ഇഹ ജന്മനി സൌഭാഗ്യം ധനം ധാന്യം ച പുഷ്കലമ് । അനേന കൃതമാത്രേണ ജായതേ നാത്ര സംശയഃ ।। ൫൬.
ഈ ജന്മത്തിൽ തന്നെ, ഈ വ്രതം ചെയ്താൽ, സമൃദ്ധമായ ഭാഗ്യവും ധനവും ധാന്യവും ലഭിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
പ്രാഗ്ജന്മജനിതം പാപമഗ്നിര്ദഹതി തസ്യ ഹ । ദഗ്ധേ പാപേ വിമുക്താത്മാ ഇഹ ജന്മന്യസൌ ഭവേത് ।। ൫൬.
മുൻജന്മങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പാപങ്ങൾ അഗ്നി ദഹിപ്പിക്കുന്നു; പാപം ദഹിച്ചാൽ, ആത്മാവ് മോചിതനായി ഈ ജന്മത്തിൽ തന്നെ ആനന്ദം അനുഭവിക്കും.
യോഽപീദം ശ്രൃണുയാന്നിത്യം യശ്ച ഭക്ത്യാ പഠേദ് ദ്വിജഃ । ഉഭൌ താവിഹ ലോകേ തു ധന്യൌ സദ്യോ ഭവിഷ്യതഃ ।। ൫൬.
ഇതിനെ ദിവസവും കേൾക്കുന്നവനും, ഭക്തിയോടെ പാരായണം ചെയ്യുന്ന ദ്വിജനും, ഇരുവരും ഈ ലോകത്തുതന്നെ ഉടൻ ഭാഗ്യശാലികളാകും.
ശ്രൂയതേ ച വ്രതം ചൈതച്ചീര്ണമാസീന്മഹാത്മനാ । ധനദേന പുരാ കല്പേ ശൂദ്രയോനൌ സ്ഥിതേന തു ।। ൫൬.
പണ്ടു ഒരു കാലത്ത് മഹാത്മാവായ കുബേരൻ, ശൂദ്രജന്മത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ, ഈ വ്രതം ആചരിച്ചതായി കേൾക്കപ്പെടുന്നു.
അഗസ്ത്യ ഉവാച । അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി കാന്തിവ്രതമനുത്തമമ് । യത്കൃത്വാ തു പുരാ സോമഃ കാന്തിമാനഭവത് പുനഃ ।। ൫൭.
അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഇനി ഞാൻ അത്യുത്തമമായ കാന്തി വ്രതം വിശദീകരിക്കാം. അതു ചെയ്തതുകൊണ്ട്, പണ്ടൊരിക്കൽ സോമൻ വീണ്ടും തിളക്കം ലഭിച്ചു.
യക്ഷ്മണാ ദക്ഷശാപേന പുരാക്രാന്തോ നിശാകരഃ । ഏതച്ചീര്ത്വാ വ്രതം സദ്യഃ കാന്തിമാനഭവത് കില ।। ൫൭.
പണ്ടു ദക്ഷന്റെ ശാപം മൂലം ചന്ദ്രൻ ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ചു. ഈ വ്രതം ആചരിച്ചതോടെ, അവൻ ഉടൻ തന്നെ തിളക്കം വീണ്ടെടുത്തു.
ദ്വിതീയായാം തു രാജേന്ദ്ര കാര്ത്തികസ്യ സിതേ ദിനേ । നക്തം കുര്വീത യത്നേന അര്ചയന് ബലകേശവമ് ।। ൫൭.
രാജാവേ, കാർത്തിക മാസത്തിലെ വെളുത്ത രണ്ടാം ദിവസത്തിൽ, പരിശ്രമത്തോടെ ഉപവാസം പാലിച്ച്, ബാലകേശവനെ ആരാധിക്കണം.
ബലദേവായ പാദൌ തു കേശവായ ശിരോഽര്ചയേത് । ഏവമഭ്യര്ച്യ മേധാവീ വൈഷ്ണവം രൂപമുത്തമമ് ।। ൫൭.
ബലദേവന്റെ കാലുകൾക്കും, കേശവന്റെ തലക്കും പൂജ ചെയ്യണം. ഇങ്ങനെ പൂജിച്ചശേഷം, ബുദ്ധിമാൻ ഉത്തമമായ വൈഷ്ണവ രൂപത്തെ ആദരിക്കണം.
പരസ്വരൂപം സോമാഖ്യം ദ്വികലം തദ്ദിനേ ഹി യത് । തസ്യാര്ഘം ദാപയേദ് ധീമാന് മന്ത്രേണ പരമേഷ്ഠിനഃ ।। ൫൭.
അന്നേദിവസം, സോമ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പരമരൂപമായ ദ്വികല രൂപത്തിന്, പരമേശ്വരന്റെ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം.
നമോഽസ്ത്വമൃതരൂപായ സര്വൌഷധിനൃപായ ച । യജ്ഞലോകാധിപതയേ സോമായ പരമാത്മനേ ।। ൫൭.
"അമൃതസ്വരൂപനേ, എല്ലാ ഔഷധികളുടെ നാഥനേ, യജ്ഞലോകത്തിന്റെ അധിപനേ, സോമനേ, പരമാത്മാവേ, നിനക്ക് വന്ദനം."
അനേനൈവ ച മാര്ഗേണ ദത്ത്വാര്ഘ്യം പരമേഷ്ഠിനഃ । രാത്രൌ സവിപ്രോ ഭുഞ്ജീത യവാന്നം സഘൃതം നരഃ ।। ൫൭.
ഇതേ രീതിയിൽ പരമേശ്വരനു അർഘ്യം അർപ്പിച്ചശേഷം, രാത്രിയിൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണനോടൊപ്പം യവം ചേർത്ത അന്നം നെയ്യോടെ കഴിക്കണം.
ഫാല്ഗുനാദിചതുഷ്കേ തു പായസം ഭോജയേച്ഛുചിഃ । ശാലിഹോമം തു കുര്വീത കാര്ത്തികേ തു യവൈസ്തഥാ ।। ൫൭.
ഫാൽഗുനം തുടങ്ങിയ നാല് മാസങ്ങളിൽ, ശുദ്ധനായവൻ പായസം വിളമ്പണം; കാർത്തികയിൽ യവം ചേർത്ത ശാലിഹോമവും നടത്തണം.
ആഷാഢാദിചതുഷ്കേ തു തിലഹോമം തു കാരയേത് । തദ്വത് തിലാന്നം ഭുഞ്ജീത ഏഷ ഏവ വിധിക്രമഃ ।। ൫൭.
ആഷാഢം തുടങ്ങിയ നാല് മാസങ്ങളിൽ, തിലം ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം; അതുപോലെ തിലം ചേർത്ത അന്നവും കഴിക്കണം—ഇതാണ് നിർദ്ദേശിച്ച ക്രമം.
തതഃ സംവത്സരേ പൂര്ണേ ശശിനം കൃതരാജതമ് । സിതവസ്ത്രയുഗച്ഛന്നം സിതപുഷ്പാനുലേപനമ് । ഏവമേവ ദ്വിജം പൂജ്യ തതസ്തം പ്രതിപാദയേത് ।। ൫൭.
ഒരു സംവത്സരം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, വെള്ളി കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ചന്ദ്രനെ, വെളുത്ത വസ്ത്രം രണ്ടും പൊതിഞ്ഞ്, വെളുത്ത പൂക്കൾ പുരട്ടി, ബ്രാഹ്മണനെ ആരാധിച്ച് അവനു നൽകണം.