വരാഹപുരാണമ്

ഓംകൂര്മായ പാദൌ പ്രഥമം പ്രപൂജ്യ നാരായണേതി ഹരേഃ കടിം ച । സംകര്ഷണായേത്യുദരം വിശോകേ- ത്യുരോഭവായേതി തഥൈവ കണ്ഠമ് । സുബാഹവേത്യേവ ഭുജൌ ശിരശ്ച നമോ വിശാലായ രഥാങ്ഗസാരമ് ।। ൪൦.

ആദ്യം 'ഓം കൂർമ്മായ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പാദങ്ങൾ പൂജിക്കണം. പിന്നെ 'നാരായണ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ഹരിയുടെ കടി പൂജിക്കണം. 'സങ്കർഷണായ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് ഉദരം, 'വിശോക' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് കഴുത്ത്, 'സുബാഹവേ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് ഭുജങ്ങൾ, 'നമോ വിശാലായ രഥാംഗസാര' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് തല പൂജിക്കണം.

സ്വനാമമന്ത്രേണ സുഗന്ധപുഷ്പൈ- ര്നാനാനിവേദ്യൈര്വിവിധൈഃ ഫലൈശ്ച । അഭ്യര്ച്യ ദേവം കലശം തദഗ്രേ സംസ്ഥാപ്യ മാല്യൈഃ സിതകണ്ഠദാമ ।। ൪൦.

സ്വനാമം ഉച്ചരിച്ച് സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കളും, വിവിധ ഭക്ഷണങ്ങളും പലതരം ഫലങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ദേവനെ ആരാധിച്ച്, ആ കലശത്തിന് മുന്നിൽ മാലകളും വെള്ള നിറമുള്ള കണ്ടദാമവും അണിയിക്കുക.

തം രത്നഗര്ഭം തു പുരേവ കൃത്വാ സ്വശക്തിതോ ഹേമമയം തു ദേവമ് । സമന്ദരം കൂര്മരൂപേണ കൃത്വാ സംസ്ഥാപ്യ താമ്രേ ഘൃതപൂര്ണപാത്രേ । പൂര്ണഘടസ്യോപരി സംനിവേശ്യ ശ്വോ ബ്രാഹ്മണായൈവമേവം തു ദദ്യാത് ।। ൪൦.

മുന്‍പേ പറഞ്ഞതുപോലെ, താങ്കളുടെ കഴിവിനനുസരിച്ച് രത്നങ്ങളാൽ അല്ലെങ്കിൽ പൊന്നാൽ ദേവന്റെ രൂപം ഉണ്ടാക്കി, സമുദ്രത്തോടൊപ്പം കുര്മരൂപം തീർത്ത്, അതിനെ താമ്രപാത്രത്തിൽ നെയ്യ് നിറച്ച് വയ്ക്കുക. പൂർണ്ണ കലശത്തിന് മുകളിൽ അതിനെ സ്ഥാപിച്ച്, അടുത്ത ദിവസം ബ്രാഹ്മണനു ഇങ്ങനെ സമർപ്പിക്കണം.

ശ്വോ ബ്രാഹ്മണാന് ഭോജ്യ സദക്ഷിണാംശ്ച യഥാശക്ത്യാ പ്രീണയേദ് ദേവദേവമ് । നാരായണം കൂര്മരൂപേണ പശ്ചാദ് തഥാ സ്വയം ഭുഞ്ജീത സഭൃത്യവര്ഗഃ ।। ൪൦.

അടുത്ത ദിവസം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണവും യഥാശക്തി ദാനവും നൽകി സന്തോഷിപ്പിച്ച്, ദേവദേവനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തണം. പിന്നെ നാരായണനെ കുര്മരൂപത്തിൽ ആരാധിച്ച ശേഷം, താങ്കളും ഭൃത്യവൃന്ദവും ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം.

ഏവം കൃതേ വിപ്ര സമസ്തപാപം വിനശ്യതേ നാത്ര കുര്യാദ് വിചാരമ് । സംസാരചക്രം തു വിഹായ ശുദ്ധം പ്രാപ്നോതി ലോകം ച ഹരേഃ പുരാണമ് । പ്രയാന്തി പാപാനി വിനാശമാശു ശ്രീമാംസ്തഥാ ജായതേ സത്യധര്മഃ ।। ൪൦.

ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ബ്രാഹ്മണേ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട. സാംസാരിക ചക്രം ഉപേക്ഷിച്ച് ശുദ്ധമായ ഹരിയുടെ പുരാതന ലോകം ലഭിക്കുന്നു. പാപങ്ങൾ വേഗം നശിക്കുന്നു, സത്യധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയും ഐശ്വര്യവും ലഭിക്കുന്നു.

അനേകജന്മാന്തരസംചിതാനി നശ്യന്തി പാപാനി നരസ്യ ഭക്ത്യാ । പ്രാഗുക്തരൂപം തു ഫലം ഭവേത നാരായണസ്തുഷ്ടിമായാതി സദ്യഃ ।। ൪൦.

അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ ഭക്തിയാൽ മനുഷ്യനിൽ നശിക്കുന്നു; മുമ്പ് പറഞ്ഞ ഫലവും ലഭിക്കുന്നു, നാരായണൻ ഉടനെ പ്രീതിപ്പെടുന്നു.

ദുര്വാസാ ഉവാച । ഏവം മാഘേ സിതേ പക്ഷേ ദ്വാദശീം ധരണീഭൃതഃ । വരാഹസ്യ ശ്രൃണുഷ്വാദ്യാം മുനേ പരമധാര്മിക ।। ൪൧.

ദുര്‍വാസാ പറഞ്ഞു: മാഘ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, ധരണി ഭൃതാ, ഏറ്റവും ധാർമികനായ മുനിയേ, വരാഹന്റെ ആദി വ്രതം കേൾക്കൂ.

പ്രാഗുക്തേന വിധാനേന സംകല്പസ്നാനമേവ ച । കൃത്വാ ദേവം സമഭ്യര്ച്യ ഏകാദശ്യാം വിചക്ഷണഃ ।। ൪൧.

മുന്‍പ് പറഞ്ഞ രീതിയിൽ, സങ്കൽപവും സ്നാനവും ചെയ്ത ശേഷം, ബുദ്ധിമാനായവൻ എകാദശിയിൽ ദേവനെ ആരാധിക്കണം.

ധൂപനൈവേദ്യഗന്ധൈശ്ച അര്ചയിത്വാഽച്യുതം നരഃ । പശ്ചാത് തസ്യാഗ്രതഃ കുമ്ഭം ജലപൂര്ണം തു വിന്യസേത് ।। ൪൧.

ധൂപവും നൈവേദ്യവും സുഗന്ധവസ്തുക്കളും ഉപയോഗിച്ച് അച്യുതനെ ആരാധിച്ച ശേഷം, അവന്റെ മുന്നിൽ വെള്ളം നിറച്ച കലശം വയ്ക്കണം.

ഓം വാരാഹായേതി പാദൌ തു മാധവായേതി വൈ കടിമ് । ക്ഷേത്രജ്ഞായേതി ജഠരം വിശ്വരൂപേത്യുരോ ഹരേഃ ।। ൪൧.

'ഓം വരാഹായ' എന്ന് പാദങ്ങളിൽ, 'മാധവായ' എന്ന് കട്ടിയിൽ, 'ക്ഷേത്രജ്ഞായ' എന്ന് വയറിൽ, 'വിശ്വരൂപ' എന്ന് ഹരിയുടെ നെഞ്ചിൽ ഉച്ചരിക്കുക.

സര്വജ്ഞായേതി കണ്ഠം തു പ്രജാനാം പതയേ ശിരഃ । പ്രദ്യുമ്നായേതി ച ഭുജൌ ദിവ്യാസ്ത്രായ സുദര്ശനമ് । അമൃതോദ്ഭവായ ശങ്ഖം തു ഏഷ ദേവാര്ചനേ വിധിഃ ।। ൪൧.

'സർവജ്ഞായ' എന്ന് കഴുത്തിൽ, 'പ്രജാനാം പതയേ' എന്ന് തലയിൽ, 'പ്രദ്യുമ്നായ' എന്ന് ഭുജങ്ങളിൽ, 'ദിവ്യാസ്ത്രായ' എന്ന് ചക്രത്തിൽ, 'അമൃതോദ്ഭവായ' എന്ന് ശംഖിൽ ഉച്ചരിക്കുക; ഇതാണ് ദേവാരാധനയുടെ വിധി.

ഏവമഭ്യര്ച്യ മേധാവീ തസ്മിന് കുമ്ഭേ തു വിന്യസേത് । സൌവര്ണം രൌപ്യതാമ്രം വാ പാത്രം വിഭവശക്തിതഃ ।। ൪൧.

ഇങ്ങനെ ആരാധിച്ച ശേഷം, ആ കലശത്തിൽ താങ്കളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് പൊൻ, വെള്ളി, അല്ലെങ്കിൽ താമ്രപാത്രം വയ്ക്കണം.

സര്വബീജൈസ്തു സംപൂര്ണം സ്ഥാപയിത്വാ വിചക്ഷണഃ । തത്ര ശക്ത്യാ തു സൌവര്ണം വാരാഹം കാരയേദ് ബുധഃ ।। ൪൧.

എല്ലാ വിത്തുകളും നിറച്ച്, ബുദ്ധിമാനായവൻ അവിടെ തന്റേത് കഴിവിനനുസരിച്ച് പൊൻകൊണ്ടു വരാഹന്റെ രൂപം ഉണ്ടാക്കണം.

ദംഷ്ട്രാഗ്രേണോദ്ധൃതാം പൃഥ്വീം സപര്വതവനദ്രുമാമ് । മാധവം മധുഹന്താരം വാരാഹം രൂപമാസ്ഥിതമ് ।। ൪൧.

ദന്തത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ പൃഥ്വിയെ, മലകളും കാടുകളും വൃക്ഷങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ ഉയർത്തി, മാധവൻ, മധുവിനെ വധിച്ചവൻ, വരാഹരൂപം സ്വീകരിച്ചു.

സര്വബീജഭൃതേ പാത്രേ രത്നഗര്ഭം ഘടോപരി । സ്ഥാപയേത് പരമം ദേവം ജാതരൂപമയം ഹരിമ് ।। ൪൧.

എല്ലാ വിത്തുകൾ നിറച്ച പാത്രത്തിൽ, രത്നംപോലുള്ള രൂപം കലശത്തിന് മുകളിൽ സ്ഥാപിച്ച്, പൊൻകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച പരമദേവനായ ഹരിയെ സ്ഥാപിക്കണം.

സിതവസ്ത്രയുഗച്ഛന്നം താമ്രപാത്രം തു വൈ മുനേ । സ്ഥാപ്യാര്ച്ചയേദ് ഗന്ധപുഷ്പൈര്നൈവേദ്യൈര്വിവിധൈഃ ശുഭൈഃ ।। ൪൧.

വെള്ള നിറമുള്ള വസ്ത്രം രണ്ടു എണ്ണം കൊണ്ട് താമ്രപാത്രം മൂടി, മുനിയേ, സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കളും വിവിധ ശുഭനൈവേദ്യങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് അതിനെ ആരാധിക്കണം.

പുഷ്പമണ്ഡലികാം കൃത്വാ ജാഗരം തത്ര കാരയേത് । പ്രാദുര്ഭാവാന് ഹരേസ്തത്ര വാചയേദ് ഭാവയേദ് ബുധഃ ।। ൪൧.

പൂക്കളാൽ ഒരു മണ്ടലമുണ്ടാക്കി, അവിടെ ജാഗരണമുണ്ടാക്കണം; ഹരിയുടെ അവതാരങ്ങൾ അവിടെ ഉച്ചരിച്ച്, ബുദ്ധിമാനായവൻ ചിന്തിക്കണം.

ഏവം സന്നിയമസ്യാന്തം പ്രഭാതേ ഉദിതേ രവൌ । ശുചിഃ സ്നാത്വാ ഹരിം പൂജ്യ ബ്രാഹ്മണായ നിവേദയേത് ।। ൪൧.

ഈ വ്രതം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ, പ്രഭാതത്തിൽ സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നപ്പോൾ, ശുദ്ധമായി സ്നാനം ചെയ്ത് ഹരിയെ പൂജിച്ച്, ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിക്കണം.

വേദവേദാങ്ഗവിദുഷേ സാധുവൃത്തായ ധീമതേ । വിഷ്ണുഭക്തായ വിപ്രര്ഷേ വിശേഷേണ പ്രദാപയേത് ।। ൪൧.

വേദവും വേദാംഗങ്ങളും അറിയുന്ന, സദാചാരവും ബുദ്ധിയും ഉള്ള, വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയുള്ള ബ്രാഹ്മണനു പ്രത്യേകിച്ച് ഈ ദാനം നൽകണം, മുനിശ്രേഷ്ഠാ.

ദേവം സകുമ്ഭം തം ദത്ത്വാ ഹരിം വാരാഹരൂപിണമ് । ബ്രാഹ്മണായ ഭവേദ് യദ്ധി ഫലം തന്മേ നിശാമയ ।। ൪൧.

ഹരിയുടെ വാരാഹരൂപത്തിലുള്ള പ്രതിമയും ജലകുംഭവും ബ്രാഹ്മണന് നൽകുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തെ ഞാൻ പറയുന്നുവല്ലോ, അതു ശ്രദ്ധിക്കൂ.

ഇഹ ജന്മനി സൌഭാഗ്യം ശ്രീഃ കാന്തിസ്തുഷ്ടിരേവ ച । ദരിദ്രോ വിത്തവാന് സദ്യഃ അപുത്രോ ലഭതേ സുതമ് । അലക്ഷ്മീര്നശ്യതേ സദ്യോ ലക്ഷ്മീഃ സംവിശതേ ക്ഷണാത് ।। ൪൧.

ഈ ജന്മത്തിൽ തന്നെ സൗഭാഗ്യവും ഐശ്വര്യവും ഭംഗിയും സന്തോഷവും ലഭിക്കും; ദാരിദ്ര്യത്തിൽ കഴിയുന്നവൻ ഉടൻ സമ്പന്നനാകും, മക്കളില്ലാത്തവന് മകൻ ലഭിക്കും, ദുർഭാഗ്യം ഉടൻ ഇല്ലാതാകും, ലക്ഷ്മി അതേ കണത്തിൽ വരും.

ഇഹ ജന്മനി സൌഭാഗ്യം പരലോകേ നിശാമയ । അസ്മിന്നര്ഥേ പുരാവൃത്തമിതിഹാസം പുരാതനമ് ।। ൪൧.

ഈ ജന്മത്തിൽ സൗഭാഗ്യം ഉണ്ടാകുന്നു; ഇനി പരലോകത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നതും ഞാൻ പറയാം. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഒരു പഴയ കഥ ഞാൻ പറയുന്നു.

ഇഹ ലോകേഽഭവദ് രാജാ വീരധന്വേതി വിശ്രുതഃ । സ കദാചിദ് വനം പ്രായാന് മൃഗഹേതോഃ പരംതപഃ ।। ൪൧.

ഈ ലോകത്ത് വീരധൻവൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; ഒരിക്കൽ, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്ന ആ രാജാവ് മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടാൻ കാടിലേക്ക് പോയി.

വ്യാപാദയന് മൃഗഗണാന് തത്രര്ഷിവനമധ്യഗഃ । ജഘാന മൃഗരൂപാന് സോഽജ്ഞാനതോ ബ്രാഹ്മണാന് നൃപഃ ।। ൪൧.

മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുമ്പോൾ, അവൻ ഋഷികളുടെ കാടിന്റെ നടുവിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവിടെ, രാജാവ് അറിയാതെ, മൃഗരൂപത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൊന്നു.

ഭ്രാതരസ്തത്ര പഞ്ചാശന്മൃഗരൂപേണ സംസ്ഥിതാഃ । സംവര്തസ്യ സുതാ ബ്രഹ്മന് വേദാധ്യയനതത്പരാഃ ।। ൪൧.

അവിടെ, ബ്രാഹ്മണേ, അമ്പത് സഹോദരന്മാർ, സംവർത്തന്റെ പുത്രന്മാർ, വേദപഠനത്തിൽ താത്പര്യമുള്ളവർ, മൃഗരൂപത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.

സത്യതപാ ഉവാച । കാരണം കിം സമാശ്രിത്യ തേ ചക്രുര്മൃഗരൂപതാമ് । ഏതന്മേ കൌതുകം ബ്രഹ്മന് പ്രണതസ്യ പ്രസീദ മേ ।। ൪൧.

സത്യതപൻ പറഞ്ഞു: 'അവർ മൃഗരൂപം സ്വീകരിച്ചത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ബ്രാഹ്മണേ, ഞാൻ അതറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നവനാണ്, ദയവായി പറയൂ.'

ദുര്വാസാ ഉവാച । തേ കദാചിദ് വനം യാതാ ദൃഷ്ട്വാ ഹരിണപോതകാന് । ജാതമാത്രാന് സ്വമാത്രാ തു വിഹീനാന് ദൃശ്യ സത്തമ । ഏകൈകം ജഗൃഹുസ്തേ ഹി തേ മൃതാഃ സ്കന്ധസംസ്ഥിതാഃ ।। ൪൧.

ദുര്വാസൻ പറഞ്ഞു: 'ഒരു ദിവസം അവർ കാടിലേക്ക് പോയി, അവിടെ അമ്മമാർ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള പുതുതായി ജനിച്ച മൃഗകുഞ്ഞുങ്ങളെ കണ്ടു; ഓരോരുത്തരും ഒരു കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു, തങ്ങളുടെ ഭുജത്തിൽ വച്ചു, അവിടെ മരിച്ചു.'

തതസ്തേ ദുഃഖിതാഃ സര്വേ യയുഃ പിതരമന്തികമ് । ഊചുശ്ച വചനം ചേദം മൃഗഹിംസാമൃതേ മുനേ ।। ൪൧.

അവരൊക്കെ ദുഃഖത്തോടെ അച്ഛന്റെ അടുത്ത് പോയി, മൃഗഹിംസയെക്കുറിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ഋഷിപുത്രകാ ഊചുഃ । ജാതമാത്രാ മൃഗാഃ പഞ്ച അസ്മാഭിര്നിഹതാ മുനേ । അകാമതസ്തതോഽസ്മാകം പ്രായശ്ചിത്തം വിധീയതാമ് ।। ൪൧.

ഋഷിപുത്രന്മാർ പറഞ്ഞു: 'മുനിയേ, ഞങ്ങൾ അഞ്ചു പുതുതായി ജനിച്ച മൃഗങ്ങളെ കൊന്നു; അതു അന്യായമായ സംഭവിച്ചതിനാൽ, ഞങ്ങൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിക്കണം.'