വരാഹപുരാണമ്

യദി വക്ത്രസഹസ്ത്രാണി ഭവന്തി മമ സുവ്രത । ആയുശ്ച ബ്രഹ്മണസ്തുല്യം ഭവേദ് യദി മഹാവ്രത ।। ൩൯.

ശുഭവ്രതാ, എനിക്ക് ആയിരം വായുകളും ബ്രഹ്മാവിനോടു തുല്യമായ ആയുസും ഉണ്ടായിരുന്നാലും, മഹാവ്രതാ,

തദാനീമസ്യ ധര്മസ്യ ഫലം കഥയിതും ഭവേത് । തഥാപ്യുദ്ദേശതോ ബ്രഹ്മന് കഥയാമി ശ്രൃണുഷ്വ തത് ।। ൩൯.

അപ്പോൾ പോലും ഈ ധർമ്മത്തിന്റെ ഫലം മുഴുവൻ പറയാൻ കഴിയില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ബ്രാഹ്മണാ, അതിന്റെ സംക്ഷിപ്തം ഞാൻ പറയുന്നു — കേൾക്കൂ.

ദശ സപ്ത ദശ ദ്വേ ച അഷ്ടൌ ചത്വാര ഏവ ച । ലക്ഷായുതാനി ചത്വാരി ഏകസ്ഥം സ്യാച്ചതുര്യുഗമ് ।। ൩൯.

പത്ത്, ഏഴ്, പത്ത്, രണ്ട്, എട്ട്, നാല് — ഇതാണ് സംഖ്യകൾ; നാലുലക്ഷം പത്തായിരം ചേർന്നാൽ ഒരു ചതുര്യുഗം ആകുന്നു.

തൈരേകസപ്തതിയുഗം ഭവേന്മന്വന്തരം മുനേ । ചതുര്ദശാഹോ ബ്രാഹ്മസ്തു താവതീ രാത്രിരിഷ്യതേ ।। ൩൯.

ഋഷിയേ, എഴുപത്തൊന്ന് യുഗങ്ങൾ ചേർന്നാൽ ഒരു മന്വന്തരം ആകുന്നു. അങ്ങനെ പതിനാലു മന്വന്തരങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു പകലായും, അതിനേത് നീളമുള്ള ഒരു രാത്രിയുമാണ് എന്നു പറയുന്നു.

ഏവം ത്രിംശദ്ദിനോ മാസസ്തേ ദ്വാദശ സമാ സ്മൃതാ । തേഷാം ശതം ബ്രഹ്മണസ്തു ആയുര്നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ ।। ൩൯.

ഇങ്ങനെ മുപ്പതു ദിവസങ്ങൾ ചേർന്ന് ഒരു മാസം, പന്ത്രണ്ട് മാസങ്ങൾ ചേർന്ന് ഒരു സംവത്സരം ആകുന്നു. അങ്ങനെ നൂറു സംവത്സരങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആയുസ്സാണ്, ഇതിൽ സംശയമില്ല.

യഃ സകൃദ് ദ്വാദശീമേതാമനേന വിധിനാ ക്ഷിപേത് । സ ബ്രഹ്മലോകമാപ്നോതി തത്കാലം ചൈവ തിഷ്ഠതി ।। ൩൯.

ആർ ഈ ദ്വാദശി വ്രതം ഒരിക്കൽ പോലും ഈ വിധത്തിൽ ആചരിച്ചാൽ, അവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ചു ആ സമയമത്രയും അവിടെ താമസിക്കും.

തതോ ബ്രഹ്മോപസംഹാരേ തല്ലയം തിഷ്ഠതേ ചിരമ് । പുനഃ സൃഷ്ടൌ ഭവേദ് ദേവോ വൈരാജാനാം മഹാതപാഃ ।। ൩൯.

പിന്നീട് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലയത്തിൽ, അവൻ ദീർഘകാലം ലയിച്ചിരിക്കും. വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ, മഹാതപസ്സുള്ള വൈരാജന്മാരിൽ ഒരുവനായി ദൈവമായി ജനിക്കും.

ബ്രഹ്മഹത്യാദിപാപാനി ഇഹ ലോകകൃതാന്യപി । അകാമേ കാമതോ വാപി താനി നശ്യന്തി തത്ക്ഷണാത് ।। ൩൯.

ബ്രഹ്മഹത്യയെയും മറ്റു പാപങ്ങളെയും, ഈ ലോകത്ത് ചെയ്തതായാലും, മനസ്സോടെ ചെയ്തതായാലും അല്ലാതെയായാലും, അവയൊക്കെ ഉടനടി നശിക്കും.

ഇഹ ലോകേ ദരിദ്രോ യോ ഭ്രഷ്ടരാജ്യോഽഥ വാ നൃപഃ । ഉപോഷ്യ താം വിധാനേന സ രാജാ ജായതേ ധ്രുവമ് ।। ൩൯.

ഈ ലോകത്ത് ദരിദ്രനും, രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട രാജാവും, ഈ വ്രതം വിധിപ്രകാരം ആചരിച്ചാൽ, അവൻ ഉറപ്പായും രാജാവാകും.

വന്ധ്യാ നാരീ ഭവേദ് യാ തു അനേന വിധിനാ ശുഭാ । ഉപോഷ്യതി ഭവേത് തസ്യാഃ പുത്രഃ പരമധാര്മികഃ ।। ൩൯.

ഏതെങ്കിലും വന്ധ്യയായ സ്ത്രീ ഈ ശുഭവ്രതം വിധിപ്രകാരം ആചരിച്ചാൽ, അവൾക്ക് അത്യധികം ധാർമ്മികനായ ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും.

അഗമ്യാഗമനം യേന കൃതം ജാനാതി മാനവഃ । സ ഇമം വിധിമാസാദ്യ തസ്മാത് പാപാദ് വിമുച്യതേ ।। ൩൯.

നിഷിദ്ധസ്ത്രീയുമായി ബന്ധം പുലർത്തിയെന്ന പാപം ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ, ഈ വിധി പാലിച്ചാൽ ആ പാപത്തിൽ നിന്ന് അവൻ മോചിതനാകും.

ബ്രഹ്മക്രിയായാ ലോപേന ബഹുവര്ഷകൃതേന ച । ഉപോഷ്യേമാം സകൃദ് ഭക്ത്യാ വേദസംസ്കാരമാപ്നുയാത് ।। ൩൯.

ബ്രാഹ്മണകർമ്മങ്ങൾ പലവർഷങ്ങളായി ഉപേക്ഷിച്ചവനും, ഈ വ്രതം ഭക്തിയോടെ ഒരിക്കൽ ആചരിച്ചാൽ, വേദശുദ്ധി ലഭിക്കും.

കിമത്ര ബഹുനോക്തേന ന തദസ്തി മഹാമുനേ । അപ്രാപ്യം പ്രാപ്യതേ നൈവ പാപം വാ യന്ന നശ്യതി ।। ൩൯.

ഇതിൽ കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല, മഹർഷേ. ഇതിലൂടെ ലഭിക്കാനാവാത്തത് ഒന്നുമില്ല. നശിക്കാത്ത പാപവും ഒന്നുമില്ല.

അനേന വിധിനാ ബ്രഹ്മന് സ്വയമേവ ഹ്യുപോഷിതാ । ധരണ്യാ മഗ്നയാ താത നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ।। ൩൯.

ബ്രാഹ്മണനേ, ഭൂമി തന്നെ പോലും മുങ്ങിയപ്പോൾ ഈ വിധി ആചരിച്ച് രക്ഷപ്പെട്ടു. അതിനാൽ ഇതിൽ കൂടുതൽ ആലോചന ആവശ്യമില്ല, പ്രിയനേ.

അദീക്ഷിതായ നോ ദേയം വിധാനം നാസ്തികായ ച । ദേവബ്രഹ്മദ്വിഷേ വാഽപി ന ശ്രാവ്യം തു കദാചന । ഗുരുഭക്തായ ദാതവ്യം സദ്യഃ പാപപ്രണാശനമ് ।। ൩൯.

ദീക്ഷയില്ലാത്തവർക്കും, നാസ്തികർക്കും, ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ദ്വേഷിക്കുന്നവർക്കും ഈ വിധി പറയരുത്. ഗുരുഭക്തിയുള്ളവർക്കാണ് ഇത് നൽകേണ്ടത്; അവൻ്റെ പാപങ്ങൾ ഉടൻ നശിക്കും.

ഇഹ ജന്മനി സൌഭാഗ്യം ധനം ധാന്യം വരസ്ത്രിയഃ । ഭവന്തി വിവിധാ യസ്തു ഉപോഷ്യ വിധിനാ തതഃ ।। ൩൯.

ഈ ജന്മത്തിൽ തന്നെ, ഈ വ്രതം ആചരിക്കുന്നവന് സൗഭാഗ്യവും, ധനവും, ധാന്യവും, ഉത്തമമായ ഭാര്യമാരും ലഭിക്കും.

യ ഇമം ശ്രാവയേദ് ഭക്ത്യാ ദ്വാദശീകല്പമുത്തമമ് । ശ്രൃണോതി വാ സ പാപൈസ്തു സര്വൈരേവ പ്രമുച്യതേ ।। ൩൯.

ആർ ഈ ഉത്തമമായ ദ്വാദശി കല്പം ഭക്തിയോടെ വായിക്കുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.

ദുര്വാസാ ഉവാച । തഥൈവ പൌഷമാസേ തു അമൃതം മഥിതം സുരൈഃ । തത്ര കൂര്മോ ഭവേദ് ദേവഃ സ്വയമേവ ജനാര്ദനഃ ।। ൪൦.

ദുര്വാസ പറഞ്ഞു: അതുപോലെ തന്നെ, പൗഷമാസത്തിൽ, ദേവന്മാർ അമൃതം മഥിച്ചു. അപ്പോൾ ജനാർദ്ദനൻ തന്നെ കൂർമ്മനായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

തസ്യേയം തിഥിരുദ്ദിഷ്ടാ ഹരേര്വൈ കൂര്മരൂപിണഃ । പുഷ്യമാസസ്യ യാ ശുദ്ധാ ദ്വാദശീ ശുക്ലപക്ഷതഃ ।। ൪൦.

കൂർമ്മരൂപിയായ ഹരിക്ക് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ദിവസം, പുഷ്യമാസത്തിലെ ശുദ്ധമായ ശുക്ലപക്ഷ ദ്വാദശിയാണ്.

തസ്യാം പ്രാഗേവ സംകല്പ്യ പ്രാഗ്വത് സ്നാന്നാദികാഃ ക്രിയാഃ । നിര്വര്ത്യാരാധയേദ് രാത്ര്യാമേകാദശ്യാം ജനാര്ദനമ് । പൃഥങ്മന്ത്രൈര്മുനിശ്രേഷ്ഠ ദേവദേവം ജനാര്ദനമ് ।। ൪൦.

ആ ദിവസം മുൻകൂട്ടി സങ്കൽപ്പിച്ച്, മുമ്പുപോലെ സ്നാനം മുതലായ ക്രിയകൾ നിർവഹിച്ച്, ഏകാദശി രാത്രിയിൽ ജനാർദ്ദനനെ വേറേ വേറേ മന്ത്രങ്ങളാൽ ആരാധിക്കണം, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.

ഓംകൂര്മായ പാദൌ പ്രഥമം പ്രപൂജ്യ നാരായണേതി ഹരേഃ കടിം ച । സംകര്ഷണായേത്യുദരം വിശോകേ- ത്യുരോഭവായേതി തഥൈവ കണ്ഠമ് । സുബാഹവേത്യേവ ഭുജൌ ശിരശ്ച നമോ വിശാലായ രഥാങ്ഗസാരമ് ।। ൪൦.

ആദ്യം 'ഓം കൂർമ്മായ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പാദങ്ങൾ പൂജിക്കണം. പിന്നെ 'നാരായണ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ഹരിയുടെ കടി പൂജിക്കണം. 'സങ്കർഷണായ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് ഉദരം, 'വിശോക' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് കഴുത്ത്, 'സുബാഹവേ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് ഭുജങ്ങൾ, 'നമോ വിശാലായ രഥാംഗസാര' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് തല പൂജിക്കണം.

സ്വനാമമന്ത്രേണ സുഗന്ധപുഷ്പൈ- ര്നാനാനിവേദ്യൈര്വിവിധൈഃ ഫലൈശ്ച । അഭ്യര്ച്യ ദേവം കലശം തദഗ്രേ സംസ്ഥാപ്യ മാല്യൈഃ സിതകണ്ഠദാമ ।। ൪൦.

സ്വനാമം ഉച്ചരിച്ച് സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കളും, വിവിധ ഭക്ഷണങ്ങളും പലതരം ഫലങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ദേവനെ ആരാധിച്ച്, ആ കലശത്തിന് മുന്നിൽ മാലകളും വെള്ള നിറമുള്ള കണ്ടദാമവും അണിയിക്കുക.

തം രത്നഗര്ഭം തു പുരേവ കൃത്വാ സ്വശക്തിതോ ഹേമമയം തു ദേവമ് । സമന്ദരം കൂര്മരൂപേണ കൃത്വാ സംസ്ഥാപ്യ താമ്രേ ഘൃതപൂര്ണപാത്രേ । പൂര്ണഘടസ്യോപരി സംനിവേശ്യ ശ്വോ ബ്രാഹ്മണായൈവമേവം തു ദദ്യാത് ।। ൪൦.

മുന്‍പേ പറഞ്ഞതുപോലെ, താങ്കളുടെ കഴിവിനനുസരിച്ച് രത്നങ്ങളാൽ അല്ലെങ്കിൽ പൊന്നാൽ ദേവന്റെ രൂപം ഉണ്ടാക്കി, സമുദ്രത്തോടൊപ്പം കുര്മരൂപം തീർത്ത്, അതിനെ താമ്രപാത്രത്തിൽ നെയ്യ് നിറച്ച് വയ്ക്കുക. പൂർണ്ണ കലശത്തിന് മുകളിൽ അതിനെ സ്ഥാപിച്ച്, അടുത്ത ദിവസം ബ്രാഹ്മണനു ഇങ്ങനെ സമർപ്പിക്കണം.

ശ്വോ ബ്രാഹ്മണാന് ഭോജ്യ സദക്ഷിണാംശ്ച യഥാശക്ത്യാ പ്രീണയേദ് ദേവദേവമ് । നാരായണം കൂര്മരൂപേണ പശ്ചാദ് തഥാ സ്വയം ഭുഞ്ജീത സഭൃത്യവര്ഗഃ ।। ൪൦.

അടുത്ത ദിവസം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണവും യഥാശക്തി ദാനവും നൽകി സന്തോഷിപ്പിച്ച്, ദേവദേവനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തണം. പിന്നെ നാരായണനെ കുര്മരൂപത്തിൽ ആരാധിച്ച ശേഷം, താങ്കളും ഭൃത്യവൃന്ദവും ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം.

ഏവം കൃതേ വിപ്ര സമസ്തപാപം വിനശ്യതേ നാത്ര കുര്യാദ് വിചാരമ് । സംസാരചക്രം തു വിഹായ ശുദ്ധം പ്രാപ്നോതി ലോകം ച ഹരേഃ പുരാണമ് । പ്രയാന്തി പാപാനി വിനാശമാശു ശ്രീമാംസ്തഥാ ജായതേ സത്യധര്മഃ ।। ൪൦.

ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ബ്രാഹ്മണേ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട. സാംസാരിക ചക്രം ഉപേക്ഷിച്ച് ശുദ്ധമായ ഹരിയുടെ പുരാതന ലോകം ലഭിക്കുന്നു. പാപങ്ങൾ വേഗം നശിക്കുന്നു, സത്യധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയും ഐശ്വര്യവും ലഭിക്കുന്നു.

അനേകജന്മാന്തരസംചിതാനി നശ്യന്തി പാപാനി നരസ്യ ഭക്ത്യാ । പ്രാഗുക്തരൂപം തു ഫലം ഭവേത നാരായണസ്തുഷ്ടിമായാതി സദ്യഃ ।। ൪൦.

അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ ഭക്തിയാൽ മനുഷ്യനിൽ നശിക്കുന്നു; മുമ്പ് പറഞ്ഞ ഫലവും ലഭിക്കുന്നു, നാരായണൻ ഉടനെ പ്രീതിപ്പെടുന്നു.

ദുര്വാസാ ഉവാച । ഏവം മാഘേ സിതേ പക്ഷേ ദ്വാദശീം ധരണീഭൃതഃ । വരാഹസ്യ ശ്രൃണുഷ്വാദ്യാം മുനേ പരമധാര്മിക ।। ൪൧.

ദുര്‍വാസാ പറഞ്ഞു: മാഘ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, ധരണി ഭൃതാ, ഏറ്റവും ധാർമികനായ മുനിയേ, വരാഹന്റെ ആദി വ്രതം കേൾക്കൂ.

പ്രാഗുക്തേന വിധാനേന സംകല്പസ്നാനമേവ ച । കൃത്വാ ദേവം സമഭ്യര്ച്യ ഏകാദശ്യാം വിചക്ഷണഃ ।। ൪൧.

മുന്‍പ് പറഞ്ഞ രീതിയിൽ, സങ്കൽപവും സ്നാനവും ചെയ്ത ശേഷം, ബുദ്ധിമാനായവൻ എകാദശിയിൽ ദേവനെ ആരാധിക്കണം.

ധൂപനൈവേദ്യഗന്ധൈശ്ച അര്ചയിത്വാഽച്യുതം നരഃ । പശ്ചാത് തസ്യാഗ്രതഃ കുമ്ഭം ജലപൂര്ണം തു വിന്യസേത് ।। ൪൧.

ധൂപവും നൈവേദ്യവും സുഗന്ധവസ്തുക്കളും ഉപയോഗിച്ച് അച്യുതനെ ആരാധിച്ച ശേഷം, അവന്റെ മുന്നിൽ വെള്ളം നിറച്ച കലശം വയ്ക്കണം.