വരാഹപുരാണമ്

ദേവാസുരമനുഷ്യാണാം ദിദൃക്ഷും കലഹപ്രിയമ് । ബ്രഹ്മപുത്രം തപോയുക്തം പപ്രച്ഛുസ്താ വരാങ്ഗനാഃ ।। ൫൪.

ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും കാണാൻ ആഗ്രഹമുള്ള, കലഹം ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനും തപസ്സിൽ ലയിച്ചവനും ആയ നാരദനെ ആ മനോഹരികൾ ചോദ്യം ചെയ്തു.

അപ്സരസ ഊചുഃ । ഭഗവന് ബ്രഹ്മതനയ ഭര്തൃകാമാ വയം ദ്വിജ । നാരായണശ്ച ഭര്ത്താ നോ യഥാ സ്യാത് തത് പ്രചക്ഷ്വ നഃ ।। ൫൪.

അപ്സരസുകൾ പറഞ്ഞു: ഭഗവാൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനേ, ഞങ്ങൾ ഭർത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്. നാരായണൻ എങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ ഭർത്താവാകുമെന്ന് ദയവായി പറയൂ.

നാരദ ഉവാച । പ്രണാമപൂര്വകഃ പ്രശ്നഃ സര്വത്ര വിഹിതഃ ശുഭഃ । സ ച മേ ന കൃതോ ഗര്വാദ് യുഷ്മാഭിര്യൌവനസ്മയാത് ।। ൫൪.

നാരദൻ പറഞ്ഞു: ആദരപൂർവ്വം ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യം എല്ലായിടത്തും ശുഭമാണ്. എന്നാൽ നിങ്ങൾ യുവാവായുള്ള അഭിമാനത്താൽ അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല.

തഥാപി ദേവദേവസ്യ വിഷ്ണോര്യന്നാമകീര്തിതമ് । ഭവതീഭിസ്തഥാ ഭര്ത്താ ഭവത്വിതി ഹരിഃ കൃതഃ । തന്നാമോച്ചാരണാദേവ കൃതം സര്വം ന സംശയഃ ।। ൫൪.

എങ്കിലും, ദേവദേവനായ വിഷ്ണുവിന്റെ പേരുകൾ നിങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചാൽ, അവൻ തന്നെ നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവാകട്ടെ. ഹരിയുടെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ എല്ലാം സാധിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല.

ഇദാനീം കഥയാമ്യാശു വ്രതം യേന ഹരിഃ സ്വയമ് । വരദത്വമവാപ്നോതി ഭര്തൃത്വം ച നിയച്ഛതി ।। ൫൪.

ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളോട് അതിവേഗം പറയാം, ഹരി തന്നെയാണ് വരം നൽകുകയും ഭർത്താവിന്റെ സ്ഥാനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന വ്രതം.

നാരദ ഉവാച । വസന്തേ ശുക്ലപക്ഷസ്യ ദ്വാദശീ യാ ഭവേച്ഛുഭാ । തസ്യാമുപോഷ്യ വിധിവന് നിശായാം ഹരിമര്ച്ചയേത് ।। ൫൪.

നാരദൻ പറഞ്ഞു: വസന്തകാലത്ത്, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പുണ്യമായ ദ്വാദശി ദിവസം, വിധിപ്രകാരം ഉപവാസം പാലിച്ച് രാത്രി ഹരിയെ ആരാധിക്കണം.

പര്യങ്കാസ്തരണം കൃത്വാ നാനാചിത്രസമന്വിതമ് । തത്ര ലക്ഷ്മ്യാ യുതം രൌപ്യം ഹരിം കൃത്വാ നിവേശയേത് ।। ൫൪.

നാനാവിധ ചിത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു കിടക്ക ഒരുക്കി, അതിൽ ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം വെള്ളിയിൽ നിർമ്മിച്ച ഹരിയുടെ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കണം.

തസ്യോപരി തതഃ പുഷ്പൈര്മണ്ഡപം കാരയേദ് ബുധഃ । നൃത്യവാദിത്രഗേയൈശ്ച ജാഗരം തത്ര കാരയേത് ।। ൫൪.

അതിനുമുകളിൽ പൂക്കൾകൊണ്ട് ഒരു മണ്ടപം നിർമ്മിച്ച്, അവിടെ നൃത്തവും വാദ്യങ്ങളുംകൊണ്ട് ജാഗരണമൊരുക്കണം.

മനോഭവായേതി ശിര അനങ്ഗായേതി വൈ കടിമ് । കാമായ ബാഹുമൂലേ തു സുശാസ്ത്രായേതി ചോദരമ് ।। ൫൪.

മനോഭവനു വേണ്ടി തലയിൽ, അനംഗനു വേണ്ടി അരയിൽ, കാമനു വേണ്ടി കൈയുടെ അടിയിൽ, നല്ല ശാസ്ത്രങ്ങൾക്കായി വയറ്റിൽ പൂക്കൾ അർപ്പിക്കണം.

മന്മഥായേതി പാദൌ തു ഹരയേതി ച സര്വതഃ । പുഷ്പൈഃ സംപൂജ്യ ദേവേശം മല്ലികാജാതിഭിസ്തഥാ ।। ൫൪.

മന്മഥനു വേണ്ടി കാലിൽ, ഹരിയ്ക്ക് എല്ലായിടത്തും, പ്രത്യേകിച്ച് മല്ലിക പൂക്കൾകൊണ്ട് ദേവേശനെ പൂജിക്കണം.

പശ്ചാച്ചതുര ആദായ ഇക്ഷുദണ്ഡാന് സുശോഭനാന് । ചതുര്ദിക്ഷു ന്യസേത് തസ്യ ദേവസ്യ പ്രണതോ നൃപ ।। ൫൪.

പിന്നീട്, നാലു മനോഹരമായ ഇക്കുപൊല്ലുകൾ എടുത്ത്, ദേവന്റെ ചുറ്റും നാലു ദിക്കുകളിലായി വച്ച്, നമസ്കരിക്കണം രാജാവേ.

ഏവം കൃത്വാ പ്രഭാതേ തു പ്രദദ്യാദ് ബ്രാഹ്മണായ വൈ । വേദവേദാങ്ഗയുക്തായ സംപൂര്ണാങ്ഗായ ധീമതേ ।। ൫൪.

ഇങ്ങനെ ചെയ്തശേഷം, രാവിലെയാകുമ്പോൾ, വേദങ്ങളിലെയും വേദാംഗങ്ങളിലെയും പണ്ഡിതനും പൂർണ്ണശരീരവും ബുദ്ധിയുമുള്ള ബ്രാഹ്മണനു അതു സമർപ്പിക്കണം.

ബ്രാഹ്മണാംശ്ച തഥാ പൂജ്യ വ്രതമേതത് സമാപയേത് । ഏവം കൃതേ തഥാ വിഷ്ണുര്ഭര്ത്താ വോ ഭവിതാ ധ്രുവമ് ।। ൫൪.

ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും അങ്ങനെ ആദരിച്ചു, ഈ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ വിഷ്ണു തീർച്ചയായും നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവാകും.

അകൃത്വാ മത്പ്രണാമം തു പൃഷ്ടോ ഗര്വേണ ശോഭനാഃ । അവമാനസ്യ തസ്യായം വിപാകോ വോ ഭവിഷ്യതി ।। ൫൪.

എന്നോട് ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കാതെ, അഭിമാനത്തോടെ ചോദിച്ചതിനാൽ, മനോഹരികളേ, ഈ അവമാനത്തിന് നിങ്ങൾക്ക് ഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.

ഏതസ്മിന്നേവ സരസി അഷ്ടാവക്രോ മഹാമുനിഃ । തസ്യോപഹാസം കൃത്വാ തു ശാപം ലപ്സ്യഥ ശോഭനാഃ ।। ൫൪.

ഇതേ തടാകത്തിൽ, മഹാമുനിയായ അഷ്ടാവക്രൻ, നിങ്ങൾ അവനെ പരിഹസിച്ചതിനാൽ, മനോഹരികളേ, അവൻ നിങ്ങളെ ശപിക്കും.

വ്രതേനാനേന ദേവേശം പതിം ലബ്ധ്വാഽഭിമാനതഃ । അവമാനേഽപഹരണം ഗോപാലൈര്വോ ഭവിഷ്യതി । പുരാ ഹര്ത്താ ച കന്യാനാം ദേവോ ഭര്ത്താ ഭവിഷ്യതി ।। ൫൪.

ഈ വ്രതം പാലിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവതകളുടെ നാഥനായ ഭർത്താവിനെ ലഭിച്ച ശേഷം, അതിനാൽ അഭിമാനത്തോടെ പെരുമാറിയാൽ, അവഹേളനവും ഗോവാളന്മാരാൽ അപഹരണവും സംഭവിക്കും. മുമ്പ് കന്യകളെ അപഹരിച്ച ദൈവം പിന്നീട് അവർക്കു ഭർത്താവായിത്തീരും.

അഗസ്ത്യ ഉവാച । ഏവമുക്ത്വാ സ ദേവര്ഷിഃ പ്രയയൌ നാരദഃ ക്ഷണാത് । താ അപ്യേതദ് വ്രതം ചക്രുസ്തുഷ്ടശ്ചാസാം സ്വയം ഹരിഃ ।। ൫൪.

അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ദേവർഷിയായ നാരദൻ ഉടനെ പുറപ്പെട്ടു. ആ സ്ത്രീകളും ആ വ്രതം നിർവഹിച്ചു, അവരിൽ ഹരിഃ സ്വയം സന്തോഷിച്ചു.

അഗസ്ത്യ ഉവാച । ശ്രൃണു രാജന് മഹാഭാഗ വ്രതാനാമുത്തമം വ്രതമ് । യേന സംപ്രാപ്യതേ വിഷ്ണുഃ ശുഭേനൈവ ന സംശയഃ ।। ൫൫.

അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഭാഗ്യശാലിയായോ, വ്രതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വ്രതം ഞാൻ പറയാം. അതിലൂടെ വിഷ്ണുവിനെ ശുഭമായി പ്രാപിക്കാം — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

മാര്ഗശീര്ഷേഽഥ മാസേ തു പ്രഥമാഹ്നാത് സമാരഭേത് । ഏകഭക്തം സിതേ പക്ഷേ യാവത് സ്യാദ് ദശമീ തിഥിഃ ।। ൫൫.

മാർഗശീർഷം മാസത്തിൽ, ആദ്യദിവസം മുതൽ ആരംഭിച്ച്, വെളുത്തപക്ഷത്തിൽ പത്താം തീയതി വരെയും ഒരുദിവസം ഒരു നേരം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

തതോ ദശമ്യാം മധ്യാഹ്നേ സ്നാത്വാ വിഷ്ണും സമര്ച്യ ച । ഭക്ത്യാ സംകല്പയേത് പ്രാഗ്വദ് ദ്വാദശീം പക്ഷതോ നൃപ ।। ൫൫.

പിന്നീട്, പത്താം തീയതിയിൽ, മധ്യാഹ്നത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, ഭക്തിയോടെ വിഷ്ണുവിനെ പൂജിച്ച്, മുമ്പ് പോലെ പക്വപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിക്ക് സങ്കൽപ്പം ചെയ്യണം, രാജാവേ.

താമപ്യേവമുഷിത്വാ ച യവാന് വിപ്രായ ദാപയേത് । കൃഷ്ണായേതി ഹരിര്വാച്യോ ദാനേ ഹോമേ തഥാര്ച്ചനേ ।। ൫൫.

ഇങ്ങനെ ആ വ്രതം പാലിച്ച ശേഷം, യവം ഒരു ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം. 'കൃഷ്ണനുവേണ്ടി' എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, ദാനം ചെയ്യുമ്പോഴും ഹോമത്തിലും പൂജയിലും അങ്ങനെ തന്നെ പറയണം.

ചാതുര്മാസ്യമഥൈവം തു ക്ഷപിത്വാ രാജസത്തമ । ചൈത്രാദിഷു പുനസ്തദ്വദുപോഷ്യ പ്രയതഃ സുധീഃ । സക്തുപാത്രാണി വിപ്രാണാം സഹിരണ്യാനി ദാപയേത് ।। ൫൫.

ഇങ്ങനെ നാലുമാസം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, രാജാവേ, ചൈത്രം മുതലായ മാസങ്ങളിൽ വീണ്ടും അതുപോലെ വ്രതം പാലിച്ച്, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, സക്തുപാത്രങ്ങളും പൊന്നും ചേർത്ത് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകണം.

ശ്രാവണാദിഷു മാസേഷു തദ്വച്ഛാലിം പ്രദാപയേത് । ത്രിഷു മാസേഷു യാവച്ച കാര്ത്തികസ്യാദിരാഗതഃ ।। ൫൫.

ശ്രാവണം തുടങ്ങിയ മാസങ്ങളിൽ, അതുപോലെ അരി നൽകണം. മൂന്നു മാസം, കാർത്തികം തുടങ്ങുന്നതുവരെ അങ്ങനെ ചെയ്യണം.

തമപ്യേവം ക്ഷപിത്വാ തു ദശമ്യാം പ്രയതഃ ശുചിഃ । അര്ചയിത്വാ ഹരിം ഭക്ത്യാ മാസനാമ്നാ വിചക്ഷണഃ ।। ൫൫.

ഇങ്ങനെ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, പത്താം തീയതിയിൽ ശുദ്ധിയോടെ, ഭക്തിയോടെ ഹരിയെ പൂജിച്ച്, ആ മാസം പേരുപറയണം.

സംകല്പം പൂര്വവദ് ഭക്ത്യാ ദ്വാദശ്യാം സംയതേന്ദ്രിയഃ । ഏകാദശ്യാം യഥാശക്ത്യാ കാരയേത് പൃഥിവീം നൃപ ।। ൫൫.

മുമ്പ് പോലെ ഭക്തിയോടെ, പന്ത്രണ്ടാം തീയതിക്ക് സങ്കൽപ്പം ചെയ്യണം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്; പതിനൊന്നാം തീയതിയിൽ കഴിയുന്നത്ര ശക്തിയോടെ ഭൂമി ഒരുക്കണം, രാജാവേ.

കാഞ്ചനാങ്ഗാം ച പാതാലകുലപര്വതസംയുതാമ് । ഭൂമിന്യാസവിധാനേന സ്ഥാപയേത് താം ഹരേഃ പുരഃ ।। ൫൫.

പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അവയവങ്ങളുമായി, പാതാളവും പർവതങ്ങളും ചേർന്ന ഭൂമിയുടെ രൂപം നിർദ്ദിഷ്ടവിധിയിൽ ഹരിയുടെ മുമ്പിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

സിതവസ്ത്രയുഗച്ഛന്നാം സര്വബീജസമന്വിതാമ് । സംപൂജ്യ പ്രിയദത്തേതി പഞ്ചരത്നൈര്വിചക്ഷണഃ ।। ൫൫.

വെളുത്ത വസ്ത്രജോഡിയിൽ മൂടി, എല്ലാ വിത്തുകളും ചേർത്ത്, 'പ്രിയദത്ത' എന്ന് വിളിച്ച്, അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം.

ജാഗരം തത്ര കുര്വീത പ്രഭാതേ തു പുനര്ദ്വിജാന് । ആമന്ത്ര്യം സംഖ്യയാ രാജംശ്ചതുര്വിംശതി യാവതഃ ।। ൫൫.

അവിടെ ജാഗരണം പാലിക്കണം; പുലർച്ചെ വീണ്ടും, രാജാവേ, ഇരുപത്തിനാലു പേർ വരെയുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ എണ്ണികൊണ്ട് ക്ഷണിക്കണം.

തേഷാം ഏകൈകശോ ഗാം ച അനഡ്വാഹം ച ദാപയേത് । ഏകൈകം വസ്ത്രയുഗ്മം ച അങ്ഗുലീയകമേവ ച ।। ൫൫.

ഓരോ ബ്രാഹ്മണനും ഓരോ പശുവും കാളയും, വസ്ത്രജോഡിയും, ഒരു വിരലങ്കിയും നൽകണം.